บทที่ 31: ผลพวง

บทที่ 31: ผลพวง

แดเนียลทิ้งตัวลงบนเตียง แม่และอลิซของเขายังคงเกาะติดเขาอยู่ ดีใจและตกใจเกินกว่าจะปล่อยตัว พวกเธอกอดเขาราวกับว่าเขาอาจจะหายไปอีกครั้งได้ทุกเมื่อ

ในที่สุด หลังจากพยายามอย่างมาก, อ้อนวอนอย่างสุภาพ และยิ้มแหยๆ ไปสองสามที เขาก็สามารถหลุดออกมาและกลับมาถึงห้องของเขาได้ อย่างน้อยก็หลังจากอาหารเย็น ถึงแม้จะเรียกว่าพยายามจะกินอาหารเย็นเสียมากกว่า เพราะอลิซเอาแต่โยนคำถามใส่เขาไม่หยุด

"พี่รอดมาได้ยังไงในนั้น? หอคอยมันอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ? พวกอสูรเป็นยังไงบ้าง?" แดเนียลตอบอย่างอดทน ไม่มากก็น้อย โดยยึดตามสิ่งที่เขาสามารถอธิบายได้จริงๆ

ตอนนี้เมื่อเขาอยู่คนเดียว เขาก็ถอนหายใจและจ้องมองเพดาน "เพิ่งจะผ่านไปแค่วันเดียว...แต่รู้สึกเหมือนสู้มาตลอดกาล" และพูดตามตรง นั่นก็ไม่ไกลจากความจริงเท่าไหร่ เขาไม่เคยใกล้ความตายขนาดนี้มาก่อน โชคดีที่กฎของชั้นแรกไม่อนุญาตให้ตายจริงๆ มิฉะนั้น ตอนนี้เขาคงไม่ได้มานอนอยู่ตรงนี้

เขาเปิดหน้าต่างระบบมารดร เขายังไม่ได้ตรวจสอบการแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นหลังจากเปลี่ยนทั้งสามคนนั้นให้เป็นผู้ร่วงหล่น

[ ท่านได้สร้างผู้ร่วงหล่นตนใหม่ 3 ตนสำเร็จ ]

[ ท่านได้รับ 10% ของค่าพลังของพวกเขา ]

[ ท่านได้รับ 3 ชีวิตพิเศษ ]

[ โปรดเลือกชื่อให้แก่เหล่าผู้ร่วงหล่น ]

แดเนียลเลิกคิ้ว "ชื่อเหรอ? อืม..." เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง

สำหรับอารอน: โลภะ

สำหรับลาน่า: มานะ

สำหรับนีฟ: โมหะ

[ กำหนดชื่อสำเร็จ ]

[ โปรดเลือกหนึ่งในทักษะของพวกเขาเพื่อคัดลอก ]

หน้าต่างปรากฏขึ้น พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ร่วงหล่นชั้นต่ำ ทักษะส่วนใหญ่ของพวกเขามุ่งเน้นไปที่เพลงดาบและไม่ได้สร้างความประทับใจให้แดเนียลเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่ามันไร้ประโยชน์ แต่ด้วยพลังระดับชั้นปัจจุบันของเขา พวกมันก็ไม่ใช่สิ่งที่พิเศษอะไร ทักษะส่วนใหญ่ของพวกเขาอยู่ในระดับ C หรือ B มีเพียงอารอนเท่านั้นที่มีทักษะระดับ A หนึ่งทักษะ และแม้แต่ทักษะนั้นก็ดูไม่คุ้มค่าที่จะคัดลอก

"ฉันขอรับ EXP แทนทักษะได้ไหม?"

[ กำลังตรวจสอบ... ]

[ ติ๊ง... ท่านสามารถเลือกรับ 10% ของ EXP ของพวกเขาก่อนที่จะถูกเปลี่ยนเป็นผู้ร่วงหล่นได้ แทนการคัดลอกทักษะ ]

[ ใช้ได้กับผู้ร่วงหล่นที่มีระดับเท่ากับหรือต่ำกว่าท่านเท่านั้น นี่อ้างอิงถึงระดับอย่างเป็นทางการของพวกเขา ]

ดวงตาของแดเนียลเป็นประกาย

[ ท่านได้รับ 10% ของ EXP ของเหล่าผู้ร่วงหล่น ]

เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเอง

[ หน้าต่างสถานะ: แดเนียล เอฟ. นัวร์ ]

[ อันดับ: D / (211 / 5999 EXP) ]

[ ระดับชั้น: นักบวชผู้ร่วงหล่น ]

[ ระดับของคลาส: เหนือกว่าตำนาน / SSS ]

[ พรสวรรค์โดยกำเนิด: โลหิตเทวะ ]

[ ทักษะ:

• เจตจำนงแห่งผู้ร่วงหล่น (SSS)

• พิพากษาโลหิตา (SSS)

• แสงแห่งการทำลายล้าง (S) ]

[ ค่าพลัง:

• พลังกายภาพ: 40 → 280

• พลังจิตวิญญาณ: 80 → 420

• สติปัญญา: 145 → 188

• มานา: 20 → 88

• ความอดทน: 180 → 511 ]

[ สถานะร่างกาย: ปกติ ]

[ ชีวิตพิเศษ: 4 ]

[ สภาวะจิตใจ: ปกติ ]

[ พร: ผู้ร่วงหล่น ]

แดเนียลจ้องมองหน้าต่างสถานะอยู่ครู่หนึ่ง ตะลึงงัน "การเพิ่มพลังแบบนี้...?" พลังกายภาพของเขาเพิ่มขึ้นเจ็ดเท่า พลังจิตวิญญาณของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าขันเช่นกัน ด้วยค่าพลังปัจจุบันของเขา การบดขยี้เหมันต์เอกะเนตรคงเป็นเรื่องง่ายอย่างน่าหัวเราะ

"ถ้าเพียงแต่ฉันสามารถเปลี่ยนรักซาร์ได้ด้วย..." แค่คิดก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวแล้ว แม้ว่าเขาจะมองตามความเป็นจริง เขาก็ไม่มีโอกาสเลย แต่ถึงแม้จะไม่มีสิ่งนั้น เรื่องต่างๆ ก็ยังดูดีอยู่ ตอนนี้ เขาสามารถทำลายสิ่งมีชีวิตมลทินใดๆ ที่อยู่ในระดับ D ได้ เขาอาจจะมีโอกาสสู้กับระดับ C บางตัวได้ด้วยซ้ำ ถึงอย่างนั้น...เขาก็รู้ว่าเขาน่าจะยังแพ้อยู่ดี ระดับ C มีความเหนือกว่าโดยธรรมชาติ แต่อย่างน้อยในหมู่ระดับ D ด้วยกัน เขาไม่มีใครเทียบได้

สิ่งหนึ่งที่ดึงดูดสายตาของเขาคือจำนวน EXP มหาศาลที่ต้องใช้เพื่อไปถึงระดับ C "5999...? เอาจริงดิ?"

ระบบการจัดอันดับที่เผยแพร่โดยสหพันธ์ผู้ปลุกพลังแห่งชาติและระบบมารดรมีเจ็ดระดับ: F, E, D, C, B, A, S นอกจากนี้ยังมีสองระดับที่ไม่เป็นทางการที่เรียกว่า "ระดับชาติ" และ "กึ่งเทพ" ดังนั้น รวมทั้งหมดเก้าระดับ ปัจจุบันเขาอยู่ในระดับ D ซึ่งถือว่าต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย แต่สำหรับอายุของเขา เขาอาจจะอยู่ใกล้จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแล้ว จากที่เขาได้ยินมา การไต่จากระดับ F ไป C นั้นไม่ยากเกินไป ความยากที่แท้จริงจะเริ่มต้นหลังจากนั้น ระดับที่สูงขึ้นต้องการมากกว่าแค่ EXP ยังมีเงื่อนไขอื่นๆ อีกด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร

"อีกหนึ่งเหตุผลที่ต้องไปสมาคมพรุ่งนี้" เขาพึมพำ ปิดหน้าต่างสถานะลงแล้วจ้องมองเพดาน เขาต้องไปที่สมาคมผู้ปลุกพลังและลงทะเบียนการเลื่อนระดับของเขา นั่นจะทำให้เขาสามารถเข้าถึงร้านค้าของสมาคมได้ด้วย และผ่านทางชุมชนออนไลน์ เขาก็จะสามารถรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมได้อีก อีกทั้ง วันมะรืนนี้เป็นวันแรกของเดือน หมายความว่าถึงเวลาสำหรับเงินเดือนประจำของผู้ปลุกพลังแล้ว และใช่ เขาต้องการเงินนั่นอย่างแน่นอน

เขาหลับตาลง ความง่วงค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

เช้าวันรุ่งขึ้น แดเนียลตื่นขึ้นมาด้วยกลิ่นขนมปังสดใหม่และไข่ ที่โต๊ะอาหาร แม่ของเขา ลีอานนา และน้องสาวของเขา อลิซ นั่งอยู่พร้อมกับอาหารเช้าที่รออยู่แล้ว เขาทักทายพวกเธอตอนเช้า นั่งลง และเริ่มกินอาหาร

"อ้อใช่ วันนี้เป็นการทดสอบของสมาพันธ์สุริยันอัสดง ถ้าหนูผ่าน หนูอาจจะถูกเลือกเข้าทีมใหม่ของพวกเขาก็ได้!" อลิซวางช้อนลง พูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

แดเนียลเงยหน้าขึ้น "อยากให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหม? เป็นกำลังใจ?"

"ไม่เป็นไรหรอกน่า เพื่อนหนูสองสามคนก็จะไปด้วยเหมือนกัน หนูไม่เป็นไรหรอก" อลิซยิ้ม

"อย่ากดดันตัวเองมากนะลูกรัก ต่อให้ลูกทำไม่ได้ ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ลูกก็ยังมีแม่กับพี่ชายที่รักลูกอยู่" ลีอานนาที่นิ่งเงียบมาตลอดกล่าวอย่างอบอุ่น

แดเนียลกับอลิซหัวเราะทั้งคู่ ช่วงเวลาที่อ่อนโยนและอบอุ่นผ่านไป

"แล้ววันนี้พี่จะไปไหนเหรอ?" หลังจากนั้นไม่กี่วินาที อลิซก็เหลือบมองแดเนียล

"พี่ต้องไปที่สมาคมผู้ปลุกพลัง อัปเดตข้อมูล, ลงทะเบียนการเลื่อนระดับ อะไรพวกนั้นน่ะ" แดเนียลจิบชา

"ลูกไปสมาพันธ์บ่อยจังนะช่วงนี้...แน่ใจนะว่าไปแค่นี้? ไม่ได้ไปตกหลุมรักพนักงานต้อนรับสวยๆ ที่ไหนใช่ไหม?" ลีอานนาหรี่ตามองเขาอย่างสงสัย

อลิซปล่อยก๊ากออกมา "ไม่ตลกเลยน่า ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกครับ" แดเนียลขมวดคิ้ว

"แหม ยังไงก็แล้วแต่ ระวังตัวด้วยนะ แม่ไม่ยกลูกชายให้ใครง่ายๆ หรอกนะ" ลีอานนายังคงยิ้มแต่น้ำเสียงของเธอกึ่งพูดเล่น

"หนูก็เหมือนกัน ห้ามไปมีความรักเด็ดขาด!" อลิซกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"ยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่มันเสียมารยาทนะ" แดเนียลดีดแขนเธอเบาๆ แล้วขมวดคิ้ว

อลิซทำแก้มป่องแล้วทำหน้างอนใส่เขา

"อ้อใช่ แม่ครับ มีข่าวเรื่องรถบ้างไหม?" แดเนียลถาม พยายามจะเปลี่ยนเรื่อง

ลีอานนาถอนหายใจ "ช่างโทรมาแล้ว บอกว่าเรารับรถได้ในอีกสองวัน"

แดเนียลพยักหน้า รถยังคงบุบสลายจากเหตุการณ์มิติแตกสลายเมื่อไม่กี่วันก่อน ส่วนหนึ่งของตัวถังพังยับและไม่สามารถใช้งานได้จนกว่าจะซ่อมเสร็จ

ไม่กี่นาทีต่อมา แดเนียลก็เตรียมตัวและออกจากบ้านหลังจากกล่าวลาอย่างรวดเร็ว เขาเรียกแท็กซี่แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังสมาคมผู้ปลุกพลัง