บทที่ 83 ยืมไอเดีย! ยืมต่างหาก!

หลังจากเซียวเมิ่งออกหน้าเข้าข้างซุนเจ๋อ ก็มีดีไซเนอร์ระดับสี่ดาวและห้าดาวคนอื่น ๆ เข้ามาหนุนเสริม ทำให้กลุ่มนักพัฒนาเกมที่เคยโจมตีซุนเจ๋อพากันเงียบเป็นเป่าสาก ไม่กล้าแตะเขาอีกต่อไป

เมื่อเทียบกับความเสี่ยงที่จะโดนเตะออกจากวงการแล้ว การจะได้ตำแหน่งในการแข่งขันครั้งนี้มันดูไม่สำคัญเท่าไหร่เลย

ถึงยังไงวังเซียนล่องลอย ก็จัดงานแข่งอยู่เรื่อย ๆ

ไม่ใช่ว่าแข่งหนนี้แล้วหมดสิทธิ์ในอนาคตเสียหน่อย

บางคนเพื่อรีบตัดหางปล่อยวัด หรือไม่ก็เพื่อเกาะขาเซียวเมิ่ง ก็รีบตีจากหันมาโจมตีพวกพ้องเก่า

ส่วนคนที่ปฏิกิริชาช้า โดนแหกตากลับ ก็รีบชี้นิ้วว่าเป็นเพราะไช่เต๋อเหิงยุยง พวกเขาก็แค่ถูกหลอกไปเฉย ๆ

จริง ๆ ก็เป็นแฟนคลับซุนเจ๋อเหมือนกันนั่นแหละ!

ท่ามกลางความวุ่นวาย ไช่เต๋อเหิงที่แทบไม่มีบทบาทอะไรเลยในดราม่าทั้งหมด

พอเห็นว่าตัวเองกลายเป็นเป้าระบายอารมณ์ของใครต่อใคร ก็รีบออกมาชี้แจงหน้าตั้ง

สรุปก็คือ ดราม่าทั้งหมดนี้ ซุนเจ๋อแทบไม่ได้ทำอะไรเลย…แต่ก็ชนะไปแบบงง ๆ แล้ว

แน่นอน ถ้าจะพูดตามความจริง ถ้า Plants vs. Zombies ไม่ใช่เกมที่คุณภาพดีมากพอ

แม้เซียวเมิ่งจะสนใจซุนเจ๋อ เธอก็คงไม่ยอมออกตัวแรงขนาดนี้

บรรดาดีไซเนอร์ระดับสูงก็จะไม่ยอมอิงกระแสออกมาหนุนตามง่าย ๆ เช่นกัน

แม้การแข่งขันยังไม่จบลงอย่างเป็นทางการ แต่ Plants vs. Zombies ก็ขึ้นแท่นเป็นเบอร์หนึ่งไปเรียบร้อย เว้นแต่จะมีเกมที่เหนือกว่าโผล่มาในเวลาที่เหลือไม่ถึงหนึ่งเดือน ไม่มีใครคิดว่าเป็นไปได้

แม้แต่ทีมจาก Empire Penguin Games เองก็ยังยอมรับว่า เป้าหมายสูงสุดของพวกเขาตอนนี้ คือ “ลุ้นที่สอง”

ฝีมือของเหล่าเกมเมอร์ก็ไม่ธรรมดา ผ่านไปไม่นานก็เริ่มมีคนเคลียร์โหมดผจญภัยได้แล้ว และหันไปลุย “โหมดไร้ที่สิ้นสุด”

ในโหมดนี้ ผู้เล่นต้องเผชิญกับคลื่นซอมบี้ที่ยากขึ้นเรื่อย ๆ ใครที่ไปได้ไกลที่สุด ก็จะได้ชื่อจารึกบนกระดานอันดับ

นอกจากนี้ Plants vs. Zombies ยังได้รับความนิยมในต่างประเทศอย่างล้นหลามอีกด้วย

ดังนั้นถ้าอยากขึ้นกระดานอันดับ ไม่ใช่แค่แข่งกับผู้เล่นในประเทศ แต่ต้องแข่งกับคนทั้ง “ดาวสุ่ยหลาน” กันเลยทีเดียว

แม้มันจะยากขึ้น แต่ใครที่ทำได้ ก็จะได้ความรู้สึกภาคภูมิใจระดับเทพ

มีผู้เล่นบางคนถึงกับบอกว่า เขาใส่สถิติ “ผ่านโหมดไร้ที่สิ้นสุดครบ 50 ด่าน” ลงในเรซูเม่ แล้วก็ได้งานจริง ๆ!

อีกคนบอกว่า ตอนผ่านด่านที่ 30 เขารู้สึกโชคดี เลยไปซื้อลอตเตอรี่…สุดท้ายก็ถูกรางวัลใหญ่!

บางคนถึงขั้นบอกว่าเพราะฝีมือการเล่นในโหมดไร้ที่สิ้นสุดนั้นเอง ทำให้เขาได้ใจสาวในฝันมาเป็นแฟน!

เรื่องพวกนี้จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่ทั้งหมดก็สะท้อนให้เห็นว่า Plants vs. Zombies ดังจนขนาดไหน

“อ่ะ ตรงนี้วางวอแครกเกอร์ ไปเลย ซอมบี้อเมริกันฟุตบอลจะวิ่งมาก็ไม่ต้องตกใจ”

ในไลฟ์ หานเม่ยก็กำลังเล่นโหมดไร้ที่สิ้นสุดอยู่

เธอแอบจดสูตรจากเซียนออนไลน์ไว้เยอะ ทำให้ตอนเล่นดูมีระบบมีแผนเอามาก ๆ

“หานเม่ย ปิดเถอะ! ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว”

“อีกนิดเดียว ผู้คุมกฎหมายเกมจะมาจับเธอฐานใช้สูตรละนะ!”

“ไม่ต้องห่วงหรอก แค่นี้ยังไม่ถึงด่านร้อยเลย จะติดกระดานอันดับได้ไง”

ตอนนี้กระดานอันดับของ Plants vs. Zombies ผู้เล่นที่อยู่ล่างสุดยังผ่านถึงด่าน 200 แล้ว

หานเม่ยตอนนี้เลยยังห่างชั้นอยู่โข

“ฮึ่ม! พวกนายรอดูเลย วันนี้ฉันจะทะลุด่าน 200 ให้ได้!” หานเม่ยพูดอย่างไม่ยอมแพ้

ในมุมมองของเธอ พี่ซุนที่เธอรักและเชียร์ ทุ่มสุดตัวเพื่อทำเกมดี ๆ แบบนี้ออกมา เธอก็ต้องมีผลงานให้สมกับความพยายามของเขาบ้างสิ!

ใครจะรู้ บางทีพี่ซุนอาจจะแอบดูไลฟ์อยู่ตอนนี้ก็ได้!

คิดแล้ว หานเม่ยก็ลากเชอร์รี่บอมบ์ไปวางกลางกลุ่มซอมบี้ แล้วระเบิดตูมจนผ่านอีกด่านได้อย่างง่ายดาย

แต่ยังไม่ทันข้ามไปถึงกลางด่านถัดไป “ซอมบี้บันจี้จัมพ์” ก็บุกลงมา

พอเห็นเป้าหมายที่ตกลงไปบน “ปืนกลถั่ว” ของเธอ

หานเม่ยก็ร้องออกมา “แย่แล้ว! ลืมเอาร่มกันซอมบี้มา!”

แต่ซอมบี้บันจี้มันไม่สนเสียงกรี๊ดหรอก

หานเม่ยที่วางแผนผิดพลาด ไม่มีพืชที่กันการขโมย ก็ทำได้แค่มองปืนกลถั่วถูกซอมบี้ห้อยเชือกคว้าไปอย่างหมดทางช่วย

“ม่ายยยยยย—!” เสียงคร่ำครวญของหานเม่ยดังลั่นไลฟ์

ในขณะที่คอมเมนต์วิ่งผ่านหน้าจอเต็มไปด้วย “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

สำนักงานใหญ่ Empire Penguin Games

ในห้องทำงานของเซียวเมิ่ง เธอก็กำลังเล่น Plants vs. Zombies เช่นกัน

แต่เธอไม่ได้ไปเล่นโหมดไร้ที่สิ้นสุด กลับสนุกอยู่กับการหาทางแปลก ๆ เพื่อเคลียร์โหมดผจญภัยแทน

ตอนนี้คือเล่นแก้เบื่อ เล่นแบบโชว์สกิลล้วน ๆ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก——

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เซียวเมิ่งหยุดเกมแล้วพูดว่า “เข้ามาได้เลยค่ะ”

คนที่เดินเข้ามาคือ หม่าเฉิงเยว่ ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของ Empire Penguin

“อ้าว เสี่ยวเมิ่ง เล่นเกมอยู่เหรอ” หม่าเฉิงเยว่เหมือนจะรู้จักกับเธอมานานแล้ว

แค่เห็นสีหน้าก็รู้แล้วว่าเซียวเมิ่งกำลัง ‘ทำงาน’ หรือ ‘เล่นเกม’ อยู่

ในฐานะดีไซเนอร์ระดับห้าดาว เว้นแต่จะเป็นคำสั่งจากผู้บริหารระดับสูง

เซียวเมิ่งก็มีอิสระเต็มที่ แม้จะนั่งเล่นเกมทั้งวันก็ไม่มีใครว่า

แต่ถึงจะเป็นเซียวเมิ่ง เธอก็ไม่ได้ปิ๊งเกมแล้วสร้างได้ทันทีเหมือนซุนเจ๋อ

เธอยังต้องใช้เวลา คิดคอนเซปต์ หาข้อมูล หาความรู้สึก ถึงจะปั้นเกมคุณภาพออกมาได้

“พี่หม่า มีอะไรหรือเปล่าคะ?” เซียวเมิ่งยิ้มทัก

หม่าเฉิงเยว่มองหน้าจอที่แสดง Plants vs. Zombies ก่อนจะถามยิ้ม ๆ

“เสี่ยวเมิ่ง เธอว่า...ถ้าเราทำเกมแนวคล้าย ๆ Plants vs. Zombies บ้างจะดีไหม?”

มือที่กำลังหยิบกาแฟของเซียวเมิ่งชะงักเล็กน้อย เธอหันมาถามกลับเรียบ ๆ

“พี่หม่า หมายความว่า...ให้ฉัน ‘ลอก’ เกมเขาเหรอ?”

“ไม่ ๆ ๆ! ไม่ใช่ลอก! ยืมแรงบันดาลใจต่างหาก!” หม่าเฉิงเยว่รีบโบกมือปฏิเสธ

เขารู้ดีว่าเซียวเมิ่งเป็นคนที่มีความภาคภูมิใจในฝีมือตัวเองมาก

ถ้าพูดคำว่า ‘ลอก’ ขึ้นมา มีหวังโดนฟ้องตรงขึ้นไปถึงเบอร์ใหญ่ของบริษัทแน่

เกมดีไซเนอร์ระดับห้าดาวหายากมาก แต่คนอย่างเขาน่ะ หาแทนได้ง่ายกว่าเยอะ

ถ้าไม่มีสำนึกซะหน่อย คงไม่ได้นั่งเก้าอี้นี้มาจนทุกวันนี้หรอก

พอเห็นเซียวเมิ่งหันกลับไปจิบกาแฟ หม่าเฉิงเยว่ก็รีบอธิบายต่อ

“Plants vs. Zombies ขายได้เกินสามล้านชุดแล้วนะ แล้วยอดขายก็ยังเพิ่มต่อเนื่องไม่หยุด

คะแนนรีวิวก็ปักอยู่แถว ๆ 9 เต็ม ถือว่าเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จสุด ๆ

มันทำให้เราเห็นว่าตลาดเกมแคชชวลยังไม่ตาย

แค่เกมที่ผ่านมามันไม่ดึงดูดพอ คนเลยคิดว่าตลาดนี้ซบเซา

ผมเลยคิดว่า ถ้าเราทำเกมแนวเดียวกันออกมา จะได้แย่งส่วนแบ่งจากตลาดนี้ได้บ้าง

เธอก็รู้นี่—บริษัทเราตัวใหญ่ เงินก็เยอะ โอกาสทำกำไรดี ๆ แบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไม่ได้หรอก!”