บทที่ 36: สกิลปัดความรับผิดชอบระดับตำนาน!

ในเมื่อหยินเสี่ยวฮ่าวโปรโมตเกมจนสร้างความคาดหวังให้ผู้เล่นพุ่งถึงขีดสุด

แต่คุณภาพของเกมจริง ๆ กลับไม่ใกล้เคียงแม้แต่นิด

แถมยังตั้งราคาสูงลิบ ทำให้ผู้เล่นรู้สึกเหมือนถูกหลอก จึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

ยิ่งไปกว่านั้น พฤติกรรมขี้เกาะกระแสและโหนชื่อชาวบ้านก่อนหน้านี้ของหยินเสี่ยวฮ่าว ก็ทำให้ผู้เล่นหลายคนไม่สบอารมณ์อยู่แล้ว

เพียงแต่ตอนนั้นเกมยังไม่วางขาย ผู้คนก็แค่ไม่พอใจเฉย ๆ

แต่ตอนนี้ เมื่อความโกรธปะทุขึ้น ความไม่พอใจเดิม ๆ ก็ระเบิดตามไปด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้เล่นส่วนมากเลยเวลาคืนเงินไปแล้ว

ไม่อย่างนั้นยอดขายของ บันทึกเทพกระบี่ 10 คงติดลบไปแล้ว

แต่คิดเหรอว่าผู้เล่นจะยอมง่าย ๆ?

ในเมื่อเอาแต่โฆษณาหรูหรา พอวางขายจริงกลับโกยเงินแล้วหนีหน้าดื้อ ๆ

แบบนี้มันต้องไม่จบดีแน่!

ผู้เล่นจึงพร้อมใจกันรุมกดคะแนนรีวิวเกมให้ติดลบ

จนคะแนนร่วงลงไปต่ำกว่า 5 เต็ม 10 กลายเป็นภาคที่ได้คะแนนต่ำที่สุดในซีรีส์ทันที

ไม่ว่าจะเป็นในต้าเหยียนป๋อหรือฟอรั่มไหน ๆ

ถ้าใครถามว่า บันทึกเทพกระบี่ 10 เป็นยังไง

ก็มักจะเจอคำตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “แย่”

มีผู้เล่นรายหนึ่งถึงขั้นเอาประวัติตัวเองมาโชว์ ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา

เขาซื้อเกมภาคต่าง ๆ มาเล่นแบบเต็มราคาทุกภาค

ทำความสำเร็จครบทุกอัน สะสมของพรีเมียมไม่เคยพลาด

คนแบบนี้คือแฟนพันธุ์แท้ตัวจริง

แต่ยิ่งเป็นแฟนตัวยง ก็ยิ่งเจ็บหนักเมื่อภาคล่าสุดกลายเป็นหายนะ

บางคนถึงขั้นถ่ายทอดสด “เลิกเล่นตลอดกาล”

บางคนถึงกับไปแจ้ง “วังเซียนล่องลอย” เลยว่า บันทึกเทพกระบี่ 10 มีการโฆษณาเกินจริงและหลอกลวงผู้บริโภค

ขอให้เปิดการสอบสวนบริษัทอี้หวัง และลงโทษอย่างเด็ดขาด

ต้องบอกก่อนว่า วังเซียนล่องลอย ไม่ใช่แค่เครื่องมือสร้างเกมอันทรงพลัง

แต่ยังเป็นองค์กรเกมทางการที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย

นอกจากส่งเสริมอุตสาหกรรมเกมในประเทศแล้ว ยังมีหน้าที่ตรวจสอบเกมที่วางขายว่าเป็นไปตามกฎไหม ทีมผู้พัฒนาทำผิดกฎหมายหรือไม่ และปกป้องสิทธิของผู้เล่น

เมื่อผู้เล่นจำนวนมากออกมาเรียกร้องแบบนี้ วังเซียนล่องลอย ก็ย่อมไม่อาจนิ่งเฉย

การที่ วังเซียนล่องลอย เข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้หยินเสี่ยวฮ่าวเริ่มลนลาน เขารีบโพสต์ต้าเหยียนป๋อทันที

เขาบอกว่า การโปรโมตทุกอย่างของเขานั้น ทำตามแผนที่ตั้งไว้

และไม่เกี่ยวกับคุณภาพเกม เพราะเขามีหน้าที่แค่ด้านการตลาดเท่านั้น

พล็อต เนื้อเรื่อง และการพัฒนา ล้วนแล้วแต่เป็นหน้าที่ของโจวเหยียนและเล่อหลง

ที่เขาไม่เข้าไปแทรกแซง เพราะเชื่อใจทั้งสองคน ไม่คิดว่าจะออกมาเละได้ขนาดนี้

เขายังเสริมอีกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโจวเหยียนและเล่อหลงนั้น

เป็นเพียง “พันธมิตร” เท่านั้น ไม่ใช่เจ้านาย-ลูกน้อง

ดังนั้น แม้จะอยากเข้าไปปรับปรุงเกม ก็ไม่มีอำนาจพอจะทำอะไรได้

และเขารู้สึกเสียใจจริง ๆ

ชัดเจนว่านี่คือโพสต์ “ปัดความรับผิดชอบ” อย่างไม่ต้องสงสัย

เขาบอกเป็นนัยว่า ถ้าจะโทษใคร ก็ควรโทษโจวเหยียนกับเล่อหลง

เขาแค่ “ควบคุมไม่ดีพอ” เท่านั้นเอง

อยากด่า ก็ไปด่าคู่นั้น ไม่เกี่ยวกับฉัน

หยินเสี่ยวฮ่าวปีนป่ายมาถึงจุดนี้ได้ก็เหนื่อยพออยู่แล้ว

ถ้าคดีโฆษณาเกินจริงกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา และโดนโยนความผิดใส่หัว

ทุกสิ่งที่เขาสร้างมาก็จะสูญเปล่า

ต้องยอมรับว่า...สกิลปัดความผิดของหยินเสี่ยวฮ่าวนั้น “ไม่ธรรมดา” จริง ๆ

เขาสามารถผลักภาระทั้งหมดไปให้โจวเหยียนกับเล่อหลงได้แบบเนียน ๆ

เล่อหลงซึ่งเป็นคนเขียนบท โดนด่าไปไม่น้อย เพราะเนื้อเรื่องเอาของเก่ามาดัดแปลงชัดเจน แฟน ๆ เลยไม่ปลื้ม

แต่การ “ขี้เกียจ” ของเล่อหลงก็ยังไม่ถึงขั้นผิดกฎหมาย

มันเหมือนพนักงานออฟฟิศเก๋า ๆ ที่ทำงานเอาตัวรอดไปวัน ๆ แค่ดูน่าหงุดหงิด แต่ก็จับผิดไม่ได้

ส่วนโจวเหยียน โดนหนักกว่าเยอะ

เพราะในฐานะนักออกแบบเกมระดับสามดาว ถ้าแค่ไม่มีความแปลกใหม่ยังพอว่า

แต่นี่เล่นพัฒนาโมเดลแบบลวก ๆ แอนิเมชันแข็งทื่อ เอฟเฟกต์ไร้แรงกระแทก — จะไม่ให้โดนด่าได้ไง

พอเจอดราม่า โจวเหยียนก็ออกไม้เด็ด

เขาโพสต์คลิปเสียงบันทึกตอนที่ตัวเองไปขอเงินเพิ่มจากหยินเสี่ยวฮ่าว แล้วโดนไล่กลับมา

ผู้เล่นฟังแล้วก็ถึงกับอุทาน “เหอะ! ไอ้หมอนี่!”

งบพัฒนาเกมกลับโดนตัดไปลงโฆษณาหมด

โถ...อี้หวังไปเก็บเศษเหล็กมาจากไหนฟะ?!

แถมยังหน้าด้านมาปัดความผิดเก่งนัก!

ทั้งที่ไม่ยอมให้งบ แล้วมาบังคับให้ทีมใช้ของเก่าซ้ำ

พอเกมออกมาแย่ กลับป้ายความผิดว่าโจวเหยียนบริหารไม่ดี?

ต่อให้เป็นนักออกแบบระดับห้าดาว ถ้าไม่มีวัตถุดิบจะให้ไปปรุงอะไรได้?

อย่างน้อยถ้ายอมรับผิดตรง ๆ คนอาจจะยังพอให้เกียรติบ้าง

แต่นี่เล่นลอยตัวออกจากความรับผิดชอบเฉย แบบนี้ก็ต้องโดนด่าหนักกว่าเดิมสิ!

สุดท้าย หยินเสี่ยวฮ่าวก็ติดเทรนด์ด่าแทนคนอื่นแล้วเรียบร้อย

19 พฤศจิกายน วันศุกร์

ระหว่างที่แฟน ๆ เกม บันทึกเทพกระบี่ 10 พากันถล่มหยินเสี่ยวฮ่าวในออนไลน์นั้น

ซุนเจ๋อก็โดนด่าด้วยเหมือนกัน

แต่ทั้งสองคนนั้น “โดนด่าไม่เหมือนกันเลย”

หยินเสี่ยวฮ่าวโดนด่าแล้วเรตเกมตกไม่หยุด ตอนนี้เหลือแค่ 4 คะแนนเต็ม 10

ยอดขายเกมที่เคยพุ่งกระฉูดก็หยุดสนิทที่ 2.8 ล้านชุด ไม่กระดิกไปไหน

ระบบรีวิวของโลกนี้เข้มมาก ไม่มีการโกงคะแนนหรือกดคะแนนแกล้งแน่นอน

ดังนั้นตัวเลขที่เห็นคือ “ของจริง”

ส่วนซุนเจ๋อ ถึงแม้จะโดนแฟน ๆ ด่า แต่เรตกับยอดขายของ ตำนานกระบี่เซียนผู้กล้า กลับพุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ตอนนี้ยอดขายทะลุหนึ่งล้านชุดไปแล้ว และมีแนวโน้มจะแซง บันทึกเทพกระบี่ 10 ในไม่ช้า

คะแนนรีวิวก็ยืนพื้นอยู่ที่ 8 เต็ม 10 อย่างมั่นคง

ต้องบอกว่า เกมนี้ก็ได้อานิสงส์จากฝั่ง บันทึกเทพกระบี่ 10 ไปไม่น้อย

เพราะผู้เล่นหลายคนเจ็บใจที่เกมห่วย พอเห็นว่าซุนเจ๋อเคยโดนโหนชื่อมาก่อน ก็เลยแค้นแทน

“ฮึ! ไหน ๆ ก็ชอบเกาะเกมเขานัก งั้นพวกฉันจะไปซื้อเกมเขาให้แซงยอดนายเลยแล้วกัน!”

แถม ตำนานกระบี่เซียนผู้กล้า ยังขายแค่ 49 หยวน — ไม่ถึงเศษตังค์ของอีกเกมด้วยซ้ำ

ถูกขนาดนี้ จะคิดอะไรอีก? ซื้อมาก็ลองเล่นดูสักหน่อยสิ

อย่างน้อยคงไม่แย่เท่าของหยินเสี่ยวฮ่าวหรอก!

จากนั้น... ก็ไม่มีใครหยุดเล่นได้เลย

“ไอ้สารเลว! ออกมาคุยกันหน่อย! ไหนว่าเกมรักอบอุ่นไงหา?!”

“เจ้ามอนสเตอร์น้ำบ้า! ทำไมต้องมาเละเทะขนาดนี้? อย่าบอกนะว่าเจตนาจะแกล้งคน?!”

“แค่น้องเยว่หรูตายก็พอแล้ว ยังจะฆ่าน้องหลิงเอ๋อร์อีก! ไอ้สารเลว! เอ็งมันไม่มีหัวใจ!”

“หรือว่า...แกไม่พอใจที่หลี่เซียวเหยาฮาเร็มล้อมหน้าล้อมหลังล่ะสิ?

สมควรแล้วล่ะที่โดดเดี่ยวไปตลอดชีวิต!”

“น้องซุนขา~ ให้พวกเราล้อมหน้าล้อมหลังแทนก็ได้นะคะ~ คืนชีพน้องหลิงเอ๋อร์กับเยว่หรูให้ที!”

“แล้วไอ้งูหนุ่มเซ็กซี่นั่นล่ะ? มันทำอะไรผิด? ทำไมต้องฆ่ามันด้วย?!”

“แหม ๆ บนหัวนั่น! เอ็งนี่แหละผิดปกติสุด!”

“ทำไมล่ะ? หลี่เซียวเหยาไม่เห็นทำผิดอะไรเลย! ทำไมต้องจบแบบเดียวดายแบบนั้น?”

“จะว่าไปก็ไม่ได้โดดเดี่ยวสักทีเดียวนี่ ยังมีลูกสาวอยู่ แล้วเยว่หรูก็เหมือนจะฟื้นกลับมาด้วยไม่ใช่เหรอ?”

“ฟื้นเรอะ?! แค่ยังไม่ตายเฉย ๆ ต่างหาก! ร่างยังร้อนแต่จิตวิญญาณไปแล้วอะ!”

“เหมือนซอมบี้ที่เจอช่วงแรกไง...พอยิ่งคิดยิ่งหลอนอะ!”

“สปอยล์มาก! ไอ้เวรตะไล!!! (ผู้ใช้รายนี้ถูกแบนชั่วคราวจากระบบเนื่องจากใช้ถ้อยคำไม่เหมาะสม ขอความร่วมมือในการแสดงความเห็นอย่างสุภาพด้วยนะคะ)”

“ฮือออ...ไอ้สารเลว! คืนหยดน้ำตาฉันมา! ผู้ชายร้อยกิโลอย่างฉันไม่เคยร้องไห้มานานแล้ว!”

แม้ว่า ตำนานกระบี่เซียนผู้กล้า จะจบแบบโศกนาฏกรรม แต่ก็ไม่มีใครโกรธเกมนี้เลย

เพราะเรื่องราวที่เกมมอบให้ มันดีงามเกินกว่าจะเกลียดได้

เหมือนกินช็อกโกแลตที่ขมติดปลายลิ้น แต่ยังแฝงความหวานอยู่

ในที่ทำงาน หลิวอิ้งซือก็เช็ดน้ำตาที่หางตาเบา ๆ

เธอเพิ่งเคลียร์เกมจบ

แม้จะเป็นเกมเทิร์นเบสแบบเก่า แต่ท่าทางการต่อสู้ก็สวยงามมีเอกลักษณ์

แม้แต่บอสกับศัตรูย่อยก็มีสกิลที่หลากหลาย

แค่นี้ก็เพียงพอจะเรียกว่า “เกม RPG ฝีมือคนจีน” ที่มีคุณภาพแล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้เกมนี้เปล่งประกายที่สุด ไม่ใช่ระบบการเล่น

แต่คือ “ตัวละครทุกตัวมีเลือดเนื้อ” และ “เรื่องราวรักแสนเศร้าที่ตราตรึง”

“ซุนเจ๋อ... นายมัน... ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงเรียกนายว่า ‘ไอ้สารเลว’!”

หลิวอิ้งซือบ่นยิ้ม ๆ แล้วนิ้วเรียวก็พิมพ์บทความขึ้นมาในทันที

“โศกเศร้า...ก็ยังเป็นความงามได้เช่นกัน”