ตอนที่ 53 กลับสู่โรงเรียนมัธยมเจียงหยุน
ตอนที่ 53 กลับสู่โรงเรียนมัธยมเจียงหยุน
ตอนที่ 53 กลับสู่โรงเรียนมัธยมเจียงหยุน
ตู้เหวินดีใจมากที่เห็นเย่เฟิงตอบตกลง
ที่จริงเขาก็อยากให้เย่เฟิงไปตั้งแต่แรกแล้ว เพราะเย่เฟิงก็เป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนมัธยมเจียงหยุน แต่ตอนที่เขามาที่วิทยาลัยอันหนานเพื่อตามหาเย่เฟิง เขาก็รู้สึกลังเลไม่น้อย
แม้ว่าเขาจะอยากเชื่อว่าเย่เฟิงยังคงเป็นคนเดิม แต่เขาก็เคยเห็นหลายคนที่เปลี่ยนไปหลังจากมีชื่อเสียง
แต่ตอนนี้เขาก็รู้สึกโล่งใจ เพราะเย่เฟิงยังคงเป็นเย่เฟิงคนเดิม และยังเป็นเพื่อนที่ดีของเขาเหมือนเดิม
“เย่เฟิง นายจะกลับไปโรงเรียนมัธยมเจียงหยุนเมื่อไหร่เหรอ?”
“ตอนนี้เลย”
เย่เฟิงไม่ใช่คนชอบผัดวันประกันพรุ่ง หากมีเรื่องต้องจัดการ เขาจะลงมือทันที
“เย่เฟิง ฉันไปด้วยได้ไหม?”
ซู่ฮัวที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน
“แล้วแต่เธอ”
เย่เฟิงพยักหน้า
ทั้งสามคนจึงออกเดินทางไปยังโรงเรียนมัธยมเจียงหยุน
...
โรงเรียนมัธยมเจียงหยุน
ระหว่างทาง เย่เฟิงก็แอบสงสัยในใจว่าทำไมครูใหญ่ถึงตามหาเขาเพียงคนเดียว ตอนนี้เขาก็เป็นคนมีชื่อเสียงในวิทยาลัยอันหนาน และมันก็ไม่แปลกเลยที่ครูใหญ่จะรู้เรื่องของเขาบ้าง
เมื่อมาถึงโรงเรียน ทั้งสามคนก็เดินเข้าประตูโรงเรียน
“เย่เฟิง เราไปหาครูใหญ่กันเลยดีกว่า”
ตู้เหวินพูดขึ้น
เย่เฟิงไม่ได้ปฏิเสธ เขากับซู่ฮัวจึงเดินตามตู้เหวินไปยังห้องทำงานของครูใหญ่
นักเรียนบางคนที่อยู่ในสนามกีฬาและจำเย่เฟิงได้ ต่างพากันมองด้วยสายตาอิจฉา เย่เฟิงเคยถูกตรวจพบว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับอ่อนในการฝึกตน แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นนักเรียนของวิทยาลัยอันหนาน ความแตกต่างระหว่างพวกเขากับเขากำลังเริ่มกว้างขึ้นเรื่อยๆ
“เย่เฟิง ฉันไม่เข้าไปนะ นายเข้าไปหาครูใหญ่เลย”
ตู้เหวินหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของครูใหญ่
“ได้” เย่เฟิงตอบ ก่อนจะเดินเข้าไปกับซู่ฮัว
หลังจากเย่เฟิงกับซู่ฮัวเข้ามาในห้องทำงานของครูใหญ่ ครูใหญ่ก็รีบวางงานลง แล้วลุกขึ้นมาต้อนรับพวกเขาทันที
ครูใหญ่ของโรงเรียนมัธยมเจียงหยุนชื่อ อู๋ฉี
“เย่เฟิง นายมาจริงๆ ด้วย”
อู๋ฉียิ้มให้เย่เฟิง
ครูใหญ่อู๋ฉีรีบเชิญเย่เฟิงกับซู่ฮัวนั่งลง “เย่เฟิง ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้นายเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดของวิทยาลัยอันหนาน ดังนั้นฉันก็...”
“ครูใหญ่ ตู้เหวินเล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ”
เย่เฟิงหันไปพูดกับครูใหญ่อู๋ฉี
อู๋ฉีรู้สึกยินดีอย่างลับๆ เขารู้ว่าเย่เฟิงเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว แต่ก็ยังเลือกมาที่โรงเรียนมัธยมเจียงหยุน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขายังเต็มใจที่จะช่วยเหลือโรงเรียน
“ในกรณีนั้น ฉันขอขอบใจนายในนามของครูและนักเรียนทุกคนของโรงเรียนมัธยมเจียงหยุน”
ครูใหญ่อู๋ฉีกล่าว
“ครูใหญ่ ไหนว่าจัดสุนทรพจน์ล่ะ ขอให้นักเรียนมารวมตัวที่สนามเลยเถอะครับ”
“ได้ๆ”
ครูใหญ่อู๋ฉีพยักหน้ารับทันที แล้วรีบให้คนไปแจ้งข่าว
ไม่นานนัก นักเรียนระดับมัธยมต้นและมัธยมปลายของโรงเรียนมัธยมเจียงหยุนก็มารวมตัวกันที่สนามกีฬา ทุกคนต่างพากันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
เย่เฟิงเดินขึ้นไปบนเวที
เย่ชิงและเย่เสวี่ยที่อยู่ในกลุ่มนักเรียนมัธยมต้นต่างตกตะลึง พวกเธอไม่คิดเลยว่าเย่เฟิงจะปรากฏตัวที่นี่
หลังจากนั้น เย่เฟิงก็เริ่มกล่าวสุนทรพจน์
แต่สิ่งที่เขาพูดก็เป็นเพียงคำพูดทั่วๆ ไป ว่าใครมีพรสวรรค์ด้านการฝึกตนก็จงตั้งใจฝึก ใครไม่มีพรสวรรค์ก็ให้ตั้งใจเรียนหนังสือ เพื่อที่จะได้เป็นคนที่มีประโยชน์ต่อดาวบลูสตาร์ในอนาคต และไม่กลายเป็นตัวถ่วงของดาวบลูสตาร์
เขาเคยได้ยินคำพูดเหล่านี้มาจากอาจารย์ฮัวเซี่ย
อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานะของเย่เฟิง นักเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลายของโรงเรียนมัธยมเจียงอวิ๋นต่างก็ตื่นเต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อครูใหญ่อู๋ฉีกล่าวว่าเย่เฟิงคืออัจฉริยะระดับสุดยอดของวิทยาลัยอันหนาน ทำให้พวกเขาพากันตกตะลึง
พวกเขารู้กันดีว่าเย่เฟิงเคยถูกตรวจพบว่ามีพรสวรรค์ในการฝึกตนเพียงระดับอ่อน แต่ตอนนี้เขากลับกลายเป็นอัจฉริยะของวิทยาลัยอันหนานได้อย่างไร?
แต่เมื่อคิดดูดีๆ พวกเขาก็เริ่มคิดว่า อาจเป็นเพราะเครื่องตรวจวัดพรสวรรค์ในการฝึกตนเกิดข้อผิดพลาด พรสวรรค์ที่แท้จริงของเย่เฟิงจึงไม่ถูกตรวจพบตั้งแต่แรก