บทที่ 1 ระบบนักออกแบบเกมระดับเทพ

【ติ๊ง! ระบบนักออกแบบเกมระดับเทพกำลังทำงาน!】

【เกมที่โฮสต์พัฒนาขึ้น ยิ่งทำให้ผู้เล่นเกิดอารมณ์ผันผวนมากเท่าไร จะยิ่งได้รับค่าความรู้สึกมากขึ้นเท่านั้น】

【อารมณ์ที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ ได้แก่ ความยินดี ความโกรธ ความเศร้า ความคิดถึง ความเสียใจ ความกลัว ความตกใจ...】

【ค่าความรู้สึกสามารถใช้เพิ่มค่าสถานะและความสามารถของโฮสต์ แลกซื้อไอเท็มจากร้านค้า หรือแปลงเป็นเงินจริงได้】

【โฮสต์: ซุนเจ๋อ】

【ค่าสถานะ: ร่างกาย 30; สติปัญญา 75; จิตใจ 88; เสน่ห์ 90】

【ความสามารถ: การควบคุม 40; พล็อตเรื่อง 55; งานศิลป์ 35; โปรแกรมมิ่ง 65】

【ไอเท็มพิเศษ: ไม่มี】

【ความสามารถพิเศษ: ความจำสมบูรณ์แบบ, ดวงตาแห่งตัวเลข】

【ค่าความรู้สึก: 0】

【สินทรัพย์: 888 เหรียญเทพศักดิ์สิทธิ์】

【เนื่องจากเป็นการใช้งานระบบครั้งแรกของโฮสต์ จึงมอบสิทธิ์จับฉลากฟรีหนึ่งครั้ง】

【โฮสต์ สู้เขาล่ะ ตั้งใจพัฒนาให้เป็นนักออกแบบเกมระดับเทพให้ได้!】

เสียงเครื่องจักรกลไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัว ทำให้ซุนเจ๋อที่ยังมึนงงถึงกับตื่นเต็มตาในพริบตา

ความทรงจำ ความรู้ และข้อมูลหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด ทำให้ใบหน้าของซุนเจ๋อเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เขาเคยเป็นแค่พนักงานจิปาถะในบริษัทเกม ทำงานจนหลังแอ่นแต่กลับมองไม่เห็นอนาคต

ใครจะไปคิดว่า แค่เผลอหลับในที่ทำงาน จะตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมายังดาวสุ่ยหลาน

กลายเป็นนักออกแบบเกมหนุ่มหล่อของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์ ที่ไม่มีแม้แต่ชื่อเสียง

เจ้าของร่างเดิมก็เป็นเด็กกำพร้าเช่นกัน มีนิสัยเก็บตัว ไม่ค่อยมีเพื่อน

ทำให้ซุนเจ๋อไม่ต้องกังวลว่าจะโดนจับโป๊ะ

อีกยี่สิบวันจะถึงกำหนดจ่ายค่าเช่าห้องสองพันเหรียญ ไม่งั้นจะถูกไล่ออก

เจ้าของร่างเดิมเลยพยายามรีบสร้างเกมให้เสร็จเพื่อหาเงิน

แต่เพราะอดหลับอดนอนติดต่อกันหลายวัน กินอยู่ไม่เป็นเวลา แถมยังเครียดจัด

สุดท้ายจึงหัวใจวายตาย

เมื่ออารมณ์เริ่มคงที่ ซุนเจ๋อก็รู้สึกว่าการทะลุมิติมาครั้งนี้ก็ดูไม่เลวเลย

ในโลกเดิม เขาไม่มีใคร ไม่มีอะไรเลย ชีวิตก็เหมือนถูกเขียนบทจบไปแล้ว

แต่ที่ดาวสุ่ยหลานนี้ ทุกอย่างยังเต็มไปด้วยความเป็นไปได้

จะทำอะไรงั้นเหรอ? แน่นอนว่าเข้าวงการเกมสิ!

ยังไงก็เป็นสายงานที่เขาช่ำชอง แถมตอนนี้มีระบบช่วยอีก จะไปฝืนทำเรื่องอื่นให้ลำบากทำไม

แต่ซุนเจ๋อไม่ได้รีบลงมือทันที เขารู้ดีว่ารู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง

เขาเลยเปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเริ่มศึกษาวงการเกมของดาวสุ่ยหลาน

ครึ่งวันผ่านไป ซุนเจ๋อก็เอนหลังพิงเก้าอี้เกมมิ่ง ขยี้หัวคิ้วเบา ๆ พลางเรียบเรียงข้อมูลที่หามาได้

ดาวสุ่ยหลานเป็นโลกที่เทคโนโลยีล้ำหน้า โดยเฉพาะในวงการเกม

ทั้งในและนอกประเทศต่างก็มีโปรแกรมสร้างเกมเป็นของตัวเอง

ของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์นั้นมีชื่อว่า “วังเซียนล่องลอย”

โปรแกรมนี้รวบรวมทรัพยากรจำนวนมหาศาล ทั้งเทมเพลต โค้ด ภาพศิลป์ ฯลฯ ไว้ครบครัน

แม้แต่คนที่ไม่มีพื้นฐานเขียนโค้ด ก็สามารถเรียนรู้การสร้างเกมได้ภายในเวลาไม่นาน

แน่นอนว่า ทรัพยากรที่ใช้ฟรีมักจะหยาบ ๆ หรือไม่ก็ซ้ำซากเกลื่อนตลาด

ถ้าอยากให้เกมของตัวเองดูดี ต้องยอมเสียเงินซื้อของพรีเมียมหรือจ้างมืออาชีพเพื่อมาออกแบบให้โดยเฉพาะ

ด้วยการสนับสนุนจากโปรแกรมนี้ วงการเกมของดาวสุ่ยหลานจึงเติบโตอย่างรวดเร็ว

ไม่เพียงแค่มีหน่วยงานภาครัฐคอยควบคุมและดูแล ยังไม่ถือว่าเกมเป็นของแสลงหรือภัยร้ายด้วย

ไม่ใช่แค่คนรุ่นใหม่ แม้แต่คนวัยกลางคนก็เล่นเกมคลายเครียด

ส่วนผู้สูงวัยก็ใช้เกมเพื่อป้องกันอาการสมองเสื่อม

สิ่งที่ซุนเจ๋อรู้สึกงุนงงเล็กน้อยคือ ทำไมโลกที่มีพื้นฐานแสนดีแบบนี้ ถึงไม่มีเกมระดับโลกเกิดขึ้นเลย

เกมดัง ๆ อย่าง League of Legends, PUBG, Dark Souls, หรือ Monster Hunter ไม่มีสักเกม

เขาเดาว่าอาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อมมันง่ายเกินไป จนคนไม่ต้องคิดเยอะ

ขอแค่เดินตามทางเดิมก็ทำเงินได้ คนเลยไม่คิดจะสร้างสรรค์อะไรใหม่ ๆ

แต่สำหรับเขา... มันคือโอกาสทอง!

ไม่ต้องปวดหัว ไม่ต้องคิดเยอะ

แค่เอาเกมดี ๆ จากโลกเดิมมาทำใหม่ ก็สามารถเป็นนักออกแบบเกมระดับเทพได้ไม่ยาก!

แต่ก่อนจะเริ่ม ซุนเจ๋อก็ตัดสินใจใช้สิทธิ์จับฉลากฟรีจากระบบก่อน ของฟรีก็ต้องเอาสิ!

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับไอเท็มพิเศษ — ตัวดึงดูดระดับเริ่มต้น!】

【ตัวดึงดูดระดับเริ่มต้น — เมื่อใช้กับเกมที่โฮสต์พัฒนา ระบบจะสุ่มดึงดูดความสนใจจากผู้เล่น 500 คน ("เกมนี้... นายสามารถดึงดูดความสนใจของฉันได้แล้ว!")】

ถึงจะเป็นแค่ไอเท็มระดับเริ่มต้น แต่เอฟเฟกต์ก็น่าประทับใจไม่น้อย

เหล้าเก่าหอมแค่ไหน ถ้าอยู่ในตรอกลึกก็ไม่มีใครได้กลิ่น

เกมดีแค่ไหน ถ้าไม่มีใครแนะนำหรือมาเห็นเข้า ก็ไม่มีใครเล่น

ตอนนี้ซุนเจ๋อยังโนเนมสุด ๆ เป็นหน้าใหม่สด ๆ ร้อน ๆ

เกมที่เขาทำออกมาความนิยมแทบเป็นศูนย์

แต่เขาเชื่อว่า ถ้าแค่มีคน 500 คนมาเล่น เกมของเขาจะระเบิดความนิยมเหมือนพลุดอกใหญ่ ดึงดูดคนเพิ่มขึ้นอีกมหาศาล

“ในบัญชีมีแค่แปดร้อยกว่า ๆ เท่านั้น จะสร้างเกมใหญ่ไม่ได้แน่ ต้องใช้ทรัพยากรฟรีเท่านั้น ประกอบเกมง่าย ๆ ขึ้นมาเกมนึง แล้วต้องเป็นเกมที่ปั่นค่าความรู้สึกได้เยอะด้วย”

“เกมแนวสยองขวัญนี่แหละ เหมาะสุด กระตุ้นอารมณ์ได้แรงและเร็วมาก…”

ซุนเจ๋อเริ่มค้นหาทรัพยากรฟรีในคลังของวังเซียนล่องลอย

พลางดึงความทรงจำเกี่ยวกับเกมที่เหมาะสมขึ้นมา

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป เขาเขียนชื่อเกมลงในแบบร่างว่า — 《Phasmophobia》

เกมนี้เป็นเกมสยองขวัญแบบร่วมมือกัน 4 คน

แม้กราฟิกจะธรรมดา แต่รูปแบบการเล่นแปลกใหม่เป็นอย่างมาก

ตอนอยู่ใน Steam ยังเคยขึ้นอันดับหนึ่งยอดขายประจำสัปดาห์เลย

แสดงให้เห็นว่ามันได้รับความนิยมแค่ไหน

เมื่อเลือกเกมได้แล้ว ซุนเจ๋อก็ใช้เวลาอีก 3 วันสร้างมันขึ้นมาจนเสร็จ

ทั้งเนื้อหา โค้ด และภาพประกอบต่าง ๆ ส่วนมากก็มีอยู่แล้ว

ส่วนที่ยากที่สุดอย่างไอเดียกับระบบหลัก

เขาก็แค่ยกมาใช้ตรง ๆ การสร้างเกมอินดี้ภายใน 3 วันจึงไม่ใช่เรื่องเกินจริง

สำหรับเซิร์ฟเวอร์ เขาเช่าตัวที่ถูกที่สุด เดือนละ 300 เหรียญ ถือว่ายังอยู่ในงบ

และด้วย “ความจำสมบูรณ์แบบ” เขาสามารถจดจำรายละเอียดของเกมจากโลกเดิมได้แม่นยำไม่ผิดเพี้ยน

แม้แต่ของชิ้นเล็ก ๆ ในมุมห้อง เขาก็จำได้หมด

ส่วน “ดวงตาแห่งตัวเลข” ก็ช่วยให้เขามองเห็นค่าต่าง ๆ ของเกมในความทรงจำได้ครบถ้วน

สองความสามารถนี้ช่วยเขาได้อย่างมหาศาล

เมื่อเกมเสร็จสมบูรณ์และทดสอบเรียบร้อย

ขั้นต่อไปคือเลือกแพลตฟอร์มที่จะปล่อยเกม

บนดาวสุ่ยหลานมีแพลตฟอร์มเกมมากมายหลายสิบแห่ง แข่งกันดุเดือดมาก

แพลตฟอร์มใหญ่มีผู้ใช้งานเยอะ ทรัพยากรพร้อม แต่การแข่งขันก็จะสูงมากและหักเปอร์เซ็นต์หนักพอสมควร

ซุนเจ๋อในฐานะมือใหม่ ถ้าเอาเกมไปลงแพลตฟอร์มใหญ่ ๆ ก็คงไม่มีใครสังเกตเห็น

แต่สำหรับแพลตฟอร์มเล็ก ๆ ถึงแม้จะมีผู้ใช้งานที่น้อยกว่า แต่การแข่งขันก็ต่ำกว่าอย่างเห็นได้ชัด

แถมเกมในแพลตฟอร์มเล็ก ๆ มักไม่มีคุณภาพ ซุนเจ๋อมั่นใจว่า 《Phasmophobia》จะต้องโดดเด่นจนคนสนใจแน่ ๆ

เมื่อถึงตอนนั้น ทรัพยากรโปรโมตก็จะหลั่งไหลเข้ามาเอง

หลังจากเทียบข้อมูลอยู่พักใหญ่ ซุนเจ๋อก็ตัดสินใจลงเกมในแพลตฟอร์มน้องใหม่ของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ชื่อว่า “Steampunk”

เป็นแพลตฟอร์มที่เพิ่งเปิดมาไม่ถึง 2 ปี

ยังดึงนักพัฒนาเบอร์ใหญ่ไม่ได้ เลยจัดกิจกรรมเฟ้นหาหน้าใหม่ที่มีแววแทน

ถ้าเกมคุณเจ๋งจริง เขาก็พร้อมให้ทรัพยากรเต็มที่

และนั่นคือสิ่งที่ซุนเจ๋อต้องการ!

สมัครบัญชี ยืนยันตัวตน ลงเกม ทุกขั้นตอนเสร็จในรวดเดียว

หลังจากกดปุ่มยืนยัน ซุนเจ๋อก็หัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วพูดว่า

“《Phasmophobia》... ได้เวลานำความกลัวไปสู่ผู้เล่นแล้ว!”