บทที่ 9 การยืนยันของผู้ช่วยเสี่ยวฉิน

บทที่ 9 การยืนยันของผู้ช่วยเสี่ยวฉิน

วันที่ 26 มิถุนายน วันสุดท้ายของการฝึกซ้อมเข้มข้น

เมื่อมีแม่พิมพ์ที่เหมือนอาวุธลับสำหรับการผลิตจำนวนมาก เฉินฮุ่ยฮุ่ยกับเฉินฮุ่ยหงก็ไม่ต้องฝึกอะไรมาก ฉินหวยเน้นให้สองแม่ลูกฝึกใช้แม่พิมพ์ให้คล่อง ถอดออกจากพิมพ์ได้อย่างแม่นยำ เพื่อไม่ให้พลาดในวันงาน ส่วนเขาก็วุ่นอยู่ในครัวทั้งวัน เตรียมไส้ต่างๆ แบ่งงานกันชัดเจน

เฉินฮุ่ยหงที่เป็นมือใหม่ในด้านการทำอาหารถึงกับหลงรักแม่พิมพ์ชุดนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น ถ้าไม่ติดว่า ฉินหวย บอกว่าช่างไม้จางผู้สร้างแม่พิมพ์นี้เกษียณไปนานแล้ว เธอคงอยากจะสั่งแม่พิมพ์เพิ่มมาหัดทำเองเล่นๆ ที่บ้าน เปิดเส้นทางอาชีพที่สอง

《หลังจากอิสรภาพทางการเงิน ฉันใช้แม่พิมพ์กลายเป็นเทพแห่งครัว》

คืนนี้ หลังจากยัดไส้หลากชนิดลงตู้เย็นจนแน่น ฉินหวยก็กล่าวคำปราศรัยก่อนวันงาน

กระบองเพชรจิ๋วสองกระถางที่โอวหยางเอามาให้ซึ่งวางอยู่ตรงทางเข้า เป็นพยานให้กับทุกสิ่ง

“พี่ฮงเจี่ย ฮุ่ยฮุ่ย ตอนนี้ฝึกใช้แม่พิมพ์ไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหม?”

แม่ลูกทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน สายตาแน่วแน่

“พี่ฮงเจี่ย เรามาทบทวนอีกครั้ง พรุ่งนี้ผมจะไม่ลงมือ ทุกอย่างต้องพึ่งคุณคนเดียว จะช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่ห้ามลน เพราะลนแล้วจะผิดพลาด ต้องทำตามขั้นตอนทีละก้าว ตอนใส่ไส้อย่าใส่เยอะเกิน ตอนถอดพิมพ์ห้ามรีบร้อน ทำช้าๆ ได้ ไม่ต้องกังวลถ้าออกมาไม่สวย รสชาติสำคัญกว่า แป้งผมนวด ไส้ผมทำ พรุ่งนี้ผมจะช่วยดูไฟให้ สิ่งที่คุณต้องทำคือเชื่อมั่นในตัวเอง”

เฉินฮุ่ยหงพยักหน้าอย่างหนักแน่นยิ่งกว่าเดิม

“ฮุ่ยฮุ่ย หน้าที่ของเธอคือช่วยแม่ให้ดี ถ้าช่วยไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หน้าที่หลักของเธอคือประชาสัมพันธ์ อย่ากลัว เป้าหมายพรุ่งนี้ของเราคือชนะด้วยปริมาณ ให้ทุกคนในห้องได้ชิม เธอคือดาวเด่นของพวกเรา พลังของเธอไม่แพ้แม่แน่นอน ทำได้ไหม?”

“ทำได้!” เฉินฮุ่ยฮุ่ยตอบเสียงดังฟังชัด

“งั้นเป้าหมายของพรุ่งนี้คืออะไร?”

“รางวัลนวัตกรรมยอดเยี่ยม!”

“รางวัลขยันขันแข็ง!”

ฉินหวย:……

เอาเถอะ ขอแค่มีรางวัลก็พอ มีรางวัลก็ถือว่าหน้าตาสำเร็จ ภารกิจบรรลุก็โอเค

เช้าวันถัดมา ผู้ช่วยเสี่ยวฉินเวอร์ชันสดใหม่ก็พาแป้งกับไส้ขึ้นรถเบนท์ลีย์ ของผู้จัดการเฉิน มุ่งหน้าสู่สถานที่จัดกิจกรรมทำอาหารกับลูก —— ครัวสำหรับกิจกรรมครอบครัว

โรงเรียนประถมทดลองในฐานะโรงเรียนระดับประถม ไม่สามารถจัดเตรียมสถานที่ให้ผู้ปกครองทำอาหารจำนวนมากได้ ต่อให้สร้างเวทีครัวชั่วคราวก็ไม่สามารถรับรองสุขอนามัยได้ เพื่อความสะดวก กิจกรรมนี้จึงจัดขึ้นที่ครัวสำหรับกิจกรรมครอบครัวใกล้โรงเรียน แบ่งตามระดับชั้นและห้องเรียน ครึ่งวันเช้าสำหรับหนึ่งชั้น ครึ่งวันบ่ายอีกชั้น แบ่งห้องกันใช้ครัวต่างกัน จัดต่อเนื่อง 3 วันเต็ม

ช่วงที่ไม่มีกิจกรรม นักเรียนก็เรียนตามปกติ ไม่มีวันหยุดเพิ่มเด็ดขาด

พอมาถึงสถานที่ ฉินหวยก็พบว่า ห้องของเฉินฮุ่ยฮุ่ยมีพี่น้องลูกพี่ลูกน้องเยอะใช้ได้

รวมถึงตัวเขาด้วย มีพี่ชาย 3 คน พี่สาว 1 คน ลุง 2 คน

ทุกคนมองหน้ากันแล้วยิ้มแบบเข้าใจกันดี จากนั้นก็เริ่มแบกของทำงานหนัก

ผลงานที่ผู้ปกครองแต่ละคนเตรียมมาก็หลากหลาย

อาหารจีน ขนมฝรั่ง เครื่องดื่ม ของว่างเย็น ซูชิ สลัด เรียกได้ว่ามีครบทุกแนว

โดยเฉพาะกลุ่มที่ทำชานม สลัด และซูชิ มีแนวคิดเดียวกับฉินหวย คือชนะด้วยจำนวน ซุ้มของฉินหวยเพิ่งจะเอาแม่พิมพ์ขึ้นโต๊ะ ครอบครัวของหวังอี้หาน ที่ปีที่แล้วรั้งท้ายร่วมกับเฉินฮุ่ยฮุ่ย ก็ยื่นชานมไข่มุกแก้วหนึ่งมาให้แล้ว

“คุณลุงของฮุ่ยฮุ่ย นี่พวกคุณจะทำของหวานเหรอ?” แม่ของหวังอี้หานมองแม่พิมพ์ที่ฉินหวยเอามา แล้วตกใจในใจ คิดว่าถึงกับเฉินฮุ่ยหงเจ้าแม่บ๊วยประจำปี ยังอุตส่าห์ตั้งใจเชิญตัวช่วยมาลุย ปีนี้ลูกสาวเธอคงต้องได้บ๊วยเดี่ยวซะแล้ว

“ใช่ครับ” ฉินหวยยิ้มรับพร้อมรับชานม “พวกขนมนี่ของเยอะ หนักด้วย พี่ฮงเจี่ยมีปัญหาเรื่องหลัง ผมเลยมาเป็นลูกมือช่วยยกของน่ะครับ ไม่ได้ทำอะไรหรอก ขนมนี่มันยาก ผมทำไม่เป็นเลย”

แม่ของหวังอี้หานมองเขาด้วยแววตาสงสัย แต่ฉินหวยก็ยืนมาดนิ่งไม่สะทกสะท้าน ทำให้เธอเริ่มลังเลว่า เธออาจจะคิดมากไปเอง

ก็ใช่นี่นา เฉินฮุ่ยหงปีไหนๆ ก็ลงมือเองตลอด ผลลัพธ์ก็อยู่บ๊วยทุกปี เธอเป็นคนแบบนั้นจะไปเชิญตัวช่วยได้ยังไง? อีกอย่างเสี่ยวฉินก็ดูหนุ่มขนาดนี้ ไม่เคยทำขนมก็ไม่แปลก แบบนี้ก็สมเป็นลุงของฮุ่ยฮุ่ยอยู่หรอก

แม่ของหวังอี้หานเข้าใจทันที ที่แท้ปีนี้เฉินฮุ่ยหงเดาโจทย์ถูก เธอรีบกลับไปปรึกษาสามีว่า ถ้าลูกสาวต้องได้ที่โหล่แบบเดี่ยวๆ จะปลอบยังไงดีถ้ากลับบ้านแล้วร้องไห้

ฉินหวยจิบชานมไข่มุกไปพลาง แอบสังเกตผู้ปกครองในครัวกิจกรรมครอบครัว

ผู้ปกครองในที่นี้แบ่งได้สามประเภท: พวกทำแบบขอไปที, พวกมืออาชีพ, พวกเปย์

แม่ของหวังอี้หานคือพวกแรก ชานมไข่มุกที่เธอทำหวานจนเลี่ยน แม้จะทำเยอะ แต่ก็คงไม่ได้รางวัลดีๆ

โต๊ะข้างๆ ที่เป็นของลุงของเถาโป๋หาน คือพวกมืออาชีพ คาดว่าปกติทำอาหารบ่อย ฝีมือหั่นผักยอดเยี่ยม วัตถุดิบก็เตรียมมาหลากหลาย ท่าทางจะทำทั้งไก่ เป็ด ปลา หมู และผักหลายอย่าง หวังเอาชนะด้วยความครบเครื่อง

ส่วนกลุ่มพวกเปย์ที่มาทั้งพี่ชายพี่สาวพี่ลุงนั้น จริงๆ ไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่

ปีนี้โรงเรียนจัดการเรื่องการเปย์อย่างเข้มงวด พวกผู้ปกครองที่ใช้เงินเปิดทางก็ต้องเกรงใจอยู่บ้าง การใช้เงินเลยดูเบามือขึ้น ญาติๆ อย่างฉินหวยก็แทบไม่ได้ลงมือ ส่วนใหญ่แค่หั่นผักช่วยนิดหน่อย

สำหรับสายฝีมือจริงจัง การเปย์นั้นไม่ใช่เรื่องน่ากลัว แม้จะเตรียมวัตถุดิบและเครื่องปรุงมาอย่างดี แต่อาหารสุดท้ายก็ต้องปรุงสด ถ้าคุณเอาแค่น้ำซุปมาแล้วไม่ใส่วัตถุดิบอะไรเลย หรือแค่โรยต้นหอมแล้วเสิร์ฟ นั่นก็ถือว่าผิดกติกา

สำหรับมือใหม่ในครัว ต่อให้มีน้ำซุปดี กับผักกาดขาว เขาก็ทำต้มผักแบบภัตตาคารไม่ได้

ก็เหมือนฉินฉงเหวินที่ทุ่มเงินซื้อแม่พิมพ์ไซอิ๋วมา แต่ใช้ไม่เป็นนั่นแหละ

ยิ่งไปกว่านั้น การให้รางวัลปีนี้ตัดสินจากการโหวตของเด็กๆ โดยตรง ซึ่งรสนิยมของเด็กก็เข้าใจยาก บางทีเสิร์ฟ "พุทธหลบกำแพง" เด็กกลับบอกว่าช็อกโกแลตกับขนมเผ็ดอร่อยกว่า แบบนี้ก็มี

ฉินหวยกวาดตามองรอบห้อง แล้วก็มั่นใจว่า "ฝั่งเราได้เปรียบ"

เฉินฮุ่ยหงเองก็รู้สึกแบบนั้น

แม้เธอนวดแป้งยังไม่เก่ง แต่เธอมีแม่พิมพ์ และมีเสี่ยวฉิน

จากที่สร้างอาณาจักรธุรกิจกับน้องชายจากศูนย์ สู่หญิงแกร่งแห่งย่านหยุนจง ประธานชุมชนและแม่บ้านใจบุญ เฉินฮุ่ยหงรู้สึกว่า เสี่ยวฉินเป็นหนุ่มฝีมือดีและไว้ใจได้จริงๆ

แค่คิดว่าวันนี้จะได้ล้างอายเพื่อศักดิ์ศรีของลูกสาว เธอก็ฮึกเหิมเต็มที่ รีบก้มหน้าก้มตาลงมือทำ

แล้วฉากตลกก็เกิดขึ้นในครัวกิจกรรม

ประธานเฉินกำลังนวดแป้ง เสี่ยวฉินกำลังจิบชานม

ประธานเฉินกำลังใส่ไส้ เสี่ยวฉินกำลังกินสลัด

ประธานเฉินกดแม่พิมพ์เต็มแรง เสี่ยวฉินเคี้ยวซูชิ

ประธานเฉินกำลังถอดขนมออกจากแม่พิมพ์ เสี่ยวฉินกำลังช่วยเฉินฮุ่ยฮุ่ยไปขอสลัดจากบ้านที่ทำสลัด โดยขอแบบมีแต่ผักกาดหอมกับมะม่วง เพิ่มน้ำสลัดเยอะๆ

เสี่ยวฉินเหมือนใช้ชีวิตแบบเทพ ส่วนพี่น้องญาติคนอื่นๆ ต่างมองกันตาค้าง คิดว่าเขานี่แหละ "ลุงแท้ๆ" ของฮุ่ยฮุ่ยแน่นอน

จนกระทั่งตอนที่ประธานเฉินกำลังนำซาลาเปาหลากสีที่ถอดจากพิมพ์ใส่ในชั้นนึ่ง เสี่ยวฉินที่ถือชามใส่หมูผัดเปรี้ยวหวานเดินผ่านไปก็เตือนว่า “พี่ฮงเจี่ย ซาลาเปารูปช้างต้องวางที่ชั้นล่างสุดนะ คุณวางผิดแล้ว”

“โอ๊ะโอ๊ะ” ประธานเฉินรีบแก้ แล้วก้มหน้าทำชุดต่อไปต่อไปอย่างชำนาญจนดูน่าสงสาร

“ชุดนี้ไส้ถั่วแดงหมดเลยใช่ไหม?” เสี่ยวฉินตรวจงาน

“ถั่วแดงกับถั่วเขียว ชุดหน้าคือไข่แดง” ประธานเฉินรายงาน

เสี่ยวฉินพยักหน้าอย่างพอใจ คิดว่าประธานเฉินทำได้ดีมาก แล้วก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้ช่วยเสี่ยวฉินขอแสดงความเห็นว่า: งานของประธานเฉินวันนี้ยอดเยี่ยม ขอให้พัฒนาไม่หยุด นำพาความรุ่งเรืองต่อไป

ส่วนเสี่ยวฉิน ตอนนี้ซุปก๋วยเตี๋ยวสามอย่างที่โต๊ะเบอร์หนึ่งกำลังเสิร์ฟพอดี เขาต้องไปช่วยประธานเฉินสอดแนมศัตรูสักหน่อย