บทที่ 226 แพร่กระจายไปทั่ว (อ่านฟรี)

[นี่คือสิ่งที่ข้าได้ยินจากห้องรับรองของลอร์ดแห่งทุนย่า]

[เมื่อประมาณหนึ่งวันก่อน พบร่องรอยของฝูงซอมบี้ในโซติมิ ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายแดนของดัชชีอินทรีเงิน]

[และศาสนจักรสีขาวอันสว่างไสวก็ได้ส่งคณะศักดิ์สิทธิ์ไปยังพื้นเพื่อปราบปรามพวกมัน แต่ก็ขาดการติดต่อไป]

[หลังจากนั้นทหารที่ชายแดนก็เงียบไปหลังจากส่งรายงานมาว่า 'จำนวนซอมบี้กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ' เราสรุปว่าพวกเขาอาจเสร็จซอมบี้ไปแล้ว]

[ตอนแรกศาสนจักรสีขาวอันสว่างไสวไม่ได้มีคณะศักดิ์สิทธิ์ประจำการในทุนย่ามากเกินไป อัครมุขนายกของพวกเขาในทุนย่า ได้ขอความช่วยเหลือมายังฮอร์รันลอร์ดแห่งทุนย่าและดยุคอินทรีเงิน]

[เขาบอกว่า ฮอร์รันที่มีความสัมพันธ์อันดีกับวิหารแห่งความรุ่งโรจน์ ที่ศรัทธาในคราตอส เทพเจ้าแห่งสงครามเช่นกันจะเกลี้ยกล่อมวิหารให้ส่งกำลังพลมาช่วยกำจัดซอมบี้ได้]

[แต่หัวหน้านักบวชของวิหารแห่งความรุ่งโรจน์ของทุนย่า เมื่อได้ทราบเรื่องก็รีบมายังปราสาทเพื่อปฏิเสธคำขอความช่วยเหลือจากฮอร์รัน เขาเปิดเผยว่า ตอนนี้สถานการณ์ทางวิหารแห่งความรุ่งโรจน์ก็ไม่ดีเช่นกัน]

[ปรากฎว่าเมื่อ 3 วันก่อนเกิดเหตุดินถล่มอย่างรุนแรงที่เทือกเขาคริสตอฟฟ์ ทางด้านทิศใต้ของเมืองทุนย่า โคลนและหินถล่มหมู่บ้านหลายแห่งที่เชิงเขาจนราบ]

[ผู้ศรัทธาของคราตอสที่รอดชีวิตมาได้ รีบมาทุนย่าเพื่อแจ้งสถานการณ์ที่วิหารแห่งความรุ่งโรจน์ ตามธรรมชาติพวกเขาไม่ได้ปฏิเสธ และส่งคณะศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองออกไปตรวจสอบเทือกเขาคริสตอฟฟ์]

[อย่างไรก็ตามการติดต่อของคณะศักดิ์สิทธิ์ที่ออกไปตรวจสอบก็ขาดการติดต่อไปเช่นกัน อย่างไรก็ตามพาลาดิน 3 คนที่เป็นผู้นำกองทหารได้ส่งข้อความสั้น ๆ ผ่านสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์กลับไปที่วิหาร เพื่อแจ้งให้ทางวิหารทราบว่าพวกเขาพบสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาที่พวกเขาไม่สามารถเอาชนะได้ปรากฏขึ้นที่ยอดเขา]

[สิ่งมีชีวิตดังกล่าวคือมังกรซอมบี้]

[แม้ว่ามันจะตายไปแล้วและคืนชีพขึ้นมาในฐานะอันเดธ แต่มันก็ยังคงเป็นมังกร ลมหายใจของมันสามารถละลายเกราะ และทุกสิ่งที่มันสังหารจะกลายเป็นทาสของมัน แม้แต่สัตว์ประหลาดที่อันตรายที่สุดก็ไม่มีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับกรงเล็บของมัน!]

[สรุปก็คือ ตอนนี้ทุนย่าตกท่ามกลางสองภัยพิบัติ สถานการณ์ค่อนข้างเลวร้าย แม้จะมีศาสนจักรเล็ก ๆ บางแห่งที่เก่งส่งความช่วยเหลือเพื่อกำจัดภัยพิบัติ แต่พวกเขาทั้งหมดล้มเหลว]

[เป็นเรื่องยากที่จะเชื่อ แต่ศาสนาอื่น ๆ ในแดนเหนือ กำลังได้รับความสูญเสียครั้งใหญ่ และตอนนี้ไม่มีแม้แต่หนึ่งในสิบคนที่รอดชีวิตจากการโจมตีนี้ ดังนั้นข้าคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว]

[สำหรับผู้เล่นทุกคนที่ได้อ่านโพสต์นี้ หากเจ้ายินดีที่จะมีส่วนร่วมกับศาสนจักรแห่งเกม ให้มาที่ปราสาทอินทรีเงินผ่านทางไลฟ์สโตน เพื่อให้ศาสนจักรของเราได้เดินภายใต้แสงอาทิตย์อย่างมีเกียรติโดยไม่ต้องหลบซ่อนและกลัวการถูกจับอีกต่อไป!]

[ข้ารอเจ้าอยู่ที่นี่!]

โพสต์ไม่ยาวเกินไป และการเขียนก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ แองโกร่ากำลังถ่ายทอดสิ่งที่เขาได้ยินในปราสาทอินทรีเงินให้กับผู้เล่นคนอื่น ๆ และผลักดันพวกเขาเล็กน้อยในตอนจบ...

โดยธรรมชาติแล้วแฟนคลับสายฮาร์ดคอร์แองโกร่าอย่างวีลา ไม่ลังเลเลยที่จะหยิบอาวุธและเคลื่อนย้ายไปยังทุนย่าทันที

ส่วนผู้เล่นคนอื่นยังลังเล

ซอมบี้เพียงไม่กี่ตัวไม่มีอะไรน่ากลัว แต่เด็ก ๆ ส่วนใหญ่เติบโตมาพร้อมกับการได้ยินตำนานเกี่ยวกับมังกรและสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น

เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะเผชิญหน้ากับมังกรโดยที่ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจ แม้ว่ามันจะเป็นซอมบี้ก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาเพิ่งเสร็จสิ้นการต่อสู้กับไนท์คราย และงานเลี้ยงฉลองพึ่งผ่านมาได้เพียงครึ่งทาง พวกเขาจึงไม่ค่อยสนใจที่จะรีบไปช่วยในทันที

"เกิดอะไรขึ้น?" ราชินีเอลฟ์ถามมาร์นี่ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ

วันนี้เธอเข้าร่วมงานเลี้ยงด้วยความอยากรู้อยากเห็นและได้ที่นั่ง VIP แต่เธอไม่สามารถดูหน้าฟอรัมของผู้เล่นได้ ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ มนุษย์ที่ร่าเริงถึงได้เริ่มทำหน้าจริงจัง และบรรยากาศงานเลี้ยงก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว บางคนถึงกับลุกขึ้นยืนและจากไปทันที

“เราไม่ได้รับการต้อนรับหรือ” เธอเพิ่มอย่างจริงจัง

“เปล่า เราได้รับข่าวสารจากผู้ศรัทธาคนอื่น ๆ…”

มาร์นี่คิดอย่างไม่แน่ใจว่าเขาควรจะบอกราชินีเอลฟ์เกี่ยวกับโพสต์นี้ดีหรือไม่ แต่ไม่ช้าเขาก็จำได้ว่าเอลฟ์ป่าไม่สนใจเรื่องของมนุษย์หรือเข้าไปแทรกแซงกิจกรรมของมนุษย์ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ในฐานะราชินีเอลฟ์เธอก็คงจะไม่ออกจากป่าแห่งนี้

ดังนั้นเขาจึงบอกเนื้อหาสำคัญของโพสต์กับเธอ แต่ไม่คาดคิดว่าราชินีเอลฟ์จะขมวดคิ้วหลังจากที่เธอได้ยินเรื่องนี้เพียงสั้น ๆ “แม้ข้าอาจจะหวาดระแวงไปเอง แต่สิ่งต่าง ๆ อาจไม่ง่ายอย่างที่ท่านคิด เป็นการดีที่สุดหากท่านจะระมัดระวัง…”

“หมายความว่าอย่างไร”

มาร์นี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีเมื่อได้ยินคำนั้น ดูเหมือนเขาจะปรึกษาถูกคนจริง ๆ

“ถ้าข้อมูลของท่านถูกต้อง เหตุการณ์แรกเกิดขึ้นเมื่อ 3 วันก่อนที่เทือกเขาคริสตอฟฟ์ ตามด้วยตราอาร์คานัมของเรา จากนั้นก็กองทัพซอมบี้ที่โซทิมิ…”

“ท่านหมายความว่า เหตุการณ์ที่ปีศาจหลุดจากผนึกนั้นเชื่อมต่อกับเหตุการณ์ในทุนย่าหรือไม่?” มาร์นี่เริ่มครุ่นคิด

ราชินีเอลฟ์พยักหน้า “ถ้าท่านพิจารณาอย่างรอบคอบ ป่าทริเนียเองก็เป็นส่วนหนึ่งของเขตอำนาจดัชชีอินทรีเงินเช่นกัน แม้ว่ามนุษย์จะไม่กล้าเข้ามาที่นี่ก็ตาม”

“อาจมีเหตุผลเบื้องหลังลำดับการตื่นของเหตุการณ์นี้สินะ?”

“ที่ข้าอยากจะบอกก็คือมันเรียงลำดับจาก 'แข็งแกร่งที่สุดไปยังอ่อนแอที่สุด' มังกรเป็นสัตว์ที่มีพลังมากที่สุดและตื่นขึ้นมาเร็วที่สุด ตามด้วยปีศาจซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์เหนือธรรมชาติในตัวของมันเอง และจากนั้นก็เป็นซอมบี้ที่โซติมิ…หากกล่าวถึงซอมบี้เหล่านั้น เป็นที่ทราบกันดีว่าโซติมิเป็นที่ที่มนุษย์ใช้สังหารหมู่ออร์คสองหมื่นตน” ราชินีเอลฟ์คาดเดา

“แต่ถ้าจำไม่ผิด โซติมิเป็นสุสานที่มีศพออร์คมากพอ ๆ กับศพของมนุษย์ ทำไมท่านถึงมั่นใจว่าซอมบี้เป็นออร์คไม่ใช่มนุษย์” มาร์นี่ถามอย่างสงสัย

“เหตุผลนั้นง่ายมาก” ราชินีเอลฟ์ตอบด้วยสีหน้าเคร่งขรึมโดยลงน้ำหนักกับทุกคำที่เธอพูด “มังกร ปีศาจ และออร์ค มีชีวิตรอดมาตั้งแต่ยุคแรก พวกเขาเป็นหนึ่งในออริจินทั้งแปด แปดเผ่าพันธุ์ที่สร้างขึ้นโดยตรีเอกานุภาพในช่วงเวลาแห่งการสร้างโลก และมนุษย์เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่เกิดจากยุคที่สองอย่างลึกลับซึ่งแตกต่างจากพวกเขา”

จากนั้นเธอก็หยุดชั่วขณะ เพื่อให้มาร์นี่ซึ่งเป็นมนุษย์ที่มีอายุขัยสั้นย่อยข้อมูลที่สาปสูญในสมัยโบราณ

“และในทางกลับกัน” เธอพูดต่อหลังจากนั้นครู่หนึ่ง “หากซอมบี้ลึกลับนั้นเชื่อมโยงกับออริจินทั้งแปดจริง ๆ จะต้องมีเผ่าพันธุ์อื่นอีก 5 เผ่าพันธุ์ที่ตื่นขึ้นมานอกเหนือจาก 3 เผ่าพันธุ์ที่ปรากฏขึ้นมาแล้ว…”

-------------------------------------

เพจ FC-Translate