บทที่ 66 โซออนสัตว์มายาในตำนานทั้งหมดนี้มาจากไหนกัน?

บทที่ 66 โซออนสัตว์มายาในตำนานทั้งหมดนี้มาจากไหนกัน?

โจรสลัดที่อยู่รอบๆคิงรีบเล็งปืนไปที่เขาแล้วยิงออกไปในทันที อาวุธปืนมักจะมีผลกระทบที่ไม่คาดคิดและคร่าชีวิตผู้มีพลังจำนวนมากด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่เตรียมตัวมาอย่างดีและมีพละกำลังมหาศาล กระสุนก็มักจะใช้ไม่ได้ผล ปีกเหล็กด้านหลังเขาปิดกั้นแนวไฟ มันส่องแสงแวววาวด้วยโลหะที่ได้รับการเสริมพลังมา มันปกป้องเขาจากลูกปืนที่โจรสลัดทั้งหลายยิงใส่เขา

ฮาคิต้องใช้พลังงาน และความสามารถก็ต้องใช้พลังกายเช่นกัน แม้ว่าคิงจะเป็นชาวลูนาเรียและเป็นผู้ใช้ความสามารถของโปเกมอนที่ได้รับการดัดแปลงซึ่งมีความแข็งแกร่งมาก แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่ได้ไร้ขีดจำกัดขนาดนั้น

ในการต่อสู้ การรักษาพลังกายไว้อย่างชาญฉลาดเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง

จากนั้นคิงก็กระทืบเท้าของเขาลงไปบนดาดฟ้า ทำให้มีหนามแหลมแหลมยื่นออกมาจากขอบเท้าของเขาและกวาดโจรสลัดที่อยู่รอบๆออกไป และบางคนก็ถูกหนามแทงทะลุร่างกายของพวกเขาด้วยซ้ำ

การปรากฏตัวของหินที่พุดขึ้นมาในอากาศ ร่างที่แปลงร่างเป็นร่างมนุษย์มังกร ลักษณะเหล่านี้ล้วนชี้ให้เห็นถึงข้อสรุปเดียวสำหรับคนปกติ ผู้ใช้ความสามารถสายโซออนสัตว์มายาในตำนาน

“ยังมีโซออนสัตว์มายาในตำนานอีกคนหนึ่งเหรอเนี่ย!!? ตอนนี้มีสามคนแล้วนะ พวกมันพบผลปีศาจโซออนสัตว์มายามากมายมาจากไหนกัน!?!?” เมื่อเห็นคิงสร้างความหายนะไปทุกที่ หน้าผากของเบียวแจ็คก็เหงื่อออกมากขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่ไคโดอยู่ท่ามกลางการต่อสู้กับเวิร์ล เชย์น่าก็กำลังสกัดกั้นกระสุนปืนใหญ่ทั้งหมดบนท้องฟ้า และคิงก็ได้บุกขึ้นไปบนเรือ ความสามารถที่แตกต่างกันของโซออนสัตว์มายาในตำนานทั้งสามอย่างทำให้เบียวแจ็คสับสนเป็นอย่างมาก สายโซออนสัตว์มายาในตำนาน ซึ่งถือว่าหายากยิ่งกว่าสายโลเกียด้วยซ้ำ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพวกมันถึงมาปรากฏตัวพร้อมกันในเวลานี้

อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีเวลาคิดถึงสิ่งที่ไร้ความหมายอีกต่อไป ไม่ว่ากลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรจะได้รับความสามารถเหล่านี้มาได้อย่างไร มันก็เป็นความจริงที่ต้องยอมรับอยู่ดี และสิ่งที่พวกเขาต้องทำตอนนี้คือการต่อสู้เท่านั้น

เมื่อเคลียร์ลูกกระจ๊อกที่อยู่รอบๆได้แล้ว คิงไม่ได้ทำลายปืนใหญ่ที่อยู่บนดาดฟ้าอีกต่อไป แต่พุ่งเข้าไปหาทิศทางของหางเสือเรือแทน

"ไม่ดีแล้ว!! เป้าหมายของมันคือห้องเครื่อง การัม! หยุดมันไว้!! เซบาสเตียน หาทางจัดการกับนังนั้นที!”

ปัจจุบัน เรือของกลุ่มโจรสลัดเวิร์ลต้องอาศัยแรงขับที่เหนือกว่าและอำนาจการยิงที่เพียงพอเพื่อให้ได้เปรียบในสถานการณ์ในตอนนี้ แม้ว่าปืนใหญ่ของลกุ่มร้อยอสูรจะมีพลังการยิงมากกว่า แต่กระสุนของพวกเขาก็ได้หมดลงแล้ว ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงเข้าใกล้เพื่อเริ่มการบุกขึ้นเรือของอีกฝ่าย

เบียวแจ็คไม่ต้องการเสียข้อได้เปรียบของอำนาจการยิง ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงเคลื่อนที่วนเวียนอยู่รอบๆบริเวณทะเลนี้ หากคิงสร้างความเสียหายให้กับเครื่องยนต์และฝ่ายร้อยอสูรบุกขึ้นไปบนเรือ ความได้เปรียบจะหายไปโดยสิ้นเชิง

การัม ช่างต่อเรือของกลุ่มโจรสลัดเวิร์ลและเป็นนักรบบนเรือ เขาและเซบาสเตียนเป็นลูกเรือระดับสูงที่สุดสองคนบนเรือที่สามารถต่อสู้ได้ แม้ว่าพวกเขาจะทำการต่อสู้ได้เพียงระดับทั่วไปตามไทม์ไลน์ใน 3D2Y (มูฟวี่อ่ะครับ) แต่สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงจิตใจของพวกเขาเป็นอย่างมาก

พลังของฮาคิอาจกล่าวได้ว่าเป็นพลังแห่งจิตใจ เก็กโค โมเรีย ในวัยหนุ่มกล้าที่จะประจันหน้ากับไคโดซึ่งอยู่ในวัยเยาว์เช่นกัน แต่หลังจากที่คู่หูของเขาตายในการต่อสู้ จิตใจของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมากและเขาก็กลายเป็น "โอตาคุอ้วน" ธรรมดาๆที่พึ่งพาซอมบี้และผลปีศาจเพียงอย่างเดียว เขาอ่อนแอลงไปมากเมื่อเทียบกับตอนที่เขายังเด็ก

ครอกโคไดล์กล้าท้าทายหนวดขาวเมื่อตอนที่เขายังเด็ก และเคยต่อสู้กับดักลาส บุลเล็ตอีกด้วย อย่างไรก็ตาม หลังจากประสบกับความล้มเหลวครั้งใหญ่ จิตใตของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาเริ่มค้นหาหนึ่งในสามอาวุธโบราณ พลูตัน เพียงเพื่อจะมาพ่ายแพ้ให้กับหมวกฟาง

หลังจากถูกส่งไปที่อิมเพลดาวน์มาระยะหนึ่ง ในที่สุดเขาก็สงบลงและฟื้นความสงบของเขากลับคืนมา กลายเป็นตัวเองเหมือนเมื่อหลายปีก่อน

โจรสลัดเวิร์ลในเวลานี้แข็งแกร่งกว่าสามสิบปีต่อมาอย่างมาก หากเทียบกับในภาคมูฟวี่ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งของเวิร์ลลดลงอย่างมากเนื่องจากการถูกกักขังในน้ำแข็งเป็นเวลานาน แต่แม้แต่ลูกเรือเหล่านี้ยังมีพลังต่อสู้ที่ลดลงเนื่องจากอายุมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เวิร์ลยังไม่พอใจลูกน้องของเขาที่ “ทอดทิ้งเขา” ในเวลานั้น ซึ่งทำให้ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของโจรสลัดเวิร์ลอ่อนแอลงเป็นอย่างมาก

แต่รัฐบาลโลกยังคงเรียกรวมพลเจ็ดเทพโจรสลัดแห่งท้องทะเลโดยตรงหลีกเลี่ยงทหารเรือและกองบัญชาการทหารเรือที่นำโดยอาคาอินุ ซึ่งบ่งบอกถึงความสำคัญที่พวกเขาให้ความสำคัญในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

ทุกวันนี้ โจรสลัดเวิร์ลในช่วงเวลานี้แข็งแกร่งกว่าที่เคยเป็นมามาก ทั้งในแง่ของลูกเรือและตัวของเวิร์ลเอง

ทันทีที่เสียงของเบียวแจ็คดังขึ้น ชายคนหนึ่งที่มีค้อนรูปลูกบาศก์อยู่บนหลังของเขาและผมหางม้าทรงลูกบาศก์สองอันก็รีบวิ่งออกมาจากฝูงชน และตบดาดฟ้าด้วยมือทั้งสองโดยตรง

“คิวเบรค!”

แสงวาบบนดาดฟ้าก่อนที่จะแยกดาดฟ้าออกเป็นลูกบาศก์ ปิดกั้นเส้นทางของคิง

เขาได้กินผลคิวบุ คิวบุสายพารามีเซียและสามารถเปลี่ยนวัตถุใดๆก็ตามให้เป็นลูกบาศก์ได้ เขาสามารถเคลื่อนย้ายและประกอบสิ่งต่างๆได้ตามที่ตนต้องการ

อย่างไรก็ตาม คิงมีความสามารถในการบิน ซึ่งทำให้ประสิทธิภาพของคิวเบรคของเขาลดลงอย่างมาก

"พลังคลื่นอากาศคิวบิว!!!" บล็อกหลายอันที่ทำจากลมที่ถูกอัดได้โยนเข้าหาคิง และลูกบาศก์ก็ระเบิดขณะที่พวกมันลอยเข้ามาหาเขา

โจรสลัดที่อยู่รอบๆไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก เนื่องจากการโจมตีตามอำเภอใจของคิงทำให้ปืนใหญ่ที่อยู่รอบๆนั้นเงียบลงไปแล้ว ส่งผลให้เชย์น่าทำงานน้อยลงเนื่องจากเธอไม่ต้องปัดลูกปืนใหญ่ในจำนวนที่มากแล้ว

ในระหว่างการต่อสู้ เปลวเพลิงของคิงได้จุดไฟที่ใบเรือขึ้น เปลวไฟของเขาไม่ร้อนเท่าของเชย์น่า แต่เพียงแค่จุดไฟได้แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ตอนที่พวกเขาดับไฟลงได้ ใบเรือก็ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงไปเสียแล้ว

แม้ว่าเรือลำนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยพลังลมเพียงอย่างเดียว แต่หากไม่มีใบเรือ ความเร็วในการแล่นก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด และเรือขอกลุ่มร้อยอสูรก็เข้ามาใกล้พวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ

เชย์น่าที่อยู่บนท้องฟ้าสร้างแผงกั้นสุญญากาศด้วยตัวเธอเอง และไม่มีกระสุนใดสามารถข้ามแนวป้องกันของเธอได้ แต่ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกถึงอะไรบ้างอย่างที่อันตรายมากและเอียงร่างกายโดยสัญชาตญาณ จากนั้นก้อนหินหลายก้อนก็ผ่านเธอไปด้วยความเร็วที่เร็วอย่างเหลือเชื่อ

ปีกของเธอถูกก้อนหินกระแทกโดยไม่ได้ตั้งใจ และระดับความสูงที่เธอสามารถบินได้ก็ใกล้กับผิวน้ำทะเลมากขึ้นเรื่อยๆ

เซบาสเตียน ที่เพิ่งดำลงไปในน้ำก็ถือโอกาสนี้โผล่ขึ้นมาโจมตีจากในน้ำด้วย

“ลูกศรฉลาม!” [ผู้แต่ง: เทคนิคคาราเต้มนุษย์เงือก ยาบุซาเมะ]

ฉลามที่สร้างจากกระแสน้ำปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับร่างของเขา แม้ว่ามันจะไม่ได้โดนเชย์น่า แต่กระแสน้ำในทะเลได้ม้วนล้อมรอบเชย์น่า และเขาก็พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับอาวุธในมือ

“ผู้ใช้ความสามารถนั้นทรงพลังจริงๆ แต่น้ำทะเลเป็นศัตรูธรรมชาติของแก เปลวไฟของแกไร้ค่า เมื่ออยู่หน้ามหาสมุทร!”

ทะเลเป็นเขตแดนของพวกมนุษย์เงือก และสิ่งนี้สามารถใช้ได้แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงครึ่งมนุษย์ครึ่งเงือกก็ตาม หลังจากปล่อยลูกศรฉลามไปแล้ว เขาก็ใช้คาราเต้มนุษย์เงือกเพื่อยกคลื่นทะเลขึ้น และพยายามดึงเชย์น่าลงสู่มหาสมุทร

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะพุงใส่เร็วแค่ไหน เขาก็ยิ่งถูกส่งกลับไปบนฟ้าขึ้นเท่านั้น แรงกระแทกจากการร่วงหล่นครั้งใหญ่ส่งเขาตรงดิ่งลงสู่ก้นทะเล

เมื่อเขาลอยกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ มีแผลไหม้เกรียมบนไหล่ของเขา “น้ำไม่พอเหรอ?” เขาคิดว่าปริมาณน้ำทะเลที่เขาเก็บมานั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้คู่ต่อสู้ไร้พลัง แต่เขาไม่รู้ว่าการกระทำของเขาทำให้คู่ต่อสู้โกรธแล้ว

“ข้าเกลียดการเปียกจริงๆ” เชย์น่าเปียกโชกตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ดวงตาที่อยู่ใต้หน้ากากเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ในขณะเดียวกัน ท่าทางการบินของเธอก็แปลกไปนิดหน่อย ก้อนหินที่พุ่งเข้าหาเธอก่อนหน้านี้กระทบกับปีกข้างหนึ่งของเธอ และตอนนี้ท่าทางการบินของเธอก็แปลกขึ้นเรื่อยๆ