บทที่ 74 การแข่งขันออกแบบเกมถ้วยวังเซียนล่องลอย

วันที่ 17 มกราคม วันจันทร์

จุดเริ่มต้นมักยากที่สุดเสมอ แต่เมื่อผ่านช่วงเริ่มต้นมาได้ แถมเหล่าสมาชิกในทีม รวมถึงหลินชิงเหยาก็เริ่มเข้าที่เข้าทางเสียที การพัฒนา สงครามเอาตัวรอด ก็เริ่มเดินหน้าไปอย่างราบรื่น

ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างมีแบบแผน

ในออฟฟิศ ซุนเจ๋อกำลังช่วยทดสอบระบบโจมตีประชิดในเกมสงครามเอาตัวรอดอยู่

จู่ ๆ มือถือก็ดังขึ้น พร้อมข้อความที่เพิ่งส่งเข้ามา

เขาเปิดดู แล้วพบว่าข้อความนั้นมาจากวังเซียนล่องลอย

“เรียนดีไซเนอร์เกมผู้ทรงเกียรติ การแข่งขันออกแบบเกมถ้วยวังเซียนล่องลอยกลับมาอีกครั้ง

ขอเชิญท่านเข้าร่วม รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถคลิกได้ที่ลิงก์...”

“การแข่งขันออกแบบเกม?” ซุนเจ๋อเลิกคิ้วเล็กน้อย

พอแน่ใจว่าไม่ใช่เว็บฟิชชิ่ง เขาจึงกดเข้าไปดู

หน้าจอมือถือเปลี่ยนไปยังหน้าแรกของเว็บไซต์วังเซียนล่องลอย ซึ่งมีแบนเนอร์โฆษณาการแข่งขันอยู่ในจุดเด่นที่สุดของหน้า

ซุนเจ๋อใช้เวลาประมาณห้านาทีอ่านรายละเอียดทั้งหมด

โดยสรุปคือ วังเซียนล่องลอยจะจัดการแข่งขันออกแบบเกมเป็นระยะ ๆ

ดีไซเนอร์ที่ติดอันดับสิบคนแรกจะได้รับรางวัลตามลำดับ

โดยเฉพาะผู้ที่คว้าอันดับหนึ่ง จะได้รับการโปรโมตจากทางวังเซียนล่องลอยเอง

อย่ามองว่าวังเซียนล่องลอยเป็นแค่เครื่องมือสร้างเกมเฉย ๆ เพราะที่จริงแล้ว พวกเขาคือองค์กรควบคุมดูแลวงการเกมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์

จำนวนผู้เข้าชมเว็บไซต์วังเซียนล่องลอยแต่ละวัน มีมากกว่าหลายร้อยล้าน

เพราะแม้แต่แพลตฟอร์มเกมยักษ์ใหญ่ก็ยังมีโอกาสพลาด แนะนำเกมห่วย ๆ ให้ผู้เล่นอยู่บ่อยครั้ง

แต่ถ้าเป็นเกมที่วังเซียนล่องลอยแนะนำล่ะก็... ไม่มีคำว่า "ห่วย" แน่นอน

ลองคิดดูว่าองค์กรไหนจะกล้าจ่ายสินบนให้วังเซียนล่องลอยได้?

ใครคิดจะลองทำ ก็เตรียมตัวติดคุกข้อหาให้สินบนได้เลย

เพราะแบบนี้ เกมที่วังเซียนล่องลอยแนะนำ ผู้เล่นแทบจะซื้อได้แบบไม่ต้องคิดมาก

ถึงไม่ใช่เกมระดับ AAA ก็ต้องเป็นงานคุณภาพของหมวดนั้น ๆ แน่นอน

ถ้าอยากให้เกมขึ้นหน้าแนะนำของวังเซียนล่องลอย

ทางเดียวคือต้องมี “ยอดขาย” และ “คะแนนรีวิว” ถึงเกณฑ์ที่กำหนด

หรือไม่ก็เข้าร่วมแข่งขันออกแบบเกมถ้วยวังเซียนล่องลอย

สำหรับดีไซเนอร์เกมส่วนใหญ่ เกณฑ์ “ยอดขายและคะแนน” เป็นเรื่องยากมาก

แม้แต่ซุนเจ๋อเอง เกมทั้งสามเกมที่ทำมาก็ยังไม่เคยได้ขึ้นหน้าแนะนำ

แม้คะแนนรีวิวจะถึงเกณฑ์ แต่ว่ายอดขายยังไม่พอ เลยพลาดทุกครั้ง

ดังนั้น การแข่งขันนี้จึงเป็นโอกาสทองของเหล่าดีไซเนอร์

หลายคนแจ้งเกิดได้เพราะชนะอันดับหนึ่ง ได้ขึ้นหน้าแนะนำ แล้วก็พุ่งสู่ระดับดีไซเนอร์ดาวเด่น

อีกจุดประสงค์ของการแข่งขันก็คือ เพื่อสร้างสนามแข่งขันที่เท่าเทียมสำหรับดีไซเนอร์หน้าใหม่

ในสภาพแวดล้อมอื่น คนที่ขาดชื่อเสียง ขาดทุน ขาดช่องทาง ยากที่จะสู้กับบริษัทใหญ่ ๆ ได้

แต่ที่นี่ ทุกเกมที่ส่งเข้าแข่งจะถูกแสดงในหน้าการแข่งขันเหมือนกันหมด

แม้จะเป็นดีไซเนอร์โนเนม แต่ถ้าเกมสนุกพอ ก็ไม่มีวันถูกกลบไปแน่นอน

เพราะแบบนั้น หัวข้อในการแข่งขันแต่ละครั้งจึงไม่ใช่อะไรซับซ้อน

เพื่อไม่ให้กดทับผู้เข้าร่วมที่งบน้อยเกินไป

ถ้าเลือกหัวข้อแนว “สงคราม” หรือ “จักรวาล” แม้จะพอทำได้แบบทุนต่ำ

แต่สุดท้าย เกมที่ทุนสูงกว่าจะชนะขาดอยู่ดี

กราฟิกที่สวยกว่า ระบบที่ซับซ้อนกว่า แค่นี้ก็ปิดเกมแล้ว

แต่หัวข้อของการแข่งขันครั้งนี้คือ — เกมแนวแคชชวล-ใช้ความคิด

ขอแค่เป็นเกมที่ให้ผู้เล่นใช้เวลาว่างได้เพลิน ๆ ก็เข้าข่ายได้ทั้งนั้น

เช่น เกมงู, เกมจับคู่, เกมต่อเพชร ฯลฯ

“อืม... ตอนนี้สงครามเอาตัวรอด ก็ดูพัฒนาได้ราบรื่นดี

ไม่จำเป็นต้องรีบวางขาย ยังมีเวลาขัดเกลาอีกเยอะ”

“ถ้าแบบนั้น การแข่งนี้ก็เหมาะเลย หนึ่งคือได้โอกาสขึ้นหน้าแนะนำของวังเซียนล่องลอย

สองคือช่วงว่างระหว่างพัฒนาเกมพอดี ใช้สร้างกระแสไว้ก่อนก็ดี”

“ที่สำคัญที่สุด ถ้าคว้าอันดับหนึ่งได้ ความสนใจที่ตามมาจะส่งผลดีต่อการเปิดตัวสงครามเอาตัวรอดได้ อย่างแน่นอน”

แม้เกมที่ได้รางวัลจะอยู่หน้าแนะนำแค่หนึ่งเดือน

แต่ผู้เล่นที่เห็นเกมนั้น ก็จะตามไปดูว่าดีไซเนอร์มีเกมอื่นอีกไหม

ถึงไม่มีเกมที่คล้ายกัน แต่พวกเขาก็อาจอยากลองเล่นเกมอื่นของดีไซเนอร์คนนั้นอยู่ดี

นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมดีไซเนอร์บางคนถึงไต่ระดับดาวได้ไว เพราะชื่อเสียงมาพร้อมยอดขาย

“งั้นจะส่งเกมอะไรดีนะ?” ซุนเจ๋อเท้าคางพลางคิดไอเดียในหัว

“ถ้าเป็นเกมที่ใช้ปูทางให้สงครามเอาตัวรอด งั้นก็ต้องมีธีมใกล้เคียงกัน...ซอมบี้...ฝูงซอมบี้...ยิงปืน...”

พอนึกมาถึงจุดนี้ ซุนเจ๋อก็เบิกตากว้าง

“ตัดสินใจแล้ว! พืชปะทะซอมบี้!”

Plants vs. Zombies ก็ถือว่าเป็นเกมแนวแคชชวล-ใช้ความคิด

ผู้เล่นต้องวางต้นไม้เพื่อป้องกันซอมบี้ และยังต้องรับมือกับการบุกของศัตรูเป็นระลอก ๆ

มันมีความคล้ายคลึงกับสงครามเอาตัวรอด อยู่พอสมควร

เรียกได้ว่าเป็นเวอร์ชันการ์ตูนเลยก็ว่าได้

อย่างน้อย ถั่วพ่นถั่วก็ยัง “ยิง” ได้อยู่

แค่ยิงเองโดยไม่ต้องให้ผู้เล่นกดเท่านั้น

“อืม... เวลาสองเดือนก็พอไหวสำหรับเกมแนวนี้…

แต่ถ้าเป็น Plants vs. Zombies ล่ะก็ อาจจะค่อนข้างตึงนิดหน่อย…”

“แต่ถ้าจัดเวลาดี ๆ ก็ยังไหวอยู่!”

คิดได้ดังนั้น เขาก็คลิกเข้าไปที่หน้าสมัคร

กรอกข้อมูลให้ครบถ้วน และยืนยันเรียบร้อย

ชื่อและรูปของซุนเจ๋อก็ขึ้นในรายชื่อผู้เข้าแข่งขันทันที

ซุนเจ๋อกวาดตาดูคร่าว ๆ แล้วถึงกับอุทาน “โห คนสมัครไม่ใช่น้อย ๆ นะ น่าจะหลายร้อยได้”

แถมยังมีคนสมัครเพิ่มเรื่อย ๆ

ดีไซเนอร์ที่หวังชิงอันดับหนึ่ง ไม่ได้มีแค่เขาแน่นอน

ที่น่าตกใจคือ ในบรรดาผู้สมัคร ยังมีดีไซเนอร์ที่อยู่เบื้องหลังค่ายใหญ่ทั้งนั้น

ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิ์เพนกวิน, เทียนเผิงเกม, หรือแม้แต่คนรักเก่าอย่างอี้หวังเกม

ยังมีดีไซเนอร์ระดับสามดาวเข้าร่วมหลายคน

แต่ระดับสี่ดาวกลับไม่มีเลย และระดับห้าดาวยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เพราะคนพวกนั้นน่าจะถูกเชิญไปเป็นกรรมการเสียมากกว่า จึงไม่มีทางมาโผล่ในรายชื่อผู้เข้าแข่ง

เรื่องนี้อาจดูเป็นข่าวดีสำหรับผู้เข้าร่วมคนอื่น

แต่สำหรับซุนเจ๋อแล้วกลับรู้สึกว่า “ขาดอะไรไปนิด”

ถ้าได้ล้มดีไซเนอร์ระดับห้าดาวได้สักคน ชื่อเสียงของเขานี่คงพุ่งยิ่งกว่าจรวด

แต่ไม่เป็นไร ต่อให้ไม่มีระดับห้าดาวแต่อัดพวกสามดาวไปเยอะ ๆ ก็สะใจเหมือนกันนั่นแหละ!