บทที่ 233 มังกรซอมบี้ (อ่านฟรี)

ซากาสุกิเป็นมังกรแดง

หรือถ้าให้พูดตรง ๆ ก็คือเคยเป็นมังกรแดง

ในฐานะมังกรที่ละโมบและหยิ่งผยองที่สุดในบรรดามังกรทั้ง 5 สี ซากาสุกิเป็นแม่แบบของ ‘มังกรร้าย’ ที่มักจะปรากฎในนิยายอัศวินแทบทุกเรื่อง

มันหมกมุ่นอยู่กับการปล้นชิงสมบัติของมนุษย์และเผ่าพันธุ์อื่น ๆ มันเผาเหยื่อและทำลายหมู่บ้านเมื่อใดก็ตามที่มันอยากทำ

มันกดขี่สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอกว่าและจับไปเป็นทาส

การอาละวาดของมันทำให้เกิดความไม่พอใจไปทั่ว เมื่อหายนะของซากาสุกิส่งผลกระทบต่อมนุษย์อย่างรุนแรง ในที่สุดเทพเจ้าที่มนุษย์เคารพบูชาก็เคลื่อนไหว

ในปีที่ซากาสุกิมีชีวิตอยู่นั้น บาเรียระหว่างดินแดนมรรตัยและแดนเทพนั้นไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน แม้ว่าเทพเจ้าจะต้องจ่ายราคาสูงเพื่อข้ามบาเรียลงมา แต่อย่างน้อยพวกเขาก็สามารถสำแดงอำนาจที่แท้จริงได้ในดินแดนมรรตัย ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถทำได้ในปัจจุบัน

แน่นอนว่าการลงไปยังดินแดนมรรตัยด้วยตัวเองเพื่อตบมังกรแดงนั้นไม่คุ้มค่าสำหรับเทพเจ้า นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเทพเจ้าที่ซากาสุกิยั่วยุจึงเลือกผู้ศรัทธาคนหนึ่งขึ้นมา และมอบตำแหน่งผู้ถูกเลือกให้กับเขา ก่อนจะเทพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาให้กับคน ๆ นั้น

จากนั้นเขาก็ส่งวิวรณ์ลงมาเพื่อนำทางผู้ถูกเลือกไปรับอาวุธสวรรค์สังหารมังกร เมื่อผู้ถูกเลือกพบซากาสุกิที่รังของมัน และแทงซากาสุกิจนตายเหมือนตัวเอกในนิยายต่างโลก เขาก็กลับไปพร้อมกับสมบัติของมังกรและกลายเป็นฮีโร่ในตำนานของมนุษย์

"นั่นสินะ ข้าตายไปแล้ว…”

ซากาสุกิเปิดเปลือกตาที่เน่าเฟะขึ้น แต่ลูกตาของมันหายไปแล้ว

แม้ว่ามันจะตายไปแล้ว ความแข็งแกร่งทางกายภาพที่น่าสะพรึงกลัวของมังกรก็ยังคงอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นซากาสุกิก็ตายในภูเขาสูงตระหง่าน แม้ว่ามันจะไม่ได้ถูกแช่แข็ง แต่อัตราการย่อยสลายก็ช้าลงมาก แม้จะผ่านไปหลายพันปี ร่างกายของมันก็ผุพังไปไม่ถึงครึ่ง!

นอกจากส่วนที่เปราะบางเช่นดวงตาที่เน่าเปื่อยไปแล้ว ร่างกายส่วนอื่นของมันก็ยังค่อนข้างสมบูรณ์

นั่นทำให้ซากาสุกิมีพลังป้องกันมากกว่ามังกรกระดูกญาติสนิทของมัน!

“อืม พลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของข้าตอนนี้ดูคุ้นมาก แต่มันไม่ใช่เวทมนตร์แน่นอน…ไม่มีร่องรอยแก่นแท้ของมัน แต่มันน่าจะปลดปล่อยข้าจากพันธนาการแห่งความตาย และทำให้ข้าตื่นขึ้นมาจากความมืดได้อีกครั้ง”

ซากาสุกิรู้สึกแปลก ๆ นิดหน่อย ตามหลักเหตุผลแล้ว วิญญาณของมันควรจะถูกอ้างสิทธิ์โดยเทพเจ้าแห่งความตายหลังจากที่มันถูกสังหาร และมันไม่ควรมีการตระหนักรู้ในตนเองหลังจากที่ตายไปนานแล้ว

“มาคิดดูแล้ว…ไอ้มนุษย์ที่ฆ่าข้าตอนนั้น ศรัทธาเทพเจ้าองค์ไหนกัน”

ซากาสุกิรู้สึกผิดปกติ ราวกับว่ามันได้ลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญมากไป แต่ด้วยความที่สมองของมันเน่ามานานแล้วมันจึงจำสิ่งที่ลืมไปไม่ได้

ความจริงจิตใจของซากาสุกิควรจะว่างเปล่าไปแล้วแม้ว่ามันจะฟื้นขึ้นมาได้อีกครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะ ‘ไฟวิญญาณมังกร’ ที่คล้ายกับความทรงจำเทพเจ้าที่เก็บความทรงจำได้ในระดับหนึ่ง มันจะไม่รับรู้อะไรเลยและจะสร้างความหายนะตามสัญชาตญาณเท่านั้น

แต่ก่อนที่จิตใจของซากาสุกิจะกระจ่าง การฟื้นคืนชีพของมันก็ทำให้อุณหภูมิรอบตัวของมันสูงขึ้นจนทำให้หิมะที่กองอยู่เหนือยอดเขาละลาย จนเกิดหิมะถล่ม โคลนและหินพังทลายอย่างหนัก ไหลเข้าทำลายหมู่บ้านที่อยู่ใกล้เชิงเขา

“ไม่ว่าจะยุคไหน มนุษย์ก็ยังอ่อนแอมาก” ซากาสุกิคิดขณะที่เขาดูทุกอย่างพังทลายลง

เวลาผ่านไปไม่นานนัก ก่อนที่ทหารมนุษย์อาวุธครบมือจะก้าวมาถึงด้านบนภูเขาและพบซากาสุกิที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา

ต้องบอกว่าแค่รูปลักษณ์ของซากาสุกิที่ร่างกายผุพังไปแล้วครึ่งหนึ่งเพียงอย่างเดียวก็ชัดเจนแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเลวทรามพอ ๆ กับที่มันดูพิลึก ขณะที่มันยืนอยู่บนทางลาดชันของยอดเขาที่เพิ่งเกิดหิมะถล่ม มันก็ดูเหมือนบอสใหญ่จอมวายร้ายอย่างสมบูรณ์…

นั่นทำให้ทหารมนุษย์ที่อ้างตัวว่าเป็นคณะศักดิ์สิทธิ์ของวิหารแห่งความรุ่งโรจน์ เปิดการโจมตีใส่ซากาสุกิก่อน และถูกซากาสุกิกำจัดออกไปอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าไม่มีใครหลงกลรูปลักษณ์ที่น่าอนาถของมังกรซอมบี้ เพราะซากาสุกิยังคงมีพลังมากกว่ามังกรตัวอื่น ๆ แม้ว่าตอนนี้มันจะตายไปแล้วก็ตาม

หลังจากมันฆ่ามนุษย์เหล่านั้นไปแล้ว ซากาสุกิก็ได้ร่ายคาถาหนึ่งในไม่กี่คาถาที่มันมีหลังจากกลายเป็นมังกรซอมบี้ และทำให้ซากศพของมนุษย์ที่ค่อนข้างสมบูรณ์กลายเป็นซอมบี้

หลังจากมันสนทนากับเหล่าซมอบี้เล็กน้อย มังกรแดงก็ได้รับข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับยุคสมัยปัจจุบัน

ดูเหมือนหลังจากที่มันตายไปจะเกิดสงครามของเทพเจ้าขึ้นอีกครั้ง อารยธรรมของเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาเกือบทั้งหมดล่มสลายลง และได้เริ่มต้นยุคสมัยใหม่

นับจากนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่เคยมีเทพเจ้าองค์ใดลงมายังดินแดนหลัก

และแม้แต่เทพเจ้าแห่งความตายก็ไม่ใช่องค์เดิม

ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถของเทพเวรเหล่านั้นในการอวยพรมนุษย์ก็อ่อนแอลงด้วย ซึ่งนี่เป็นข่าวที่สร้างความประหลาดใจให้กับซากาสุกิอย่างไม่ต้องสงสัย

“ข้าเข้าใจแล้ว…ด้วยการที่เทพเจ้าไม่สามารถลงมายังที่นี่ได้ ข้าจึงเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดในโลกตอนนี้ นี่คือเหตุผลที่ข้าฟื้นขึ้นมา พวกเขาต้องการใช้พลังของข้ารึ?” ซากาสุกิไม่สามารถกลั้นรอยยิ้มแห่งความสุขเอาไว้ได้ มันเงยหน้าขึ้นฟ้าและคำราม เศษเนื้อและหนองที่เน่าเปื่อยกระเด็นหลุดออกไปขณะที่มันเคลื่อนไหว แต่มันไม่รู้สึกอะไรเลย…นอกเหนือจากความสุขล้นในใจของมัน

'ฮ่าฮ่าฮ่า! วิเศษมาก สุดท้ายพวกแกก็ลงเอยเหมือนข้า ไม่มีอะไรมากไปกว่าเศษฝุ่นในหน้าประวัติศาสตร์!'

“แม้ข้าจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนปลุกข้าขึ้นมา หรือมีจุดประสงค์อะไรในการทำเช่นนี้ แต่ข้าจะไม่เป็นหุ่นเชิดของใครหน้าไหนทั้งนั้น!” มังกรแดงซากาสุกิประกาศ “ข้าจะยึดอาณาเขตของข้าคืนนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!”

แต่ก่อนที่มันจะได้ตรวจสอบพื้นที่ปัจจุบันที่มันอยู่อย่างสมบูรณ์ มนุษย์อีกกลุ่มก็เข้ามาตาย

พวกเขาแตกต่างจากทหารมนุษย์กลุ่มแรกที่เรียกตัวเองว่าสาวกของเทพเจ้าแห่งสงคราม ที่อย่างน้อยก็มีชุดเกราะโลหะที่เหมือนกันและมีอาวุธครบมือ และแต่ละคนก็ดูเหมือนนักรบที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ แม้แต่ในยุคของมัน คนกลุ่มนี้ก็ถือว่าเป็นกองทัพขนาดเล็กที่ค่อนข้างดี

แต่มนุษย์กลุ่มที่ 2 กลับส่วมอุปกรณ์ที่หลากหลาย และส่วนใหญ่แม้แต่ชุดเกราะที่สมบูรณ์ก็ไม่มีใส่ ตัวอย่างเช่น หนึ่งในนั้นสวมแผ่นเหล็กหนาบนอกและสวมหมวกเหล็ก แต่ครึ่งล่างกลับสวมกระโปรงลายสก็อตที่เผยให้เห็นขนขาดกดำ ซึ่งเป็นภาพที่อุจาดตามากแม้ว่าซากาสุกิจะไม่มีตาแล้วก็ตาม

ส่วนคนอื่น ๆ ก็สวมหมวกที่มีลักษณะคล้ายหัวปลาที่ดูน่าหัวเราะ ซากาสุกิมีความรู้สึกว่าพวกนี้อาจจะมาฆ่ามันด้วยการทำให้มันหัวเราะจนตาย

“เจ้ากำลังยั่วโมโหข้า มังกรแดงผู้ยิ่งใหญ่ซากาสุกิ!” มันคำรามและตบมนุษย์หลายคนตายคาที่ จนทำให้พวกมนุษย์ที่เหลือร้องอุทานออกมาว่า (มาร์นี่ตายอีกแล้ว!)

“นั่นคือทั้งหมดที่เจ้ามีรึ!?”

แต่ทันทีที่มันพูดจบ มันก็สังเกตเห็นกลุ่มคนใส่เศษผ้าจำนวนมากกำลังวิ่งเข้าหามันจากใต้ภูเขาเหมือนกองทัพมด

การถูกล้อมรอบไปด้วยมนุษย์กว่าร้อยชีวิตไม่ใช่ปัญหาสำหรับซากาสุกิ แต่สิ่งที่ทำให้มันลำบากใจก็คือสายตาของมนุษย์เหล่านี้ ที่เงยหน้ามองร่างกายของมันด้วยความโลภ ราวกับว่าพวกเขากำลังมองดูสมบัติ

-----------------------------------------

เพจ FC-Translate