บทที่ 87 นี่มันไม่ใช่เกมแคชชวลแล้ว!

วันที่ 17 มีนาคม วันพฤหัสบดี

การแข่งขันประกวดออกแบบเกมจบลงอย่างสมบูรณ์

และ Plants vs. Zombies ก็ทะยานคว้าอันดับหนึ่งไปแบบขาดลอย

กับผลลัพธ์นี้ ไม่มีใครแปลกใจเลยด้วยซ้ำ

ระหว่างการแข่งขันยังมีคนเสนอว่า

"เกมของ Plants vs. Zombies มาแรงขนาดนี้แล้ว

จะรออะไรอีก? ปิดการแข่งขันแล้วเปิดรอบใหม่เถอะ!"

แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ และถึงอันดับหนึ่งจะหลุดมือไปแล้ว

อันดับอื่น ๆ โดยเฉพาะท็อปสิบ ยังมีคนแย่งกันอยู่

ทันทีที่จบการแข่งขัน วังเซียนล่องลอยก็ขึ้นรูปโปรโมต Plants vs. Zombies ที่หน้าแรก

พร้อมลิงก์ซื้อเกม

แต่ถึงอย่างนั้น รางวัลนี้กลับไม่ได้ดู “จำเป็น” อะไรมากนัก

เพราะความนิยมของ Plants vs. Zombies ณ จุดนี้

การขึ้นหน้าแรกก็แค่เติมแต่ง ไม่ได้มีผลเปลี่ยนเกมเหมือนแต่ก่อนแล้ว

ในขณะเดียวกัน เกมเลียนแบบ Plants vs. Zombies ก็ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด

ในสตูดิโอ ติงฟานซินทุบโต๊ะพลางบ่นว่า

“อีกแล้วเหรอ! เกมลอกอีกแล้ว! บริษัทเกมพวกนี้หน้าไม่อายเลยรึไง? คิดเองไม่เป็นรึไง!”

“รูปแบบเกมไม่เปลี่ยนเลย แค่ปรับกราฟิกนิดหน่อย คิดว่าหลอกใครได้ล่ะ?” โม่ตันชิงกล่าวเสียงเบื่อหน่าย

“น่าเสียดายแทนพี่ซุนจริง ๆ อุตส่าห์ทำเกมดีขนาดนี้

แต่ไม่ถึงสองเดือนก็โดนพวกนี้มาทำลายบรรยากาศหมด” เฉินเสวี่ยซูพูดอย่างหงุดหงิด

“พี่ซุน เราไปฟ้องพวกมันเลย! ส่งหมายศาลไปซัดมันให้หมด!” ลู่ชิวเล่อเสียงกร้าว

“เห็นด้วย! ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด” หลินชิงเหยาตามมาสมทบ

“ขอให้คอมพังกลางคันโดยไม่ได้เซฟงานไว้!” เนี่ยเสี่ยวเตี๋ยชูหมัดเล็ก ๆ ด้วยความเดือดดาล

ท่ามกลางเสียงโวยวายของทุกคน ซุนเจ๋อกลับดูสบาย ๆ

เพราะเขาเองก็เตรียมใจไว้แล้วว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น

อย่างน้อย Plants vs. Zombies ก็สร้างฐานแฟนคลับให้เขาอีกมหาศาล

และปูทางให้ Battle for Survival ไปต่อได้สบายมาก

นับว่าเกมนี้ทำหน้าที่ได้สมบูรณ์แบบแล้ว

ส่วนพวกที่ตามกระแส—อยากทำอะไรก็เชิญเลย

ระบบเกมไม่ได้มีลิขสิทธิ์ใคร หากคนพวกนี้กล้าหน้าด้านถึงขั้นก๊อบโค้ดกับกราฟิกมาใช้ตรง ๆ

เขาก็ไม่อยากเปลืองเวลาไปยุ่งด้วยหรอก

เอาเวลานั้นไปใช้กับระบบ "จำลองเสมือนจริง" ยังจะดีกว่า

แต่พอเห็นว่าเกมเลียนแบบมันเยอะจนใช้สองมือยังนับไม่หมด

ซุนเจ๋อก็ตัดสินใจให้รางวัลตัวเอง—พักหนึ่งวัน เพื่อเล่นเกมพวกนี้ซะเลย

ถือเป็นการศึกษาวิธีคิดของนักออกแบบเกมคนอื่น ๆ ไปในตัว

แถมยังได้ผ่อนคลายสมองเล็กน้อยด้วย

“พอได้แล้ว ๆ อย่าไปหัวร้อนกับพวกนั้นเลย ทำงานของเราให้ดีก็พอ

พวกเกมตามกระแสน่ะ ยังไงก็สู้ Plants vs. Zombies ไม่ได้หรอก” ซุนเจ๋อพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ก็จริง แต่ก็ยังหมั่นไส้!” โม่ตันชิงว่า

“ไม่ต้องเสียอารมณ์กับของพวกนั้นหรอก

เห็นพวกเธอวันนี้อารมณ์ค่อนข้างแรง ฉันให้หยุดครึ่งวันเลยละกัน

ใครจะอยู่ทำงานก็ได้ ใครจะไปเดตกับแฟนก็เชิญ~”

“พี่ซุน เราโสดอยู่!” ติงฟานซินกับเฉินเสวี่ยซูพูดพร้อมกันเป๊ะ

ซุนเจ๋อมองสองหนุ่มแล้วคิดในใจ

“พวกนายเป็นหนุ่มโสดสายเพี้ยนแบบนี้ โสดก็ดูไม่แปลกหรอก…”

สี่สาวก็รีบเสริมทันที

“พี่ซุน เราก็โสดนะ! ไม่มีใครตามจีบเลยจริง ๆ!”

“โอเค รู้แล้ว ๆ เวลาที่เหลือก็ใช้ตามสบายละกัน~”

ซุนเจ๋อโบกมือยิ้ม ๆ โดยไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเธอถึงรีบปฏิเสธแบบนั้น

กลับมาที่ห้องทำงาน เขานั่งเอนบนเก้าอี้ผู้บริหารอย่างสบายใจ

แล้วเริ่มโหลดเกมเลียนแบบทั้งหลายมาทดลอง

เกมแรก เขาเลือกเกมที่ขายแค่ 8 หยวน

เล่นได้แค่ด่านแรกก็ลบทิ้งพร้อมกดขอคืนเงินทันที

เกมนี้ลอก Plants vs. Zombies แบบทั้งดุ้น

ไม่มีการปรับอะไรใหม่แม้แต่นิดเดียว ความแตกต่างเดียวคือ “ธีม”

ในเกม สัตว์นานาชนิดจะบุกโกดังเพื่อขโมยเสบียง

ส่วนฝั่งป้องกันคือเหล่าเสบียงที่มีชีวิตต้องลุกขึ้นมาสู้กลับ

ระบบเกมเหมือนเป๊ะ

กราฟิกก็คล้ายมาก

ดูยังไงก็แค่พยายามรีบทำออกมาหวังขายไว

กอบโกยเงินแบบไม่สนคุณภาพ

พอเข้าไปดูคอมเมนต์ในเกม ก็เต็มไปด้วยคำด่า

คะแนนเหลือแค่สองดาว

ลองอีกสองเกมที่ราคาพอ ๆ กัน ซุนเจ๋อก็กดลบกับขอคืนเงินเหมือนกัน

เพราะเนื้อหาก็ไม่ได้ต่างกันเลย

ใครคิดว่า “ลอกเกม + ขายถูก” จะเรียกผู้เล่นได้ งั้นก็โง่เต็มขั้น

Plants vs. Zombies ยังฮิตอยู่ แถมยังติดแนะนำหน้าหลัก

แล้วเกมเลียนแบบที่ไม่มีอะไรใหม่เลยจะไปสู้ยังไง?

เขาเริ่มหมดศรัทธากับเกมเลียนแบบราคาถูก จึงหันไปลองเกมในกลุ่มราคาสูงแทน

แล้วก็ไปเจอเกมเลียนแบบจากเทียนเผิงเกมส์ที่ชื่อว่า “ศึกอพยพมนุษยชาติ”

ธีมของเกมคือ โลกทรัพยากรหมด

มนุษย์ย้ายไปตั้งรกรากบนดาวอื่น แต่กลับถูกสัตว์ประหลาดในดาวนั้นบุกโจมตี

ผู้เล่นต้องตั้งรับตามเส้นทางที่ต่างกัน

โดยสิ่งที่ใช้ป้องกันไม่ใช่พืช แต่เป็นป้อมปืนล้ำอนาคต

มุมมองของเกมเป็นแบบ Bird's Eye View

มีเส้นทางให้ป้องกันถึง 8 เส้นทาง

ศัตรูหน้าตาน่ากลัว เป็นการผสมระหว่างแมลงกับสัตว์ขาปล้อง

ทำให้ภาพรวมของเกมไม่ชวนให้นึกถึง Plants vs. Zombies เท่าไหร่

การเลียนแบบแบบนี้ ซุนเจ๋อถือว่าน่าชื่นชม อย่างน้อยก็มีแนวทางชัดเจนของตัวเอง

แต่พอเล่นผ่านด่านฝึกหัดไปแล้ว เขาก็พบจุดอ่อน

ใน Plants vs. Zombies ผู้เล่นสามารถผ่านด่านได้ด้วยการเลือกพืชให้เหมาะกับสถานการณ์

โดยไม่จำเป็นต้องอัปเกรดอะไรมากมาย

แต่ใน ศึกอพยพมนุษยชาติ นั้น ป้อมปืนต้องอัปเลเวล

ซึ่งต้องใช้ไอเท็มชื่อ “หินเวทเทคโนโลยี” ซึ่งได้จากการเคลียร์ด่าน

แต่ละด่านให้หินแค่ 5–10 ก้อน

การอัปเกรดแต่ละครั้งใช้หินมากขึ้นเรื่อย ๆ

ดูเหมือนนักออกแบบจะอยากให้ผู้เล่นลองอัปเกรดป้อมแบบต่าง ๆ

เพื่อหาแนวทางเล่นที่ดีที่สุด

แต่ปัญหาคือ “บาลานซ์พัง”

ผู้เล่นต้องย้อนไปฟาร์มด่านเดิม เพื่อเก็บหินให้พอ

ไม่งั้นสู้มอนสเตอร์ในด่านหลัง ๆ ไม่ไหว

แม้จะช่วยยืดเวลาเล่น แต่กลับทำให้เกมดู Grinding จนเกินไป

(หมายถึง การทำภารกิจซ้ำๆ เดิมๆ เพื่อให้ได้รางวัล)

ตรงข้ามกับ Plants vs. Zombies ที่วางแผนดี ๆ ก็ผ่านได้

เกมนี้ ต่อให้แผนเทพแค่ไหน ถ้าไม่ฟาร์มเยอะ ๆ เข้าก็เท่ากับตาย

แน่นอนว่ามีคนบางกลุ่มอาจจะชอบความท้าทายแบบนี้

แต่คนส่วนใหญ่คงเล่นไม่ไหวแน่ ๆ

เพราะมัน ไม่แคชชวลเลย! เหนื่อยยิ่งกว่าทำงานซะอีก!

ซุนเจ๋อปิดเกมโดยไม่ขอคืนเงิน

เพราะมองว่าแม้จะเหนื่อย แต่คุณภาพโดยรวมของเกมยังดี

จากนั้น เขาก็เบนสายตาไปที่... Empire Penguin Games