ตอนที่ 17

“มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับแคสเตอร์คนนั้นบ้างไหม?” โทคิโอมิ ถามนักบวชชราพร้อมกับ ‘นักบวชปลอม’ ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของศาสนจักรเช่นกัน

“ก่อนที่แอสซาซินจะตาย เขาได้ยินเซเบอร์คุยกับไรเดอร์” โคโตมิเนะ คิเรย์ กล่าวเสียงเรียบ

“จากท่าทางของเธอและความตกใจในสีหน้า แสดงว่าเธอรู้จักแคสเตอร์คนนั้นดี”

“จากยุคของเธองั้นสินะ…” โทคิโอมิพึมพำเบา ๆ เขาเริ่มเชื่อมโยงสิ่งต่าง ๆ เข้าด้วยกัน เรื่องราวของราชาอัศวินนั้นเป็นที่รู้กันดี และมีเหตุผลที่เธอซ่อนตัวตนของดาบของเธอไว้

“แบบนี้มันก็ควรชัดเจนแล้วว่าแคสเตอร์คือใคร…” ไรเซ โคโตมิเนะพูดขึ้น

“มอร์แกน เลอ เฟย์? มันไม่สมเหตุสมผลเลย! ใช่ เธอโด่งดังก็จริง แต่จะเอาชนะอาเชอร์ของข้าได้แบบนี้? ทั้งที่เธอไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุด้วยซ้ำ!” ผู้ใช้เวทหนุ่มทุบโต๊ะอย่างหัวเสีย การที่ต้องตกรอบตั้งแต่คืนแรกคือความอัปยศครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา!

ทั้งสองนักบวชต่างเมินเสียงโวยวาย แล้วหันไปโฟกัสในสิ่งที่โทคิโอมิเพิ่งพูดแทน

“ก็จริง มอร์แกนไม่ได้เป็นที่รู้จักในด้านพลังดิบขนาดนั้น แถมทุกอย่างยังเหมือนกับว่าเธอรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอยังรู้ด้วยว่าอาเชอร์คือใครจริง ๆ” นักบวชชราเสริมขึ้นมา

“ใช่ มีบางอย่างที่เรามองข้ามไป…” โทคิโอมิพูด พลางโน้มตัวพิงพนักโซฟา

“คิเรย์ ตอนนี้เมื่อไม่มีอาเชอร์ เราต้องพึ่งพาแอสซาซินเท่านั้น เราต้องเริ่มกำจัดมาสเตอร์ฝ่ายศัตรูแล้ว” เขาสั่งการ

นักบวชหนุ่มพยักหน้าเงียบ ๆ และส่งคำสั่งใหม่ไปยังกลุ่มแอสซาซินทันที

“โทคิโอมิ ถ้าท่านรับหน้าที่ควบคุมแอสซาซินเอง จะดีกว่า พลังปรานาของผู้ใช้เวทที่มีประสบการณ์จะช่วยเพิ่มศักยภาพให้พวกมันได้” นักบวชชรากล่าวเสริมอย่างไม่ใส่ใจนัก

จอมเวทในชุดแดงพยักหน้ารับอย่างเหม่อลอยเขายังไม่อยากเชื่อ แม้เวลาจะล่วงเลยมากว่าห้าชั่วโมงแล้ว

เขาเคยมั่นใจว่าด้วยความช่วยเหลือจากกิลกาเมช เขาจะคว้าจอกศักดิ์สิทธิ์มาได้อย่างแน่นอน! ยังไงก็เป็นเจ้าของโนเบิลแฟนธ่อมระดับ ‘ต่อต้านโลก’ เลยนะ!

แต่ตอนนี้? ต้องมาคุมแค่แอสซาซิน? ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะไม่สามารถสร้างพันธมิตรหรือแทรกซึมกลุ่มอื่นได้อีกต่อไป

หากเขาเปิดเผยตัวว่าคือมาสเตอร์ แผนการที่วางไว้ทั้งหมดจะพังพินาศ!

ถอนหายใจ

“…ก็ได้” โทซากะ โทคิโอมิถอนใจด้วยความพ่ายแพ้ เขาไม่มีสิทธิ์จะเลือกอีกแล้ว จะชนะสงครามนี้ได้ เขาจำเป็นต้องมีเซอร์แวนต์

ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะได้รับตราคำสั่งจากคิเรย์มาอีกด้วย

ซึ่งหมายความว่า…เขาจะมีคำสั่งรวมทั้งสิ้นหกดวง

นักบวชชราพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ และส่งสัญญาณให้ลูกชายตนส่งมอบแอสซาซินให้โทคิโอมิ

คิเรย์เดินเข้าไปหาโทซากะ

และในไม่กี่วินาทีต่อมา แสงสีแดงก็แผ่กระจายออกมา สัญลักษณ์เวทที่แขนของจอมเวทหนุ่มก็ขยายตัว รวมกันเป็นตราคำสั่งหกดวง และเขากลายเป็นเจ้าของเซอร์แวนต์คลาสแอสซาซิน

ฮัสซันแห่งร้อยบุคลิก

อย่างน้อย เขาก็ยังไม่ได้ตกรอบจากสงครามนี้...

ในขณะที่นักบวชปลอมถอนหายใจทั้งโล่งใจและผิดหวังในเวลาเดียวกัน

ดูเหมือนเขาจะยังไม่พบ ‘ความหมายในการมีชีวิต’ ในโลกนี้…

วันถัดมา / ช่วงเย็น

“ฮะฮะฮ่า! ถ้าฉันได้เห็นหน้าของโทคิโอมิตอนนั้นล่ะก็ ฮ่าๆๆๆ!!” เสียงหัวเราะคลั่งดังสนั่นในตรอกเงียบสงบ

แค่ก แค่ก

ชายผมขาวไอออกมาพร้อมเลือดเล็กน้อย แต่เขาไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

เขายังคงยินดีปรีดากับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แม้จะผ่านมาแล้วทั้งวัน เขาก็ยังไม่อาจเชื่อได้ว่าโทคิโอมิ โทซากะโดน ‘เชือด’ ตั้งแต่คืนแรก!

“คาริยะ มาโทวะ…”

ชายผมขาวชะงักและหันกลับไปแทบจะทันที วินาทีถัดมาทั้งอัศวินคลุมควันดำก็ปรากฏขึ้นข้างตัวเขา

ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าแต่งกายด้วยชุดสีดำและน้ำเงินคลุมฮู้ด ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเงามืดจนไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย ราวกับมีเวทมนตร์ปิดบังบางอย่างอยู่

ข้างเขาคือหญิงสาวถือหอกยาวสีดำ-น้ำเงิน สวมอาภรณ์ยาวทาบพื้น

“เจ้า...ต้องเป็นมาสเตอร์ของแคสเตอร์แน่ ๆ” ผู้ควบคุมเบอร์เซิร์กเกอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงระวังตัว ขณะสบตากับหญิงสาวผมซีดนั้นเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

แม้แต่เบอร์เซิร์กเกอร์เองก็ยังเงียบไป…

เซอร์แวนต์ของเขารู้จักผู้หญิงคนนี้…

นั่นหมายความว่า...

‘มอร์แกน… มอร์แกน เลอ เฟย์… บ้าชะมัด… บ้าจริง…’