ตอนที่ 20  เสียงดัง   ตอนเที่ยงคืน!

ตอนที่ 20  เสียงดัง   ตอนเที่ยงคืน!

ถึงแม้ว่าฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนจะกำลังก่อเกิดภัยพิบัติที่น่ากลัวขึ้นใเมือง C ก็ตาม แต่นอกจากฮวางซางคนเดียวที่สามารถล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้ถึงอันตรายเหล่านี้แล้ว คนอื่น ๆ กลับไม่ได้สังเกตเห็นอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้แต่อย่างใด แม้กระทั้งมีคนไม่น้อยเลยต่างแสดงความปิติยินดีออกมาเพราะคิดว่าสถานการณ์จะค่อยๆดีขึ้นหลังจากที่ม่านหมอกได้สลายหายไป

แต่เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

“ฮ่องเต้ พี่เป็นอะไรเหรอ?”

เมื่อเห็นท่างขมวดปมคิ้วแน่นของฮวางซาง หลิวซินที่กำลังปิติยินดีกับเรื่องม่านหมอกได้มลายหายไปนั้นก็อึ้งงันขึ้นมาทันที ก่อนส่ายหน้าแล้วพูดปลอบใจขึ้นว่า

“ฉันรู้ว่าพี่กังวลเรื่องคำทำนายที่กลายเป็นความจริงของโพสต์นั้น แต่ตอนนี้เรื่องก็ยังไม่ได้เกิดขึ้นนี่นา พี่กังวลไปก็ไร้ประโยชน์ สิ่งที่พี่ควรทำในเวลานนี้คือไปพักผ่อนสักหน่อย ไม่งั้นขืนยังฝืนทำต่อไป ร่ายกายของพี่คงได้ทรุดลงไปแน่”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลิวซินที่อยากจะคลี่คลายความกดดันของฮวางซางให้เบาบางลง จึงได้ทำการเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที “จริงสิ ข้อมูลที่พี่รวบรวมเหล่านั้น จริงๆแล้วฉันนึกขึ้นได้ว่าเราไม่จำเป็นต้องรวบรวมข้อมูลมากมายขนาดนี้ก็ได้ น่าเสียดาย  ถ้าคิดได้ก่อนหน้านั้น  พวกเราคงจะประหยัดเวลาได้ไม่น้อยเลย”

“ทำไมละ?” เพราะข้อมูลเหล่านี้สำคัญมากสำหรับฮวางซาง  ดังนั้นเมื่อได้ยินหลิวซินพูดแบบนี้สีหน้าของเขาจึงได้แสดงออกถึงความสงสัยขึ้น

“เพราะว่าจริงๆในข้อมูลที่พี่รวบรวมได้นั้น มีหลายอย่างที่ไม่สามารถปรากฏออกมาได้ หรือพูดได้ว่าถึงแม้ว่ามันจะปรากฏตัวออกมาก็ไม่อาจสร้างภัยคุกคามต่อมนุษย์ได้นะสิ” หลิวซินยักไหล่  หลังจากนั้นก็ชี้ไปที่ข้อมมูลที่เกี่ยวกับผีหญิงสาวผมยาวคนนั้นที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอให้ฮวางซางดู  ก่อนพูดว่า

“ดูนี่ นี่เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด”

“ทำไมละ?” เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวซิน ฮวางซางก็ยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้นไปอีก

“นี่คือปีศาจสาวซาดาโกะในหมู่บ้านบนภูเขาก็มีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอ? ยังมีหนังเรื่อง Ring ของเธออีกด้วยนะ หนังเรื่องนี้เป็นหนังแนวสยองขวัญคลาสสิคมากเรื่องหนึ่ง แม้กระทั้งต่างประเทศยังมีการนำไปถ่ายทำรีเมคใหม่หลายเรื่องอีกด้วย”

(山村贞子的女鬼  ผีสาวซาดาโกะในหมูบ้านบนภูเขา   贞子 แปลว่าความบริสุทธิ์ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า ซาดาโกะ)

“ซาดาโกะและหนังเรื่อง Ring มีชื่อเสียงมาก แต่ปัญหาคือเธอไม่สามารถปรากฏตัวออกมาได้” หลิวซินยักไหล่ ก่อนพูดต่อว่า

“ถ้าพี่ได้ดูหนังเรื่องนี้แล้วพี่จะเข้าใจ การที่ซาดาโกะจะปรากฏตัวอย่างแรกเลยคือพี่ต้องได้ดูเทปวีดีโอการสาปแช่งของเขา  แต่ตอนยุคสมัยนี้เทปวีดีโอนั้นก็ไม่มีแล้ว ถึงแม้ว่าจะทำเทปวีดีโอการสาปแช่งขึ้นมาใหม่ แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครดูมันอยู่ดี”

“เป็นอย่างนี้นี้เอง .....” เมื่อได้ยินคำอธิบายของหลิวซิน ในที่สุดฮวางซางก็เข้าใจ

หนังเรื่อง Ring เป็นเรื่องเล่าในยุคสมัยเก่า ซึ่งหนังเรื่องนี้จริงๆก็ผ่านมาเป็นเวลานานแล้ว   ดังนั้นภายใต้สถานการณ์นี้เทปวีดีโอในปัจจุบันคงจะหายสาบสูญไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่าเทปวีดีโอแห่งการสาปแช่งของซาดาโกะจะมีอยู่จริงก็ตาม แต่มันคงใช้การไม่ได้แล้วในตอนนี้

ติ่งต่อง！

แต่ทว่าในขณะที่หลิวซินและฮวางซางกำลังถกเถียงกันเรื่องหนัง Ring อยู่นั้น โทรศัพท์ของหลิวซินก็ดังขึ้นมาทันใด

“เอ๊ะ ดึกขนาดนี้แล้วยังมีใครส่งวิดีโอมาให้ฉันอีก?”

เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความของโทรศัพท์ ใบหน้าของหลิวซินก็ปรากฏสีหน้าแห่งความอยากรู้ขึ้นมา หลังจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดดูวิดีโออันนั้น  แต่ทว่าในชั่วพริบบตา ดูเหมือนว่าหลิวซินได้เห็นสิ่งที่น่ากลัวอะไรบางอย่าง สีหน้าของเขาซีดลง แม้กระทั่งร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นเทาขึ้น

“ทำไมเหรอ เจอผีเหรอ?” เมื่อเห็นใบหน้าที่ซีดเผือดของหลิวซิน มือทั้งสองข้างสั่นเทา แทบจะถือโทรศัพท์นั้นไว้ไม่อยู่ ก่อนที่ฮวางซางจะยืดหน้าออกมาดูด้วยความอยากรู้

วิดีโอประหลาดๆอันหนึ่งกำลังฉายภาพบนหน้าจอของโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของหลิวซิน ในวีดีโอนั้น มีผู้หญิงสวมชุดกิโมโน โฉมหน้างดงามคนหนึ่งกำลังหวีผมแต่งหน้าอยู่หน้ากระจกบานหนึ่ง  แต่ต่อมาภายในกระจกบานนั้นกลับปรากฏผีสาวผมยาวตนหนึ่ง แต่ทว่ายังไม่ทันที่ฮวางซางจะได้เห็นลักษณะใบหน้าของผีสาวตนนั้นชัดๆ ผู้หญิงที่กำลังหวีผมแต่งหน้าอยู่หน้ากระจกนั้นกลับยิ้มประหลาดออกมาจากในวิดิโอนั้น และเป็นเวลาเดียวกันกับที่ภาพในวิดีโอนั้นได้ถูกตัดไป

ภาพที่ปรากฏอยู่ในวิดิโอต่อไปคือภาพของข่าวเหตุการณ์ไฟไหม้บนภูเขาแห่งหนึ่ง  หลังจากนั้นภาพข่าวนี้กลับตัดไปอย่างฉับพลัน ก่อนเปลี่ยนไปเป็นภาพระยะใกล้ของดวงตาข้างหนึ่ง  แต่ลึกเข้าไปในรูม่านตาของดวงตานั้น มีตัวอักษรคำว่า “บริสุทธิ์” ที่บิดเบี้ยวไปมาอย่างชัดเจน

ในที่สุด ภาพนั้นก็ได้กระพริบอีกครั้ง ก่อนไปหยุดที่บนบ่อน้ำที่แห้งขอดมืดสนิทอันหนึ่ง หลังจากนั้น วิดิโอนั้นก็จบลง หน้าจอโทรศัพท์ของหลิวซินไม่รู้ว่ามืดสนิทไปได้ยังไง

แต่ในเวลานี้ หน้าจอโทรศัพท์ที่ดำสนิทของหลิวซินก็ได้สะท้อนแสงออกมา ฮวางซางกลับเห็นมันได้อย่างเลือนราง  ดูเหมือนว่าจะมีเงามืดปรากฏขึ้นอยู่ด้านหลังของพวกเขา เป็นผู้หญิงประหลาดที่สวมเสื้อสีขาว ใบหน้าถูกปกคลุมไปด้วยผมยาวกำลังจ้องเขม็งมาที่พวกเขาอยู่！

พริบตาเดียว   ความรู้สึกที่ตกอยู่ในสถานการณ์คับขันที่เกิดขึ้นตอนประสบพบเจอกับลิกเกอร์ที่รุนแรงหลายร้อยเท่าได้ปรากฏขึ้นมาในใจของฮวางซางอีกครั้ง! ความรู้สึกตกอยู่ในสถานการณ์คับขันมันรุนแรงขึ้นจนกระทั่งเกิดความรู้สึกที่บีบรัดเขาอย่างถึงขีดสุด  ราวกับว่าร่างทั้งร่างสัมผัสได้ถึงความหนาวแข็งทือ

กริ๊ง กริ๊ง！

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของหลิวซินก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่เสียงกริ๊งได้ดังขึ้น  ดูเหมือนว่าผีสาวที่อยู่บนหน้าจอนั้นได้มลายหายไปทันที ในเวลาเดียวกันความรู้สึกบีบรัดจนแทบจะทำให้ฮวางซางหยุดหายใจนั้นก็ได้มลายหายไปเช่นกัน ในที่สุดเขาก็ได้หายใจเอือกใหญ่ได้อย่างเต็มปอดอีกครั้ง

สิ่งที่ฮวางซางเพิ่งจะค้นพบ ภายในไม่กี่วินาทีก่อนหน้านั้น ทำให้เสื้อผ้าด้านหลังของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นไปทั่วทั้งหลัง！ ในเวลาเดียวกัน โทรศัพท์ของหลิวซินก็ยังดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย

“ฮัลโหล.....”

ในขณะที่เสียงกริ๊งนั้นดังขึ้นอย่างเร่งด่วนนั้น หลิวซินที่ตกอยู่ในอาการราวกับถูกผีเข้านั้น ได้ลังเลอยู่นาน ก่อนจะกดรับทั้งๆที่ยังสั่นเทาไปทั้งตัว

แต่ทว่า หลังจากกดรับสาย เสียงต่ำอันแหบแห้งเสียงหนึ่งได้ดังขึ้นมาจากปลายสาย มันเป็นเสียงพึมพำแปลกๆราวกับเสียงของปีศาจ！

“อ่า！！！！！”

เมื่อได้ยินเสียงที่ดังแผ่ขยายออกมาจากปลายสาย ในที่สุดหลิวซินก็ทรุดลงไป ก่อนที่เขาจะตะโกนออกมาพร้อมกับเขวี้ยงโทรศัพท์จนไปกระแทกกับกับกำแพงอย่างรุนแรง จากนั้นก็คุกเข่าลง  ก่อนที่ร่างกายของเขาจะสั่นขึ้นอย่างรุนแรงไปทั่วทั้งตัว

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ วิดีโอเมื่อกี้มันคืออะไร ทำไมนายถึงกลัวขนาดนี้?” ในขณะที่มองไปทางหลิวซินที่มีท่าทางหวาดกลัวจนเกือบจะล้มพับลงไปนั้น ฮวางซางก็ร้อนใจขึ้นมาทันใด ก่อนจะตะโกนใส่หลิวซิน

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้.....” แต่ทว่าหลิวซินในเวลานี้กลับดูเหมือนกลายเป็นคนสับสนมึนงงไปแล้ว ไม่ว่าฮวางซางจะพูดอะไร เขาก็ทำได้เพียงตัวสั่นราวกับคนโง่งมเท่านั้น  เขาเอาแต่พึมพำกับตัวเองอย่างต่อเนื่องพร้อมกับหยดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง

เพี้ยะ！

ในขณะที่มองหลิวซินที่ดูเหมือนวิญญาณหลุดลอยออกไป ฮวางซางก็ลังเลเล็กน้อย หลังจากนั้นก็กัดฟันกรอด ก่อนพลิกมือแล้วตบไปที่ใบหน้าของหลิวซินอย่างแรง

“ฮ่อง....ฮ่องเต้ ... เราต้องตายแน่ๆ！”

แรงฝ่ามือของฮวางซางนั้นไม่ได้เบาเลยแม้แต่น้อย  ไม่เพียงแต่จะฝากรอยฝ่ามืออันบวมนูนที่ฟาดไปอย่างรวดเร็วบนใบหน้าของหลิวซินแล้ว อีกทั้งยังเรียกสติของหลิวซินกลับมาได้อีกด้วย

หลังจากที่ได้สติกลับมา หลิวซินกลับอดที่จะเข้ากอดฮวางซางไม่ได้  ก่อนจะร้องไห้โฮออกมา

“ทำไม  ทำไมเทปวีดีโอสาปแช่งของซาดาโกะถึงได้มาอยู่ในโทรศัพท์ของฉันอ่า！”

“วีดีโอสาปแช่งของซาดาโกะ? นายจะบอกว่า วีดีโอที่เราดูกันเมื่อครู่ เป็นวีดีโอที่อยู่ในเทปวีดีโอแห่งการสาปแช่งอันนั้น?”

เมื่อได้ฟังคำพูดของหลิวซิน ฮวางซางก็มีปฏิกิริยาตอบกลับทันที หลังจากนั้นก็รีบหาข้อมูลอย่างละเอียดเกี่ยวกับหนังเรื่อง Ring และซาดาโกะในหมู่บ้านบนภูเขาทันที

ผลที่ได้คือ วีดีโอที่พวกเขาได้ดูเมื่อสักครู่กับเนื้อหาของวีดีโอในเทปวีดีโอแห่งการสาปแช่งนั้นเหมือนกัน！

แต่ตามคำอธิบายในหนังเรื่อง Ring ได้เขียนไว้ว่า เมื่อใดที่เห็นเทปวีดีโอแห่งการสาปแช่ง หลังจากนั้น 7 วันวิญญาณของซาดาโกะจะกลับมาแย่งชีวิตของพวกเขาไป！

นี่คือคำสาปมรณะ 7 วันในตำนาน！

แต่ทำไม วีดีโอคำสาปแช่งนี้ถึงได้มาปรากฏในโทรศัพท์ละ?

เล่นพิเรนทร์เหรอ?ความคิดที่เพิ่งผุดขึ้นมานี้ ได้ถูกฮวางซางกำจัดไป

ถึงแม้ว่าเนื้อหาในวีดีโอจะเป็นเรื่องโกหกก็ตาม  แต่หนังผีที่เขาเพิ่งได้ดูเมื่อสักครู่ รวมถึงความรู้สึกที่ตกอยู่ในสถานการณ์คับขันและความรู้สึกบีบรัดจนแทบจะหยุดหายใจนั้นไม่ได้เป็นเรื่องโกหกแต่อย่างใด！

วีดีโอแห่งการสาปแช่งนี้เป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน！

แต่ในเวลาเดียวกัน ความสงสัยมากมายก็ได้ปรากฏขึ้นมาในใจของฮวางซาง

ซาดาโกะที่อยู่ในหนังเรื่อง Ring ตามที่หลิวซินเล่านั้น  เห็นได้ชัดว่าเธอใช้เทปวีดีโอแห่งการสาปแช่งในการฆ่าคน แต่ทำไมตอนนี้มันกลับกลายเป็นวีดีโอในโทรศัพท์ไปได้ละ?

เป็นไปได้ไหมว่าผีร้ายจะทันยุคสมัย ก้าวหน้าไปตามเทคโนโลยีกัน?

“ใช่แล้ว！”

เมื่อคิดได้ถึงตรงนี้ ในหัวของฮวางซางก็เปล่งประกายแสงออกมาทันใด ในที่สุดเขาก็หาคำตอบของเรื่องทั้งหมดเจอจนได้

“ฉันรู้แล้วว่าทำไมเป็นแบบนี้！”

“ทำไมเหรอ?” เมื่อได้ยินคำพูดของฮวางซาง หลิวซินดูเหมือนจะจับฟางช่วยชีวิตเส้นหนึ่งได้ ก็ถามขึ้นด้วยความเคร่งเครียด

“เพราะว่าสิ่งที่พวกเราต้องเผชิญอยู่  ในตอนนี้ไม่ใช่สิ่งหลอกลวง  หรือเรื่องเล่าที่มีอยู่ในหนังอีกแล้ว ” ฮวางซางสูดลมหายเข้าปอดลึกๆ  ก่อนพูดขึ้นด้วยใบหน้าจริงจัง

“ถ้าหากคำทำนายในโพสต์นั้นเป็นความจริงขึ้นมา จะมีสัตว์ประหลาดตัวใหม่ปรากฏขึ้น  อีกอย่างถ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้ก็คือ  ซาดาโกะ  ในหมู่บ้านบนภูเขาจริงๆ งั้นซาดาโกะตนนี้ก็จะกลายเป็นผีร้ายที่มีอยู่จริงๆ   และถ้าหากซาดาโกะมีตัวตนจริงๆแล้ว เงื่อนไขการปรากฏตัวที่เราต้องได้ดูเทปวิดีโอแห่งการสาปแช่งนั้นก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ฮวางซางก็อดที่จะกำหมัดของตัวเองไว้แน่นไม่ได้

“ถึงอย่างไรเทปวีดีโอแห่งการสาปแช่งนั้น  ก็เป็นเครื่องมือฆ่าคนเพียงอย่างเดียวของซาดาโกะ  และถึงแม้ว่าเทปวีดีโอนี้จะล้าสมัยไปแล้ว”

"ถ้าหากซาดาโกะใช้วีดีโอในโทรศัพท์ฆ่าคนจริงๆ  มันก็น่ากลัวเกินไปแล้ว..."

เมื่อได้ยินคำพูดของฮวางซาง หลิวซินก็ขนลุกซู่ขึ้นมาทันใด   เพราะรู้ว่าโทรศัพท์แทบจะกลายเป็นของใช้จำเป็นในชีวิตประจําวันของทุกคนเลยก็ว่าได้   อีกทั้งวีดีโอในโทรศัพท์ก็เป็นสิ่งที่ถ่ายทอดเรื่องนี้ออกไปได้อย่างรวดเร็ว  ถ้าซาดาโกะใช้วิธีการนี้ฆ่าคนจริงๆละก็  งั้นเกรงว่าเราก็ไม่ต้องรอให้ซอมบี้ระบาดแต่อย่างใด  มนุษยชาติก็ได้ตายในน้ำมือของซาดาโกะแล้ว!

ถึงอย่างนั้นคนที่เคยดูหนังมาก่อนก็ต้องรู้ว่า  ถ้าอยากกำจัดคำสาปมรณะ 7 วันของซาดาโกะออกไป  มีเพียงวิธีเดียวคือต้องก๊อปปี้เทปวิดีโอชุดหนึ่งส่งต่อให้คนอื่น  ถึงตอนนั้นตัวเองถึงจะรอดพ้นคำสาป!

นี่บ่งชี้ได้ว่า ในกรณีที่คำสาปของซาดาโกะเริ่มแผ่กระจายออกไป  เพื่อรักษาชีวิตตัวเอง ผู้คนที่กวาดกลัวจึงใช้วีดีโอคำสาปเหล่านี้แผ่กระจายออกไป!

เมื่อเป็นอย่างนั้น  อีกไม่นาน  จำนวนวีดีโอคำสาปแช่งเหล่านี้  จะกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับมนุษย์อย่างหนึ่ง  จนกระทั่งเพียงพอที่จะทำลายอารยธรรมมนุษย์ทั้งหมด!

มิน่าล่ะระบบนั้นจึงได้พูดว่าซอมบี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของจุดจบโลกเท่านั้น.....

เมื่อคิดขึ้นได้  การเปลี่ยนวิธีสาปแช่งของซาดาโกะจึงเป็นภัยคุกคามสำหรับมนุษย์  เกรงว่าจะไม่น้อยไปกว่าซอมบี้เลย!แต่ เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับอนาคตของมนุษย์  ตอนนี้พวกเขาดูเหมือนน่าจะเป็นกังวลถึงอนาคตของตัวเองแล้ว ถึงอย่างไร  ตอนนี้พวกเขาก็คงจะถูกคำสาปแช่งของซาดาโกะลากเข้าไปพัวพันแล้ว

นี่บ่งบอกได้ว่า ถ้าพวกเขาไม่คิดกำจัดคำสาปแช่งของซาดาโกะ หรือส่งคำสาปนี้ไปให้ผู้อื่นละก็  ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป  ชีวิตของพวกเขาก็จะเหลีอเพียง 7 วันสุดท้ายแล้ว!  แต่ในความเป็นจริง  หลิวซินและฮวางซางกลับยังไม่ได้มีโอกาสได้หาทางรับมือกับซาดาโกะที่จะมาหาพวกเขาได้!

เพราะทันใดนั้นเอง  เสียงสัญญาณเตือน ป้องกันภัยก็ดังขึ้นมาภายในเมือง C อย่างฉับพลัน!ตามมาด้วย เสียงปืนที่ดังระงมขึ้น！ บ้านรั่วแล้วยังเจอฝนตกทั้งคืน  ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่หลิวซินและฮวางซางได้เข้าไปพัวพันกับคำสาปแช่งนั้น  ภัยพิบัติที่เกิดขึ้นในคืนฝนตกกระหน่ำก็ได้ปรากฏออกมาในที่สุดแล้ว！

**บ้านรั่วแล้วยังเจอฝนตกทั้งคืน เป็นสำนวนความหมาย คล้ายๆผีซ้ำด้ำพลอย  หรือเคราะห์ซ้ำกรรมซัด**