บทที่ 5 กระจกชาดและแว่นตาขาเดียว

บทที่ 5 กระจกชาดและแว่นตาขาเดียว

ภายในห้องสอบสวน

ด็อกเตอร์ไรอันพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาความเยือกเย็นไว้ ความเจ็บปวดรุนแรงประดุจคลื่นใต้น้ำที่ซัดกระหน่ำในหัว เขาพยายามรวบรวมสติเพื่อสังเกตชายตรงหน้า ท่อนบนของอีกฝ่ายดูเทอะทะเล็กน้อย มีผ้าสีดำคลุมใบหน้าไว้ ชุดพนักงานบริษัทเป็นของจริงแท้ เพียงแต่ขากางเกงดูไม่ค่อยพอดีตัว

ด็อกเตอร์ไรอันเงยหน้าขึ้น หอบหายใจหนักหน่วงแล้วพูดว่า "แกฆ่าโฮนี เขาเป็นผู้รับผิดชอบเกมล่าชีวิตนี้ ถึงตอนนั้นบริษัทไม่ปล่อยแกไว้แน่ ถ้าแกมาเพื่อพลังเหนือธรรมชาติล่ะก็ ต้องขอโทษด้วย ต่อให้ตายข้าก็ไม่บอก แต่ข้าสามารถมอบไอเทมเหนือธรรมชาติให้ได้ ใช้มันเพื่อแลกกับโอกาสรอดชีวิต"

เจียงเหอไม่ได้เข้าไปใกล้ แต่ยกปืนพกขึ้นมา

ไม่กี่นาทีต่อมา ด็อกเตอร์ไรอันใช้เข็มเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในอุ้งมือปลดกุญแจมือออก ในชั่วพริบตาไฟสีแดงก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องสอบสวน ทำให้คนทั้งสองตะลึงไปชั่วขณะ เพราะกุญแจมือดูธรรมดามาก ไม่เหมือนอุปกรณ์ไฮเทคเลยแม้แต่น้อย

เจียงเหอปลดเซฟปืน แล้วค่อยๆ ก้าวเข้าไปเพื่อสร้างแรงกดดันทางจิตใจ

ด็อกเตอร์ไรอันยื่นมือออกไปทำท่าห้าม รีบพูดว่า "เฮ้ เพื่อน ไม่ต้องตื่นเต้นไป โฮนีอยากจะฮุบพลังเหนือธรรมชาติไว้คนเดียว ที่นี่ไม่มีใครอื่น สัญญาณเตือนภัยด้วยเสียงก็ถูกเขาทอดทิ้งไปก่อนหน้านี้แล้ว บัดซบ มันมั่นใจว่าข้ามีวิธีหนีได้แน่ๆ"

สีหน้าของด็อกเตอร์ไรอันดูไม่สู้ดีนัก เขาหยิบยาฟื้นฟูขนาดเล็กสองขวดขึ้นมาดื่ม ของเหลวสีแดงสดราวกับจะหยดลงมาได้ สภาพบาดแผลภายนอกดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในไม่ช้า แต่หากต้องการสร้างอวัยวะที่สูญเสียไปขึ้นมาใหม่ จะต้องใช้ยาฟื้นฟูขนาดใหญ่ ซึ่งตอนนี้ไม่มีขายเลย

"ดูสิ บาดแผลภายนอกแบบไหนแค่ขวดสองขวดก็หายได้ นี่เป็นของที่ผู้เหนือมนุษย์ทุกคนใฝ่ฝันถึงเลยนะ ข้าเองก็มีแค่..."

"เปิดหน้าต่างสถานะของแกให้ข้าดู เดี๋ยวนี้"

บรรยากาศนิ่งไปหลายวินาที ด็อกเตอร์ไรอันพูดอย่างฉุนเฉียว "เชี่ยเอ๊ย แกก็เป็นผู้เล่นเหมือนกันเรอะ"

เจียงเหอไล่ดูหน้าต่างสถานะด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ เลเวลของอีกฝ่ายคือ LV6 ค่าพละกำลัง ความทนทาน และความว่องไวไม่ต่างจากคนปกติ แต่ค่าจิตวิญญาณสูงถึง 12 แต้ม มีทักษะยิงปืนขั้นต้น LV3 เชี่ยวชาญชีววิทยา LV1 ขับขี่ยานพาหนะขั้นต้น LV1 สอดแนมในป่าขั้นต้น LV1

นอกจากนี้ยังมีทักษะใช้งานอีกสองอย่าง คือ เพาะเลี้ยงไวรัสคุณภาพหายาก และศัลยกรรมอวัยวะคุณภาพธรรมดา สถานะของกระเป๋ามิติไม่แน่ชัด ภารกิจปัจจุบันของเขาคือการหลบหนีออกจากเกาะร้าง

เจียงเหอรู้ว่าผลของค่าสถานะจิตวิญญาณนั้นกว้างขวางมาก สำหรับผู้เล่นสายอัญเชิญแล้วมีความสำคัญอย่างยิ่ง การควบคุมสัตว์ แมลง ซอมบี้ และอื่นๆ ล้วนต้องมีค่าสถานะถึงเกณฑ์ที่กำหนด ด้วยค่าสถานะที่สูงขนาดนี้ของอีกฝ่าย เกรงว่าคงจะควบคุมซอมบี้ได้เป็นร้อยสองร้อยตัว

"ในเมื่อแกกับข้าต่างก็เป็นผู้เล่นเหมือนกัน ก็อย่าเอายาขนาดเล็กมาตบตาข้าเลย ไอเทมคุณภาพหายากหนึ่งชิ้น ตอนที่แกต่อรองราคา ข้าจะเหนี่ยวไก"

ด็อกเตอร์ไรอันทำหน้าลำบากใจอยู่นาน เขาหยิบกระจกขนาดเท่าฝ่ามือออกมาบานหนึ่ง ขอบกระจกฝังเม็ดชาดไว้หลายสิบเม็ด เขาแสดงสีหน้าเสียดายออกมาแล้วพูดว่า "เกาะนี้มีท่าเรือแค่แห่งเดียว ถ้าแกอยากจะหนีก็ต้องเป็นศัตรูกับบริษัท เราเป็นพันธมิตรกันโดยธรรมชาติ นี่เป็นของที่มีค่าที่สุดของข้าแล้ว"

เจียงเหอปล่อยให้กระจกชาดตกลงบนพื้น แล้วพูดต่อ "ข้ามีทักษะพิเศษ บนตัวแกยังมีอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับปกปิดรูปลักษณ์ภายนอยู่อีกชิ้นหนึ่ง เอาออกมา"

ด็อกเตอร์ไรอันตกใจและสงสัย หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าที่เจ็บปวดใจอย่างแท้จริงออกมา อุปกรณ์ชิ้นนี้คือแว่นตาขาเดียว แม้จะเป็นเพียงคุณภาพธรรมดา แต่กลับมีค่าสูงกว่ากระจกชาด

"ยาด้วย"

ด็อกเตอร์ไรอัน: "..."

"โอ้ พระเจ้า! แกมันเหมือนหมีสีน้ำตาลที่ตื่นขึ้นมาเพราะความหิวในฤดูหนาวบ้าๆ นั่นเลย แล้วข้าเป็นปลาแซลมอนในแม่น้ำรึไง? ไอ้สารเลวเอ๊ย!"

เจียงเหอยกปืนขึ้นพลางย่อตัวลงเก็บไอเทมสองชิ้นกับยาฟื้นฟูขนาดเล็กอีกสองขวด เขาคาดว่าอีกฝ่ายน่าจะยังมีของดีอยู่ แต่ถ้าบีบคั้นต่อไปคงได้แตกหักกันแน่

[ชื่อ: กระจกแห่งชาด]

[ประเภท: ไอเทมตรวจจับ]

[ระดับ: หายาก]

[เอฟเฟกต์: วางเม็ดชาดไว้ล่วงหน้า ผู้เล่นสามารถสังเกตการณ์ภาพของสถานที่เป้าหมายผ่านหน้ากระจกได้ คงอยู่ครึ่งเดือน ทุกสามวันจะฟื้นฟูหนึ่งเม็ด]

[หมายเหตุ: กล้องวงจรปิดแบบพกพา] ...

[ชื่อ: เลนส์สุภาพบุรุษ]

[ประเภท: ไอเทมปลอมตัว]

[คุณภาพ: ธรรมดา]

[เอฟเฟกต์: สร้างรูปลักษณ์ภายนอกลวงตาขึ้นมาใหม่ตามโครงกระดูก]

[หมายเหตุ: โครงกระดูกไม่เปลี่ยน รูปลักษณ์ลวงตาไม่เปลี่ยน] ...

เจียงเหอสวมแว่นตาขาเดียว แล้วถอดผ้าสีดำออก เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ป่ามืดในปัจจุบันของผู้เล่น การปลอมตัวและการซ่อนตัวเป็นสิ่งจำเป็น ผู้เล่นเลเวล 6 ตราบใดที่ไม่โง่ ก็น่าจะรวบรวมและแลกเปลี่ยนไอเทมประเภทนี้ไว้แต่เนิ่นๆ เขาไม่มีสิ่งที่เรียกว่าทักษะพิเศษ อีกฝ่ายน่าจะเดาได้บ้าง เพียงแต่ไม่อยากจะเสี่ยง และการยอมจ่ายผลประโยชน์จำนวนหนึ่งอย่างเชื่อฟังก็คือไพ่ตายในการเปลี่ยนจากฝ่ายเสียเปรียบมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ

ด็อกเตอร์ไรอันไม่แปลกใจเลยที่ชายตรงหน้ากลายเป็นคนผมบลอนด์ตาสีฟ้า เขายืนขึ้น พูดอย่างสุขุม:

"ข้าสามารถตายไปพร้อมกับแกในพื้นที่ปิดแห่งนี้ได้ แต่ก็อย่างที่ข้าพูดไป เราเป็นพันธมิตรกัน"

"โฮนีเป็นไอ้บ้าที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อพลังเหนือธรรมชาติ ก็เพราะคำแนะนำของมัน บริษัทถึงได้ตัดสินใจใช้รูปแบบเกมล่าชีวิต เพื่อพยายามสร้างผู้เล่นขึ้นมา"

"แต่การที่โฮนีไม่รู้ว่าคุณสมบัติผู้เล่นสามารถโอนย้ายได้ ไม่ได้หมายความว่าบริษัทจะไม่รู้ พวกนั้นต่างหากที่ละโมบของจริง เราต้องหนีออกจากเกาะนี้ให้ได้ก่อนเย็นวันพรุ่งนี้"

เจียงเหอพยักหน้า พูดง่ายๆ ก็คือ เกมล่าชีวิตเป็นเพียงการทดลองครั้งหนึ่งของบริษัทลีเวียธาน พวกเขาสนใจในพลังเหนือธรรมชาติเป็นอย่างมากอยู่แล้ว

"ที่ท่าเรือของเมืองเล็กมีเรือสองลำ บนเรือติดตั้งระเบิดไว้ อำนาจควบคุมอยู่ในมือของรองหัวหน้าทีม"

ด็อกเตอร์ไรอันยื่นมือออกมา พูดว่า "งั้นก็ตั้งทีมกัน อย่างน้อยก่อนที่จะออกจากเกาะนี้ไป เราสองคนก็ไม่มีความจำเป็นต้องแตกหักกัน"

ผู้เล่นเกมที่ตั้งทีมชั่วคราวจะลดความเสียหายที่ทำต่อกันลง 50% การตั้งทีมต้องได้รับความยินยอมจากทั้งสองฝ่าย สามารถยกเลิกฝ่ายเดียวได้ แต่หลังจากยกเลิก อีกฝ่ายจะได้รับการแจ้งเตือนทันที

ในไม่ช้า หน้าต่างสถานะของเจียงเหอก็ได้รับคำเชิญ

[ผู้เล่นหมายเลข 55**3 ได้ส่งคำเชิญเข้าร่วมทีมถึงท่าน ต้องการยอมรับหรือไม่...]

เจียงเหอเลือกที่จะยอมรับ ด็อกเตอร์ไรอันถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยไม่ปิดบัง และเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าของโฮนี

ทั้งสองคนเดินออกจากห้องสอบสวน บังเกอร์แห่งนี้ยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิม ก่อนที่โฮนีจะทำการสอบสวน เขาได้เผื่อเวลาไว้ให้ตัวเองมากพอ

ไรอันมุ่งตรงไปยังห้องครัว เปิดกระป๋องสองสามใบอย่างใจร้อน เขาอยู่ในสภาพหิวโหยมาตลอด

เจียงเหอพบกล่องอาวุธ หยิบแม็กกาซีนขนาด 9 มม. สี่อัน พร้อมกับระเบิดมือและระเบิดแสงอย่างละสองลูก และยังค้นเจอปืนลูกโม่ในลิ้นชักอีกกระบอก ของสิ่งนี้เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายสุดขั้ว

หลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อย ทั้งสองคนก็ออกจากบังเกอร์ทางประตูหลัง ตรวจสอบรอบๆ แล้วขึ้นไปนั่งบนรถจี๊ปของบริษัท ด็อกเตอร์ไรอันเป็นคนขับ เจียงเหอนั่งอยู่ด้านหลังเขาพอดี

ในชั่วพริบตาที่เครื่องยนต์ทำงาน ที่หอสังเกตการณ์ชั่วคราวด้านหน้าบังเกอร์ พนักงานคนหนึ่งก็ยิงปืนขึ้นฟ้าเพื่อเตือนภัย เมื่อไม่เห็นการตอบสนอง เพียงชั่วอึดใจ เขาก็เริ่มกราดยิงใส่รถจี๊ป

เสียงปืนทำให้แนวสนามเพลาะตื่นตัว ประกายไฟจากปากกระบอกปืนสว่างวาบขึ้นหลายจุด กระจกหลังรถจี๊ปแตกละเอียดในพริบตา กระสุนกระทบกับตัวถังรถ ราวกับมีคนกลุ่มใหญ่ยกค้อนขึ้นมาทุบอย่างแรง

ด็อกเตอร์ไรอันจับพวงมาลัยด้วยมือเดียว ส่วนอีกมือหนึ่งยื่นออกไปนอกหน้าต่างแล้วยิงสวนกลับไป

เจียงเหอยกปืนพกขึ้นเหนือศีรษะ นิ้วชี้ขยับรัวราวกับภาพติดตา ยิงกระสุนหมดไปสองแม็กกาซีนอย่างรวดเร็ว ในสภาพที่เคลื่อนที่และระยะห่างขนาดนี้ ผู้เล่นที่ไม่ได้เชี่ยวชาญด้านปืนโดยเฉพาะ ไม่ต้องหวังเลยว่าจะยิงโดนศัตรู ในทำนองเดียวกัน สไนเปอร์ของอีกฝ่ายก็ยากที่จะยิงถังน้ำมันของรถจี๊ปได้

จากทางบังเกอร์ รถกระบะท้องถิ่นสองคันไล่ตามออกมา พนักงานบริษัทแบ่งกำลังหกคนเข้าร่วมการไล่ล่า

(จบตอน)