บทที่ 38: ป้าปีศาจเฒ่า

บทที่ 38: ป้าปีศาจเฒ่า

ในสายตาไป๋ฮัวเฉามีเพียง เทียนหลิงเอ่อร์ และ หวู่เซียนเอ๋อร์ คู่แม่ลูกคู่นี้ นางไม่ได้สนใจหลี่เซียนเต่าเลย

แต่นางกลับให้ความสนใจกับคนไม่กี่คนที่อยู่เบื้องหลังหลี่เซียนเต่า

แต่นางเพียงแค่เหลือบมองเท่านั้นไม่ได้สนใจมาก

ไป๋ฮัวเฉาจมอยู่ในความโกรธนาง ในสายตานางเห็นเทียนหลิงเอ๋อร์และเด็กนั่นเท่านั้น !

“เหอะ กลุ่มคนที่ไม่เกี่ยวข้องหลบไปออกไปเดี๋ยวนี้ ยิ่งเป็นพวกผู้ชายเข้ามายุ่งข้าจะข้าให้หมดไมสนใจ” ไป๋ฮัวเฉาเย้ยหยันอย่างเย็นชาและใช้พลังตบออกไปเพื่อให้หลี่เซียนเต่าหลีกทาง

แต่หลี่เซียนเต่ามองอย่างใจเย็น

ดวงตาของเทพสงครามไมเคิลฉายแสงเย็นเยียบและเขาโจมตีทันที ด้วยเสียงดังกึกก้อง ง้าวทะลายโลกาก็พุ่งออกไปและใบมีดสีเทาเฉือนไปทั่วท้องฟ้า

บู้มม !

ใบมีดที่คมของง้าวมีออร่าที่ดุดันมันสะดุดตาและดูเหมือนจะมองข้ามไปไม่ได้จริงๆ

จากนั้นไป๋ฮัวเฉาก็รู้ว่าหลี่เซียนเต่าและทั้งสามอยู่ด้วยกัน และเขายังเป็นผู้นำของทั้งสามคน

“บุปผาดอกบัวสีขาว !” ไป๋ฮัวเฉาถอยหนีด้วยความตกใจและอ้าแขน พลังฉีที่แท้จริงของนางแผ่กระจายออกไปเหมือนดอกไม้และกลายเป็นดอกบัวสีขาวที่พันรอบใบมีดคม

ไป๋ฮัวเฉาเย้ยหยันอย่างเย็นชา “พวกเจ้าเป็นใครกัน ? เจ้ามีความสัมพันธ์อะไรกับคนทรยศคนนี้”

ซัวซัวซัว!

ในเวลานี้กลุ่มคนจำนวนมากมาสมทบ บางคนเป็นสาวกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้และบางคนเป็นผู้อาวุโสของเผ่าพันธุ์จิ้งจอก

หลังจากที่พวกเขาลงมาสู่พื้น ทุกคนก็จ้องไปที่เทียนหลิงเอ๋อร์และทารกในอ้อมแขนของนาง

ดวงตาของเหล่าผู้อาวุโสเผ่าจิ้งจอกล้วนเปล่งประกาย “จิ้งจอกฟ้าเก้าหางจริงด้วย มันมีความเฉลียวฉลาดทันทีหลังคลอดและดูเหมือนเด็กเล็กหลังจากครอดออกมา เผ่าจิ้งจอกของข้ามีโอกาสที่จะโชดช่วงขึ้นอีกครั้งแล้ว !”

ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ตื่นเต้นมากที่มือของพวกเขาสั่นเหมือนเด็กน้อย

เมื่อไป๋ฮัวเฉาเห็นฉากเหล่านี้เธอก็เย้ยหยันอย่างเย็นชา “นังเด็กนั่นจะตายวันนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ของข้าจะไม่ยอมให้บางสิ่งที่ทำให้ชื่อเสียงของเราเสื่อมเสีย อยู่ในโลกนี้”

“เจ้ากล้ารึ !!!”

“แม่มดเฒ่าข้าเตือนเจ้าแล้วถ้าเจ้ากล้าทำร้ายจิ้งจอกฟ้าเก้าหาง เราจะไม่พักจนกว่าเจ้าจะตายเราจะออกไปกวาดล้างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ของเจ้า !” ผู้อาวุโสเผ่าจิ้งจอกกระโจนขึ้นฟ้าและตะโกน

“ หึ ! เผ่าจิ้งจอกของเจ้ามีความสามารถเช่นนี้รึ ?” ไป๋ฮัวเฉาหัวเราะอย่างเย็นชาและดูถูกความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเผ่าจิ้งจอก

“เจ้า…” ผู้อาวุโสเผ่าจิ้งจอกจ้องไปที่ไป่ฮัวเฉาเขาโกรธจนกัดฟัน

“ไป๋ฮัวเฉาเจ้าควรรู้ว่าเผ่าจิ้งจอกของข้ามีอาวุธสังหาร หากเจ้าบังคับให้เราใช้มันทั้งพวกข้าและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้จะต้องบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก” จิ้งจอกเฒ่าผู้สงบพูด

ไป๋ฮัวเฉาขมวดคิ้ว นางอายุค่อนข้างมากและรู้เรื่องหลายอย่าง เผ่าจิ้งจอกมีอาวุธสังหารและเพียงแค่อาศัยมันเท่านั้น พวกเขาก็จะได้รับรากฐานที่มั่นคง

แต่ถ้าพวกเขาใช้มันเผ่าจิ้งจอกก็จะต้องทนทุกข์ทรมานจากความเสียหายเช่นกัน !

นางไม่ต้องการให้เผ่าจิ้งจอกใช้มันในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ แต่ในขณะเดียวกันนางก็ไม่ต้องการที่จะปล่อยเทียนหลิงเอ๋อร์และลูกสาวนางไปได้

“ไป๋ฮัวเฉาเจ้าควรรู้ด้วยว่าเราต้องการจิ้งจอกฟ้าเก้าหางเท่านั้น เราจะพาเด็กไปและเทพธิดาของเจ้าจะเป็นของเจ้า เราจะประกาศให้โลกรู้ด้วยว่าเราขอโทษและจะเข้าสู่การเก็บตัวและเชื่อฟังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ของเจ้า !” จิ้งจอกเฒ่าให้เงื่อนไขที่จริงใจจริงๆ

ข้อเรียกร้องเพียงอย่างเดียวคืออย่ากำจัดจิ้งจอกฟ้าเก้าหาง

ไป๋ฮัวเฉาตกอยู่ในความคิด เผ่าจิ้งจอกประกาศให้โลกรับรู้ความผิดและขอโทษขณะเข้าสู่การเก็บตัวและเชื่อฟังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้

นั่นคือสิ่งที่นางต้องการ

เธอครุ่นคิดและพยักหน้า “เจ้าสามารถนำเด็กไปได้ แต่เจ้าจะต้องคืนเทพธิดาที่ไร้ยางอายนี้ให้เรา !”

จิ้งจอกเฒ่าพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดว่า “ตกลง !”

ทั้งสองฝ่ายที่กำลังจะปะทะกันได้มีมติเป็นเอกฉันท์ซึ่งทำให้หลี่เซียนเต่าตกตะลึง

แม่มดตัวนั้นกล่าวคำว่า " โสโคลก " และ "นัง" และต้องฆ่าสองแม่ลูก แต่ทำไมเจ้าถึงยอมปล่อยให้เผ่าจิ้งจอกพาเด็กไป

ยางอายของเจ้าอยู่ที่ไหน ?

เจ้าไร้ยางอายขนาดนั้นเลยเหรอ ?

???

เมื่อเทียนหลิงเอ๋อร์เห็นสิ่งนี้ นางกำลังจะเป็นลมจากความสิ้นหวัง ทั้งสองฝ่ายตกลงกันในประโยคสั้น ๆ ไม่กี่ประโยคและแยกนางและลูกสาวของนางออกจากกัน

นางจะยอมรับได้อย่างไร ?

“ท่านโปรดช่วยเราสองแม่ลูกด้วย เด็กน้อยไร้เดียงสา พ่อของนางยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องนาง ข้าปล่อยให้เผ่าจิ้งจอกพานางกลับไปไม่ได้” เทียนหลิงเอ๋อร์ คุกเข่าต่อหน้าหลี่เซียนเต่าและขอร้อง เธอโขกหัวอย่างแรงจนหน้าผากของเธอเริ่มมีเลือดออก

ใบหน้าของเด็กน้อยตึงเครียดเหมือนรู้อะไรบางอย่าง นางแค่มองไปไม่ร้องไห้และไม่ส่งเสียง เธอจ้องไปที่หลี่เซียนเต่าด้วยดวงตาที่เหมือนคริสตัลของเธอ

ในใจของนาง หลี่เซียนเต่าเป็นคนใกล้ชิดที่สุดของนางและจะช่วยนาง

หลี่เซียนเต่าทำอะไรไม่ถูกเขาเป็นเจ้าของธนาคารแห่งจักวาลและไม่ใช่องค์กรการกุศลดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้

“มนุษย์ เมื่อเราทั้งคู่ได้ข้อตกลงกันแล้วเจ้าควรจะหลีกไป สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ไร้พลังเช่นเจ้าสามารถเข้าร่วมได้” ไป๋ฮัวเฉาไม่ได้ซ่อนความรังเกียจของนางเลย

ก่อนหน้านี้เมื่อนางเผชิญหน้ากับผู้ช่วยเหลือทั้งสามของหลี่เซียนเต่านางรู้สึกไม่สบายใจจริงๆ

แต่ตอนนี้มันแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง นางและเผ่าจิ้งจอกตกลงกันได้ ผู้อาวุโสผ่าจิ้งจอกและการทำงานร่วมกันของนางก็เพียงพอแล้วที่จะปราบปรามหลี่เซียนเต่าซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมนางถึงไม่แสดงความสุภาพใด ๆ เลย

หลี่เซียนเต่ามองไปที่แม่มดเฒ่าและเหล่ตา เขาไม่ต้องการสนใจ แต่ตอนนี้แม่มดกำลังรนหาที่ตาย หลี่เซียนเต่าทำได้ให้มันเป็นเรื่องจริง

นายธนาคารแห่งจักรวาล กับ แม่มดแก่ ๆ อย่างเจ้าที่ผ่านวัยหมดประจำเดือนสามารถดูถูกข้าได้หรือไม่ ?

“ยืนขึ้นข้าจะช่วยเจ้าอีกครั้งเพื่อเป็นการตอบแทนสามีของเจ้า วันนี้ข้าต้องการดูว่าใครสามารถพาเจ้าสองคนไปจากข้าที่นี่ได้ !” หลี่เซียนเต่ากล่าวอย่างเย็นชา เขามองไปที่ไป่ฮัวเฉาด้วยสายตาเย็นชา

“แม่มด เจ้าอายุมากแล้วดังนั้นหยุดอารมณ์ร้อน ไม่มีใครเคยอืม...ช่วยเจ้า ? เจ้าก็คงรู้สึกแย่เลยอารมณ์ร้อน ข้าเข้าใจๆ” หลี่เซียนเต่าเยาะเย้ย

“เจ้ามันรนหาที่ตาย !” ไป๋ฮัวเฉาโกรธมากดวงตาของนางลุกโชนและก้าวออกไป ฝ่ามือที่เหมือนกรงเล็บของนางฟาดไปทางคอของหลี่เซียนเต่า

“เด็กปากสกปรก วันนี้ข้าจะสับเจ้าเป็นแปดชิ้นเพื่อให้เจ้ารู้ว่าผลที่ตามมาของการทำให้ข้าขุ่นเคืองคืออะไร !” ไป๋ฮัวเฉานางเกลียด หลี่เซียนเต่ามากและไม่เคยมีใครดูถูกนางแบบนั้นมาก่อน

หลี่เซียนเต่ายังยืนแขนไพล่หลัง การจ้องมองของเขาสงบขณะที่เขายิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยาม

เขาไม่อยากเข้าไปยุ่ง แต่แม่มดคนนี้บังคับเขา

เมื่อเขาเข้าร่วมแล้วผู้คนที่นี่ก็ต้องเชื่อฟังทั้งหมด ใครก็ตามที่ไม่เห็นด้วย หลี่เซียนเต่าจะส่งพวกเขาไปที่นรก

“ผู้แทน ข้าจะฆ่าหญิงชราที่หมดประจำเดือนคนนี้เอง” จักรพรรดิขาวบินไปข้างหน้าหมัดของเขาตกลงมาราวกับห่าฝน พวกเขาแข็งแกร่งและน่ากลัวจริงๆ

บึ้มม !

เทคนิคการบ่มเพาะของจักรพรรดิขาวเทียนกวงหมิงไม่สมบูรณ์เนื่องจากเขาได้รับมันตั้งแต่ยังเด็ก เขาศึกษามันและใช้ความสามารถธรรมดาของเขาเพื่อเข้าถึงอาณาจักรดังกล่าว ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขายังทำให้เขาสามารถต่อสู้กับ10ยักษใหญ่ในอาณาจักรนี้ได้ซึ่งเป็นวิธีที่เขาได้รับตำแหน่งจักรพรรดิขาว

เขาพบว่ามันง่ายมากที่จะจัดการกับแม่มดแก่ตนนี้

เปง !

เพียงแค่สามหมัดและหนึ่งครั้งที่แข็งแกร่งกว่าครั้งสุดท้ายที่ไป่ฮัวเฉาไม่สามารถรับมันได้เลย เธอกรีดร้องออกมาและกระอักเลือดกระแทกกับต้นไม้