บทที่ 12 ห้าระดับของความเสียว*

เมื่อเสื้อชิ้นสุดท้ายหล่นลงพื้น เงาท่อนเนื้อของวาน ก็ปรากฏขึ้นเหนือบนใบหน้าของกริสเซล ทำให้ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ เธอตกใจกับขนาดของมัน

“ม-มันจะใหญ่อะไรได้ขนาดนี้!” กริสเซลกลืนน้ำลาย

เมื่อเทียบกับทายาทผู้ชายของแม่มดทั่วไปที่มีศักยภาพในการเป็นผู้เชี่ยวชาญออร่า สัดส่วนร่างกายของวานนั้นตัวผอมกว่ามาก

แต่ถึงอย่างนั้น อุปกรณ์ของพวกเขาก็ไม่น่าประทับใจขนาดนั้น

“ตกใจไหม? ผมค่อนข้างภูมิใจกับขนาดโดยธรรมชาติของมันเลย—หากไม่มีอะไรอื่นแล้ว” วานกล่าวอย่างสบายๆ

ราวกับว่าร่างกายของเขาเกิดมาอย่างเหมาะสมกับการสำเร็จวิชาการนวดปราณสวรรค์ ทำให้เขาเป็นนักล่าโดยธรรมชาติของผู้หญิงทุกคน ถึงอย่างนั้น พวกเธอจะต้องอดใจไม่ได้ที่จะพุ่งเข้าใส่เขาทันทีที่ได้ลิ้มรสเทคนิคของเขา

แม้จะเป็นผู้หญิงที่เย่อหยิ่งและมีความคิดเรื่องเพศที่เหนือกว่า แต่กริสเซลก็ถูกข่มด้วยท่อนเนื้อของวานราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติของสิ่งต่างๆ ทำให้เธอกลายเป็นคนว่าง่ายกว่าเดิม

แม้แต่กริสเซลก็ไม่คาดว่าชายตรงหน้า จะดึงเอาด้านนี้ของเธอออกมาได้

เธอรู้สึกอับอายและขายหน้า แต่เธอไม่สามารถรวบรวมกำลังที่จะต่อต้าน—ไม่สิ พูดให้ชัดๆ ก็คือร่างกายของเธอไม่ต้องการต่อต้านสิ่งนี้

วานพลิกตัวกริสเซลและนวดแผนหลังของเธอต่อ โดยเป้าหมายคือจุดที่กระตุ้นอารมณ์และจุดฝังเข็ม กระตุ้นความเสียวและประสาทสัมผัสของเธอให้เพลิดเพลิน ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการดูดซับมานาให้เร็วขึ้น

เมื่อสภาพรอบๆของกริสเซล เต็มไปด้วยมานาความเข้มข้นสูงวาน ก็ได้ประโยชน์จากการดูดซับส่วนเล็กๆ ของมัน

แม่มดและลูกหลานของแม่มดทุกคนได้รับพรสวรรณ์ตามธรรมชาติที่สามารถดูดซับมานาที่รั่วไหลเข้ามาสู่โลกจากมิติเกเฮนน่าได้

ดังนั้น แม้ว่าลูกหลานของแม่มดเพศชายจะไม่สามารถควบคุมมานาได้ แต่ร่างกายของพวกเขาก็ยังคงแข็งแกร่งขึ้นด้วยมานา ทำให้พวกเขามีอายุยืนยาวขึ้นและมีพละกำลังมากกว่าคนที่ไม่มีมานา

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่วานปลุกประสาทสัมผัสของเขา เขาก็สังเกตเห็นว่ามานาไหลเข้าสู่พื้นที่กลืนสวรรค์ของเขาโดยตรง และทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

‘ตามที่คาดไว้ มานาทั้งหมดที่ร่างกายของเราควรที่จะดูดซับในช่วงหลายปีที่ผ่านมาถูกป้อนเข้าสู่พื้นที่กลืนสวรรค์’ วานยืนยันความสงสัยของเขา

ทำไมพื้นที่กลืนสวรรค์จึงมีขนาดเท่าเมืองเล็กๆ และทำไมร่างกายของเขาถึงตัวเล็กกว่าทายาทแม่มดคนอื่นๆ?

ความสงสัยเหล่านี้ได้รับคำตอบในทันใดนั้น

‘และเนื่องจากพื้นที่กลืนสวรรค์เชื่อมต่อกับจิตของเรา มานาทำให้จิตของเราแข็งแกร่งขึ้นแทน? สิ่งนี้ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมเราถึงมีความอดกลั้นและความฉลาดมากกว่าปกติ…’ วานครุ่นคิด

เขามักจะคิดว่าเป็นเรื่องแปลกที่เขาสามารถเรียนรู้เทคนิคใหม่ๆได้อย่างรวดเร็วและจำทุกสิ่งที่อ่านได้อย่างชัดเจน

แม้ในชาติที่แล้วเขาจะไม่ฉลาดเท่าไร เขาให้เหตุผลว่าเป็นเพราะของขวัญตามธรรมชาติของร่างกายใหม่ แต่มันไม่เรียบง่ายอย่างที่เขาคิดในตอนแรก

‘มานาที่เปลี่ยนแปลงก็ยังคงเป็นมานาใช่ไหมละ’ วานรำพึง

ทันใดนั้น วานรู้สึกว่าร่างของกริสเซลสั่นและเกร็งก่อนที่เธอหันหัวกลับมามองเขาด้วยความหลงใหล

“มันคงเสียเปล่าที่จะหยุดตรงจุดนี้ใช่ไหมครับ” วานยิ้มก่อนที่จะกอดกริสเซลจากด้านหลัง ขณะที่เธอพยักหน้าอย่างเร่าร้อน

เขาสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์สูงสุดได้จากการสัมผัสกับแม่มดอย่างใกล้ชิด

กล่าวอีกนัยหนึ่งเขาต้องพลอดรักกับพวกเธอ แต่เมื่อพิจารณาถึงผลประโยชน์ที่ได้รับจากทั้งสองฝ่ายโดยที่ไม่มีความรู้สึกให้กันแล้ว การเรียกมันว่าการบ่มเพาะคู่จะเหมาะสมกว่า

อย่างไรก็ตาม วานไม่ใช่หนุ่มเวอร์จิ้นที่ใจร้อน

เขาเล่นกับยอดภูเขาคู่ที่อ่อนนุ่มของกริสเซลและถูน้องชายของเขากับโหลน้ำผึ้งของเธอ ที่ไหลรินเต็มด้วยน้ำหวานแห่งความใคร่

“เธอรู้รึเปล่า? ความเสียวแบ่งออกเป็นห้าระดับที่แตกต่างกัน” จู่ๆวานก็กระซิบข้างหูของกริสเซล ในขณะที่เขายังคงหยอกล้อเธอต่อไป ทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ

น้ำเสียงของเขาทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังอย่างน่าประหลาดใจ

“ความเสียวถูกแบ่งออกเป็นห้าระดับที่แตกต่างกัน? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเรื่องนั้น พวกมันคืออะไรหรือ?” ความอยากรู้อยากเห็นของกริสเซลนั้นค่อยๆเพิ่มมากขึ้น

วานกดจุดฝังเข็มอีกสองสามจุดที่อยู่บริเวณท้องส่วนล่างของเธอก่อนที่เขาจะตอบอย่างสบายๆว่า “ระดับแรกคือความเฉยเมย ในระดับนี้ ขณะที่รู้สึกถึงเธอจะไม่รู้สึกสนุกหรือชอบมัน”

ทันใดนั้น ท่อนเนื้อของเขาก็ทะลวงเข้าไปในถ้ำสวรรค์ของเธออย่างราบรื่น แต่ที่น่าแปลกก็คือเธอไม่สนุกหรือชอบแม้จะรู้สึกถึงมันก็ตาม

กริสเซลขมวดคิ้วทันทีเมื่อรู้สึกไม่เติมเต็ม

มันอยู่ในระดับเดียวกับการช่วยตัวเอง ซึ่งน่าผิดหวังเมื่อพิจารณาว่าชายคนนี้มีท่อนเนื้อที่น่าประทับใจ

อย่างไรก็ตาม วานไม่สนใจความคิดของกริสเซล

“ระดับที่สองคือความสนใจ ความรู้สึกที่ระดับความสนใจนั้นไม่โดดเด่นนัก แต่ก็เพียงพอที่จะทิ้งความประทับใจไว้ ทำให้ร่างกายต้องการประสบการณ์ครั้งที่สอง” วานอธิบายต่อไป

เขากดจุดและนวดอีกสองสามที่บนท้องส่วนล่างของกริสเซลอีกครั้งก่อนขยับดันเอวเป็นครั้งที่สอง

“อื๊ม~!” เสียงครางเบาๆหลุดออกจากริมฝีปากของกริสเซล

ในไม่ช้าใบหน้าของเธอก็ดูประหลาดใจเนื่องจากความรู้สึกระหว่างการขยับเอวทั้งสองนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ครั้งที่สองน่าจดจำกว่ามาก

“ไม่น่าเชื่อ…”

กริสเซลพึมพำพร้อมหลับตาราวกับกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ตกค้างอยู่ในภายใน อย่างที่วานพูด มันสร้างความประทับใจให้กับเธอ

แต่เนื่องจากเธอประสบกับบางสิ่งที่ด้อยกว่าครั้งแรก ความประทับใจในความรู้สึกที่สองจึงมีความสำคัญมากกว่าปกติ

“ผู้ชายส่วนใหญ่ในซ่องและอาบอบนวดมักจะเป็นคนระดับนี้ ไม่ถึงกับเก่งมากแต่พอที่จะทำงานในวงการนี้ได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือพวกเขาอยู่ในระดับปานกลาง” วานกล่าว

“ระดับที่สามคือการเสพติด คนที่เก่งที่สุดในวงการ ล้วนแต่มีความสามารถในระดับนี้” วานกดจุดของกริสเซล และขยับเอวอีกครั้งในขณะที่กระตุ้นเธอ แล้วเขาก็แซวเธอด้วยคำถาม “แต่เธอจะเดาได้ไหมว่าผมอยู่ในระดับไหน”

“อร๊า~!” กริสเซลร้องออกมาด้วยความเสียว

ร่างกายท่อนล่างของเธอสั่นสะท้านด้วยความเสียวจากการขยับครั้งที่สามได้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเธอ ทำให้โหลน้ำผึ้งของเธอมีน้ำหวานแห่งความใคร่หลั่งไหลออกมาอย่างเยอะและรวดเร็วด้วย ส่งผลให้ระหว่างขาเปียกและเหนียวไปหมด ความคิดของเธอก็ลอยขึ้นไปบนสวรรค์ชั้นเก้า

หลังจากนั้นไม่นานกริสเซลก็อ่อนแรงลงในทันทีเนื่องจากร่างกายของเธอรู้สึกอ่อนนุ่มเหมือนเยลลี่

เธอถึงจุดสุดยอด—เสร็จด้วยการขยับเพียงแค่สามครั้งเท่านั้น

เรื่องแบบนี้เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงในอดีต แต่เธอเพิ่งประสบกับมัน ร่างกายของเธออ่อนไหวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

“ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ในระดับไหน แต่อย่างน้อยฉันก็มีประสบการณ์มากพอที่จะรู้ว่านี่คือความสามารถที่ดีที่สุดในวงการ… ผู้ชายทุกคนที่มีทักษะระดับนี้มักจะไม่ทำงานในซ่องอีกต่อไป…” กริสเซลพูดอย่างอ่อนแรง

คนเหล่านี้มักจะถูกผูกขาดโดยแม่มดอาวุโสและถูกนำตัวไปเป็นข้ารับใช้ส่วนตัวของพวกเธอ