บทที่ 115 การเตรียมการที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้เป็นเพียงการขายผลไม้งั้นเหรอ?
บทที่ 115 การเตรียมการที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้เป็นเพียงการขายผลไม้งั้นเหรอ?
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 115 การเตรียมการที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้เป็นเพียงการขายผลไม้งั้นเหรอ?
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียงไม่นาน และแม้แต่ผู้อยู่อาศัยทั่วไปที่อยู่รอบๆก็ไม่มีเวลาหลบหนีก่อนที่มันจะจบลง
เปโรเปรอสส่งไคโดและคนอื่นๆขึ้นบันไดเลื่อนลูกกวาดและเฝ้าดูพวกเขามาถึงห้องโถงอย่างปลอดภัย ในขณะเดียวกัน คาตาคุริยังคงอยู่ระหว่างทาง เนื่องจากเขาไม่สามารถบินได้ แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรีบไป แต่ก็ยังต้องใช้เวลาพอสมควร
การต่อสู้ของเซราโอรามันเร็วเกินไป เมื่อผู้คนของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรก้าวขึ้นบันไดเลื่อนลูกกวาด คาตาคุริเพิ่งมาถึงขอบยอดเขา
ในขณะที่เขาเฝ้าดูผู้คนของโจรสลัดสัตว์หายไปจากมุมมองของเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเปโรเปรอสก็หายไปอย่างสมบูรณ์
“พาพวกมันลงมาแล้วอ้าปากของพวกมันค้างไว้ซะ มาดูกันว่าใครอยู่เบื้องหลังพวกมันกัน อย่าปราณีแม้แต่คนเดียว!”
มีเพียงชะตากรรมเดียวกันสำหรับคนเหล่านี้ นั่นคือการหมดอายุขัยของพวกเขาโดยบิ๊กมัม แต่นั่นจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนหลังจากงานเลี้ยงน้ำชา ก่อนหน้านั้น เปโรเปรอสต้องรู้ให้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังพวกเขา มิฉะนั้น เมื่อชาร์ล็อตต์หลินหลินถามเขา แต่เขาไม่รู้อะไรเลย เขาจะมีปัญหาอีกครั้ง
หลังจากที่พวกทหารพาทุกคนออกไป กลุ่มคนที่สวมเครื่องแบบพ่อครัวก็มาถึงเพื่อซ่อมแซมถนนที่เสียหาย จนกระทั่งครั้งนี้ที่คาตาคุริปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับพี่ชายฝาแฝดของเขา ไดฟุกุและโอเว่น
“เปโรเปรอส ศัตรูอยู่ที่ไหน?”
“โอ้ คาตาคุริ พวกมันได้รับการดูแลแล้ว”
คาตาคุริพูดถึงพี่น้องคนอื่นๆของเขาด้วยชื่อของพวกเขาโดยตรงแม้แต่คนที่เป็นเพียงครึ่งพี่น้อง นี่เป็นเพราะในครอบครัวโจรสลัดความแข็งแกร่งเป็นตัวกำหนดสถานะของตนเอง แม้ว่าคาตาคุริจะไม่ได้อายุมากที่สุด แต่เขาก็แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่เหนือกว่าเปโรเปรอสแล้ว
หากจะพูดให้ถูกต้องมีคนหลายคนที่เก่งกว่าเปโรเปรอสในแง่ของความแข็งแกร่ง อย่างไรก็ตามในฐานะลูกคนแรก เปโรเปรอสมีอำนาจพอสมควรในกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม
เมื่อเห็นว่าเป็นแฝดสามคาตาคุริที่มาถึง เปโรเปรอสก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาไม่ต้องการเผชิญหน้ากับชาร์ลอตต์หลินหลินในกรณีที่เกิดข้อผิดพลาด มันเป็นความรู้สึกที่คนภายนอกไม่สามารถเข้าใจได้
ลูกๆของชาร์ล็อตหลินหลินอาจได้สัมผัสกับความรักของแม่เมื่อพวกเขาอายุต่ำกว่า 10 ปี อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาอายุเกินกว่านี้ วิธีเดียวที่จะได้รับความรักจากเธอคือจากความสามารถและความแข็งแกร่งของพวกเขาเท่านั้น
“แม่โกรธมาก เธออยากมาด้วยตัวเอง แต่ผมห้ามเธอไว้”
"...ขอบคุณ"
เปโรเปรอสเข้าใจความหมายของคาตาคุริดี เขาไม่ได้โอ้อวด แต่ทำไปเพื่อเตือนเปโรเปรอสให้จัดการเรื่องที่ตามมาให้ดี มิฉะนั้น หากชาร์ล็อตต์หลินหลินโกรธอีกครั้งก็จะไม่มีใครสามารถช่วยเขาได้
“พี่จะไม่ไปงานเลี้ยงน้ำชา ขอฝากความคิดถึงแม่ด้วยนะ”
แม้ว่ามันจะเป็นการเดินทางที่สูญเปล่า แต่สำหรับคาตาคุริแล้วมันเป็นเรื่องดีที่เรื่องนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว เดิมที เปโรเปรอสควรจะมาถึงห้องโถงกับไคโด แต่ตอนนี้เขาต้องไปสอบปากคำเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม
ในห้องโถง ไคโดและคนอื่นๆลงมาจากบันไดเลื่อนลูกกวาด ในที่สุดตัวละครหลักของงานเลี้ยงน้ำชานี้ก็มาถึง
ชาร์ล็อตต์หลินหลินดูเหมือนจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไปแล้วเพราะการปรากฏตัวของไคโดที่นี่แสดงให้เห็นว่าลูกๆของเธอได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
“มะม่า-ฮ่าฮ่าฮ่า~ฉันแน่ใจว่าพวกคุณทุกคนรู้จักไคโด ดังนั้นฉันจะไม่แนะนำตัวเขานะ”
เธอไม่ได้พูดอะไรเช่นไคโดเป็นน้องชายของเธอดังนั้นบลาๆๆต่อหน้าทุกคน ในงานเลี้ยงน้ำชาปกติ นี่อาจเป็นการแสดงออกว่า “เราสนิทกันมากโปรดดูแลเขาด้วย”
แต่นี่คือโลกของโจรสลัด ชาร์ล็อตหลินหลินสามารถพูดแบบนี้เป็นการส่วนตัวกับลูกๆของเธอ หรือผ่านแมลงสื่อสารไปยังไคโด แต่เธอไม่สามารถพูดต่อหน้าคนจำนวนมากได้
“ไคโด คราวนี้นายพาเด็กมาเยอะเหรอ? พวกเขาทั้งหมดดูน่ารักมากเลย” โดยไม่คำนึงถึงสิ่งอื่นใด ชาร์ล็อตหลินหลินจะไม่เลือกปฏิบัติต่อเชื้อชาติใดๆเมื่อเธอยังมีสติอยู่ ในสายตาของเธอ ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นมนุษย์หรือเด็กเผ่ามิ้งค์พวกเขาทั้งหมดอยู่ในประเภทที่เรียกว่า "น่ารัก"
“โบรเย่ มอสคาโต้ พาเด็กๆไปเล่นและเพลิดเพลินกับงานเลี้ยงน้ำชาทีนะ พวกผู้ใหญ่มีเรื่องสำคัญที่จะต้องคุยกัน”
ชาร์ล็อตต์หลินหลินโทรหาลูกๆของเธอสองคนที่ดูเหมือนจะอายุใกล้เคียงกันและสั่งให้พวกเขาพาเด็กๆของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรไปยังสถานที่แยกต่างหาก หัวข้อที่เหลือสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
“เอาเลย ขอให้สนุกนะ”
อย่างไรก็ตาม แม้ว่ากลุ่มเด็กๆในกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรจะดูเหมือนเด็กจริงๆ แต่เด็กที่แท้จริงเพียงคนเดียวคือเซ็ตสึนะ เซราโอราเป็นสิ่งมีชีวิตที่สร้างขึ้นโดยอาร์เซอุสและมีความฉลาดในระดับสูง ถ้าใครคำนวณอายุของเขาได้ เขาจะมีอายุน้อยกว่าหนึ่งปี
นอกจากนี้ยังมีโอลกะที่อาจดูเหมือนเด็กอายุ 10 ขวบ แต่จริงๆแล้วอายุมากกว่าร้อยปี
อลิซาเบธนั้นวัดได้ยากยิ่งขึ้น เนื่องจากอายุและสายพันธุ์ที่แท้จริงของเธอไม่สามารถคำนวณได้ด้วยวิธีการทั่วไป
เด็กๆไปเล่นด้านข้าง เหลือเพียงควีนและไคโดเท่านั้น
หลังจากที่ไคโดนั่งลงแล้ว ควีนก็ได้มายืนอยู่ข้างเขา คนที่นั่งอยู่ที่นี่เป็นหัวหน้าธุรกิจต่างๆ และควีนไม่มีคุณสมบัติพอที่จะนั่งได้
เมื่อเห็นสัญญาณของไคโด ควีนก็หยิบกล่องเล็กๆที่พาดอยู่บนไหล่ของเขาออกมา
เมื่อมองไปที่กล่อง แม้ว่าสีหน้าของสตุสซี่จะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่เธอก็ประหม่าอยู่ข้างในใจแล้ว
เธอไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในกล่อง แต่กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรจะนำอะไรมาแสดงให้พวกเขาดูเป็นพิเศษในงานเลี้ยงน้ำชาของบิ๊กมัม?
ยาต้องห้ามชนิดใหม่? หัวของคนที่ทำให้พวกเขาขุ่นเคือง? สัญญาทางการค้าบางอย่าง? อาวุธอันตราย? สตุสซี่คิดถึงความเป็นไปได้มากมาย แต่เมื่อกล่องถูกเปิดออก เธอก็เริ่มสับสน
กล่องเต็มไปด้วยผลไม้ แม้ว่าจะเป็นผลไม้สามประเภทที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน แต่มันก็ยังเป็นเพียงผลไม้
พวกมันไม่น่าจะเป็นผลปีศาจ ไม่เพียงแต่ผลปีศาจเท่านั้นที่ไม่มีกลิ่นหอมเช่นนี้ แต่ไม่มีทางที่จะมีผลปีศาจที่เหมือนกันมากมายขนาดนี้
ไม่เพียงแต่สตุสซี่เท่านั้น แต่ไม่มีใครเข้าใจเช่นกันยกเว้นคนคนเดียวที่มีความสุขมาก และนั่นคือชาร์ล็อตหลินหลิน
“มะม่า-ฮ่าฮ่าฮ่า~ไคโดนี่คือความหลากหลายใหม่ที่เนายกำลังพูดถึงใช่ไหม?”
“ใช่ พวกมันนี้แหละ ควีน ทำไมนายไม่แนะนำพวกเขาอย่างละเอียดล่ะ”
“ปล่อยให้ผมจัดการเอง บอสไคโด นี่คือผลไม้ที่เรากำลังเพาะปลูกใหม่ อันนี้คือพีชชาเบอร์รี่ มันหวานมาก และไม่เพียงแต่ตัวผลเท่านั้นที่สามารถกินได้ แต่ใบยังสามารถใช้ทำน้ำตาลได้อีกด้วย พวกมันสามารถทำเป็นลูกกวาดที่มีรสชาติดีเยี่ยมได้”
“ส่วนนี่คือซิตรัสเบอร์รี่ แม้ว่ามันจะไม่หวานเท่าพีชชาแต่เนื้อหวานและเปรี้ยวก็ยังอร่อยมากเลยนะ แม้ว่าผิวจะขม แต่ก็สามารถอบแห้งและบดเพื่อทำผงกะหรี่ ซึ่งเป็นส่วนผสมของแกงชั้นหนึ่งได้”
ควีนใช้ผลเบอร์รี่เป็นตัวอย่าง แต่ไม่มีการอธิบายไหนที่ดีเท่ากับการชิมจริงๆ กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมไม่ขาดแคลนพ่อครัว และในไม่ช้าก็มีคนเตรียมจานผลไม้กับผลไม้เหล่านี้และนำมันออกมา ในขณะที่การเตรียมการสำหรับรายการอื่นๆก็กำลังดำเนินการอยู่ในครัวเช่นกัน
เมื่อมองไปที่จานผลไม้ตรงหน้าเธอ จู่ๆสตุสซี่ก็รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย ก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกกังวลว่าจะมีบางอย่างที่สำคัญกว่านี้ในงานเลี้ยงครั้งนี้ แต่ดูเหมือนว่ากลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรแค่ต้องการขายผลไม้เท่านั้น