บทที่ 248 สนใจที่จะเป็นรองศาสตราจารย์ภาควิชาพืชวิญญาณรึเปล่าล่ะ?

บทที่ 248 สนใจที่จะเป็นรองศาสตราจารย์ภาควิชาพืชวิญญาณรึเปล่าล่ะ?

ในศาลา

“50,000 คะแนนต่อกรัม”

ถึงแม้ว่าศาสตราจารย์ฉงจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เบา แต่มันก็เหมือนกับระเบิดที่ระเบิดในหูของซู่เฉอ

ซู่เฉอเกือบจะแคะหูตัวเองเพื่อที่จะให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ยินผิด

“ศาสตราจารย์ฉง หมายถึงกรัมหรือกิโลกรัมนะครับ?”

ซู่เฉอที่หายใจเข้าอย่างรวดเร็วก็รู้สึกเหมือนกับว่าปากของเขากำลังแห้งผาก

“กรัม”

ศาสตราจารย์ฉงพูดซ้ำโดยไม่ลังเล

ซู่เฉอแก้มกระตุก หนังศีรษะของเขารู้สึกชาๆ

50,000 คะแนน? ต่อหนึ่งกรัม?

นี่มัน…ราคามหาโหด!

ศิษย์พี่จวงเหยียนบอกว่าแกนคริสตัลภูเขาไฟเป็นส่วนผสมหลักในการปรุงโอสถนิพพาน

โอสถนิพพานหกเม็ดต้องใช้แกนคริสตัลภูเขาไฟอย่างน้อย 1 กิโลกรัม

50,000 คะแนนต่อกรัม เพราะฉะนั้น 1 กิโลกรัมก็คือ…

50 ล้านคะแนน?

ซู่เฉอที่คำนวณได้ถึงตัวเลขนี้รู้สึกเหมือนกับว่าหัวของตัวเองกำลังจะระเบิด

ด้วย 50 ล้านคะแนน สามารถซื้อภาควิชาพืชวิญญาณได้ทั้งภาควิชาเลยนะ!

“ศาสตราจารย์ฉง ราคานี้มัน…”

ซู่เฉอมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่ก็ทำไม่ได้

“ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร”

ศาสตราจารย์ฉงยิ้มกว้างมากขึ้น “แกนคริสตัลภูเขาไฟไม่ได้มีราคาแพงขนาดนั้นหรอก ที่แพงก็คือค่าขุดและค่าขนส่งจากสหพันธ์เกาะ ราคานี้น่ะ…ถือว่าถูกมากแล้ว”

“ผมเข้าใจแล้วครับ”

ซู่เฉอที่พยักหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เขารู้ว่าราคานี้คงจะไม่เปลี่ยนแปลง ต่อให้ขอต่อรองยังไงก็คงจะไม่ได้

เขาคิดว่าตัวเองโชคดี แต่ไม่คิดว่าจะเจอกับ “ร้านค้ามหาโหด” แบบนี้

แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

แกนคริสตัลภูเขาไฟที่ภาควิชาพืชวิญญาณได้มานั้นต้องใช้ต้นทุนมหาศาล การที่พวกเขาจะตั้งราคายังไงก็เป็นสิทธิ์ของพวกเขา

“ศาสตราจารย์ฉง คะแนนที่ต้องใช้ในการแลกเปลี่ยนแกนคริสตัลภูเขาไฟมากสำหรับผมจนเกินไป ตอนนี้ผมคงจะไม่ไหว ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

ซู่เฉอที่สงบสติอารมณ์ของตัวเองลงได้ก็ลุกขึ้นยืน เขาเตรียมที่จะจากไป

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ถ้าหากไม่ได้ผล ก็ค่อยหาวิธีอื่น

“อย่าเพิ่งรีบร้อนไปไหนสิ รองศาสตราจารย์ซู่ ดื่มชาก่อน”

ศาสตราจารย์ฉงที่รินชาให้กับซู่เฉออีกครั้งก็ยิ้มออกมา “ฉันยังพูดไม่จบเลย นอกจากการแลกเปลี่ยนด้วยคะแนนแล้ว ก็ยังมีวิธีแลกเปลี่ยนอื่นอยู่อีก”

“วิธีแลกเปลี่ยนอื่นงั้นเหรอครับ?”

ซู่เฉอมีสีหน้าที่สนใจขึ้นมาทันที “ไม่ทราบว่าเป็นวิธีการแลกเปลี่ยนแบบไหนเหรอครับ?”

“เรื่องนั้นง่ายมาก”

ศาสตราจารย์ฉงที่ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ มองดอกบัวในทะเลสาบก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

“ถ้าหากรองศาสตราจารย์ซู่สามารถช่วยฉันแก้ปัญหาได้ ฉันจะมอบแกนคริสตัลภูเขาไฟให้นายเท่าไหร่ก็ได้ แน่นอนว่าฟรีๆ!”

ซู่เฉอที่กำลังจะยกถ้วยน้ำชาก็หยุดชะงัก หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น

ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นมา

ฟรีๆ? แถมยังไม่จำกัดจำนวน?

นี่มันหมายความว่าเขาจะได้โอสถนิพพานไม่จำกัดจำนวนอย่างงั้นสินะ?

แต่ไม่นาน ซู่เฉอก็สงบสติอารมณ์ของตัวเองลงได้

ปัญหาที่ทำให้ศาสตราจารย์ฉงยอมแลกด้วยแกนคริสตัลภูเขาไฟถึงขนาดนี้ได้ มันคงจะไม่ง่ายแน่!

“ไม่ทราบว่าเป็นปัญหาอะไรเหรอครับ?”

ซู่เฉอเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะถามออกมาอีกครั้ง

ไม่ว่ามันจะเป็นปัญหาอะไร เขาจะลองดู

ถ้าหากแก้ไขได้สำเร็จ เขาก็จะได้ประโยชน์ตอบแทนอย่างมหาศาล

ยังไงซะเรื่องนี้มันมีมูลค่าถึง 50 ล้านคะแนน!

ต่อให้จะไม่ถึง 50 ล้านคะแนนก็เถอะ แต่มันก็ยังมีค่ามากอยู่ดี

ศาสตราจารย์ฉงไม่ได้ตอบกลับในทันที เขามองไปที่ทะเลสาบก่อนจะพึมพำกับตัวเอง

“ดอกบัวที่นายเห็นน่ะ จริงๆ แล้วมันคือเมล็ดบัวรุ่นที่สองของบัวไร้มลทิน ถึงแม้ว่ากลีบของมันจะเป็นสีเดียว ไม่มีผลเหมือนกับบัวไร้มลทิน และสามารถเพาะปลูกได้ถึงแค่ระดับ 7 ก็ตาม แต่มันก็ยังถือเป็นพืชวิญญาณที่ล้ำค่ามาก”

“แต่ตอนนี้มันติดปัญหาอยู่นิดหน่อย ดอกบัวรุ่นที่สองพวกนี้โตเต็มที่แล้วก็จริง แต่มันกลับไม่สามารถผลิตเมล็ดบัวได้! ฉันลองมาหลายวิธีแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ผล”

“ถ้าหากพวกมันไม่สามารถผลิตเมล็ดบัวได้ นั่นก็หมายความว่าดอกบัวรุ่นที่สองพวกนี้ไม่สามารถเพาะปลูกได้อีกต่อไปแล้ว ทำได้แค่รอความตายเท่านั้น”

ศาสตราจารย์ฉงถอนหายใจ

“ด้วยพลังชีวิตของบัวไร้มลทินที่มี ตอนนี้มันไม่สามารถผลิตเมล็ดบัวได้อีกต่อไป ถ้าหากไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้แล้วล่ะก็ สายเลือดของบัวไร้มลทินก็คงจะต้องหายไป”

ซู่เฉอมีสีหน้าที่เข้าใจขึ้นมาทันที

ถ้าหากแก้ปัญหานี้ไม่ได้จริงๆ

เมื่อเมล็ดบัวรุ่นที่สามโตเต็มที่แล้วก็แก่ตายเมื่อไหร่ สายเลือดของบัวไร้มลทินก็จะหายไป

“รองศาสตราจารย์ซู่”

ศาสตราจารย์ฉงหันกลับไปมองซู่เฉอด้วยสายตาที่เป็นประกาย “นายพอจะมีวิธีแก้ปัญหานี้รึเปล่า?”

ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดที่จะขอความช่วยเหลือจากใครมาก่อน

ยังไงซะตัวเขาเองก็เป็นถึงปรมาจารย์พืชวิญญาณระดับ 7 ไม่มีใครในเมืองหลักที่จะสามารถให้คำแนะนำเขาได้

แต่หลังจากที่ประสบปัญหาเรื่องการเพาะปลูกเมล็ดบัวรุ่นที่สามแล้ว เขาก็เริ่มลังเล

ในเมื่อซู่เฉอสามารถคิดหาวิธีที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนได้ แถมยังทำสำเร็จอีก

บางทีครั้งนี้ก็อาจจะได้ผลเช่นกัน

ซู่เฉอที่เผชิญหน้ากับสายตาที่ร้อนแรงของศาสตราจารย์ฉงไม่ได้ตอบกลับทันที

เขามองดอกบัวมากมายที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะค่อยๆ เดินไปข้างหน้า

เมื่อเขาหยุดเดิน ดอกบัวรุ่นที่สองก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม

ซู่เฉอมีดวงตาเป็นประกายขึ้นมา

“ผู้หยั่งรู้! เปิดใช้งาน!”

[ข้อมูล]: บัวไร้มลทินรุ่นที่สอง

[ข้อบกพร่อง]: เนื่องจากระดับไม่เพียงพอ จึงยากที่จะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมของแกนคริสตัลภูเขาไฟได้ ทำให้ไม่สามารถผลิตเมล็ดบัวได้…

[วิธีแก้ไข]:

1. เปลี่ยนสภาพแวดล้อมการเจริญเติบโต จะสามารถฟื้นฟูได้ภายในครึ่งปี…

……

ซู่เฉอที่เห็นข้อมูลที่ [ผู้หยั่งรู้] มอบให้ก็มีสีหน้าที่แปลกประหลาดขึ้นมาทันที

นี่มันเรื่องแค่นี้เอง?

ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

หากฟังจากที่ศาสตราจารย์ฉงพูด เขาก็นึกว่ามันจะเป็นปัญหาที่ยากมาก

แต่ไม่คิดเลยว่าวิธีแก้ปัญหามันจะง่ายขนาดนี้

มันง่ายมากเสียจนทำให้เขารู้สึกอายที่จะรับแกนคริสตัลภูเขาไฟ

แต่ไม่นาน ซู่เฉอก็สงบสติอารมณ์ของตัวเองได้

สาเหตุที่เขารู้สึกว่าง่ายก็เป็นเพราะ [ผู้หยั่งรู้]

แต่สำหรับศาสตราจารย์ฉงและคนทั่วไปแล้ว สถานการณ์มันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

สำหรับผู้ที่เกี่ยวข้องแล้ว ไม่แปลกที่พวกเขาจะสับสน ส่วนคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องจะมองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน

สำหรับบัวไร้มลทินรุ่นที่สองที่สำคัญแบบนั้น คนทั่วไปคงจะคิดถึงการรักษาสภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตแบบเดิมเอาไว้ก่อน

“รองศาสตราจารย์ซู่ มองออกไหม?”

ศาสตราจารย์ฉงที่สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของซู่เฉอก็เดินเข้ามาใกล้

“มองออกแล้วครับ”

ซู่เฉอหันหลังกลับ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้น “ผมพอจะคิดหาวิธีแก้ปัญหาได้แล้ว”

“อะไรนะ?!”

ศาสตราจารย์ฉงมีดวงตาเป็นประกายขึ้นมา เสียงของเขาดูเหมือนจะสั่นเล็กน้อย “รองศาสตราจารย์ซู่ นี่นายพูดจริงเหรอ?”

ถึงแม้ว่าเขามองซู่เฉอในแง่ดีก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก

แต่ไม่คิดเลยว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นจริงๆ!

“จริงสิครับ จริงซะยิ่งกว่าจริง”

ซู่เฉอที่จัดลำดับคำพูดก็พูดต่อ “เราก็แค่เปลี่ยนสภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตของบัวไร้มลทินรุ่นที่สองพวกนี้ก็เท่านั้นเอง”

ศาสตราจารย์ฉงตกตะลึง “แค่นี้ แค่นี้เองน่ะเหรอ?”

“ครับ แค่นั้นแหละ”

ซู่เฉอที่รู้สึกเหมือนกับว่าคำตอบของเขาดูเหมือนจะไม่ละเอียดก็เลยอธิบายต่อ

“พูดง่ายๆ ก็คือทะเลสาบที่เต็มไปด้วยแกนคริสตัลภูเขาไฟนั้นเหมาะสมกับบัวไร้มลทินก็จริง แต่มันไม่เหมาะกับบัวไร้มลทินรุ่นที่สอง…”

ซู่เฉออธิบายอย่างใจเย็น

ศาสตราจารย์ฉงที่ฟังซู่เฉออธิบายจบก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป ราวกับว่าตัวเขากำลังกลายเป็นหิน

เหมือนกับว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับความล้มเหลวครั้งใหญ่ เขาแทบจะยืนไม่อยู่

เขาที่เซถอยหลังไปนั่งที่ม้านั่งหินก็ก้มหน้าลง นิ่งเงียบไปนาน ในใจเขากำลังว้าวุ่น

ด้วยระดับที่เขามี แค่วิเคราะห์นิดหน่อยเขาก็มองออกแล้วว่า…

สิ่งที่ซู่เฉอพูดนั้นถูกต้อง!

ไม่นาน

ศาสตราจารย์ฉงที่เงยหน้าขึ้นก็มองซู่เฉออย่างไม่ละสายตา พลังออร่าของเขาพวยพุ่ง แม้แต่พื้นที่รอบๆ ตัวเขายังสั่นไหวเล็กน้อย

ในขณะที่ซู่เฉอกำลังรู้สึกกังวลอยู่นั้น

ศาสตราจารย์ฉงก็พูดขึ้น

“รองศาสตราจารย์ซู่ ฉันล่ะอยากรู้จริงๆ นายสนใจที่จะเป็นรองศาสตราจารย์ที่ภาควิชาพืชวิญญาณรึเปล่าล่ะ?”