บทที่ 9 ศิลปะการต่อสู้แบบปล้ำ และ ความไม่แน่ใจในการเลือก

บทที่ 9 ศิลปะการต่อสู้แบบปล้ำ และ ความไม่แน่ใจในการเลือก

เผชิญความไม่แน่นอน ดวงตาเดม่อนกวาดอ่านข้อมูลบนหน้าจออีกครั้ง สายตาหยุดนิ่งอยู่ตรงรายชื่อศิลปะการต่อสู้สำหรับการปล้ำและการต่อสู้บนพื้นที่ระบบแนะนำ เขาเริ่มรู้สึกติดขัด

เขาเพ่งมองไปที่ มวยปล้ำ คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย

"มวยปล้ำนี่มันไม่ใช่ของปลอมเหรอ?" เขาพึมพำเสียงแผ่ว

ทันใดนั้นก็รีบยกมือปิดปากตัวเองไว้ เมื่อหันไปเห็นแม่ที่นอนหลับอยู่ห่างออกไปไม่กี่ฟุต ท้องร้องเบาๆประท้วงจากมื้ออาหารอันน้อยนิดเมื่อค่ำนี้

เขาส่ายหน้าแรงๆ พยายามปัดเป่าความฟุ้งซ่านออกไปจากหัว มวยปล้ำจะเป็นของปลอมได้ยังไง ในเมื่อระบบยังแนะนำมาแบบนี้? เขาคิดหนัก

ถ้าไม่มีประโยชน์จริง ระบบคงไม่ใส่ไว้ให้เลือกหรอก ดวงตาเลื่อนไปหยุดที่ ซัมโบ น่าสนใจไม่น้อย แต่ในใจกลับมีเสียงหนึ่งกระซิบเตือนให้เลือก บราซิลเลียนยูยิตสู ตัวเลือกแรกในลิสต์

อาจเป็นเพียงสัญชาตญาณ อาจเป็นเพราะตอนเลือกศิลปะการโจมตีเขาก็เลือกตัวแรกเหมือนกัน เสียงในหัวตอกย้ำความคิดนั้นซ้ำๆ ราวกับมนต์สะกด

นิ้วของเดม่อนลอยค้างเหนือหน้าจอ หัวใจเต้นแรงจนได้ยินชัด เขาสูดลมหายใจลึกก่อนกดเลือก บราซิลเลียนยูยิตสู (BJJ) ลงไป แม้ในใจยังแฝงความกังวลอยู่ไม่น้อย

เมื่อหน้าจอสั่นไหวอีกครั้ง ข้อความยืนยันก็กระพริบขึ้นตรงหน้า เขาแทบจะกระโดดด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นข้อความนั้นชัดเจน

เขาตัดสินใจแล้ว

ตอนนี้คงทำได้เพียงรอและดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ทันใดนั้น ความปวดหนึบๆ ก็กระจายไปทั่วศีรษะอีกครั้ง คล้ายเสียงฮัมเบาๆ ที่ดังก้องในหัว เดม่อนขบฟันแน่นเตรียมใจรับกับความเจ็บปวดที่ถาโถมมา

แม้จะเบากว่าครั้งแรกแต่ก็ยังหนักพอจะทำให้เขาน้ำตาซึม เขาหลับตาลง สูดหายใจเข้า-ออกช้าๆ ขณะที่สายน้ำแห่งข้อมูลหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด

พื้นฐานของ บราซิลเลียนยูยิตสู ค่อยๆ ประทับลงในจิตสำนึก ท่า เทคนิค หลักคิด ทุกอย่างสลักลงไปทีละน้อย

เขารู้สึกเหมือนฟองน้ำที่ซับน้ำไปเรื่อยๆ จนแทบจะล้น ความรู้มากมายถูกอัดแน่นเข้ามาแต่ร่างกายยังไม่ทันได้ซึมซับทั้งหมด เมื่อความเจ็บค่อยๆ จางหาย เหลือเพียงความมึนงงเบาๆ ในหัว คล้ายเสียงระฆังไกลๆ ที่ยังคงก้องอยู่

เดม่อนเอนตัวพิงถังขยะอีกครั้ง ศีรษะกระแทกกับโลหะดัง ตุบ เบาๆ เขาขมวดคิ้วเมื่อศีรษะกระแทกถังขยะ เสียงดัง กรอบแกรบ ก้องไปทั่วตรอกเงียบสงัด

รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างไม่รู้ตัว

เขายังไม่รู้วิธีใช้ท่าต่างๆ ที่เพิ่งได้รับมา แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะเรียนรู้

ข้อมูลเหล่านั้นมีอยู่แล้ว...เหมือนหนังสือคู่มือที่บันทึกอยู่ในหัว แต่สิ่งที่ขาดคือ ทักษะทางกาย ที่จะนำมาใช้จริง

มันก็เหมือนมีสูตรอาหารแต่ไม่มีวัตถุดิบหรือมีแผนที่ แต่ไม่มีจุดหมายปลายทาง

แต่เดม่อนไม่คิดจะยอมแพ้ เขารู้ดีว่าหากฝึกซ้อมมากพอ วันหนึ่งเขาจะเชี่ยวชาญในเทคนิคเหล่านี้และเริ่มคว้าชัยในทัวร์นาเมนต์ตามลานหลังบ้านให้ได้

ความคิดนั้นทำให้หัวใจพลุ่งพล่านขึ้นมาชั่ววูบตามมาด้วยคลื่นแห่งความเหนื่อยล้า เขาหันไปมองแม่ ใบหน้าอันสงบของเธอสะท้อนแสงไฟสลัวจากตรอก

เสียงพึมพำเล็ดลอดจากริมฝีปากอย่างแผ่วเบา "ฉันจะทำเพื่อแม่..." คำพูดนั้นเปรียบเสมือนคำสัญญาต่อทั้งแม่และตัวเขาเอง

เดม่อนสูดลมหายใจลึก รู้สึกถึงน้ำหนักของการตัดสินใจที่กดทับลงบนบ่า

ความรับผิดชอบ

ขณะที่กำลังจะเอนตัวพักสายตา ข้อความใหม่ก็สว่างวาบขึ้นมาบนหน้าจออีกครั้ง ดวงตาเดม่อนหันขวับไปยังหน้าจอ สมองเริ่มประมวลข้อมูลใหม่อย่างรวดเร็ว

[ได้เลือกศิลปะการต่อสู้เรียบร้อย ผู้ใช้งานสามารถเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้อื่นเพิ่มเติมได้เอง ระบบจะเน้นฝึก 2 ศิลปะหลักได้แก่ มวยไทย และ บราซิลเลียนยูยิตสู]

เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ พร้อมกับรู้สึกขอบคุณระบบอยู่ในใจ

มีตัวช่วยแบบนี้ก็ถือว่าโกงมากพอแล้ว...แถมยังเปิดโอกาสให้เรียนเสริมได้อีกด้วย

[ข้อมูลได้รับการประมวลผล ศิลปะการต่อสู้ได้เชื่อมต่อเข้ากับโหมดการฝึกแล้ว]

ดวงตาเดม่อนหรี่ลง ร่างกายเริ่มล้าเต็มที การฝึก? เขาคิดอย่างงงๆ ฉันยังไม่ได้เริ่มซ้อมจริงเลย...ร่างกายก็อยากพักเต็มทีหลังการอัปโหลดข้อมูลสุดโหดนี่

แต่ก่อนที่เขาจะทันตั้งสติ ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[ออกคำสั่งความท้าทายประจำวัน]

หัวใจเดม่อนกระตุกวูบเมื่ออ่านข้อความนั้น

[เหลือเวลา 4 ชั่วโมงก่อนเที่ยงคืน โปรดทำภารกิจออกกำลังกายให้สำเร็จ หากล้มเหลวจะลงโทษด้วยคลื่นไฟฟ้าช็อกระดับมรณะ]

ดวงตาเขาเบิกโพลง คำเหล่านั้นซัดเข้าใส่ราวกับถูกต่อยเข้าเต็มแรง

"อะไรนะ? ไฟฟ้าช็อกระดับมรณะ?" มันฟังดูเหมือนอะไรหลุดออกมาจากหนังสยองขวัญไซไฟชัดๆ

สมองของเดม่อนหมุนคว้าง พยายามประมวลผลข้อความที่เพิ่งได้รับ หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว เขาเหนื่อยแทบขาดใจอยู่แล้ว...แต่ตอนนี้กลับต้องทำภารกิจออกกำลังกายให้สำเร็จ ไม่เช่นนั้นจะต้องเจอกับ...อะไรนะ? ความตาย?

เขานึกถึงการฝึกที่กำลังจะเริ่มขึ้น จิตใจยังคงสั่นไหวจากข้อความก่อนหน้า

แต่ทันใดนั้น หน้าจอก็สว่างขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้เขาพร้อมรับมันแล้ว

[การโฟกัสฝึกศิลปะการต่อสู้ครั้งละ 1 แขนงในแต่ละสัปดาห์ จะให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า กรุณาเลือกศิลปะการต่อสู้ที่ต้องการเริ่มต้นฝึกก่อน]

เดม่อนไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใจเขาตัดสินไว้เรียบร้อยแล้ว

[มวยไทย /  บราซิลเลียนยูยิตสู]

เขาเลือก มวยไทย ทันที นิ้วแตะลงบนหน้าจออย่างมั่นใจ

มวยไทยประกอบด้วยทั้งการออกหมัดและการเตะรากฐานสำคัญของนักสู้ทุกคน เขาต้องเชี่ยวชาญพื้นฐานเหล่านี้ก่อนจึงจะไปต่อสู้กับเทคนิคที่ซับซ้อนกว่านี้ได้

[เลือกมวยไทยเรียบร้อย]

หน้าจอแสดงคำยืนยัน ทำให้เดม่อนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง หัวใจเต้นแรงด้วยความคาดหวัง

[แผนการฝึกเฉพาะทางสำหรับ มวยไทย ถูกจัดทำเรียบร้อย]

ตัวอักษรชุดใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ตามมาด้วยตารางการฝึกอย่างละเอียด

[ภารกิจประจำวันจนถึงวันแข่งขัน]

[EMMAC Mission]

ชื่อภารกิจดูชวนให้ขนลุกไม่น้อย แต่เดม่อนไม่มีท่าทีลังเลแม้แต่นิดเดียว

[วันเสาร์]

วิ่งจ๊อกกิ้ง 10 นาที (เสร็จสิ้น)

วิดพื้น 10 ครั้ง / ซิทอัพ 10 ครั้ง / สควอต 10 ครั้ง

ชกเงา 3 ยก ยกละ 3 นาที

ฝึกท่าพื้นฐาน (หมัด / ศอก / เข่า / เตะ)