บทที่ 24 เกมมันง่ายเกินไปหรือเปล่า?

แม้ซุนเจ๋อจะไม่มีประสบการณ์เรื่องการให้สัมภาษณ์ แต่เขาก็พอรู้ว่าเดี๋ยวต้องพูดเยอะ

ดังนั้นเขาจึงสั่งอาหารล่วงหน้า ชาไข่มุกทั้งหมดยกให้พนักงาน

ส่วนตัวเขาเก็บน้ำเลมอนไว้ดื่มเอง และสำหรับต้อนรับแขกที่มาสัมภาษณ์

“สวัสดีครับ บรรณาธิการหลิว”

“สวัสดีค่ะ คุณซุน”

ทั้งสองต่างก็รู้สึกประทับใจในรูปลักษณ์และบุคลิกของอีกฝ่ายเล็กน้อย

แต่ก็รีบเรียกสติตัวเองกลับมา

ตอนจับมือก็แค่แตะกันเบา ๆ แล้วปล่อย เหมาะเจาะพอดิบพอดี

“คุณซุน พร้อมเริ่มสัมภาษณ์เลยไหมคะ?” หลิวอิ้งซือถาม

“ได้เลยครับ พวกคุณลำบากมาถึงนี่ ผมสั่งน้ำเลมอนไว้ ลองชิมดูนะครับ”

เขาส่งแก้วน้ำให้ทั้งสองคน แล้วตัวเองก็นั่งลงที่โซฟา จิบหนึ่งอึกให้สมองปลอดโปร่ง

หลิวอิ้งซือและช่างภาพกล่าวขอบคุณ

ช่างภาพรีบตั้งกล้อง ปรับมุมให้เรียบร้อย แล้วส่งสัญญาณ "OK" ให้

“คุณซุน ขอบคุณมากที่สละเวลารับการสัมภาษณ์ในวันนี้นะคะ”

หลิวอิ้งซือนั่งตรงท่าทางสง่างาม ทั้งน้ำเสียง จังหวะการพูด และการเว้นวรรคชัดเจน ละมุนราวกับผ่านการฝึกฝนมาโดยเฉพาะ

“ผมก็ยินดีที่พวกคุณมาครับ ถือเป็นการให้เกียรติผมเหมือนกัน” ซุนเจ๋อยิ้มตอบ

“ก่อนอื่น คุณซุนอยากจะแนะนำตัวกับผู้ชมสักหน่อยไหมคะ?”

“ได้ครับ สวัสดีครับทุกคน ผมคือซุนเจ๋อ ผู้ออกแบบเกม Phasmophobia และ Cuphead ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนและความรักที่ทุกคนมอบให้เสมอมา”

ได้ยินประโยคนั้น ช่างภาพที่จับกล้องอยู่ก็เผลอออกแรงจับแน่นขึ้นเล็กน้อย

"สนับสนุนอะยังพอว่า...แต่รักเหรอ? เอ็งมีมารยาทกับหัวใจคนอื่นบ้างมั้ย?"

“คุณซุน เกม Phasmophobia และ Cuphead ประสบความสำเร็จอย่างมาก

อยากทราบว่ามีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณอยากเป็นนักออกแบบเกมตั้งแต่แรกคะ?”

จะให้บอกว่าผมมาจากโลกอื่น คุณจะเชื่อมั้ยเนี่ย...

เขาแอบบ่นในใจ แต่ก็ยิ้มตอบออกมา

“ตั้งแต่เด็กผมก็ชอบเล่นเกมครับ การได้เป็นนักออกแบบเกมคือความฝันของผม

และโชคดีมากที่จนถึงตอนนี้ ผมยังไม่ทำให้ตัวเองในวัยเด็กต้องผิดหวัง”

“เชื่อว่าความฝันของคุณจะไม่ได้จบแค่นั้นแน่ ๆ ค่ะ”

หลังจากกล่าวชมเล็กน้อย หลิวอิ้งซือก็ถามต่อ

“หลายคนรู้กันดีว่าเกมแรกของคุณ Phasmophobia มียอดขายทะลุล้าน สร้างสถิติมากมาย

อยากทราบว่าคุณได้แรงบันดาลใจจากอะไรคะ?”

“จะว่าไป ตอนนั้นในกระเป๋าผมเหลือเงินแค่ไม่ถึงพันหยวน

แต่ต้องจ่ายค่าเช่าอีกสองพันในอีกเดือนนึง

ไม่มีเงิน ผมก็คงต้องไปนอนข้างถนนแล้วล่ะ

ก็เลยนึกขึ้นมาว่า ถ้าบ้านเช่าผมเป็นบ้านผีสิงได้ก็คงดี จะได้เช่าถูก ๆ หน่อย

ความคิดนั้นแหละที่กลายมาเป็นแรงบันดาลใจในการสร้าง Phasmophobia ขึ้นมา”

สำหรับซุนเจ๋อในตอนนี้ การ “แต่งเรื่องให้เนียน” ไม่ใช่เรื่องยาก

ก็เขาจะไปบอกได้ไงว่าเกมนี้ยกมาจากโลกก่อน…

หลิวอิ้งซือไม่คิดเลยว่าเกมที่ขายดีขนาดนั้นเกิดจากความจน เธอหัวเราะเบา ๆ

“เรียกว่าความกดดันที่งดงามเลยก็ได้นะคะ หวังว่าเจ้าของห้องคุณจะไม่ได้ดูคลิปสัมภาษณ์นี้นะ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมย้ายมาอยู่ในมหานครแล้ว เขาคงไม่ตามมาล่าผมหรอกมั้ง?”

“แล้วเกม Cuphead ล่ะคะ? ได้แรงบันดาลใจจากอะไร?”

“หลังจาก Phasmophobia ขายได้ ผมก็พอมีเงิน ไม่ต้องเครียดเรื่องค่าเช่าแล้ว เลยให้รางวัลตัวเอง

ได้นั่งจิบกาแฟไป ดูการ์ตูนเก่าไป แล้วจู่ ๆ ก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา ลองผสมหลาย ๆ อย่างเข้าด้วยกัน

กลายเป็น Cuphead อย่างที่เห็นนั่นแหละ”

“ไม่น่าเชื่อเลยค่ะ ว่าเกมฮิตระดับนั้นจะเกิดจากอะไรธรรมดา ๆ แบบนี้”

“ศิลปะมันก็แบบนั้นแหละครับ มาจากชีวิต แต่ยกระดับกว่าชีวิตจริง”

“ประโยคนี้เพราะมากค่ะ เชื่อว่าคนทำงานสายครีเอทีฟจะต้องเห็นด้วยแน่ ๆ”

ซุนเจ๋อแอบอึ้ง คำพูดที่เขาหยิบมาจากไหนก็ไม่รู้ ดันกลายเป็นคำคมต้นฉบับเฉย

เขาได้แต่ยิ้ม ไม่พูดอะไรต่อ

แต่หลิวอิ้งซือหยุดไม่ได้ จึงถามต่อ

“คุณซุน มีคนบ่นว่า Cuphead ยากเกินไป บางคนโมโหจนขว้างจอยทิ้ง คุณคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้คะ?”

“จริงเหรอ? Cuphead ผมยังเล่นจบตั้งหลายรอบเลย

ถ้าผมยังเล่นได้ งั้นก็น่าจะไม่ยากเกินไปมั้ง? ถึงขนาดขว้างจอยเลยเหรอ?”

“จริงค่ะ ลองหาในเน็ตดูได้เลย มีทั้งสตรีมเมอร์กับยูทูบเบอร์มากมายที่อัดคลิปตอนหัวร้อน”

“งั้นพวกเขาอยากให้ผมจ่ายค่าจอยแทนเหรอ? ผมไม่มีตังค์นะ”

ซุนเจ๋อพูดพลางยกมือขึ้นทำท่าปฏิเสธ

หลิวอิ้งซือหัวเราะแล้วตอบ

“บางทีผู้เล่นอาจจะไม่อยากได้ค่าจอยคืน

แต่อยากให้คุณปรับความยากของเกมมากกว่าค่ะ”

“งั้นเหรอ? อืม...”

ซุนเจ๋อทำท่าคิด แล้วพูดต่อ

“ผมเห็นในบอร์ดคะแนน มีคนทำเวลาได้ต่ำกว่าสามสิบนาทีเต็มไปหมด

งั้นแปลว่าเกมมันง่ายเกินไปแล้วสินะ? งั้นผมไปเพิ่มความยากเลยดีไหม?”

“อย่าเลยค่ะ!” หลิวอิ้งซือรีบร้องห้าม

ถ้าคำถามของเธอทำให้ Cuphead อัปเดตให้ยากขึ้นอีกล่ะก็

ผู้เล่นที่กำลังไต่อันดับคงได้ตามมาหลอนเธอแน่นอน

เผลอ ๆ อาจส่ง “ของฝากบ้านเกิด” มาให้เธอถึงที่

แถมในกลุ่มผู้เล่นมีต่างชาติอยู่ด้วย

ถ้าคนพวกนั้นเกิดคลั่งขึ้นมาเมื่อไหร่ ลำบากแน่

ดีที่เธออยู่ในประเทศที่สงบสุข ไม่อย่างนั้นคงต้องใส่เสื้อกันกระสุนออกไปซูเปอร์

“เอ๋? ไม่ต้องเปลี่ยนเหรอ?”

“ไม่ต้องค่ะ!”

น้ำเสียงของหลิวอิ้งซือหนักแน่น ช่างภาพข้าง ๆ ก็พยักหน้ารัว ๆ

“โอเคครับ แค่แหย่เล่นนิดเดียวเอง”

จริง ๆ ซุนเจ๋อไม่ได้คิดจะปรับอะไรอยู่แล้ว

ตอนนี้ระดับความยากของ Cuphead ถือว่ากำลังดี

ยากไปจะทำให้คนเลิกเล่น ง่ายไปก็ขาดความท้าทาย

ไม่จำเป็นต้องแตะเลย

“ตอนนี้คุณตั้งสตูดิโอ ‘ซิงหยวน’ ขึ้นมา หมายความว่ากำลังจะเริ่มเดินหน้าเต็มที่แล้วสินะคะ?”

“ใช่ครับ พวกเรากำลังพัฒนาเกมใหม่อยู่ ทุกอย่างไปได้ดี”

“พอจะบอกใบ้กับแฟน ๆ ได้ไหมคะว่าเป็นเกมแนวไหน?”

พอเธอถามจบ ช่างภาพถึงกับเงี่ยหูฟังทันที อยากรู้ข้อมูลก่อนใคร

“เป็นเกม RPG แนวเซียนแฟนตาซีครับ ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน

อีกไม่กี่เดือนก็จะได้เจอกันแล้ว ฝากรอติดตามด้วยนะครับ”

ซุนเจ๋อยิ้มตอบ

การเปิดเผยประเภทเกมไม่ถือว่าเสียหาย

บางทีอาจใช้หลอกตาคู่แข่งได้ดีกว่าการปิดเงียบเสียอีก

หลิวอิ้งซือแปลกใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็รู้สึกตื่นเต้น

เพราะนี่คือข่าวที่คุ้มค่าที่สุดในบทสัมภาษณ์วันนี้เลยทีเดียว

ในวงการใคร ๆ ก็รู้ว่าอี้หวังทุ่มสุดตัวกับ บันทึกกระบี่เทพศักดิ์สิทธิ์ ภาค 10

โฆษณาเล่นใหญ่ระดับที่ลงไปกินเกี๊ยวน้ำยังเจอป้ายโปรโมต

จากช่วงเวลาที่คาดว่าเกมเปิดตัว ก็ดูมีแนวโน้มสูงว่าจะชนกับเกมของซุนเจ๋อพอดี

ด้านหนึ่งคือบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ครองตลาดมายาวนาน

อีกด้านคือนักออกแบบรุ่นใหม่ที่มาแรงที่สุด

การชนกันครั้งนี้จะต้องกลายเป็นกระแสร้อนแน่นอน

หลังจากตั้งสติ หลิวอิ้งซือก็ถามต่อว่า

“คุณซุน เท่าที่ดิฉันทราบ บันทึกกระบี่เทพศักดิ์สิทธิ์ ภาค 10 ของอี้หวังก็จะเปิดตัวในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน

คุณคิดว่า...ผลจะออกมาเป็นยังไงคะ?”