ตอนที่ 2 นิ้วของสุคุนะ

ขณะที่เสียงของระบบเงียบลง เซี่ยหลิวก็รู้สึกปวดจี๊ดๆที่ดวงตาของเขา

"แม่งเอ้ย! เจ็บชิบ......"

เซียหลิวเอามือปิดตา นั่งลงบนเก้าอี้ เหงื่อไหลท่วมหน้าผากของเขา

เขาดูเจ็บปวดทรมานสุดๆ!

รู้สึกเหมือนมีคนเอาเข็มแทงเข้าไปในดวงตาของเขา แถมยังรู้สึกร้อนๆด้วย

แต่เมื่อเขาคิดถึงประสบการณ์อันเจ็บปวดของตระกูลอุจิวะในการปลุกเนตรวงแหวน แค่นี้สำหรับเขาถือว่าดีมากแล้ว

“เฮ้! นายเป็นอะไรรึเปล่า?”

โกโจ ซาโตรุรีบกลับมาสวมผ้าปิดตาทันที เพราะคิดว่าริคุกันของเขาอาจจะส่งผลกระทบบางอย่างต่อเซี่ยหลิว

เซียหลิวหลับตาแน่น รู้สึกทั้งเจ็บปวดและมีความสุขในเวลาเดียวกัน ขณะเดียวกันก็โบกมือให้โกโจเป็นสัญญาณว่าเขาสบายดี

ห้านาทีต่อมา เซี่ยหลิวยืนมองตัวเองที่กระจกและยิ้มอย่างพอใจ

ดวงตาสีดำดั้งเดิมกลับกลายเป็นสีแดงเข้มและเศร้าหมอง นัยตาเปรียบเสมือนกังหันสามอันซ้อนกันแล้วแผ่ออกเป็นสามแฉกที่สวยงามขึ้นมา!

ดูลึกลับและคาดเดาไม่ได้!

นี่มัน…แบบเดียวกับโอบิโตะรึเปล่านะ?

เซี่ยหลิวมองไปรอบๆ พลังคำสาปที่เหลืออยู่ในอากาศ เศษซากจากการทลายของผนังที่กระจัดกระจายบนพื้นดินทั้งหมดถูกมองเห็นอย่างละเอียดต่อหน้าต่อตาของเขา!

เขาจ้องไปที่ถ้วยน้ำชาบนโต๊ะไม่ไกลนักและเพ่งไปที่มันเล็กน้อย

จู่ๆ ศูนย์กลางของถ้วยก็เริ่มบิด และถ้วยทั้งหมดก็หายไป

โคตรเจ๋ง!~

นี่สินะเนตรวงแหวน ทรงพลังจริงๆ

เมื่อเขาคิด แผงความสามารถก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าเขา

[พลัง : ตาซ้ายใช้เป็นการโจมตีหลัก ซึ่งสามารถบิดเบือนพื้นที่ที่จ้องมองอยู่ได้

ตาขวาไว้ป้องกันตัว การใช้มันจะเป็นการดึงตัวเองหรือสิ่งอื่นเข้าไปในอีกพื้นที่มิติหนึ่งได้

เมื่อถูกโจมตี มันจะย้ายร่างส่วนที่โดนของโฮสต์ไปยังพื้นที่อื่นโดยอัตโนมัติและจะไม่รับความเสียหายใดๆ! หมายเหตุ: จะไม่มีผลข้างเคียงใดๆ หลังจากอัปเกรดเป็นเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดิ์]

ทรงพลังจริงๆ!

ถ้าใช้ตาซ้ายได้ดีก็ฆ่าได้ด้วยการบิดหัว!

พลังของตาขวาได้รับการปรับปรุงอย่างมากซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการเอาชีวิตรอดและสามารถใช้ทำอะไรเจ๋งๆได้มากมายอีกด้วย

เช่น การขังศัตรูไว้ในพื้นที่คามุยและทำให้พวกเขาอดอาหารจนตาย...

เขาต้องทำงานหนักต่อไปเพื่อที่จะอัปเกรดมันไปสู่เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดิ์ เขาไม่อยากเสียเลือดหรือตาบอดเพราะใช้งานมากเกินไป!

บางทีอาจเป็นเพราะร่างกายพิเศษของนักเดินทางข้ามมิติ ทำให้เขาดูเหมือนจะใช้ทั้งพลังคุณไสยและจักระได้!

ด้วยวิธีนี้ เขาจะสามารถใช้ทั้งไสยเวทและวิชานินจาได้!

“ว้าว! นี่ไสยเวทของนายเหรอ? น่าทึ่งจริงๆนะ!”

โกโจ ซาโตรุหันไปมองเซี่ยหลิวด้วยความอยากรู้อยากเห็น คราวนี้เขาพบสมบัติเข้าแล้ว!

เซี่ยหลิวกลับเข้าสู่สภาวะปกติ และม่านตาของเขาก็กลับมาเป็นปกติ “ต้องขอบคุณคุณมาก ดูเหมือนผมจะพึ่งปลุกพลังของผมขึ้นมาได้”

โกโจ ซาโตรุจ้องมองเขาสักพักก่อนจะโบกมือ "มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันหรอก"

ดวงตาริคุกันนั้นมีพลานุภาพสูงมาก แต่การช่วยคนอื่นปลุกคาถานั้นเป็นไปไม่ได้!

คำอธิบายเดียวก็คือ เซี่ยหลิวมีพรสวรรค์ที่สูงมากและเป็นผู้ใช้คุณไสยโดยกำเนิด!

“ไปกันเถอะอาจารย์โกโจ จากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะครับ”

“โอ้ ผมชื่อเซี่ยหลิว”

เมื่อเห็นว่าเซี่ยหลิวเลือกที่จะไปกับเขา โกโจ ซาโตรุก็ดีใจ

ปัจจุบันจำนวนวิญญาณคำสาปมีมากขึ้น สวนทางกับผู้ใช้คุณไสยที่มีน้อยเหลือเกิน เขาจึงยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะรับสมัครนักเรียนที่มีความสามารถ

เซี่ยหลิวมองไปที่มือของโกโจที่วางลงบนไหล่ของเขาแล้วถามว่า "นี่เรากำลังจะไปโรงเรียนใช่ไหมครับ?..."

หลังจากอ่านการ์ตูนแล้ว เขาจึงรู้ว่าเมื่อโกโจ ซาโตรุพาผู้คนออกเดินทาง เขาชอบที่จะจับอีกฝ่ายเพื่อจะได้เดินทางได้สะดวก

ในการแนะนำเมื่อไม่นานนี้ โกโจ ซาโตรุ พูดถึงข้อมูลทั่วไปของวงการผู้ใช้คุณไสย

แต่นี้ก็ยังบอกไม่ได้ว่าเขาอยู่ในช่วงไทม์ไลน์ไหนกันแน่

ไม่รู้ว่าอิตาโดริกินนิ้วสุคุนะเข้าไปแล้วหรือยัง?

“นักเรียนของฉันพึ่งแจ้งเข้ามาว่าเกิดปัญหากับภารกิจนิดหน่อย เราไปที่นั่นกันก่อนเถอะ”

โกโจ ซาโตรุ คว้าเสื้อผ้าของเซี่ยหลิว กระโดดขึ้น และเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

เซี่ยหลิวรู้สึกเพียงว่าฉากตรงหน้าเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ลมพัดผมของเขาปลิวไปด้านหลัง แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก

หลังจากปลุกพลังเนตรวงแหวนแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดแบบครอบคลุม!

แม้ว่าความเร็วจะเร็วมาก แต่เขาก็สามารถมองเห็นอาคารทุกหลังที่ผ่านไปได้อย่างชัดเจน

เมื่อเห็นว่าเซี่ยหลิวไม่ได้ตื่นตระหนกเลย โกโจ ซาโตรุก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

เด็กคนนี้ไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์เท่านั้น แต่ยังมีจิตใจที่แข็งแกร่งมากอีกด้วย เขาอาจจะไปถึงระดับเดียวกับโอคตสึ ยูตะก็เป็นได้!

โรงเรียนของเขากำลังจะมีว่าที่ผู้ใช้คุณไสยระดับพิเศษคนใหม่รึเปล่านะ?

เซี่ยหลิวรู้สึกหิวเล็กน้อย จึงยื่นมือออกมา "อาจารย์ ขอขนมสักชิ้นได้ไหมครับ"

โกโจ ซาโตรุรู้สึกเจ็บปวดในใจ "ให้แค่ชิ้นเดียวนะ"

ณ โรงเรียนมัธยมปลายสุงิซาวะไดซัง ตอนนี้เต็มไปด้วยความเงียบงัน

เพล้ง!

ทันใดนั้นก็มีเสียงกระจกแตกดังขึ้นมา

“รุ่นพี่! ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”

อิตาโดริอาศัยพรสวรรค์ทางกายภาพอันยอดเยี่ยมของเขาในการทุบกระจกให้แตกด้วยการเตะเข้ามา นอกจากนี้ เขายังเตะวิญญาณคำสาปให้กระเด็นออกไปพร้อมกันด้วย ทำให้รุ่นพี่ของเขาได้รับการช่วยชีวิตไว้ได้อย่างน่าตื่นเต้น!

“ฉันไม่ได้บอกนายว่าไม่ให้มาเหรอ!?”

ผู้ที่ตะโกนถามออกมาคือนายหัวเม่น ฟุชิงุโระ เมงุมิ

เมื่อเห็นว่าอิตาโดริกล้าที่จะช่วยชีวิตของจากวิญญาณคำสาปโดยตรง เมงุมิเองก็ตกใจมากเช่นกัน

ไอ้บ้าคนนี้!

เขาขบฟันแล้ววิ่งด้วยความเร็วสูงสุดไปตามทางเดิน โดยมือของเขาทำท่าเหมือนสุนัข

“เกียวคุเคน! ช่วยสองคนนั้นที!”

ตามคำสั่งของเขา ชิกิงามิ 2 ตัวก็ปรากฏออกมาจากเงาดำด้านข้างของเขา

หมา 2 ตัว ตัวหนึ่งสีดำ อีกตัวสีขาว วิ่งเข้าหาวิญญาณคำสาปที่น่าเกลียดน่าชังด้วยร่างกายที่พริ้วไหวราวกับสายลม!

หลังจากวางรุ่นพี่ลงจากอ้อมแขนแล้ว อิตาโดริก็มองไปข้างหน้าด้วยความประหลาดใจ "นี่คือวิญญาณคำสาปที่ฟุชิงุโระพูดถึงหรือเปล่านะ? มันแตกต่างจากที่ฉันจินตนาการไว้นิดหน่อย"

บูม!

ฟุชิงุโระ เมงุมิโจมตีด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ก็สามารถทำลายวิญญาณคำสาปให้สลายไปได้อย่างง่ายดาย

หมาทั้งสองตัวมีดวงตาเป็นประกายและรีบวิ่งไปแบ่งอาหารกันทันที

ฟุชิงุโระ เมงุมิล้วงมือลงในกระเป๋าและพูดอย่างใจเย็น “ฉันอยากจะถามนะว่านายมาที่นี่ทำไม แต่ทำได้ดีมาก ว่าแต่นายไม่กลัวเลยหรอ?”

นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่อิตาโดริได้เห็นวิญญาณต้องสาป ดังนั้นเขาจึงควรที่จะกลัว

อิตาโดริตอบกลับ "ตอนแรกฉันก็กลัวแหละนะ แต่การตายของปู่ทำให้ฉันเรียนรู้สิ่งหนึ่ง ว่าอย่างน้อยฉันก็ต้องให้คนที่ฉันรู้จักได้ตายอย่างเหมาะสม!"

จากนั้นอิตาโดริก็เหลือบไปเห็นนิ้วแห้งสีแดงเข้มที่เลื่อนหลุดจากร่างของรุ่นพี่ที่อยู่บนพื้น จากนั้นเขาก็แสดงสีหน้าหดหู่ออกมา

“ถ้าฉันไม่เอานิ้วบ้านั่นมา เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นในโรงเรียน และรุ่นพี่ก็คงไม่ได้รับบาดเจ็บด้วย! เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเพราะฉัน...”

“เอาล่ะ อย่าโทษตัวเองมากเกินไป ตอนนี้พวกเขาไม่ได้เป็นอันตรายแล้วล่ะ”

“นี่คือวัตถุต้องสาประดับพิเศษ นิ้วของเรียวเมง สุคุนะ รีบส่งมันมาให้ฉันซะ ถ้ามันตกไปในปากของวิญญาณคำสาปละก็ ผลลัพธ์จะเลวร้ายมาก!”

ฟุชิงุโระ เมงุมิเอื้อมมือไปหยิบมัน

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าอะไรทำให้นิ้วนี้เป็นที่ต้องการนัก แต่อิตาโดริก็ยังคงส่งมันให้แต่โดยดี

ในขณะนี้… จู่ๆ กระแสน้ำวนสีดำก็ปรากฏขึ้นบนเพดาน และมีมือขนาดใหญ่ยื่นออกมา!

เป้าหมายคือนิ้วบนฝ่ามือของอิตาโดริ!

ตาของฟุชิงุโระ เมงุมิหรี่ลง หมาทั้งสองของเขาเองก็รับรู้ได้เช่นกันและได้เห่าออกมา

"หนีไปซะ!"

บูม!

วิญญาณสาปแช่งขนาดมหึมาร่วงลงมา!

ร่างกายของมันประกอบด้วยซากวิญญาณคำสาปจำนวนนับไม่ถ้วน คล้ายกับกิ้งก่ายักษ์และสัตว์เลื้อยคลาน! รัศมีที่แผ่ออกมานั้นแข็งแกร่งกว่าวิญญาณคำสาปก่อนหน้านี้มาก!

อิตาโดริถูกแรงกระแทกจนปลิวไป เมงุมิเองโดนจับกระแทกผนังอาคารก่อนจะกระเด็นออกมาข้างนอก

แรงกระแทกรุนแรงมากจนอาคารเรียนเกือบถล่มกันเลยทีเดียว

ฟุชิงุโระ เมงุมิถ่มเลือดออกมาเต็มปาก เขาแทบจะลุกไม่ขึ้นแล้ว นับประสาอะไรกับการใช้ไสยเวท

วิญญาณคำสาปพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงเพื่อพยายามที่จะกลืนกินเขา

เมื่อถึงจังหวะสำคัญ อิตาโดริก็กระโดดขึ้นไป ขี่วิญญาณสาป และยกหมัดขึ้นทุบอย่างแรง!

ฟุชิงุโระ เมงุมิเงยหน้าขึ้นด้วยความยากลำบาก "คุณไสย... วิญญาณต้องคำสาปสามารถขจัดออกได้ด้วยการใช้คุณไสยเท่านั้น นายชนะมันไม่ได้หรอก! รีบหนีไปซะ!"

แต่ตอนนี้อิตาโดริไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว ถ้าเขาหนีไปจริงๆ ฟุชิงุโระคงต้องตายแน่ๆ!

แต่ช่องว่างของความแข็งแกร่งนั้นมีอยู่ และไม่นาน อิตาโดริก็ถูกมือยักษ์จับไว้แน่น

วิญญาณคำสาปเปิดปากที่เต็มไปด้วยเลือด กลิ่นที่เหม็นโชยออกมาทำให้อิตาโดริเวียนหัว

อวัยวะภายในของเขาถูกบีบรัด เลือดไหลออกมาจากมุมปากของอิตาโดริ เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง เขาเอานิ้วของสุคุนะมาจ่อปากของตัวเอง และคำพูดของฟุชิงุโระก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

ถ้าต้องใช้คุณไสยในการกำราบเจ้าพวกนี้ ถ้างั้นหากเรากลืนเจ้านี่ไปก็น่าจะช่วยได้ใช่ไหม? นี่ไม่ใช่หนทางที่จะช่วยทุกคนได้หรอกเหรอ?

“แค่มีพลังไสยเวทก็พอแล้วสินะ ฟุชิงุโระ?”

ฟุชิงุโระ เมงุมิ: "หยุดนะ!!!"

อิตาโดริไม่ลักเลและกลืนนิ้วเข้าไปในทันที

"จบกันแล้ว......"

ฟุชิงุโระ เมงุมิคุกเข่าลงด้วยความสิ้นหวังโดยวางมือไว้บนศีรษะของเขา

ภายนอกโรงเรียน

เซี่ยหลิว “นี่คือม่านเหรอ?”

เมื่อเห็นด้วยตาตนเอง มันลึกลับมากกว่าในหนังสือการ์ตูนเยอะเลย

มันมืดสนิท ราวกับว่าถูกปกคลุมไปด้วยราตรีนิรันดร์ และมองไม่เห็นอะไรข้างในเลย

โกโจ ซาโตรุ : "เอาล่ะ นายเองก็ต้องเรียนรู้เอาไว้ เพราะนายจำเป็นต้องใช้มันตอนไปทำภารกิจในอนาคต"

เซียหลิวไม่ฟังคำที่โกโจ ซาโตรุพูดแม้แต่คำเดียว

เพราะเสียงของระบบดังขึ้นในหัวของเขา

[ทางเลือกแห่งชีวิตใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว]

[ตัวเลือกภารกิจที่ 1: ด้วยพลังแห่งเนตรในมือ โลกก็เป็นของฉัน ใช้พลังของเนตรวงแหวนเพื่อทำให้สุคุนะอ่อนน้อมมากขึ้น รางวัล: ประตูแปดด่าน!]

[ตัวเลือกภารกิจที่ 2: แปลงร่างเป็นเชียร์ลีดเดอร์และเชียร์โกโจ ซาโตรุ รางวัล: สกิลปากของนารูโตะ!]

[ตัวเลือกภารกิจที่ 3: ในขณะที่โกโจ ซาโตรุกำลังต่อสู้กับสุคุนะ แอบกินขนมของเขาให้หมด รางวัล: ถุงน่องสีดำของซึนาเดะ!]

[ภารกิจระยะยาว: วงการผู้ใช้คุณไสยนั้นเต็มไปด้วยพวกทุจริต ปฏิเสธที่จะทำงานให้กับพวกเขา โปรดก่อตั้งองค์กร "แสงอุษา" และเชิญเหล่าผู้ใช้คุณไสยมาเข้าร่วม (ความคืบหน้า: 0/3 คน) รางวัล: เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์!]