ตอนที่ 18 ฉันไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธ

วันรุ่งขึ้น ผู้อำนวยการยากะได้เรียกประชุมครูและนักเรียนเรื่องผลงานของเซี่ยหลิวเมื่อวันก่อน

ภายในห้องโถง ยากะ มาซามิจิอยู่ด้านหน้าโพเดียม

นักเรียนชั้นปีที่ 1 และ 2 ของโรงเรียนนั่งฟังอย่างเงียบๆ

เซี่ยหลิวพูดไม่ออก ไม่ใช่แค่ฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษเท่านั้นเหรอ? จำเป็นต้องทำเรื่องใหญ่โตขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไอนี่มีเวลาส่งคนมาสอดแนมเขา แถมยังมีเวลามาจัดประชุมนี่อีก บางทีเขาน่าจะหาอะไรให้อีกฝ่ายทำสักหน่อย

เช่น ให้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกวิญญาณคำสาป

ขณะที่ยากะ มาซามิจิเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ผู้คนก็มองไปที่เซี่ยหลิวที่อยู่แถวหน้าราวกับว่าพวกเขามองเห็นสัตว์ประหลาด

อิตาโดริและคนอื่นๆไม่เท่าไหร่ เพราะเมื่อวานพวกเขาก็ได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้ว

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือ หลังจากนั้นเซี่ยหลิวยังได้ติดตามอาจารย์เมเมไปทำลายรังของพวกนักสาปแช่งด้วยเหรอ?

เซี่ยหลิวแทบจะกลายเป็นไอดอลในใจของพวกเขาไปแล้ว

คนที่ตกใจที่สุดคือพวกปี 2 อย่างมากิและคนอื่นๆ

แพนด้าจ้องมองเซี่ยหลิวด้วยดวงตากลมโตของมัน

โอ้พระเจ้า ไอ้นี่มันยังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่านะ?

ก่อนอื่นเขาโจมตีอาจารย์ใหญ่ แล้วยังฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษ?!

นี่มันดุเกินไปมั้ย?

มันทำให้พวกเขาดูโง่เง่าในฐานะปี 2!

ขณะนี้ มากิกำลังจ้องมองที่ด้านหลังของเซี่ยหลิว

ตามล่าวิญญาณคำสาประดับสูงและทำลายรังของนักสาปแช่งที่อยู่กันนับร้อย เขา... มีพลังขนาดนั้นจริงเหรอ?

ทั้งคุณไสยและทักษะกายภาพของเขาสมบูรณ์แบบมาก

เธอเกิดมาโดยไม่มีพลังคุณไสยใดๆ เธอไม่เคยเกียจคร้านเลยตั้งแต่เธอเข้าเรียน! แต่การฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในชั่วข้ามคืน

บางทีเธอควรจะละทิ้งอัตตาของตนและขอคำแนะนำจากเซี่ยหลิว

เมื่อพูดอย่างนั้นแล้วเธอก็กำหมัดแน่นและตัดสินใจ

“รุ่นพี่มากิ เป็นอะไรรึเปล่า ดูจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยนะ”

โนบาระที่ยืนอยู่ข้างๆ ถามด้วยความเป็นห่วง

เมื่อคืนเธอได้คุยกับรุ่นพี่คนนี้เป็นเวลานาน แม้จะดูเย็นชาภายนอกแต่ภายในกลับอบอุ่น บางทีอาจเป็นเพราะว่าพวกเธอมีบุคลิกและความคิดที่คล้ายคลึงกัน

ทั้งสองคนคุ้นเคยกันอย่างรวดเร็ว แต่ทำไมวันนี้เธอถึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง?

เธอมองตามสายตาของมากิไป

เป็นเพราะเซี่ยหลิวเหรอ?

หรือต้องเรียกว่าหัวหน้านะ? เพราะยังไงฉันก็เป็นสมาชิกขององค์กรแสงอุษา

มากิพูดกับโนบาระ “คุงิซากิ เธอช่วยฉันนัดกับเซี่ยหลิวได้ไหม ฉันต้องการคำแนะนำจากเขา”

"แน่นอน!"

โนบาระพยักหน้าซ้ำๆ เธอยังคงมีความประทับใจที่ดีต่อรุ่นพี่คนนี้

………

หลังจากที่จบการประชุมแล้ว เซี่ยหลิวผู้มีบัตรฝึกอัตโนมัติวางแผนจะกลับหอพักและนอนโดยสวมหน้ากากอยู่

ที่เขาต้องสวมหน้ากากเพราะตาเขายังไม่ฟื้นตัวดีนัก และหน้ากากสามารถเร่งการฟื้นฟูดวงตาของเขาได้

"เซี่ยหลิว รอก่อน!"

เสียงผู้หญิงที่เต็มไปด้วยพลังก็ดังขึ้น

เมื่อมองกลับไป เขาเห็นโนบาระกำลังวิ่งมาหาตน ผมสั้นสีส้มแดงของเธอปลิวไสวในสายลม

เขาพูดติดตลกว่า “เรียกชื่อฉันหรอ ฉันเป็นหัวหน้าเชียวนะ เรียกฉันว่าหัวหน้าดีกว่ามั้ง”

“ฝันไปเถอะ!” จากนั้นน้ำเสียงของเธอก็อ่อนลง : “เอ่อ... รุ่นพี่มากิต้องการพบนายเรื่องอะไรสักอย่าง นายไปหาเธอได้รึเปล่า”

มากิกำลังมองหาเขาเหรอ?

สมองของเซี่ยหลิวทำงานอย่างรวดเร็ว และเขาเดาถึงความเป็นไปได้

จู่ๆ สิ่งต่างๆก็ง่ายขึ้นกว่าที่เขาคิดมาก เขายังไม่ได้ไปหามากิเลย

แต่อีกฝ่ายกลับเป็นฝ่ายเริ่มตามหาเขาเองเหรอ?

โอกาสนี้ต้องคว้าไว้!

"เรียกฉันว่าหัวหน้าสิ แล้วฉันจะไป"

“นาย!” โนบาระขมวดคิ้วเล็กน้อย กำหมัดและก้าวเท้าไปข้างหน้า เธอต้องการที่จะต่อยเขา

แต่พอคิดดูอีกที เธอก็ตัดสินใจยอมแพ้ ยังไงเธอก็ไม่สามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้อยู่ดี และเธอก็จะกลายเป็นไอโง่ต่อยลมแทน

“หั….หัวหน้า”

เสียงของเธอต่ำและเบามาก และหลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็มองไปทางอื่นทันที

ในขณะนั้นเอง...

[ติ๊ง! กระตุ้นทางเลือกชีวิต]

[ตัวเลือกภารกิจ 1: มากิสับสนมากในตอนนี้ ในการต่อสู้ข้างหน้า ให้ทำลายอีโก้ในใจของเธอจนร้องไห้ รางวัล : อาวุธไสยเวทระดับ 1 หนึ่งชิ้น]

[ตัวเลือกภารกิจ 2: นักสะสมผู้ยิ่งใหญ่! ต่อสู้กับเทพสงครามในอนาคตและถอดถุงน่องของเธอออก จากนั้นนำไปไว้ในมิติคามุย รางวัล : คูปองลดราคา 50% ในร้านค้า!]

[ตัวเลือกภารกิจที่ 3: เป็นคนไร้ความปราณีและปฏิเสธคำขอท้าดวลของมากิ รางวัล : เพิ่มความเร็วในการชักดาบ 20%!]

เอ่อ...ระบบนี่มันมีบางอย่างผิดปกติจริงๆ

แม้ว่าเซี่ยหลิวซึ่งเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งจะลังเลมากในการเลือกตัวเลือกที่สอง แต่ระบบก็เสนอมากเกินไป!

คูปองส่วนลด 50% ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการอยู่หรือ?

มันมากพอที่จะให้เขาซื้อคัมภีร์นินจาของมาดาระ!

แค่ถอดถุงน่องสีดำออกก็พอ คุ้มค่ากับรางวัลสุดๆ!

แต่ด้วยบุคลิกที่หยิ่งยะโสและเย่อหยิ่งของมากิ เขากลัวว่ามันจะต้องใช้ความพยายามอยู่บ้าง

ต้องไม่เบาเกินไปและไม่หนักเกินไป

คุงิซากิ โนบาระหน้าแดง : "เฮ้! ทำไมนายถึงยิ้มน่าเกลียดแบบนั้นล่ะ!"

เจ้านี่ให้เธอเรียกตัวเขาว่า “หัวหน้า” อย่างน่าอาย จากนั้นก็ยิ้มอย่างน่ารังเกียจต่อหน้าเธอ!

หึ่ม! เจ้านี่ต้องคิดอะไรแปลกๆอยู่แน่เลยใช่ไหม?

หรือหลงเสน่ห์เธอเข้าให้แล้วสินะ?

เซี่ยหลิว : “เอ่อ…นำทางสิ”

……….

ในป่าที่มีต้นไม้รกร้างแห่งหนึ่ง

หลังจากที่คุงิซากิ โนบาระพาเซี่ยหลิวถึงจุดหมายปลายทาง เธอก็จากไปโดยมีสีหน้าหดหู่ใจ

ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย พวกเขาจะพูดคุยอะไรกันในป่าร้างแห่งนี้?

แต่เธอไม่ได้สนใจมากนัก เพราะถ้าเธอเป็นมากิ เธอจะไม่ทำอะไรเกินเลยอย่างแน่นอน

ตัดภาพมาที่เดิม ตรงหน้าเซี่ยหลิวมีร่างสูงเพรียวบางกำลังยืนพิงต้นไม้โดยแขนไขว้อยู่

บุคคลผู้นี้คือเทพสงครามรุ่นที่สองในอนาคต เซนอิง มากิ

เหมือนกับฟุชิงุโระ โทจิ เขาเกิดมาพร้อมกับร่างกายที่ถูกผูกมัดด้วยพันธะสวรรค์

ร่างกายประเภทนี้มีความพิเศษมาก เป็นเหมือนการใช้ไสยเวทของตนเองเป็นค่าตอบแทนเพื่อปรับปรุงคุณภาพร่างกายโดยรวม!

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเธอมีน้องสาวฝาแฝด ร่างกายของเธอจึงยังไม่ถูกพัฒนาเต็มที่!

บางทีอาจเป็นเพราะเธอฝึกฝนร่างกายมาหลายปี ขาของเธอที่สวมถุงน่องสีดำจึงเรียวบางและยืดหยุ่น

ความงามของและความแข็งแกร่งของนักรบสตรีสะท้อนออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบบนใบหน้าที่งดงามของเธอ

เซี่ยหลิวแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “รุ่นพี่มากิ เรียกผมมาที่นี่มีอะไรรึเปล่าครับ?”

‘อืม... ดูจากถุงน่องที่เธอใส่แล้ว น่าจะถอดลำบากนิดๆนะ’

มากิเดินเข้ามาช้าๆและขว้างอาวุธไสยเวทใส่เซี่ยหลิว : "ถึงแม้ฉันจะเป็นรุ่นพี่ แต่เธอแข็งแกร่งกว่าฉัน เพราะงั้นต้องขอคำแนะนำจากด้วย เซี่ยหลิว!"

เซี่ยหลิวพยักหน้า : "มาเลย รุ่นพี่มากิ!"

มากิมีสีหน้าจริงจัง : "เอาล่ะ เซี่ยหลิว!"

“เดี๋ยวก่อน” เซี่ยหลิวโยนอาวุธไสยเวทกลับไป “ถ้าเป็นการต่อสู้ทางกายภาพ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธ แค่โจมตีมาเลย รุ่นพี่”

เขาอยากจะกวนใจมากิทีละน้อย และครั้งนี้เป้าหมายของเขาไม่ใช่แค่รับคูปองส่วนลด 50% เท่านั้น

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ดึงเธอเข้าร่วมองค์กรแสงอุษา!

วิธีที่ดีที่สุดที่จะรับมือกับคนอย่างมากิคือการเอาชนะเธออย่างรุนแรง จากนั้นก็ยื่นมือเข้าช่วยเหลืออย่างอ่อนโยนเพื่อทำลายหัวใจอันภาคภูมิใจของเธอ

‘ฉันขอโทษนะมากิ ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำสิ่งนี้เพื่อเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์’

สัญญาว่าแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว!

มากิโกรธมากในขณะนี้

‘ไม่ต้องใช้อาวุธคุณไสยเหรอ? เขากำลังดูถูกฉันอยู่รึเปล่า?’

จะเป็นไปได้ไหมว่าอีกฝ่ายจะเหมือนพวกตระกูลเซนอิงที่มองดูเธอด้วยสายตาต่ำต้อย?

"ฮึ่ม! ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่ใช้เหมือนกัน มาสู้กันแบบมือเปล่านี่แหละ!"

มากิปักหอกของเธอลงไปในดินและพุ่งเข้าหาเซี่ยหลิวแบบไร้อาวุธ

วูบ!

ขาสวยยาวพร้อมถุงน่องสีดำ พุ่งเข้ามาพร้อมลมกระโชก!