ตอนที่ 52 พลังต่อสู้ทะลุหนึ่งหมื่น

ตอนที่ 52 พลังต่อสู้ทะลุหนึ่งหมื่น

หลังจากดื่มเลือดสัตว์อสูรจากหลอดแก้ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็เริ่มก่อตัวขึ้นภายในร่างของเย่เฟิง และมันได้พุ่งกระแทกไปทั่วร่างของเขา

เจ็บ เจ็บปวดถึงขนาดกัดกินหัวใจ!

เย่เฟิงรู้สึกราวกับว่าทั้งร่างของตนถูกไฟแผดเผาอยู่ตลอดเวลา ความเจ็บปวดรุนแรงไม่หยุดหย่อน

แต่เขาก็รู้ดีว่าเขาต้องอดทนต่อความเจ็บปวดนี้ให้ได้

เวลาผ่านไปนาน ในที่สุดความเจ็บปวดก็เริ่มจางหายไป เหงื่อเย็นชุ่มไปทั่วร่างของเย่เฟิง เขากำหมัดแน่น และพบว่าพละกำลังของเขาเพิ่มขึ้นมาก

หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เย่เฟิงก็เดินมายังเครื่องตรวจวัดพลังการต่อสู้ในสนามทดสอบ เขาชูหมัดขึ้นแล้วต่อยใส่เครื่องตรวจวัดอย่างต่อเนื่อง

ปัง! ปัง! ปัง!

11052…

11053…

11051…

11054…

11055…

พลังการต่อสู้ระดับ 11000 ถือเป็นระดับของนักรบขั้นสูง ซึ่งหมายความว่าเย่เฟิงได้ทะลวงผ่านขึ้นสู่ระดับนักรบขั้นสูงแล้วเรียบร้อย

เขาไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับเรื่องบังเอิญเช่นนี้ในเมืองม่างซาน และได้รับเลือดสัตว์อสูรมา มันแสดงให้เห็นว่าเส้นทางแห่งการฝึกตนนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับความพยายามเพียงอย่างเดียว แต่โชคชะตาก็สำคัญเช่นกัน

“เย่เฟิง”

เสียงหวานน่าฟังเสียงหนึ่งดังขึ้นเข้ามาในหูของเย่เฟิง

เย่เฟิงตกใจเล็กน้อย เพราะเขาจำได้ว่าเป็นเสียงของซู่ฮัว หล่อนมาอยู่ในลานของนักเรียนรุ่นเก่าได้ยังไง?

เมื่อหันกลับไป เขาก็เห็นว่าเป็นซู่ฮัวจริงๆ บนใบหน้าของเขาปรากฏสีหน้างุนงงขึ้นมาเล็กน้อย

“เธอมาอยู่ในลานนักเรียนรุ่นเก่าได้ยังไง?”

“ฉันบอกคุณปู่โจวแล้ว ว่าฉันก็จะเป็นสมาชิกของลานนักเรียนรุ่นเก่าเหมือนกัน”

ซู่ฮัวยิ้มให้เย่เฟิง

เย่เฟิงได้ยินดังนั้น ก็ได้แต่ยิ้มฝืนๆ กับตัวเองในใจ พลางคิดว่าการมีพื้นฐานและเส้นสายมันทรงพลังจริงๆ

“ว่าแต่ เย่เฟิง ตอนฉันเดินเข้ามาในลานนักเรียนรุ่นเก่าเมื่อครู่ ฉันเจอผู้ชายคนหนึ่งดูท่าทางลังเลอยู่ข้างนอก ฉันเลยถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น เขาบอกว่าอยากมาหานาย เหมือนจะชื่อ ตู้เหวินนะ ฉันว่าเขาไม่ได้โกหก”

ซู่ฮัวกล่าวต่อกับเย่เฟิง

เย่เฟิงถึงกับชะงัก ตู้เหวินอยากเจอเขางั้นเหรอ?

ตู้เหวินเป็นเพื่อนสนิทของเขาสมัยเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมเจียงหยุน ครอบครัวของเขาเป็นคนรวยสำหรับมาตรฐานของเย่เฟิง แต่ตู้เหวินไม่ได้มีพรสวรรค์ด้านการฝึกตนเลย

เย่เฟิงรู้ทันทีว่าตู้เหวินไม่ได้มาหาเขาเพียงเพราะอยากพบกันเฉยๆ แน่นอน ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น เขาจึงเดินออกจากลานนักเรียนรุ่นเก่า

ซู่ฮัวเมื่อเห็นเช่นนั้นก็เดินตามออกมาด้วย

เมื่อทั้งสองมาถึงประตูทางเข้าลานนักเรียนรุ่นเก่า ก็พบตู้เหวินยืนอยู่ตรงนั้น

เมื่อเห็นเย่เฟิงเดินออกมา ใบหน้าที่ค่อนข้างอวบของตู้เหวินก็ปรากฏรอยยิ้มดีใจขึ้นมาทันที

“เย่เฟิง นายมาแล้ว”

“อาเหวิน เกิดอะไรขึ้น?”

เย่เฟิงถามตรงประเด็น

ตู้เหวินถอนหายใจ “จริงๆ ฉันก็ไม่อยากมาหานายหรอกนะ แต่ครูใหญ่เป็นคนให้ฉันมา เขาอยากให้นายกลับไปโรงเรียนมัธยมเจียงหยุนเพื่อไปกล่าวสุนทรพจน์ เป็นตัวอย่างให้นักเรียน เขากลัวว่านายจะไม่ยอมไป ก็เลยให้ฉันมาเชิญด้วยตัวเอง”

เย่เฟิงนิ่งไปเล็กน้อย “แค่เรื่องนี้เองเหรอ?”

ที่จริงจะไปก็ไม่เป็นไรหรอก เพียงแต่เรื่องนี้มันไม่อยู่ในการคาดการณ์ของเขาเลย

“เย่เฟิง จริงๆ ถึงแม้ว่าครูใหญ่จะขอให้นายไปกล่าวสุนทรพจน์ แต่ฉันได้ยินมาว่าอัจฉริยะเก่าจากโรงเรียนมัธยมจินหมิงก็กลับไปที่โรงเรียนของเขาเหมือนกัน แล้วช่วงนี้โรงเรียนจินหมิงกับโรงเรียนเราเหมือนจะมีปัญหากันอยู่...”

ตู้เหวินยังพูดไม่จบ แต่ความหมายที่เหลือก็ชัดเจนโดยไม่ต้องพูด

เย่เฟิงรู้จักโรงเรียนมัธยมจินหมิงดี ลู่เฉียงกับลู่หมิงก็จบจากที่นั่น

“เย่เฟิง ฉันไม่ได้บังคับให้นายไปนะ แต่ยังไงโรงเรียนมัธยมเจียงหยุนก็เป็นโรงเรียนเก่าของนาย แล้วทางจินหมิงก็เหมือนจะตั้งใจมารังแกเรา นายคิดว่าไงล่ะ?”

ตู้เหวินถามด้วยน้ำเสียงคาดหวัง

“งั้นก็ไปสิ”

เย่เฟิงคิดถึงเพื่อนรักอย่างตู้เหวิน แล้วยังมีน้องสาวของเขา เย่ชิง กับ เย่เสวี่ย ที่ยังเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมเจียงหยุนอีก ทำไมจะไม่ไปล่ะ?