ตอนที่ 30 เหยาเหยาจะไม่ทน

“มาคุยเรื่องการส่งออกกัน!”เหยาเหยาพูดด้วยรอยยิ้ม“ในเมื่อเจ้าบอกว่าเจ้าอยากขายแร่ มาขายให้ข้าเป็นไง?ข้าจะมอบราคาที่น่าพึงพอใจให้!”

หลินเป่ยฟานยิ้ม“ขายให้เจ้าได้ แต่ต้องราคาตลาด!”

“ราคาตลาด จะเป็นไปได้ยังไง?”เหยาเหยากัดฟัน“การค้าของเจ้าโดนปิดกั้น เจ้าได้แต่ร่วมมือกับข้า ถ้าข้ายังขายของเจ้าตามราคาตลาด ข้าคงบ้า!”

หลินเป่ยฟานเถียง“การค้าของเราโดนปิดกั้นก็จริง แต่ก็แค่กับตระกูลใหญ่ไม่กี่แห่ง และมีอาณาจักรที่ทรงพลังมากมายกว่าพวกนั้น!พอคนอื่นรู้ว่าแร่ของเราถูกและดี เจ้าคิดว่าตระกูลใหญ่อื่นจะยังเฉยเหรอ อาณาจักรอื่นจะเฉยเหรอ?”

เหยาเหยาเองก็รู้ว่าอีกฝ่ายพูดความจริง ถ้ามันเป็นของดี ทุกคนก็จะกรูกันมาเอง

หลินเป่ยฟานมีของดีในมือ

“ตามราคาตลาด ไม่มีผลกำไร ด้วยความสัมพันธ์ของเรา มันจะกดราคากันได้ไง?”

เหยาเหยากะพริบตาปริบๆ“เราเป็นเพื่อนรักกัน พออาณาจักรเจ้าตกอยู่ในอันตราย เหยาเหยาไม่ลังเลเลยท่ีจะช่วยเจ้า ช่วยจัดการมือสังหาร ช่วยเจ้าซื้ออาหาร เจ้าลืมไปแล้วหรือไง?”

“ข้าไม่ได้ลืม!”หลินเป่ยฟานแค่นเสียง“ตอนนั้น เจ้ามาฆ่าข้า ถ้าไม่ใช่เพราะโชคอันล้นเหลือของข้า เจ้าคงลงมือไปแล้ว!ต่อมา เจ้าโกงเงินข้าไป50% เงินนี่ เจ้าจะคำนวณยังไง?”

เหยาเหยาพูดอย่างใจสลาย“ข้าคิดว่าเราเป็นเพื่อน เราควรช่วยเหลือกันอย่างจริงใจ แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเราไม่ใช่เพื่อนกัน!ข้าก็คิดว่าเราจะมีความรู้สึกดีๆให้กัน แต่จริงๆแล้วกลับกลายเป็นธุรกิจ!ช่างมัน แค่ตามราคาตลาด!”

หลินเป่ยฟานพูดไม่ออก“อย่ามาเสแสร้ง ข้ามองอุบายเจ้าออก มันไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ที่จะกดราคาลง แต่ใ.”

“แต่อะไร?”

“ถ้าเจ้าใช้เงินแลก ข้าจะขายมันที่ราคาตลาด!แต่ถ้าเจ้าส่งอาหารและเสบียงอื่น ข้าจะมอบส่วนลดให้20% เป็นไง?”หลินเป่ยฟานชูสองนิ้ว

เหยาเหยาหัวเราะ และดึงนิ้วหลินเป่ยฟานมาอีกสอง

พอเห็นว่าหลินเป่ยฟานหน้าดำ นางก็เดาะลิ้นและหุบนิ้วกลับไปอีกหนึ่ง

จากนั้นเขาก็ถามด้วยความคาดหวัง“ส่วนลด30%เป็นไง?เราต้องรวบรวมและส่งเสบียงตั้งเยอะ มันต้องใช้ทั้งกำลังคนและทรัพยากร!”

“ข้ามีเหมือง ข้าไม่ต้องใช้กำลังคงกับทรัพยากรหรือไง?”หลินเป่ยฟานเถียง

เหยาเหยาพยักหน้า“มันแพงก็จริง แต่มันไม่มากกว่าคนอื่น!แร่ทั้งหมดของเจ้าแทบเปิดโล่ง แค่เก็บก็ได้แล้ว เจ้าไม่ต้องใช้เวลาขุดเยอะเลย!”

หลินเป่ยฟานถอนหายใจ.“โอ้ย ข้าปวดไหล่จัง!”

เหยาเหยาได้ยินและรู้ นางรีบพุ่งไปด้านหลังหลินเป่ยฟานและช่วยเขานวดไหล่“ข้าจะนวดให้เจ้าเอง!”

หลังจากนั้นไม่นาน นางก็ถาม“ฝ่าบาท สบายไหมเจ้าคะ?”

“ไม่เลว ฝีมือเจ้าดีมาก!แค่…”หลินเป่ยฟานส่ายหัว“ข้ายุ่งกับภายในบ้านเมือง และทำงานหนักเกินไป  หัวของข้าเลยปวด…”

“ฝ่าบาท ข้าจะนวดขมับท่านให้เอง!”เหยาเหยายื่นมือไปช่วยหลินเป่ยฟานกดขมับ

หลังจากนั้น เขาก็ถาม“ฝ่าบาท รู้สึกดีขึ้นหรือยังเจ้าคะ?”

“ดีขึ้นเยอะเลย!แต่…”หลินเป่ยฟานตบต้นขา“หลังนั่งอยู่นาน ขาของข้าก็ชา…”

หลินเป่ยฟานยิ้มขณะเพลิดเพลิน

เหยาเหยากัดฟันและด่าหลินเป่ยฟานในใจ

เจ้าจักรพรรดิโง่ เจ้ากล้าใช้ให้คุณหนูอย่างข้าทำอะไรแบบนี้

ถ้าไม่ใช่เพื่อประตูศักดิ์สิทธิ์ เหยาเหยาจะไม่ทน!

จักรพรรดิน้อย รอก่อนเถอะ!

หลินเป่ยฟานยิ้มเยาะในใจ เขาจะเพลิดเพลินกับช่วงเวลานี้ให้นานที่สุดจนกว่านางจะรับคำสั่งซื้อ

ครั้งนี้ หลินเป่ยฟานพูด“เหยาเหยา เตียงของข้าเย็นหน่อย…”

เหยาเหยาที่กำลังคิดถึงการแก้แค้นพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว“ฝ่าบาท ให้ข้าอุ่นเตียง…”

หลินเป่ยฟาน“...”

สามวินาทีต่ออมา

หลินเป่ยฟาน“โอ้ย เจ็บ เจ็บ”

หลังผ่านไปหนึ่งนาที

เหยาเหยาช่วยคลายอาการชาและกระตุ้นการไหลเวียนของเลือดบนขาของหลินเป่ยฟาน“ถ้ามันเป็นเงิน ทองและเหรียญเงิน มันจะแลกตามราคาตลาด!ถ้ามันเป็นของ เจ้าจะได้ส่วนลด30%!”

หลินเป่ยฟานขมวดคิ้ว“มันเป็นข้อตกลงใหญ่นะ ทำไมเราไม่คิดใหม่?”

“คิดใหม่อะไร?นี่ดีแล้ว!”เหยาเหยาตบขาหลินเป่ยฟาน

หลินเป่ยฟาน“โอ้ย เจ็บ เจ็บ…”

ปล.กลุ่มเปิดแล้วน้า ติดตามข้อมูลได้ที่เพจ : https://www.facebook.com/carnet00/