ตอนที่ 12 เหล่าครูต่างตกตะลึง

ครูทั้งสองอ้าปากค้างและยืนนิ่งราวกับรูปปั้น

วิญญาณคำสาประดับพิเศษถูกฆ่าแล้วเหรอ?

เมื่อรวมกับสิ่งที่อิตาโดริเพิ่งพูดไป ครูทั้งสองก็มองหน้ากันด้วยความตกใจ!

นั่นหมายความว่าเซี่ยหลิวไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่ยังฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษนี้ได้ด้วย?!

แม้ว่าพวกเขาจะได้ยินมาจากยากะ มาซามิจิว่าเซี่ยหลิวเป็นเด็กใหม่ที่แข็งแกร่งมาก แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะแกร่งได้ถึงขนาดนี้!

วิญญาณคำสาประดับพิเศษ ถึงแม้พวกเขาจะเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ระดับ 1 พวกเขาก็ยังไม่แน่ใจนักว่าจะสามารถฆ่าพวกมันได้หรือเปล่า!

ดวงตาของเมเมสั่นไหว : "ช่างเป็นการปัดเป่าที่น่าอัศจรรย์จริงๆ"

เมื่อสักครู่ กาของเธอเพิ่งจะตายอย่างน่าสลดจากการระเบิด แต่ในช่วงเวลาสุดท้าย เธอได้เห็นดวงตาสีแดงก่ำอันน่าสะพรึงกลัว

ตาทั้งสองมีลักษณะที่แปลกประหลาดและหมุนวน แดงราวกับเลือด

ดวงตาเหล่านั้นเป็นแบบไหนกันนะ พวกมันสามารถตรวจจับอีกาที่เธอเรียกออกมาได้จริงๆ

หลังจากการระเบิด กระแสน้ำวนปรากฏขึ้นด้านหลังอิทาโดริ และเซี่ยหลิวก็เข้ามาอยู่ด้านหลังเขาอย่างเงียบๆ โดยไม่มีคราบเลือดแม้แต่น้อยบนร่างกายของเขา

“มีดนี่ฉันขอคืนให้นายก็แล้วกัน”

เสียงอันนุ่มนวลของเซี่ยหลิวดังขึ้นด้านหลังอิตาโดริ ทุกคนหันไปมองด้วยความประหลาดใจ ส่วนอิตาโดริถึงกับสะดุ้งโหยง

“เฮือก! เซี่ยหลิว ทำไมนายถึงมาๆหายๆอยู่เรื่อยเลย”

อิตารโดริรับมีดและเอามือทาบอกขณะที่บ่นออกมาด้วยความตกใจ

คนอื่นๆต่างมองไปที่เซี่ยหลิว ราวกับว่าพวกเขาต้องการมองดูเขาอย่างละเอียด

เขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเมื่อทุกคนจ้องมองเขา สุดท้ายเซี่ยหลิวก็ตัดสินใจโบกมือ “สวัสดีครับ คุณครู?”

เมเมหยิบขวานขนาดใหญ่บนไหล่ของเธอมาวางไว้ข้างหน้า และมองไปที่เซี่ยหลิว

มุมปากของเธอโค้งเล็กน้อยขณะที่เธอมองดูเขาด้วยความสนใจ : ‘นี่เป็นครั้งแรกที่ทักษะการตรวจสอบของฉันผิดพลาด’

‘หืม? รูม่านตาของเด็กคนนี้กลับมาเป็นสีดำอีกแล้วเหรอ? หรือก็คือเมื่อกี้เขาใช้สายตานั้นเตือนฉันสินะ น่าสนใจนะ~’

เขาซ่อนความลับไว้กี่อย่างกันแน่?

อันที่จริงเขาเพิ่งสังเกตเห็นอีกาบนท้องฟ้าและจ้องมองพวกมันอย่างไม่รู้ตัว เขาไม่ได้คาดคิดว่ามันจะเป็นของเมเมเลย...

เมื่อมองไปที่เปียสีน้ำเงินของเธอที่ปิดบังใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง เซียหลิวก็มีความต้องการที่จะยกมันขึ้น!

อยากรู้ว่าเมเมที่มีเปียคู่ปิดหน้าหลังจะหน้าตาเป็นยังไงนะ?

นานามิสงบลงแล้วพูดว่า "เอาล่ะ ครูเมเม เขาเป็นนักเรียนนะครับ อย่าทำให้เขากลัวสิครับ"

หลังจากพูดอย่างนั้นแล้ว เขาจ้องมองเซี่ยหลิวอย่างลึกซึ้ง

ลมหายใจของเขายังคงสม่ำเสมอ ดูไม่เหนื่อยหรือหอบ พลังไสยเวททั้งหมดของเขาไม่อาจเทียบได้กับโกโจ ซาโตรุ และโอคตสึ ยูตะ แต่สิ่งนี้เองที่ทำให้เขาตกตะลึง!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เขาไม่ได้ใช้ความพยายามมากขนาดนั้นไปในการต่อสู้กับวิญญาณคำสาประดับพิเศษเมื่อครู่

ยิ่งกว่านั้น เมื่อมองดูดีๆแล้ว ก็จะเห็นได้ชัดว่าเซี่ยหลิวไม่มีบาดแผลใดๆบนร่างกายของเขาแล้ว แม้แต่หยดเลือดเดียวก็ตาม!

ถ้าเป็นตัวเขาเอง เขาจะสามารถทำแบบเซี่ยหลิวได้ไหมนะ?

นานามิส่ายหัวและปฏิเสธในใจ เขายังไม่จำเป็นต้องคิดมากกับเรื่องนี้ วิชาคุณไสยและรูปแบบการต่อสู้ของแต่ละคนแตกต่างกัน ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าเสื้อผ้าของเขาจะเปื้อนเลือดหรือไม่

แต่เมื่อเขาคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงนักเรียนใหม่ เขาก็ยังไม่สามารถสงบจิตสงบใจได้สักที

ที่บอกว่าคนรุ่นใหม่มาแรงแซงคนรุ่นเก่านี่ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย

ก่อนหน้านี้มีโกโจ ซาโตรุ ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน และตอนนี้ก็มีตัวประหลาดอีกคนคือ เซี่ยหลิว ผู้ซึ่งฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษเพียงไม่กี่วันหลังจากเข้าโรงเรียน!

มันถือเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ

นานามิตบไหล่เซี่ยหลิวแล้วพูดว่า "เธอทำได้ดีมาก เธอไม่เพียงแต่ปกป้องเพื่อนร่วมชั้นเท่านั้น แต่เธอยังกำจัดวิญญาณคำสาประดับพิเศษได้ด้วยตัวเองอีกด้วย ถ้าเป็นไปได้ จะขอให้คุณเมเมทำการประเมินขึ้นเป็นระดับหนึ่งครั้งหน้าให้นะครับ คุณแข็งแกร่งพอแล้ว"

เมเมเอียงหัวและกระพริบตาสวยงามของเธอ: "ถ้าเธอจ่ายในจำนวนที่เหมาะสม ก็ผ่านได้สบายๆ~"

นานามิอึ้งไป “พูดอะไรช่วยดูสถานการณ์หน่อยเถอะนะครับ มีคนดูอยู่ตั้งเยอะ”

เซี่ยหลิวพยักหน้าและบอกว่าเขาจะพิจารณาเรื่องนั้น

แน่นอนว่าเธอคือเมเมที่มักพูดเรื่องเงินอยู่เสมอ

ถ้าอย่างนั้นเขาสามารถใช้เงินเพื่อชักชวนเธอเข้าสู่แสงอุษาได้ไหม?

เซี่ยหลิวปฏิเสธทันที เพราะคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ควรเท่าไหร่และเขาก็ไม่ได้มีเงินมากพอด้วย

อิจิจิรีบเดินมาจากระยะไกลและโบกมือให้ทุกคน

พวกเขาทั้งหมดสามารถเห็นความตื่นเต้นบนใบหน้าของเขาได้เลย ‘เยี่ยมมาก! เซี่ยหลิวยังไม่ตาย! แบบนี้อาจารย์ใหญ่ก็จะไม่โกรธ’

เขาต้องรีบโทรไปแจ้งข่าวดีให้อาจารย์ใหญ่ก่อน!

ในเวลาเดียวกัน ณ โรงเรียนไสยเวทนครโตเกียว

บรรยากาศในห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่เต็มไปด้วยความตึงเครียด

โกโจ ซาโตรุผู้เพิ่งกลับมาและทราบสถานการณ์ เอียงตัวพิงกำแพงโดยไม่พูดอะไรสักคำ พร้อมกับท่าทีจริงจังผิดปกติ

วิญญาณคำสาประดับพิเศษสองตัวปรากฏตัวเกือบจะพร้อมๆกัน มันช่างเหมาะเจาะราวกับถูกวางแผนไว้!

เขาได้ลองประเมินความแข็งแกร่งของเซี่ยหลิวอย่างคร่าวๆแล้ว และแม้ว่าอีกฝ่ายจะขาดประสบการณ์การต่อสู้ แต่แน่นอนว่าอีกฝ่ายยังคงสามารถปกป้องตัวเองได้

แต่สิ่งที่เขาเป็นห่วงมากที่สุดคืออิตาโดริและอีกสองคน หากวิญญาณคำสาประดับพิเศษโจมตีพวกเขา เซี่ยหลิวคงช่วยทั้งสามคนได้ยากในขณะที่ต้องปกป้องตัวเองไปด้วย

‘ฉันประมาทไป ยังไงเซี่ยหลิวก็เป็นแค่เด็กนักเรียนเท่านั้น ต่อให้จะเป็นครูที่เป็นผู้ใช้คุณไสยระดับหนึ่งเองก็ใช่ว่าจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ได้ง่ายๆ!’

สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดคือ สุคุนะในร่างอิตาโดริตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งจะกลายเป็นปัญหาใหญ่เลยล่ะ!

นอกจากนี้ยังมีอาจารย์หลายคนนั่งอยู่รอบโต๊ะ ได้แก่ โชโกะและอุตะฮิเมะ จากนั้นไม่นานอาจารย์ใหญ่ก็ออกไปรับสายโทรศัพท์

โชโกะมีผมสั้นสีน้ำตาล แต่งหน้าสไตล์สโมกี้อายอ่อนๆ สวมเสื้อกาวน์แพทย์สีขาวบริสุทธิ์ที่ช่วยขับเน้นรูปร่างที่เพรียวบางและสมบูรณ์แบบของเธอ

“เห้อ…” เธอพ่นควันออกมาและพูดเบาๆ “อย่าโทษตัวเองเลย ไม่มีใครคาดเดาได้หรอกว่าจะระดับพิเศษสองตัวจะปรากฏขึ้นพร้อมกัน”

อุตะฮิเมะซึ่งสวมชุดเหมือนนางศาลเจ้าสีแดงขาวเองก็ปลอบใจเขาว่า “อาจารย์ใหญ่เพิ่งออกไปรับสายโทรศัพท์ อาจจะเป็นข่าวดีก็ได้นะ? อีกอย่าง เมเมกับนานามิเองก็ไปที่นั่นแล้วด้วยหนิ”

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกไป

ปัง! จู่ๆประตูก็ถูกผลักเปิดออก

ยากะ มาซามิจิผลักประตูเปิดออกพร้อมกับหัวเราะ ความเศร้าหมองบนใบหน้าของเขาหายไป ถูกแทนที่ด้วยความสุข

“ข่าวดี นานามิและคนอื่นๆได้พบกับเซี่ยหลิวและเพื่อนร่วมชั้นของเขาแล้ว พวกเขาทุกคนต่างก็สบายดี!”

เมื่อยากะ มาซามิจิพูดเช่นนี้ หลายๆคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจทันที โกโจ ซาโตรุยักไหล่เล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

“นอกจากนี้ นานามิและเมเมยังไม่ทันได้ลงมืออะไรเลยด้วยซ้ำ เซี่ยหลิวเป็นคนฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษด้วยตัวเขาเอง!”

เมื่อถึงจุดนี้ ยากะ มาซามิจิก็ยกคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ราวกับว่าเขาทำมันด้วยตัวเอง

"อะไรนะ?!"

โชโกะและอุตาฮิเมะยืดตัวตรงแสดงความตกตะลึง!

เซี่ยหลิว เด็กใหม่คนนั้นฆ่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษด้วยตัวคนเดียวงั้นเหรอ?!

มุมปากของโกโจ ซาโตรุยกขึ้นสูงกว่าเดิม : "หึๆ สมแล้วที่เป็นนักเรียนคนโปรดของฉัน"

นี่มันเกินจริงไปมาก!

“อาจารย์ใหญ่ คุณไม่ได้บอกว่าเซี่ยหลิวเป็นเพียงนักเรียนใหม่ที่โกโจ ซาโตรุเพิ่งพากลับมาเหรอ? แล้วตอนนี้ก็มาบอกว่าผู้ใช้คุณไสยระดับ 4 ปัดเป่าวิญญาณคำสาประดับพิเศษเนี่ยนะ?!”

ผู้หญิงทั้งสองมองดูยากะ มาซามิจิ ด้วยความไม่เชื่อ

“จะบอกไว้ก่อนว่าพวกเธอไม่สามารถมองเขาเป็นเพียงเด็กใหม่ธรรมดาได้หรอกนะ!”

เมื่อถึงจุดนี้ เขาชี้ไปที่เบ้าตาสีดำที่ยังไม่ได้หายไปหมด : "ดูสิ รอยบนใบหน้าของฉันเกิดจากเซี่ยหลิว!"

ยาก มาซามิจิพูดขณะเชิดหน้าขึ้น น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

คราวนี้โชโกะและอุตะฮิเมะตกใจยิ่งกว่าเดิม! โดยเฉพาะโชโกะ บุหรี่ที่มุมปากของเธอแทบจะหลุดออกมาแล้ว

พวกเขากำลังได้ยินอะไรอยู่? เซี่ยหลิวทำร้ายอาจารย์ใหญ่เหรอ?</br >