ตอนที่ 27 อะไรนะ! เซี่ยหลิวจัดการแบบสบายๆเลยหรอ
ตอนที่ 27 อะไรนะ! เซี่ยหลิวจัดการแบบสบายๆเลยหรอ
“เฮ้ ฉันได้ยินมาว่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษนี้มีอาณาเขตนะ พวกนายคิดว่าน้ำนี่เกิดจากมันรึเปล่า?”
“ถ้าถามฉัน ฉันคิดว่าเป็นไปได้”
ผู้ช่วยหลายคนคุยกันถึงเรื่องนี้
มีเพียงเมเมและนานามิเท่านั้นที่จ้องมองไปยังจุดที่อาณาเขตแตกด้วยสายตาจริงจัง
ความสามารถของวิญญาณคำสาประดับพิเศษเมื่อกี้มีความเกี่ยวข้องกับกระดูก ดังนั้นน้ำท่วมเหล่านี้จึงไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับมัน
นั่นหมายความว่า...
ทันใดนั้นเอง
โฮกกกก!
เสียงคำรามของมังกรที่น่ากลัวดังกึกก้องไปบนท้องฟ้า และพลังที่น่ากลัวของมันทำให้ผู้คนที่อ่อนแอหลายคนแทบจะยืนไม่ไหว
ทุกคนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความหวาดกลัว
พวกเขาเห็นมังกรน้ำตัวใหญ่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ร่างกายของมันทำจากน้ำทั้งตัว มันมองไปรอบๆด้วยความเหยียดหยามราวกับว่ามันมีชีวิต!
ทุกคนราวกับถูกแช่แข็งอยู่กับที่ จ้องมองด้วยความหวาดกลัวไปที่มังกรน้ำที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า!
ที่นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?
มังกรในตำนานปรากฏตัวออกมาแล้วเหรอ?!
และในขณะนี้ บริเวณนอกโรงงานร้าง
ถนนภายนอกที่เคยแห้งแล้งก็มีน้ำท่วมถึงราวๆเข่า ต้นไม้แถวนั้นล้มระเนระนาด
โชคดีที่พื้นที่แห่งนี้ปิดกั้นไว้สักพักแล้ว ทำให้ไม่มีคนธรรมดาเดินเข้าออก
อย่างไรก็ตาม ผู้ที่อาศัยอยู่ในอาคารสูงหลายแห่งในระยะไกลกลับไม่สงบ
บางคนก็ตื่นเต้นสุดๆ บางคนก็ตกใจสุดๆ และบางคนถึงขั้นบูชาท้องฟ้าเลยทีเดียว!
แม้จะมองจากระยะไกล พวกเขาก็สามารถมองเห็นมังกรตัวใหญ่ปรากฏกายบนท้องฟ้าได้!
"พระเจ้าช่วย! ฉันเห็นมังกรบินอยู่บนท้องฟ้าจริงเหรอเนี่ย?"
“ฉันบอกแกแล้ว! โลกนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่เราคิด!”
“เกิดอะไรขึ้น เทพมังกรจะลงโทษพวกเรารึเปล่า?”
“ไม่นะ! มันอาจเป็นภาพลวงตาก็ได้! ยังไงก็ถ่ายรูปไว้ก่อน!”
………..
ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป
ตัดภาพกลับมาที่โรงงาน
เป๊าะ
มีเสียงดีดนิ้ว เสียงนั้นไม่ดังนัก แต่ก็เข้าถึงหูทุกคนอย่างมหัศจรรย์
มังกรน้ำขนาดยักษ์บนท้องฟ้าระเบิดขึ้นอย่างกะทันหันหลังการดีดนิ้ว และน้ำก็หล่นลงมาจากท้องฟ้าราวกับห่าฝน
เมื่อเห็นภาพนี้
ทุกคนรวมถึงเมเมและนานามิต่างก็ยืนนิ่งเป็นหิน
“น้ำ... มังกรน้ำ หายไปเฉยๆอย่างนั้นเหรอ? แค่ดีดนิ้วเท่านั้นเหรอ?”
“ไม่นะ! นั่นหมายความว่ามังกรน้ำตัวนี้ถูกสร้างโดยผู้ใช้คุณไสย!”
เมื่อคำเหล่านี้ถูกพูดออกมาทุกคนก็ตกตะลึง
ผู้ช่วยพูดถูก
มังกรน้ำที่น่ากลัวถูกทำลายลงด้วยการดีดนิ้ว มีความเป็นไปได้เพียงทางเดียว มังกรตัวนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยพลังไสยเวท!
นั่นคือวิญญาณคำสาประดับพิเศษตัวนั้นใช่ไหม?
หรือเป็นของอัจฉริยะเด็กใหม่อย่างเซี่ยหลิว?
ถ้าทั้งหมดนี้ทำโดยเซี่ยหลิวจริงๆ มันจะบ้ามาก!
ไสยเวทของโชโกะไม่ใช่ความลับ ดังนั้นทุกคนจึงยกเว้นเธอไว้ทันที
เมื่อน้ำกระจายหายหมดสิ้น ก็ปรากฏร่างงดงามอยู่เบื้องหน้า
และที่เท้าของเธอมีหัวกะโหลกที่แตกหัก
ขณะนี้ มันยังคงอ้าปากอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย พึมพำอยู่ในปาก แต่ไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆออกมาได้
ความตื่นเต้นไม่สามารถซ่อนเร้นอยู่ในดวงตามัวๆเหล่านั้นได้
โชโกะรู้ว่านี่คือภาพลวงตาที่เซี่ยหลิวสร้างขึ้น
ตอนนี้ในสายตาของมัน
ท่ามกลางทะเลดอกไม้อันสวยงาม มันเห็นภรรยาโบกมือให้มันพร้อมรอยยิ้ม จากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็เดินจับมือกันไปทางที่มีแสงสว่าง
"ขอบคุณ......"
หลังจากที่มันพูดจบ แสงสว่างในรูม่านตาของมันก็หรี่ลงอย่างสมบูรณ์ และหัวกระโหลกของมันก็กลายเป็นกลุ่มควันสีดำและสลายไปจากโลกนี้
เธอรู้ว่าคำขอบคุณนี้ส่งถึงเซี่ยหลิว
“โชโกะเหรอ โชโกะเองเหรอ ฉันดีใจจังที่เธอไม่เป็นไร”
ไม่เพียงแต่ไม่มีเลือดบนร่างของโชโกะเท่านั้น แต่ยังไม่มีร่องรอยของการบาดเจ็บด้วยซ้ำ
อิจิจิแทบจะกระโดดด้วยความดีใจ และผู้ช่วยคนอื่นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจเช่นกัน
แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็ค้นพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ทำไมเธอถึงอยู่คนเดียว เซี่ยหลิวล่ะ?
ลางสังหรณ์ร้ายแพร่กระจายเข้าสู่จิตใจของพวกเขา
หรืออาจเป็นได้ว่าเซี่ยหลิวต่อสู้อย่างสิ้นหวังกับวิญญาณคำสาประดับพิเศษเพื่อปกป้องโชโกะ และในที่สุดพวกเขาทั้งคู่ก็ตายพร้อมกัน?
มันสมเหตุสมผล โชโกะซึ่งไม่เก่งเรื่องการต่อสู้ แถมต้องมาอยู่ในอาณาเขตของวิญญาณคำสาประดับพิเศษ แต่เธอกลับไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเลย
นอกจากเซี่ยหลิวที่เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเธอ พวกเขาก็ไม่สามารถคิดถึงความเป็นไปได้อื่นใดอีก
ทั้งเมเมและนานามิดูเคร่งขรึมและเดินเข้ามาด้วยหัวใจที่กังวล
ทุกคนจ้องมองไปยังสถานที่ที่วิญญาณคำสาปพิเศษเพิ่งสลายไปและตกอยู่ในความคิดอันลึกซึ้ง
ในใจพวกเขาได้จินตนาการถึงการต่อสู้อันโหดร้ายไว้แล้ว
เมเมนั่งยองๆ มองไปที่โรงงานร้างที่เต็มไปด้วยน้ำ แล้วพูดด้วยเสียงเบาๆว่า : “เพื่อปกป้องความปลอดภัยของโชโกะ นายยินดีที่จะเสียสละชีวิตของตัวเองเลยหรอ”
"เขามีพลังที่แข็งแกร่งมากแต่..."
นึกถึงบทสนทนาครั้งก่อนกับเซี่ยหลิวในห้องทดลองใต้ดิน
เซี่ยหลิวเคยกล่าวไว้ว่าทุกคนต่างก็มีความทะเยอทะยานเป็นของตัวเอง และเขาสามารถรับประกันได้ว่าเขาจะไม่สร้างอันตรายใดๆให้กับเหล่าคนในโรงเรียนผู้ใช้คุณไสยแน่นอน
แต่ตอนนี้ มันไม่ใช่แค่ไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ แต่เขายังสละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยโชโกะด้วย!
เธอฝืนยิ้ม : “น้องชายตัวน้อยช่างน่าสนใจจริงๆ…”
นานามิก็ถอนหายใจเช่นกัน : "อย่ากังวลเลย โรงเรียนไสยเวทจะจดจำเซี่ยหลิวเสมอ!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ก้มหัวลง ราวกับไว้อาลัยต่อเซี่ยหลิว
ในขณะนั้นเอง
“หืม? คุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ เซี่ยหลิวสบายดี!”
โชโกะมองดูพฤติกรรมแปลกๆของฝูงชนแล้วอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณเข้าใจผิดอะไรไปหรือเปล่า?”
หลังจากที่พูดคำเหล่านี้ออกไป ทุกคนก็มองไปที่โชโกะด้วยความตกใจ
ดวงตาของเมเมเป็นประกายขึ้น : "โชโกะ เธอหมายความว่าเซี่ยหลิวสบายดีงั้นเหรอ? แล้ว...เขาล่ะ?"
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาที่คาดหวังของทุกคน โชโกะก็เอามือปิดหน้าผากอย่างช่วยอะไรไม่ได้
ไอบ้านั่นไร้ความรับผิดชอบจริงๆ หลังจากปล่อยเธอออกมาจากพื้นที่แปลกๆนั่นก็รีบหนีหายไปทันที ทิ้งเธอไว้คนเดียว!
จากนั้นโชโกะก็เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างอดทน
…………
ไม่กี่นาทีต่อมา
"อะไรนะ?!"
“เธอหมายความว่าเซี่ยหลิวจัดการวิญญาณคำสาประดับพิเศษแบบไร้ความกดดันใดๆตลอดเวลาเลยหรอ”
“แล้วน้ำท่วมกับมังกรเมื่อกี้ก็เกิดจากเซี่ยหลิวด้วยเหรอ?!”
ทุกคนตะลึงและมองไปที่โชโกะด้วยดวงตาที่รู้สึกเหลือเชื่อ
เซี่ยหลิว...เขาแข็งแกร่งถึงขนาดนี้เลยเหรอ?
โชโกะพยักหน้า เมื่อคิดย้อนกลับไป เธอยังคงรู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่ออยู่เล็กน้อย
เธอไม่เคยคาดหวังว่าเซี่ยหลิวจะแข็งแกร่งขนาดนี้
เพราะถึงแม้จะอยู่ในอาณาเขตของศัตรู แต่ดูเหมือนว่าเซี่ยหลิวจะไม่เคยเอาจริงเลย
แต่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คืออีกหนึ่งคุณไสยของเซี่ยหลิวที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนแน่นอน
เจ้านี่ยังมีคุณไสยอีกกี่อย่างในตัวที่ไม่เปิดเผยออกมา!
เมเมจึงถามต่อว่า “แล้วเซี่ยหลิวไปไหนแล้วล่ะ?”
เมื่อคำถามนี้ถูกถามออกมา ทุกคนก็มองไปที่โชโกะ
ใช่แล้ว! ทุกคนต่างอยากรู้มาก แล้วเซี่ยหลิวไปไหนแล้วล่ะ?
“อืม…” โชโกะลูบหัว ดวงตาของเธอเป็นประกายและนึกขึ้นได้ : “เขาบอกว่าอิตาโดริกำลังมีปัญหาและเขาอยากจะสู้กับสุคุนะ...”
ตอนนั้นเซี่ยหลิวรีบออกไป หลังจากปล่อยเธอออกจากมิติคามุยแล้ว เขาก็ออกไปโดยทิ้งประโยคสั้นๆเอาไว้
แต่ทันทีที่คำเหล่านี้ถูกพูดขึ้น ผู้ฟังทั้งหมดก็เงียบลง
สู้...สู้กับสุคุนะ?
เขาบ้าไปแล้วเหรอ? เขาเพิ่งฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษไปและเขายังไม่พอใจ ตอนนี้เขาอยากสู้กับสุคุนะต่องั้นเหรอ?
นั่นคือราชาคำสาปจากเมื่อพันปีก่อน!
แต่ไม่นานพวกเขาก็ตระหนักได้ว่า “สุคุนะไม่ได้อาศัยอยู่ในร่างของอิตาโดริเหรอ เขารู้ได้ยังไงว่าอีกฝ่ายกำลังมีปัญหา”
“ผิดแล้ว! ตอนนี้เราไม่ควรต้องกังวลว่าเซี่ยหลิวรู้เรื่องนี้ได้ยังไง แต่ต้องกังวลเรื่องที่สุคุนะกำลังจะโผล่มาอีกครั้ง! หากเรื่องนี้เป็นความจริง ผลที่ตามมาจะเลวร้ายมาก!”
“ฟุชิงุโระ เมงุมิ, อิตาโดริ ยูจิ และคุงิซากิ โนบาระ ต่างตกอยู่ในอันตราย!”
นานามิมองพวกผู้ช่วยแล้วพูดอย่างจริงจัง
"ถ้าอย่างนั้นก็ต้องไปที่นั่น"
“อิจิจิน่าจะรู้ใช่ไหมว่าพวกเขาไปทำภารกิจที่ไหน พาพวกเราไปทีเถอะ”
เมเมมองอิจิจิแล้วพูดอย่างใจเย็น
อิจิจิ : “ครับ! คุณเมเม!”
ในการปฏิบัติภารกิจ ผู้ช่วยจะต้องฟังคำพูดของผู้ใช้คุณไสย
ยิ่งกว่านั้น มันยังเป็นเรื่องที่สำคัญมาก!
“เดี๋ยวก่อน!”
จู่ๆนานามิก็ตระหนักถึงบางอย่าง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมา
“ต้องทิ้งคนที่ลบความทรงจำได้ไว้ที่นี่ด้วย”
“มังกรของเซี่ยหลิวน่าจะทะลุม่านไปแล้ว น่าจะมีหลายคนที่พบเห็น ต้องจัดการเรื่องนี้ให้ดี”
“ต้องติดต่อฝ่ายเฉพาะทางให้เขียนข่าวขึ้นมาหักล้างและกลบข่าวนี้ด้วย เรื่องแบบนี้ไม่ควรถูกเผยแพร่ออกไป”
"ท้ายที่สุดแล้ว ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติเช่นนี้สามารถทำให้เกิดความตื่นตระหนกได้ไม่น้อย"