บทที่ 124 ทางเลือกของเซซิล (อ่านฟรี)

แองโกร่าถามเอ็ดเวิร์ดและคนอื่น ๆ อย่างร้อนใจเกี่ยวกับ 'การแทรกซึม' ทันทีหลังจากที่เขาพบผู้เล่น

"สองคนนั้นสินะ…”

เขาเข้าใจทันทีว่าทำไมเซซิลถึงโกรธเขามาก หลังจากที่รู้ว่าเทรรอสเช่และซิลวาเป็นคนอาสาแทรกซึมเข้าไปในห้องของเซซิลอย่างกล้าหาญ

พี่ชายคนโตไม่ได้พยายามใส่ร้ายเขาจริง ๆ เพราะเขาเป็นคนที่สั่งให้ผู้เล่นแทรกซึมเข้าไปในห้องของเซซิล แต่จากพฤติกรรมที่โง่เขลาตามแบบฉบับของผู้เล่น 2 คนนั้น พวกเขาจึงไม่มีทางละเว้นเซซิลหากเขาขวางทางพวกเขาอยู่…

ยิ่งไปกว่านั้น ศพของผู้เล่นจะหายไปหากไม่ได้รับการชุบชีวิตภายในเวลาที่กำหนด ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยที่เซซิลไม่สามารถนำศพของ 'มือสังหาร' ออกมาได้

“นี่มันอะไรกันเนี่ย?” แองโกร่าเกาหัวอย่างแรงและอดสงสัยไม่ได้ว่า การกลับมาที่ทุนย่าของเขาเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดหรือไม่

“แม้ข้าจะไม่รู้ว่าอะไรที่ท่านกำลังมองหา แต่ข้าพบจดหมายฉบับหนึ่งในห้องของเขา”

เอ็ดเวิร์ดเห็นแองโกร่าทุกข์ใจมากจนผมจะร่วงหมดหัวอยู่แล้ว เขาจึงยื่นจดหมายที่พบในห้องของเซซิลให้เขา

เพียงแค่แองโกร่าหยิบจดหมายขึ้นมา เขาก็ผ่อนคลายทันทีหลังจากที่เขาเห็นลายมือที่สวยงามในจดหมาย “เจ้าเข้าใจผิด มันเป็นแค่จดหมายที่พ่อของข้าเขียนถึงตระกูลไอนซ์วอเตอร์ เพื่อนที่ดีที่สุดของเขาเมื่อนานมาแล้ว”

สิ่งที่แองโกร่าต้องการเห็นคือหลักฐาน ที่พิสูจน์ว่าศาสนจักรของเทพเจ้าแห่งเกมได้รับการฟื้นฟูอย่างที่พี่ชายคนโตของเขากล่าวถึง แต่นี่เป็นจดหมายที่เก่าเกือบจะเท่าอายุของเขา

“แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าทำไมเซซิลถึงมีมัน แต่มันไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการแน่นอน”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ แองโกร่าที่กำลังผ่อนคลายก็หยุดกึก

เขาทำหน้าเคร่งนั่งตัวตรง และหยิบจดหมายบนโต๊ะมาอ่านอย่างละเอียดอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ตระหนักว่าลางสังหรณ์ของเขาถูกต้อง “เวร เซซิลคงไม่โง่ขนาดนั้นใช่ไหม?”

เขาคิดว่าเซซิลต้องการระบบที่เขาได้รับจากเทพเจ้าแห่งเกม เขาจึงเอ่ยถึง 'สมบัติของเทพเจ้า' แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น

"มันคืออะไร?" วีลาที่รออยู่ข้าง ๆ ถามอย่างเป็นห่วง

ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหันมามองเขาเช่นกัน

แองโกร่าจึงเล่าให้พวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ โดยละเรื่องความเป็นมาของตัวเองไว้

เอ็ดเวิร์ดเลิกคิ้วหลังจากได้ฟังเรื่องราวของลอร์ด “ไม่มีอะไรต้องกังวลเลยนี่ เขากำลังจะได้รับมรดกของพ่อท่านไม่ช้าก็เร็ว ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาและคนของเขาก็มีความสามารถมาก…เว้นแต่ท่านจะกลัวว่าเขาจะทำรัฐประหาร?”

“ไม่มีอะไรที่มนุษย์ทำไม่ได้เมื่อพวกเขาสิ้นหวัง” แองโกร่าตอบ

“ใช่ แต่นั่นไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดในการกบฏหรือ เมื่อเขาและคนของเขาปิดล้อมท่านและพ่อของท่านหน้าห้องทำงาน ทำไม่เขาถึงยอมกลับไปทั้ง ๆ ที่เขากำลังได้เปรียบ” เอ็ดเวิร์ดโต้กลับอย่างมีเหตุผล “เขาไม่งี่เง่าเกินไปหน่อยหรือ”

แต่แองโกร่าเปิดเผยความลับว่าทำไมเซซิลถึงไม่ทำเช่นนั้น

“เจ้าไม่เข้าใจ มันไม่มีความหมายแม้ว่าพวกเขาจะมีคนจำนวนมากกว่า เพราะพ่อของข้าอยู่ภายใต้การคุ้มครองของหัวหน้าอัศวินผู้พิทักษ์ปราสาท เขาเป็นอัศวินระดับสูงที่เคยได้รับการแต่งตั้งจากวิหารแห่งความรุ่งโรจน์ เขาอาจจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นอธิการ หากเขาไม่ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าอัศวินผู้พิทักษ์ปราสาทแห่งนี้ คนอย่างเซซิลไม่มีวันชนะเขาได้”

“ยิ่งไปกว่านั้นพ่อของข้าก็เป็นดยุก และเป็นสาวกของคราตอสเทพเจ้าแห่งสงคราม แม้ว่าความสามารถของเขาจะไม่โดดเด่นนัก แต่เขาก็ได้รับการปกป้องจากเทพเจ้าแห่งสงคราม คนปกติไม่อาจทำร้ายเขาได้ง่าย ๆ”

“ถ้าเขาน่ากลัวขนาดนั้น พ่อของท่านคงไม่กังวลว่าพี่ชายคนโตของท่านจะทำร้ายเขาใช่ไหม” เอ็ดเวิร์ดถามด้วยความรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินว่าขุนนางบางคนดูที่เหมือนพวกไร้ประโยชน์ มีระดับการป้องกันระดับนี้

“ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น…”

แองโกร่าเกาหัวด้วยความลำบากใจ

แววตาอาฆาตแค้นของเซซิลเมื่อเขาจากไป ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเลย

เขาได้แต่หวังว่าจะไม่มีเรื่องร้ายอะไรเกิดขึ้น

แต่ในขณะที่เขาภาวนาอยู่ ก็มีคนมาเคาะประตูที่พึ่งจะซ่อมเสร็จ (แม้ว่ามันจะยังดูเบี้ยว ๆ อยู่ก็ตาม)

ผู้เล่นทุกคนที่กำลังฟังการสนทนาของเอ็ดเวิร์ดและแองโกร่าอยู่สะดุ้ง และตั้งท่าป้องกันโดยสัญชาตญาณ

แองโกร่าที่ค่อนข้างมีสติทำท่าทางให้พวกเขาสงบลง ขณะที่เขาเดินไปเปิดประตูห้องด้วยตัวเอง

จากนั้นหญิงสาวที่ชื่อคินลีย์ก็พุ่งเข้าหาเขาและซบอกเขาสะอื้น ขณะที่แองโกร่ากำลังจะชักไม้กายสิทธิ์ออกมา เธอก็พูดว่า “หนะ หนีเร็ว! เซซิลบ้าไปแล้ว!”

ผู้เล่นทุกคนและแองโกร่าต่างก็สับสนกับการพลิกผันครั้งนี้

"มันเกิดอะไรขึ้น?" แองโกร่าถามอย่างอ่อนโยน ขณะที่เขาผลักหญิงสาวออกไปอย่างทื่อ ๆ เมื่อเขาสบเข้ากับดวงตาที่มีแสงจ้าของวีลา

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน…” หญิงสาวดูเหมือนจะสงบลงเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงพูดติดอ่าง “ขะ ข้ากำลังนอนหลับ…เมื่อข้าสะดุ้งตื่น ข้าก็ได้ยินเสียงปราสาททั้งหลังตกอยู่ในความโกลาหล…ข้าวิ่งออกไปข้างนอก และพบว่าเซซิลกำลังนำสัตว์ประหลาดจำนวนหนึ่งเข้าโจมตีทหาร…จากนั้นเซซิลก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดและฆ่าลุงเกร็น (หัวหน้าอัศวินผู้พิทักษ์ปราสาท)…ลุงเฟาสต์ได้นำทหารไปต่อสู้กับสัตว์ประหลาด…โอ้ใช่แล้ว! เขาบอกให้ข้าตามหาเจ้าและให้ข้าหนีไปกับคนของเจ้า…”

“สัตว์ประหลาด…” แองโกร่าขมวดคิ้ว

อะไร? เขาคิดว่าต้องใช้เวลาหลายเดือน ก่อนที่เซซิลจะติดสินบนขุนนางและศาสนจักรบางแห่งเพื่อก่อปัญหา แต่เขากลับเคลื่อนไหวทันทีที่ข้ากลับไปเก็บของ? ไม่มีทาง...

ในเสี้ยววินาทีนั้น การแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในใจของแองโกร่า

[ติ้ง!]

[เริ่มเควสเร่งด่วน: Devil May Cry]

[เควส: พลังของปีศาจได้ทำให้โลกสกปรกอีกครั้ง ด้วยแรงกระตุ้นอารมณ์เชิงลบ มีคนทำพิธีกรรมต้องห้ามภายในปราสาท และกลายเป็น  ‘ปีศาจ’ ผู้ติดตามทุกคนที่เคยอยู่ใต้อำนาจของเขา ตอนนี้กลายเป็นลูกสมุนภายใต้การโจมตีของอำนาจชั่วร้าย ดังนั้นจงสังหารปีศาจก่อนที่การกระทำอันเลวทรามของมันจะเป็นอันตรายต่อโลกอีกครั้ง!]

[รายละเอียดเควส: นำผู้เล่นไปทำลายลูกสมุนทั้งหมด และสังหารผู้ที่ถูกปีศาจสิงสู่]

[เกณฑ์การประเมินภารกิจ①: ค้นพบต้นตอของการปนเปื้อน]

[เกณฑ์การประเมินภารกิจ②: ซักถามศัตรูเพื่อค้นหา 'ผู้บงการ' ตัวจริง]

[รางวัลเควส: ขึ้นอยู่กับการประเมิน]

[หมายเหตุ: การให้คน ๆ นั้นได้ตายในฐานะมนุษย์ ก่อนที่เขาจะทรมานจากการกลายเป็นปีศาจโดยสมบูรณ์ อาจเป็นความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เจ้าสามารถมอบให้ได้ในตอนนี้]

----------------------------------------

เพจ FC-Translate