ตอนที่ 13 ฆ่า “ปีศาจร้าย”

ตอนที่ 13 ฆ่า “ปีศาจร้าย”

หลังจากรับมือกับลูกเตะนั้น ร่างกายหลินเฟยก็ถูกระบบในหัวเข้าควบคุมทันที

เขาดีดตัวขึ้นอย่างเงียบงัน ก้าวไปหยุดตรงหน้าชายวันกลางคนที่เรียกตัวเองว่า “ปีศาจร้าย” มือซ้ายตั้งเป็นมีด พุ่งแทงฉับไว

เพียงแวบเดียว มือเขาทะลุหน้าอกอีกฝ่าย

เสียงระบบอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นในหัว

“ภัยคุกคามถูกกำจัด กรุณากลับไปทำซิตอัพต่อ”

หลินเฟยมองมือตัวเองที่เปื้อนเลือดและเศษเนื้ออุ่นๆ เขาไม่รู้จะพูดอะไร นี่มัน… โคตรนรกจริงๆ

ระบบนี้มันโคตรบ้า… ฆ่าคนได้ในวินาทีเดียว…

เขาค่อยๆ ถอนมือออกจากศพ เช็ดเลือดกับเสื้อเหยื่อ ก่อนกลับไปนอนบนเตียงเหล็กและเริ่มซิตอัพต่อ

เสียง “เพล้ง เพล้ง เพล้ง…” ดังสั่นไปทั่วห้อง ไม่มีนักโทษคนไหนกล้าปริปากขัด

เมื่อกี้พวกมันเห็นกับตา หลินเฟยฆ่าปีศาจร้ายที่ว่ากันว่าต่อยทะลุกำแพงได้ภายในเสี้ยววินาที แล้วยังกลับไปออกกำลังต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทุกคนจึงนอนนิ่ง แม้แต่ไอ้ที่เคยกรนเสียงดัง คืนนี้มันยังนอนตาเบิกโพลง ไม่กล้าหลับต่อ

รุ่งเช้า

ผู้คุมเปิดประตูมา เจอศพนอนนิ่ง เลือดกองเต็มพื้น

หลังไปดูภาพจากกล้องวงจรปิด…โชคดีสำหรับหลินเฟย วิดีโอแสดงให้เห็นว่าเขาป้องกันตัวเองจากการถูกทำร้าย จึงไม่ถูกลงโทษ มีแค่การลากศพออกไปกับการถูพื้นล้างเลือด

เวลาผ่านไป…

หลินเฟยเริ่มผูกมิตรกับเหล่านักโทษ รวมถึงหัวหน้าสองแก๊งใหญ่ในคุก

เพราะในคุกแบบนี้ ไม่มีเพื่อน ไม่มีศัตรู มีแต่ผลประโยชน์

ในช่วงพักเดินเล่น เขาลากโซ่ตรวนเดินไปหาสองหัวหน้า

“อยากแหกคุกไหม” เขาถามสั้นๆ ดวงตานิ่งเย็น

ทั้งสองสบตาเขา จากที่เคยระแวงกลับพยักหน้าแทบพร้อมกัน

วันต่อมา หลินเฟยเรียกพวกเขามาประชุม

“แค่หนีออกจากคุกไม่พอ…”

“ดาวทั้งดวงนี้เป็นทะเลทรายที่เต็มไปด้วยสัตว์กลายพันธุ์ ถ้าไม่มียานอวกาศ ถ้าหนีไปก็เหมือนเปลี่ยนที่ตายแค่นั้น”

หัวหน้าแก๊งโรงอาหารที่สองที่เป็นไซบอร์กร่างยักษ์ กล่าวขึ้น

“ก่อนหน้านี้ก็มีคนเคยคิดทำแบบนี้ แต่ไม่เคยสำเร็จ เพราะพวกเขาไม่มียาน แล้วแผนของแกคืออะไร”

หลินเฟยยิ้มจาง

“ฉันเคยเห็นในห้องพยาบาล…ที่นั่นมีช่องระบายอากาศที่มีที่กั้นเหล็ก เราสามารถลอบเข้าไปข้างใน จากนั้นจี้ยานนักท่องเที่ยวที่มาดูศึกประลองเป็นตายประจำเดือนนี้ได้”

เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

“แต่เราต้องกลับไปที่ห้องพยาบาลนั้นอีกครั้ง และหาทางตัดเหล็กออก”

“ฉันเสนอว่า ในวันประลอง เราทั้งสามจะขึ้นเวทีแล้วแกล้งเจ็บหนัก ให้ลูกน้องเรายึดเตียงในห้องพยาบาลอื่นไว้หมด เราจะได้ลงเอยในห้องนั้นพอดี”

หัวหน้าโรงอาหารที่สาม “อสรพิษเหล็ก” กล่าวแทรก

“แต่มีเวลาแค่ 30 นาที ก่อนพวกผู้คุมจะมาตรวจอีกครั้ง”

“รู้แล้ว งั้นเราต้องสร้างความวุ่นวาย ให้พวกมันตรวจไม่ทัน ให้ลูกน้องเราลุกฮือหลังจากพวกเราหนีไป 25 นาที จัดฉากให้ดูเหมือนมีแผนแหกคุกใหญ่”

หลินเฟยหัวเราะแผ่ว

“ยอดเยี่ยม… สละหมากล่อศัตรู สมเป็นอสรพิษ”

เขาชอบแผนโหดๆแบบนี้ เพราะมันจะเพิ่มโอกาสสำเร็จได้มาก

20 วันต่อมา – วันประลองแห่งชีวิตและความตาย

หลินเฟยกับหัวหน้าอีกสองคน ขึ้นเวทีพร้อมลูกน้องของพวกมัน

การต่อสู้ดุเดือดจนทั้งสามได้รับบาดเจ็บสาหัส ก่อนจะถูกหามไปห้องพยาบาลทันที

อสรพิษเหล็กหัวเราะหอบๆ

“หมัดเอ็งแม่งแรงฉิบหาย…ถ้าข้าไม่ได้ใส่แผ่นเหล็กกับถุงเลือดไว้ตรงอก ข้าคงได้ตายจริงๆแน่”

มันยกแผ่นเหล็กออก เผยรอยบุ๋มรูปหมัดที่ลึกจนแทบทะลุ