บทที่ 247 ราคาไม่ได้ถูกๆ

บทที่ 247 ราคาไม่ได้ถูกๆ

ภาควิชาพืชวิญญาณ

ข้างๆ ศาลา

ศาสตราจารย์ฉงมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป เขาไม่ได้ดูสงบเหมือนกับเมื่อก่อน

เขาหันกลับไปมองอย่างช้าๆ ก่อนจะพูดอีกครั้ง “เธอหมายความว่ารองศาสตราจารย์ซู่ รองศาสตราจารย์ซู่ที่คิดค้นวิธีเพาะปลูกเมล็ดบัวรุ่นที่สองได้ อยากจะซื้อแกนคริสตัลภูเขาไฟงั้นเหรอ?”

“ค่ะ”

ซู่หวันจุนพยักหน้าอย่างหนักแน่น เธอกำลังรู้สึกกังวลอยู่นิดหน่อย

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นศาสตราจารย์ฉงมีสีหน้าแบบนั้น

ศาสตราจารย์ฉงที่ได้ยินคำตอบก็นิ่งเงียบไป เขากำลังครุ่นคิด

ซู่หวันจุนยืนก้มหน้าได้แต่รอคอยอย่างเงียบๆ

ประมาณครึ่งนาทีต่อมา ศาสตราจารย์ฉงก็โบกมือ “ไปเชิญรองศาสตราจารย์ซู่มาที่นี่”

ด้วยคุณวุฒิที่เขามี เขาไม่จำเป็นต้องไว้หน้าใคร ยกเว้นอธิการบดีและอีกสองสามคนเท่านั้น

ต่อให้รองอธิการบดีมาซื้อแกนคริสตัลภูเขาไฟ เขาก็จะปฏิเสธโดยไม่ลังเล

บัวไร้มลทินไม่เพียงแต่เป็นสมบัติล้ำค่าของภาควิชาพืชวิญญาณเท่านั้น แต่ยังเป็นสมบัติล้ำค่าของมหาวิทยาลัยพลังพิเศษอันดับ 1 ของต้าเซี่ย

การที่เขาจะปฏิเสธจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ไม่มีใครสามารถตำหนิเขาได้

แต่ชื่อของซู่เฉอทำให้เขาเกิดลังเล

ปัญหาที่ไม่สามารถเพาะเมล็ดบัวรุ่นที่สองได้รบกวนจิตใจของเขามานาน

ในฐานะปรมาจารย์พืชวิญญาณระดับ 7 อันดับต้นๆ ในเมืองหลัก แม้แต่ตัวเขาก็ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะแก้ยังไง

แต่ปัญหายากๆ แบบนั้นกลับถูกซู่เฉอ รองศาสตราจารย์ภาควิชาเขตแดนและภาควิชายันต์แก้ไขได้

หลังจากที่ทดลองทำตามวิธีที่ซู่เฉอมอบให้ เขาก็รู้สึกตกตะลึงในผลลัพธ์มาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีการรดน้ำด้วยน้ำพุร้อนที่มีทริเทียม

เขาอยากเจอซู่เฉอ รองศาสตราจารย์อัจฉริยะคนนี้มานานแล้ว

“เข้าใจแล้วค่ะ!”

ซู่หวันจุนมีดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย

เธอไม่รีรออะไร กลับไปที่ตึกสำนักงานอย่างรวดเร็ว

……

ห้านาทีต่อมา

ใครสองคนก็เดินไปที่ศาลาอย่างรวดเร็ว

ซู่หวันจุนที่ยังคงมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า เธอกำลังเดินนำหน้า ส่วนซู่เฉอที่กำลังมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเดินตามหลัง

“ศาสตราจารย์ฉง นี่คือซู่เฉอ รองศาสตราจารย์ภาควิชาเขตแดนและภาควิชายันต์ค่ะ”

ซู่หวันจุนที่เดินเข้าไปใกล้ก็แนะนำซู่เฉอให้รู้จัก เธอมองซู่เฉอแวบหนึ่ง

ซู่เฉอที่เข้าใจก็ก้าวไปข้างหน้าก่อนจะโค้งคำนับเล็กน้อย “ศาสตราจารย์ฉง”

ศาสตราจารย์ฉงที่เงยหน้าขึ้นมองซู่เฉอด้วยสายตาที่เฉียบคม ราวกับว่าเขาอยากจะมองรองศาสตร์จารย์คนนี้ให้ทะลุปรุโปร่ง

ซู่เฉอมีสีหน้าที่สงบนิ่ง

เขาผ่านเรื่องราวใหญ่ๆ มามากแล้ว สถานการณ์แบบนี้ไม่สามารถทำให้เขาหวั่นไหวได้

ในขณะที่บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้น ศาสตราจารย์ฉงก็พูดขึ้น

“รองศาสตราจารย์ซู่ วิธีเพาะปลูกเมล็ดบัวนั่น…นายเป็นคนคิดขึ้นมาเองเหรอ?”

ซู่เฉอเลิกคิ้วขึ้น “แน่นอนสิครับ”

“สมกับเป็นรองศาสตราจารย์ภาควิชาเขตแดนและภาควิชายันต์จริงๆ ฉันนับถือวิสัยทัศน์ของศาสตราจารย์ไป๋มานานแล้ว”

ศาสตราจารย์ฉงที่พยักหน้าเล็กน้อยก็หันไปมองซู่หวันจุน “อาจารย์หวันจุน ฉันมีเรื่องจะคุยกับรองศาสตราจารย์ซู่ เธอไปทำงานของเธอเถอะ”

“ค่ะ”

ซู่หวันจุนพยักหน้า

ในขณะที่เธอกำลังจะเดินผ่านซู่เฉอ เธอก็ลดเสียงลง “ศาสตราจารย์ฉงประทับใจนาย ฉันว่านาย…มีโอกาสมาก สู้ๆ นะ!”

ซู่เฉอกระพริบตา

“รองศาสตราจารย์ซู่ เชิญนั่งลงก่อน”

หลังจากที่ซู่หวันจุนจากไป ศาสตราจารย์ฉงก็พลิกมือ โต๊ะหินกับม้านั่งหินก็ปรากฏขึ้นในศาลา

บนโต๊ะหินมีชุดน้ำชาที่ทำจากดินเหนียวสีม่วงวางเรียงรายอยู่

ข้างๆ ชุดน้ำชามีเตาต้มชา กำลังมีควันลอยออกมา!

ซู่เฉอเบิกตากว้าง

พลังพิเศษ: ความสามารถเชิงพื้นที่?

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นคนที่ใช้ความสามารถที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่ได้

คนที่มีความสามารถพิเศษนั้นหายากมาก

และพลังพิเศษที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่และเวลานั้นหายากยิ่งกว่า

มีข่าวลือว่าพลังพิเศษที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่และเวลานั้น อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นระดับ S!

ซู่เฉอมีสีหน้าที่จริงจังขึ้นมาทันที

คนที่กล้าปฏิเสธรองอธิการบดีได้ จะเป็นคนธรรมดาๆ ได้ยังไงกัน?

“รองศาสตราจารย์ซู่ เชิญ”

เสียงของศาสตราจารย์ฉงดังขึ้นอีกครั้ง

ซู่เฉอที่ได้สติขึ้นมาก็นั่งลงตรงข้ามศาสตราจารย์ฉง

“รองศาสตราจารย์ซู่ นี่คือชาที่ภาควิชาพืชวิญญาณของเราคิดค้นขึ้นมา ลองชิมดูสิ”

ศาสตราจารย์ฉงหยิบกาต้มชาก่อนจะรินชาลงในถ้วยของซู่เฉอ

“ขอบคุณครับ ศาสตราจารย์ฉง” ซู่เฉอพยักหน้า

เขารู้สึกได้ถึงความใส่ใจของอีกฝ่าย

ซู่เฉอที่จิบชาไปคำหนึ่งก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

ถึงแม้ว่าเขาจะจิบไปแค่คำเดียวก็จริง แต่น้ำชาก็ไหลไปตามเส้นลมปราณทั่วร่างกายของเขาทันทีหลังจากที่มันเข้าไปในท้อง

ความรู้สึกที่สดชื่นพวยพุ่งออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณโดยไม่อาจจะควบคุมได้

มันเหมือนกับว่ามีคนกำลังนวดเส้นลมปราณของเขาอยู่

แค่ไม่กี่วินาที พลังงานที่เส้นลมปราณในร่างกายสามารถรองรับได้ก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงเล็กน้อย แต่มันก็ทำให้ซู่เฉอตกใจ

แค่จิบชาไปคำเดียวก็สามารถทำให้เส้นลมปราณเปลี่ยนแปลงได้ นี่มัน…

ซู่เฉอที่คิดได้แบบนั้นก็ดื่มชาที่เหลือจนหมด เขายกย่องมัน

“ศาสตราจารย์ฉง ชาของภาควิชาพืชวิญญาณสุดยอดมากเลยครับ ชาแบบนี้…หาได้ยากมาก พวกคุณมีขายรึเปล่าครับ?”

ถ้าหากเจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีได้ดื่มชานี้ทุกวัน พวกเธอก็คงจะไม่ต้องกินยาเยอะขนาดนั้น

“ขายน่ะเหรอ?”

ศาสตราจารย์ฉงที่ตกตะลึงไปครู่หนึ่งก็ยิ้มออกมา “นี่ไม่ใช่ชามังกรเงินที่ขายให้คนทั่วไปหรอกนะ แต่มันคือชามังกรทอง”

“ชา…ชามังกรทอง?”

“ใช่ ชามังกรทอง”

ศาสตราจารย์ฉงอธิบาย “ชามังกรทองทำมาจากกลีบบัวไร้มลทิน ผลผลิตต่อปีมีไม่เกินหนึ่งกิโลกรัม และแน่นอนว่ามันไม่มีขาย”

“ผมเข้าใจแล้วครับ”

ซู่เฉอที่เข้าใจขึ้นมาทันทีก็มีสีหน้าที่ผิดหวังเล็กน้อย

แต่พอคิดทบทวนดู เขาก็รู้สึกโล่งใจ

ชามังกรทองล้ำค่าขนาดนี้ แค่ให้เขากินเองก็ยังไม่พอ แล้วจะเอาที่ไหนไปขาย?

แต่ไม่นาน ซู่เฉอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาคิดถึงคำสำคัญในคำพูดของศาสตราจารย์ฉง

กลีบบัวไร้มลทิน!

ชาที่ทำจากกลีบบัวไร้มลทินยังมีผลแบบนี้ได้ แล้วถ้าหากเป็นกลีบบัวไร้มลทินจริงๆ ล่ะก็…

ซู่เฉอที่คิดได้แบบนั้นก็รู้สึกใจสั่น

“รองศาสตราจารย์ซู่ ได้ยินมาว่านายอยากจะซื้อแกนคริสตัลภูเขาไฟ? นายจะเอามันไปทำอะไรกันแน่?”

ศาสตราจารย์ฉงที่พูดขัดขึ้นมาก็ถาม

“ปรุงยาน่ะครับ” ซู่เฉอไม่ได้ปิดบังอะไร

“อ้อ”

ศาสตราจารย์ฉงที่ตอบกลับอย่างใจเย็นก็หยิบถ้วยน้ำชาก่อนจะดื่มมันจนหมด “ในเมื่อรองศาสตราจารย์ซู่ช่วยแก้ปัญหาเรื่องการเพาะปลูกเมล็ดบัวให้กับภาควิชาพืชวิญญาณของเรา ฉันก็เลย…จะยอมขายแกนคริสตัลภูเขาไฟให้”

ซู่เฉอที่ได้ยินแบบนั้นก็ยินดีมาก “ขอบคุณมากนะครับ ศาสตราจารย์ฉง!”

หลังจากที่ตามหามานาน ในที่สุดก็เจอจนได้

ไม่คิดเลยว่าการที่เขาช่วยคุณอาของตัวเอง จะทำให้เขาได้ประโยชน์แบบนี้ได้!

แม้แต่คนที่เป็นถึงรองอธิการบดียังไม่สามารถแลกเปลี่ยนแกนคริสตัลภูเขาไฟได้เลย

เขาโชคดีมากจริงๆ

“อย่าเพิ่งขอบคุณฉันเลย”

ศาสตราจารย์ฉงพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา “ฉันบอกนายเอาไว้ก่อนนะ ว่าแกนคริสตัลภูเขาไฟล้ำค่ามาก และราคามันไม่ได้ถูกๆ”

“ผมรู้ครับ เชิญศาสตราจารย์บอกมาได้เลย”

ซู่เฉอไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไร เขารู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว

“ได้”

ศาสตราจารย์จงที่ดูเหมือนจะยิ้มมุมปากก็พูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ “50,000 คะแนนต่อกรัม”