บทที่ 67 หอกและโล่

บทที่ 67 หอกและโล่

ภายในน้ำทะเล ร่างกายของเซบาสเตียนค่อยๆกลายเป็นภาพลวงตา และในที่สุดก็เข้าสู่สภาวะที่มองไม่เห็นก่อนที่จะจมลงไปในน้ำ จากนั้นเขาก็แอบโจมตีเชย์น่าที่อยู่บนท้องฟ้าจากมุมต่างๆ และทั้งสองก็เข้าสู่การต่อสู้โดยใช้ฮาคิสังเกต

อย่างไรก็ตาม เขายังรั้งเชย์น่าไว้ได้สำเร็จอีกด้วย หากเชย์น่าเพิกเฉยเขา เขาสามารถโจมตีเรือของกลุ่มร้อยอสูรได้โดยตรง ซึ่งหลังจากสูญเสียใบพัดไปแล้วก็คงจะกลายเป็นเพียงเป้านิ่งที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย เนื่องจากกระสุนของพวกเขาหมดแล้ว

ก่อนหน้านี้ เขาเคยพยายามทำเช่นนี้ แต่เชย์น่ากลับถูกขัดขวาง และคิงก็ทำการโจมตีอย่างกะทันหันเพื่อป้องกันไม่ให้มนุษย์เงือกยักษ์คนนี้ทำลายเรือของพวกเขา

เชย์น่าเกลียดน้ำแต่ก็ไม่ได้กลัวมัน ดังนั้นเธอจึงถูกทิ้งไว้ข้างหลังเพื่อปกป้องเรือในขณะที่คิงบุกไปทำลายเรือของศัตรู

เซบาสเตียนเคยพยายามทำลายเรือมาก่อน แต่เชย์น่าก็มักจะหยุดเขาไว้กลางทางเสมอ แม้ว่าเขาจะเข้ามาใกล้จากด้านล่าง เปลวไฟของเชย์น่าก็ยังป้องกันเขาไว้ได้เสมอเมื่อเขาเข้าไปใกล้ก้นเรือ

พลังของเปลวไฟได้รับผลกระทบจากน้ำทะเล แต่ไฮเปอร์บีมของเธอเพียงพอที่จะโจมตีเป้าหมายในน้ำทะเลได้ หลังจากการฝึกฝนมาเป็นเวลานาน ระยะเวลาในความเหนื่อยหลังจากใช้ไฮเปอร์บีมแทบจะไม่มีผลอะไรกับเธอเลย (ในโปเกมอน หากใช้ไฮเปอร์บีมไปแล้วจะโจมตีไม่ได้เทิร์นนึง)

หลังจากพยายามล้มเหลวหลายครั้ง เขาก็กลับไปที่เรือของกลุ่มโจรสลัดเวิร์ลตามคำแนะนำของเบียวแจ็คและเริ่มการต่อสู้บนท้องฟ้า อย่างไรก็ตาม เบียวแจ็คไม่ได้คาดไว้ว่าเชย์น่าจะหยุดการยิงที่รุนแรงเช่นนี้ได้

ดังนั้นเซบาสเตียนจึงถูกส่งออกไปอีกครั้ง และสิ่งที่เขาต้องทำคือรั้งไม่ให้เชย์น่าเคลื่อนไหวไปไหน

"พวกเจ้าทุกคน! เดินหน้าเต็มสปีด! ตราบใดที่พวกเจ้าบุกเข้าไปได้ เราก็จะชนะ!”

ขณะที่เธอใช้ฮาคิสังเกตเพื่อระบุตำแหน่งของเซบาสเตียน เธอก็ออกคำสั่งไปยังกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรที่อยู่ข้างหลังเธอด้วย เมื่อศัตรูชะลอความเร็วลงแล้ว เรือของโจรสลัดร้อยอสูรก็มีความสามารถที่จะไล่ตามเรือของอีกฝ่ายทัน

“ปล่อยให้มันเป็นหน้าที่ของเรา ลูกพี่! ทุกคนเดินหน้าเต็มที่ได้!!! บอสไคโดบอกว่าผู้ที่ทำผลงานได้ดีที่สุดในการรบครั้งนี้จะได้รับรางวัลพิเศษ!”

เซบาสเตียนสามารถล่าถอยได้ถ้าเขาต้องการ เพราะเขาสามารถซ่อนตัวอยู่ในทะเลลึกได้ และเชย์น่าก็จะตามจับเขาไม่ได้ แต่ทุกครั้งที่เขาพยายามทำลายเรือของกลุ่มร้อยอสูร เขาจะถูกหยุดกลางคันเพราะการโจมตีของเขาไม่เพียงพอเมื่อต่อหน้าเชย์น่า

ในขณะเดียวกัน สมาชิกของกลุ่มร้อยอสูรก็ได้รับกำลังใจกันอยู่ในตอนนี้ ขอบเรือของพวกเขาชนกับเรือของโจรสลัดเวิร์ลได้สำเร็จ ทำให้เกิดการต่อสู้ในระยะประชิดที่น่าสลดใจขึ้น

แต่เมื่อเทียบกับฝั่งนี้แล้ว การรบบนเกาะถือเป็นกุญแจสำคัญในการตัดสินผลของสงคราม ในขณะนี้ ไคโดโกรธมาก เพราะไม่นานมานี้ เวิร์ลกล้าโจมตีเชย์น่าบนท้องฟ้าต่อหน้าต่อตาเขา

ก้อนหินที่ถูกขว้างใส่เชย์น่าก่อนหน้านี้จริงๆแล้วเป็นก้อนหินที่ได้รับการเสริมกำลังโดยพลังของเวิร์ล ด้วยความเร็วและพลังที่เพิ่มขึ้น เวิร์ลขว้างก้อนหินและสร้างปัญหาใหญ่ให้กับเชย์น่าและลดแรงกดดันให้กับเซบาสเตียน

แต่นี่ถือได้ว่าเป็นการยั่วยุสำหรับไคโด ความจริงที่ว่าเวิร์ลเข้าไปแทรกแซงในการต่อสู้อื่นระหว่างการต่อสู้ของพวกเขาและแม้กระทั่งประสบความสำเร็จในการโจมตีนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้สำหรับเขา

“ไอ้เวรสารเลว แกกำลังดูถูกฉันอยู่จริงๆ ฉันกำลังคิดที่จะรับแกเข้าเป็นหนึ่งในลูกเรือ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแกควรจะตายๆไปซะ อัสนีแปดทิศ!!!”

ไคโดในร่างมนุษย์อสูรยกกระบองหนามในมือขึ้นและฟาดมันไปที่หัวของเวิร์ล

"รับข้าเป็นลูกเรือ? เป็นเรื่องตลกรึยังไง? ข้าคือบาร์นดี้ เวิร์ลเลยนะ! การขยายความเร็ว- ความเร็ว 30 เท่า!”

ความสามารถของผลปีศาจถูกใช้กับตัวเขาเอง และความเร็วของเวิร์ลก็ดีขึ้นกว่าเดิม และในขณะที่ความเร็วของเขาเร็วขึ้น ความแข็งแกร่งของเขาก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้นตามเช่นกัน

ด้วยการซึมซาบของฮาคิอันทรงพลังไปทั่วร่างกายของเขาและแล้วฮาคิเกราะก็ปกคลุมทั่วทั้งร่างกายของเขา เวิร์ลจึงกลายเป็นชายผิวดำตัวเล็กๆและได้ชกตรงไปที่หัวของไคโด

เขาคิดว่าไคโดจะป้องกันอย่างแน่นอน และไม่เลือกที่จะรับการโจมตีไปที่หน้าดอกนี้ไว้ แต่ไคโดกลับไม่รับการป้องกันใดๆเลย โดยทำราวกับว่าเขาเต็มใจที่จะแลกหมัดกับเขาแล้ว

ผลโมอา โมอาจะไม่เพิ่มการป้องกันของเขา แต่เขาเชื่อว่าหมัดของเขามีพลังมากกว่าของไคโด ดังนั้นหากไคโดต้องการทำสิ่งนี้ เขาจะทำให้ไคโดรู้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร

กระบองหนามกระทบใบหน้าของเวิร์ล และแม้ว่าทั้งร่างกายของเขาจะถูกปกคลุมไปด้วยฮาคิเกราะ แต่เขาก็ยังคงกระอักเลือดเต็มปากพร้อมกับฟันสองสามซี่หลุดไปกับการโจมตีครั้งนี้

ในทางตรงกันข้าม ไคโดมีรอยยิ้มขึ้นบนริมฝีปากของเขา หมัดของเวิร์ลไม่ได้โจมตีโดนเขา แต่ถูกหยุดไว้กลางอากาศด้วยบาเรียที่มองไม่เห็น

“ถึงแม้จะใช้พลังงานค่อนข้างมาก แต่ความสามารถนี้ก็มีประโยชน์จริงๆ! อัสนีแปดทิศ!” ขณะที่เขาพลิกตัว ไคโดก็เหวี่ยงกระบองที่มีหนามแหลมขึ้นไป ส่งผลให้เวิร์ลกระเด็นออกไป

เมื่อเวิร์ลลุกขึ้น หมวกมีเขาบนหัวของเขาก็หลุดหายไปไหนแล้วไม่รู้

เขากลิ้งตัวอย่างงุ่มง่ามเพื่อหลีกเลี่ยงคอมโบของไคโด การปะทะกันระหว่างผู้แข็งแกร่งทุกการเคลื่อนไหวมีความสำคัญมาก และเขาก็ตกอยู่ในจังหวะของไคโดเสียแล้ว

เมื่อถูกกระบองฟาดสองครั้งติดต่อกัน จิตใจของเขารู้สึกสับสนวุ่นวายและเวียนหัวไปหมด

พลังลึกลับที่ขัดขวางหมัดของเขาทำให้ข้อมือของเขาบวมเช่นกัน แรงนั้นเป็นแรงที่สัมพันธ์กัน และวัตถุที่ไม่รู้จักก็เกือบจะสะท้อนกลับพลังหมัดของเขาทั้งหมด

“ความสามารถของผู้ใช้โซออนสัตว์มายาในตำนานนั้นไม่อาจคาดเดาได้จริงๆ”

เขาไม่ได้คาดหวังว่าไคโดจะมีทักษะประเภทบาเรียซึ่งแม้แต่การขยาย 30เท่าก็ยังไม่สามารถทำลายได้

อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่ความสามารถของไคโด แต่เป็นความสามารถของอาร์เซอุส

อาร์เซอุสสอนทักษะให้แก่ไคโดเป็นจำนวนสองท่า อันแรกคือระบำดาบ ภายใต้การเสริมพลัง พลังโจมตีของไคโดนั้นดีขึ้นกว่าเดิมและอาจกล่าวได้ว่ามันเป็นหอกของเขาเลย

และบาเรียเมื่อสักครู่คือโล่ที่เขาสอนไคโด ซึ่งเรียกว่า "การป้องกันแบบสัมบูรณ์"

การใช้พลังงานนั้นมากกว่าของระบำดาบ แต่ผลที่ได้นั้นสำคัญยิ่งกว่านั้นอีก การโจมตีเต็มกำลังของเวิร์ลไม่สามารถแม้แต่จะเขย่าบาเรียที่สร้างโดยโล่นี้ และแรงสะท้อนกลับยังทำให้ข้อมือของเขาได้รับบาดเจ็บอีกด้วย

นอกเหนือจากความยากในการใช้มันออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ในบางแง่ความสามารถในการป้องกันด้วยมันยังทรงพลังมากกว่าผลบาเรียที่ต้องใช้ท่าทางเฉพาะเพื่อเปิดใช้งาน

“ทวีคูณ • ปืนลูกซอง 20 เท่า!” เวิร์ลคว้าก้อนหินบนพื้น เขาขยายมันและโยนไปที่ไคโด จากนั้นไคโดสามารถป้องกันการโจมตีนั้นไว้ได้จากการใช้ระบำดาบเพื่อสร้างเงาดาบ

หลังจากพัฒนามาหลายเดือน เขาก็มีความเชี่ยวชาญในการรวมฮาคิเข้าไว้ในระบำดาบ ซึ่งไม่เพียงแต่ทำให้เขาเคลื่อนไหวได้ในระหว่างการใช้ท่านี้ แต่ยังให้การป้องกันระยะไกลในขณะที่ใช้มันอีกด้วย

หลังจากเสริมพลังด้วยการระบำดาบ กระบองหนามของไคโดก็ถูกห้อมล้อมไปดวยเปลวเพลิงของมังกร และเขาใช้อัสนีแปดทิศเพื่อโจมตีเวิร์ลอีกครั้ง

แนวโน้มของชัยชนะตอนนี้เอียงไปทางไคโดโดยสมบูรณ์

บนเรือของเวิร์ลทั้งสองฝ่ายได้ปะทะกันอย่างเต็มที่แล้ว โดยเชย์น่าให้ความช่วยเหลือเป็นครั้งคราวจากระยะไกล ในขณะที่เซบาสเตียนไม่สามารถจำกัดการกระทำของเธอได้อย่างเต็มที่ และทำได้เพียงชะลอการมีส่วนร่วมของเธอในการต่อสู้เท่านั้น

นอกจากนี้ เมื่อเวลาผ่านไป ความสามารถในการฟื้นตัวที่แข็งแกร่งของเธอทำให้บาดแผลบนปีกของเธอค่อยๆ สมานตัวในขณะที่เขาไม่สามารถทำแบบเดียวกันได้อย่างรวดเร็ว

การต่อสู้บนเรือดำเนินไปอย่างดุเดือด แต่ก็มีบางคนซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้องเพื่อคุยโทรศัพท์

“สวัสดี หัวหน้า สถานการณ์มีการเปลี่ยนแปลง เหล่าโจรสลัดเวิร์ลกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร มันไม่น่าเป็นไปได้ที่เราจะเข้าไปในพื้นที่ซุ่มโจมตีได้ภายในเวลาที่คิดไว้”