ตอนที่ 26 คาถาน้ำ ระเบิดน้ำมังกรวารี

“ภัยพิบัติธารกระดูก!”

!!!

เมื่อเสียงคำรามของมันดังขึ้น กระดูกทั้งหมดในบริเวณนั้นก็ลอยขึ้นไปในอากาศและมารวมตัวกันอยู่ด้านหลังมัน

กระดูกทั้งหมดอัดแน่นกันจนกลายเป็นทะเลกระดูกที่ไหลเชี่ยว!

ราวกับจะกวาดล้างทุกสิ่งออกไป!

จากนั้น วิญญาณคำสาประดับพิเศษก็คำรามอีกครั้ง!

“สู้ หรือ ตาย!”

หลังจากพูดอย่างนั้น วิญญาณคำสาประดับพิเศษในระยะไกลก็คุกเข่าทั้งสองข้างลงตรงหน้าพวกเขาทั้งสอง

ภายใต้สายตาที่สับสนของคนทั้งสอง มันค่อยๆก้มหัวลง

บูม!

หัวกะโหลกของมันกระทบพื้นอย่างแรง จนพื้นที่ทั้งหมดสั่นสะเทือน ราวกับว่ามันกำลังคร่ำครวญถึงความตายที่ใกล้เข้ามาของเจ้านายมัน

เซี่ยหลิวและโชโกะสัมผัสได้ถึงพลังที่มองไม่เห็นกำลังล็อคเท้าของพวกเขา ทำให้ไม่สามารถขยับได้!

ความสามารถนี่มันอะไรวะ?

มันสามารถจำกัดการเคลื่อนไหวของศัตรูโดยตรงและบังคับให้ต้องเผชิญหน้ากับทะเลกระดูกที่อยู่ด้านหลังเจ้ากระดูกนั่นน่ะหรอ?

เมื่อรู้สึกว่าเท้าของตัวเองไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และด้านหน้าก็เป็นการโจมตีเต็มรูปแบบที่กำลังจะพุ่งเข้ามา เซี่ยหลิวก็ดูประหลาดใจเล็กน้อย

จากการสังเกตด้วยเนตรวงแหวน จะเห็นได้ชัดเจนว่ากระดูกแต่ละชิ้นนั้นมีพลังคำสาปมากมาย และมันทรงพลังมากจริงๆ

เซี่ยหลิวถอนหายใจ

แม้ว่าอีกฝ่ายจะอยู่ใกล้ความตาย แต่ก็ยังแสดงพลังอันน่ากลัวแบบนี้ออกมาได้

โชโกะมองไปยังทะเลกระดูกที่อยู่ด้านหลังวิญญาณคำสาประดับพิเศษด้วยความตกใจ แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวทำให้เธอหายใจอย่างยากลำบาก

ไม่ยากเลยที่จะจินตนาการว่าเมื่อทะเลกระดูกถูกเปิดใช้งาน พื้นที่ทั้งหมดจะถูกปกคลุมและไม่มีทางหนีได้!

นอกจากนี้ เนื่องจากพวกเขาถูกจำกัดการเคลื่อนไหว แม้แต่เซี่ยหลิวก็ไม่มีโอกาสหลบหนี!

แล้วแบบนี้ก็แปลว่าพวกเขาต้องตายอยู่ที่นี่ใช่ไหม?

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เธอก็ดูมีความมุ่งมั่น วางมือของเธอไว้บนหลังของเซี่ยหลิว และเตรียมที่จะใช้พลังทั้งหมดของเธอเพื่อเปิดใช้งานไสยเวทย้อนกลับ

เนื่องจากเธอคิดว่าตัวเธอคงไม่มีโอกาสรอดชีวิตอีกแล้ว จึงต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยชีวิตเซี่ยหลิว!

อย่างไรก็ตาม เธอไม่รู้เลยว่าด้วยการช่วยเหลือจากไสยเวทย้อนกลับของเธอ เซี่ยหลิวจะสามารถต้านทานการโจมตีครั้งสุดท้ายของวิญญาณคำสาปได้หรือไม่

“หืม? คุณโชโกะทำอะไรอยู่?”

เมื่อรู้สึกถึงแรงผลักเบาๆที่หลังของเขา เซี่ยหลิวจึงหันกลับไปด้วยความสับสน

โชโกะจ้องมองเขาด้วยสายตาที่พร้อมจะตาย : "อย่าออกจากระยะมือของฉัน ฉันจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อรักษาคุณและช่วยให้คุณรอดพ้นจากคลื่นการโจมตีครั้งนี้"

“ฮะ......?”

การกระทำที่กะทันหันนี้ทำให้เซี่ยหลิวสับสน

แล้วเขาก็ตอบสนองได้ทันที

เธอต้องการเสียสละตนเองเพื่อช่วยชีวิตเขาใช่ไหม?

เซี่ยหลิวรู้สึกอบอุ่นในใจของตัวเอง

แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลย เพราะดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้ว่าเขาพลังคามุยไว้หลบการโจมตีได้

การเคลื่อนไหวอันทรงพลังนี้ของวิญญาณคำสาปไม่มีผลอะไรกับเขาเลย

แต่คราวนี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะใช้ท่าคามุยหลบการโจมตี แต่ต้องการทดลองวิชานินจาที่เขาเพิ่งเรียนรู้มา

เซี่ยหลิววางมือบนไหล่ของโชโกะแล้วพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ “เก็บแรงไว้เถอะ ผมจะไม่เป็นอะไร แต่ระหว่างนี้ต้องรบกวนให้คุณไปอยู่ในมิติคามุยก่อนนะ”

“เดี๋ยวก่อน! มิติอะไรนะ?”

โชโกะมองเซี่ยหลิวโดยมีเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่บนใบหน้าของเธอ

อย่างไรก็ตาม เซี่ยหลิวไม่ตอบ แต่ปรากฏวังวนขึ้นมาจากไหล่ของเธอ

จากนั้นกระแสวังวนก็บิดและดูดเธอเข้าไปจริงๆ

“อ๊าาาา!”

โชโกะมีเวลาเพียงแค่กรี๊ดร้องก่อนจะหายตัวไปจากจุดนั้นโดยสิ้นเชิง

และในเวลาเดียวกัน

กระดูกทั้งหมดในบริเวณนั้นก็ได้มารวมตัวกันอยู่หลังวิญญาณคำสาปเรียบร้อยแล้ว

วิญญาณคำสาปที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน

มันพยายามยกหัวของมันขึ้นให้สูงที่สุด ก่อนจะทุบลงไปบนพื้นแบบสุดแรง!

บูม!

ทะเลกระดูกอันมหาศาลเบื้องหลังมันกลืนเซี่ยหลิวลงไปเหมือนคลื่นที่กำลังโหมกระหน่ำ

จากที่เห็น หากเป็นผู้ใช้คุณไสยระดับที่ 1 โดนเข้าไป ยังไงก็ไม่รอด!

อย่างไรก็ตาม เซี่ยหลิวยิ้มและประสานอิน

“คาถาน้ำ คลื่นกระแทกน้ำ”

ทันใดนั้น คลื่นน้ำอันเชี่ยวกรากก็ไหลออกมาจากใต้เท้าของเซี่ยหลิว เป็นชั้นๆและยังคงขยายออกไปเรื่อยๆ

ในที่สุดคลื่นยักษ์อันท่วมท้นก็ก่อตัวขึ้น!

เซี่ยหลิวยืนอยู่บนจุดสูงสุดของคลื่นน้ำ และดูเหมือนจะรู้สึกว่ามันไม่เพียงพอ ดังนั้นเขาจึงประสานอินต่อไป

"คาถาน้ำ ระเบิดน้ำมังกรวารี!"

ฟู่มมม!

เสาน้ำเส้นหนาพุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นควบแน่นกลายเป็นมังกรน้ำที่มีขนาดใหญ่โตมาก!

ร่างใหญ่โตน่าสะพรึงกลัวดูเหมือนจะทะลุทะลวงสวรรค์และโลกได้!

ร่างกายของมันทำจากน้ำทั้งหมด แต่ดูเหมือนมันจะมีชีวิตเมื่อมันคำรามออกมา

ทั้งบริเวณเริ่มได้ยินเสียงกระจกแตก

ดูเหมือนพวกเขาจะสามารถมองเห็นแสงที่ส่องออกมาจากโลกภายนอกได้เล็กน้อย!

เซี่ยหลิวยกแขนขึ้นช้าๆ เหมือนกับเทพเจ้าที่ดูแลสวรรค์และโลก

บูม!!!

คลื่นน้ำและมังกรน้ำขนาดยักษ์พุ่งเข้าใส่ทะเลกระดูกที่โหมกระหน่ำ

……….

ขณะเดียวกัน

ที่ภายนอกอาณาเขต

อิจิจิมาถึงอย่างรีบเร่งพร้อมกับกลุ่มผู้ช่วย

ด้านหลังของเขามีชายและหญิงสวมถือกล่องไม้โบราณสองกล่องตามลำดับ

"เร็วเข้า!"

“ต้องรีบเอากระบอกยูอุนและดาบกระดูกมังกรไปให้คุณเมเมและนานามิ!”

ยูอุนเป็นกระบองสามท่อน มีสีแดงทั้งชิ้น ไร้ซึ่งไสยเวท และอาวุธสำหรับใช้โจมตีทางกายภาพล้วนๆ

ดาบกระดูกมังกรเป็นดาบสีดำที่สามารถดูดซับแรงกระแทกและพลังคำสาปได้ และปลดปล่อยพลังอันทรงพลังออกมาจากรูที่อยู่ด้านหลังตัวดาบ

อาวุธไสยเวทระดับพิเศษนั้นมีค่ามากและโดยปกติแล้วไม่สามารถนำออกมาใช้ได้

แต่ครั้งนี้สถานการณ์พิเศษเลยเอามาสองอันเลย!

หลังจากพูดจบ เขาก็คุกเข่าลงครึ่งหนึ่งบนพื้น หอบหายใจอย่างหนัก

ไม่ใช่ว่าเขาเหนื่อยเกินไปหรอกนะ เพราะในฐานะหัวหน้าผู้ช่วย สมรรถภาพทางกายของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปมาก

สาเหตุหลักมาจากความตึงเครียดอย่างมากในใจของเขา

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงเกี่ยวกับความผิดพลาดของข่าวกรองครั้งนี้ แต่ในฐานะหัวหน้า เขาก็เลี่ยงความผิดไม่ได้!

หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้นกับเซี่ยหลิวและโชโกะ ผลที่ตามมาคงไม่สามารถจินตนาการได้!

เมเมจับยูอุนด้วยสีหน้าจริงจัง ขณะที่นานามิถือดาบกระดูกมังกรไว้ในมือของเขา

ทั้งสองมองหน้ากันและพยักหน้าเล็กน้อย

จากนั้นพวกเขาก็ย่อตัวลงเล็กน้อยและทำท่ารวบรวมพลังเตรียมที่จะเปิดฉากโจมตีเต็มกำลังต่อกำแพงอาณาเขตสีแดง!

เมื่อเห็นภาพดังกล่าว เหล่าผู้ช่วยที่เอาอาวุธมาให้ก็ถอยหลังไปอย่างรู้งาน

พลังโจมตีเต็มรูปแบบจากผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 สองคนที่ถืออาวุธไสยเวทระดับพิเศษในเวลาเดียวกันต้องมหาศาลมากแน่นอน

‘ทั้งสองคน ชีวิตของผมขึ้นอยู่กับพวกคุณแล้ว!’

อิจิจิรู้สึกประหม่ามากจนหายใจลำบากเล็กน้อย และเขาก็รู้เรื่องนี้อยู่ในใจ

เวลาผ่านไปนานมากแล้ว สถานการณ์ภายในคงเลวร้ายมาก

แต่เขาไม่กล้าที่จะคิดเรื่องนั้น

ในตอนที่การโจมตีเต็มกำลังของเมเมและนานามิกำลังจะสัมผัสกับอาณาเขต...

เกิดการเปลี่ยนแปลงที่กะทันหันขึ้น!

แคร่ก แกร่ก!

มีเสียงแตกหักดังขึ้นอย่างชัดเจน และมีรอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นรอบๆอาณาเขต และหลังจากนั้นมันก็ควบคุมไม่ได้อีกต่อไป

รอยแตกร้าวแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว อาณาเขตทรงกลมที่เคยสมบูรณ์กลับเต็มไปด้วยรอยร้าวในตอนนี้

ปัง

อาณาเขตระเบิดทันที!

คลื่นน้ำมหาศาลซัดออกมาราวกับเขื่อนแตก ท่วมทั้งพื้นที่โรงงานในทันที!

ดวงตาของเมเมและนานามิหดตัวลง และพวกเขาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว

แต่พวกผู้ช่วยที่อยู่ด้านหลังพวกเขาส่วนใหญ่กลับไม่โชคดีนัก

โชคดีที่คนฉลาดบางคนสามารถปีนขึ้นไปบนโครงเหล็กสูงได้ทัน

ส่วนที่เหลือที่ไม่สามารถตอบสนองได้ก็เหมือนกับผักตบชวาที่ไม่มีรากซึ่งถูกกระแสน้ำพัดพาไป

โชคดีที่มันเป็นเพียงผลกระทบที่เหลือจากคาถาที่เซี่ยหลิวใช้ ซึ่งไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ

อย่างมากก็แค่เปียกโชก

เมื่อคลื่นน้ำสงบลงทุกคนก็ตกตะลึงและมองหน้ากัน

เกิดอะไรขึ้นวะ?

เหตุใดการระเบิดของอาณาเขตจึงก่อให้เกิดน้ำท่วมรุนแรงเช่นนี้?

ถ้าไม่รู้ก็คิดว่าไม่ใช่อาณาเขตที่แตก แต่เป็นเขื่อน...