บทที่ 37: พาลูกข้าหนีไป

บทที่ 37: พาลูกข้าหนีไป

ราชวงศ์ต้าหลี่ , เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิ !

ดินแดนต้าหลี่มีหลายพันอาณาจักร อาณาจักรใหญ่ ๆ อย่างราชวงศ์ต้าหลี่มีประชากรหลายร้อยล้านคนในขณะที่ประเทศเล็ก ๆ อาจมีหลายสิบคนที่ตั้งอาณาจักรในหุบเขาเล็ก

ในเมืองหลวงแห่งจักรวรรดืในร้านขายดอกไม้มีสาวงามจำนวนมากกำลังคุยกัน

“ท่านอาจารย์ ตรวจพบว่าเทพธิดาอยู่ใกล้ๆแถวนี้” หญิงสาวที่ดูเหมือนวีรสตรีกล่าว

“อย่าเรียกนางว่าเทพธิดา คนที่ไร้ยางอายแบบนางที่มีความสัมพันธ์กับใครบางคนจากเผ่าพันธุ์ปีศาจ นางทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ขายขี้หน้า !” หญิงชราหน้าตาดุร้ายพูดออกมา

“ศิษย์ผิดไปแล้ว !” รุ่นเยาว์คนนั้นกล่าวขอโทษ

รุ่นเยาว์คนอื่น ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดังพวกเขาทั้งหมดตัวสั่น

หญิงชราคนนี้คือศิษย์พี่ไป่ฮัวเฉา นางเป็นคนชอบความถูกต้องและเกลียดเผ่าปีศาจมากที่สุด นางยังเกลียดผู้ชายอีกด้วย หากใครกล้าที่จะต่อต้านคำสอนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้นางจะสอนบทเรียนที่รุนแรงแก่พวกเขา

สาวกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ต่างก็กลัวนาง

“ขยะที่ต่ำต้อยนั้นซ่อนตัวอยู่ใกล้เมืองหลวงและนางก็คิดได้อย่างแยบยล สถานที่ที่อันตรายที่สุดคือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด แต่น่าเสียดายที่ข้าก็ยังพบนางอยู่ !” ไป๋ฮัวเฉาหัวเราะอย่างเย็นชา นางไม่พอใจกับเทพธิดาที่ทำผิดกฎและต้องการลงโทษนาง

“ท่านอาจารย์เมื่อท่านเจอกับพี่สาวเทียนหลิงเอ๋อร์ ท่านจะทำอะไรกับนาง ?” รุ่นเยาว์ถามอย่างกังวล

ไป๋ฮัวเฉาเหลือบมองนางและโบกแขนเสื้อ “แน่นอนว่าข้าจะแท้งลูกในท้องของนางและทำลายการบ่มเพาะของนางดึงรากบาณของนางออกมาและขังนางไว้!”

หัวใจของสาว ๆ คนอื่นหดหู่ลง นั่นมันเลวร้ายเกินไป พวกเขาบางคนที่ปรารถนาที่จะมีความรักแต่เดิมก็ดับความคิดดังกล่าวทันที

“ท่านอาจารย์ เทียนหลิงเอ๋อร์กำลังจะคลอด ทารกได้คลอดออกมาแล้วและตอนนี้ทั้งสองมีชีวิตอยู่” รุ่นเยาว์กล่าวอย่างระมัดระวัง

“นั่นเรียกว่าสิ่งมีชิวิตหรอ !” เธอดุ

“นั่นมันลูกครึ่งพันธุ์โสโครก มันดูถูกดูหมิ่นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ !” ใบหน้าของไป๋ฮัวเฉาเป็นสีเขียว เธอมองไปรอบ ๆ และทำให้ทุกคนตัวสั่น

“ไอ้เด็กนั่นมันต้องตาย !” ไป๋ฮัวเฉาเย้ยหยันอย่างเย็นชา

ในขณะนั้นแสงพุ่งขึ้นไปในอากาศและระเบิด มันให้แสงห้าสีและออร่าที่พลุ่งพล่านซึ่งน่าเกรงขามจริงๆ

ในอากาศจิ้งจอกเก้าหางยักษ์เปิดหางที่มีขนยาวทั้งเก้าหาง พร้อมกับใบหน้าที่สวยงามนั้นทำให้ทุกคนหลงใหล

การแสดงออกของไป๋ฮัวเฉาเปลี่ยนไปและเธอกัดฟัน “นังขยะนั่นให้กำเนิดไอ้สิ่งนั้นจริงๆด้วย !”

“เร็วๆตามข้ามา วันนี้ข้าจะบีบคอนางให้ตายต่อหน้าทุกคน !” ไปฮัวเฉาตะโกน นางยอมรับการยั่วยุเช่นนี้ไม่ได้

…

ภายในเมืองหลวงมีชายชราสองสามคนเห็นฉากดังกล่าว พวกเขายืนด้วยสีหน้าตกตะลึง

" จิ้งจอกเก้าหาง ! " ชายชราตัวสั่น

“นี่คือจิ้งจอกฟ้าเก้าหางเผ่าจิ้งจอกของเราไม่มีได้ถือกำเนิดมาหนึ่งหมื่นปีแล้ว” ชายชราร้องไห้ด้วยอารมณ์

“ลูกของเทียนหยู ลูกของเทพธิดาแห่งดินแดนร้อยดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์” ชายชราอีกคนรีบวิ่งมา ความคิดเดิมของพวกเขาไม่สำคัญอีกต่อไปสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือเด็กต้องเป็นของเผ่าจิ้งจอกเพื่อให้พวกเขาได้รับการเลี้ยงดู ในอนาคตจะมีจิ้งจอกฟ้าเก้าหางที่แข็งแกร่งอย่างน่าตกใจ

…

เมื่อราชวงศ์เห็นเช่นนั้นพวกเขาก็ขมวดคิ้ว “ให้ผู้ช่วยที่ได้รับการว่าจ้างมาไปสังเกตุการณ์ดู แต่อย่าเข้าไปยุ่ง อย่าทำร้ายใครปล่อยให้พวกเขาแก้ไขกันเอง!”

…

ผู้บ่มเพาะทั่วไปหลายคนก็เห็นเหตุการณืนี้เช่นกัน พวกเขาทั้งหมดต้องการชมและมุ่งหน้าไปยังจุดสูงสุด

บนยอดเขานั้น หลี่เซียนเต่าไม่รู้ว่ามีคนกำลังจะมา !

แม้ว่าเขาจะรู้เขาก็ไม่สนใจ !

เขาอุ้มเด็กผู้หญิงที่เหมือนเจียระไนจากหยกงดงามมาก นางดูอายุ 3-4 ขวบและสวยมาก !

ตั้งแต่อายุยังน้อยนางมีศักยภาพที่น่าตกใจ เมื่อนางเติบโตขึ้นนางจะเป็นเด็กผู้หญิงที่มีเสน่ห์ต่อโลก

แต่สิ่งที่แปลกคือเมื่อนางลืมตาขึ้นและเห็นหลี่เซียนเต่านางเริ่มหัวเราะคิกคัก

เสียงของนางเหมือนระฆังราวกับสายน้ำที่กระทบกับก้อนหินทำให้เกิดเสียงสูง

หลี่เซียนเต่าเอื้อมมือไปบีบจมูกของนาง “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าจะถูกเรียกว่าหวู่เซียนเอ๋อร์ !”

ดูเหมือนนางจะเข้าใจ นางเพียงแค่กอดมือขนาดใหญ่ของหลี่เซียนเต่าและวางมันลงบนใบหน้าของนางด้วยความสนุกสนาน

ดูเหมือนนางจะชอบหลี่เซียนเต่ามาก!

หลี่เซียนเต่ารู้ดีว่าเป็นเพราะนางได้รับการคุ้มครองจากธนาคารแห่งจักรวาลเมื่อนางเกิดดังนั้นนางจึงรู้สึกใกล้ชิดกับมัน

หลี่เซียนเต่าเป็นนายของธนาคารแห่งจักรวาลดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วนางจะรู้สึกใกล้ชิดกับเขา

แต่หลี่เซียนเต่ากอดนางเพียงชั่วครู่ก่อนจะวางนางลงและห่อตัวนางด้วยเสื้อคลุม นางจึงมองไปที่แม่

“ตื่นได้แล้ว” หลี่เซียนเต่าพูดเบา ๆ และฉีดพลังงานเพื่อให้ เทียนหลิงเอ๋อร์ ตื่นขึ้น

นางลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรงและมองไปที่หลี่เซียนเต่า นางมองไปรอบ ๆ และตื่นตระหนก

หลี่เซียนเต่าเอื้อมมือไปแตะที่หว่างคิ้วของนางเบา ๆ เพื่อทำให้นางสงบลง

เขาถ่ายทอดทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับนางโดยที่เขาขี้เกียจที่จะอธิบาย

หลังจากที่นางเห็นมันน้ำตาของนางก็ไหลลงมา

“ใครอยากให้เจ้าเสียสละตัวเองเพื่อช่วยพวกเรา !”

“ถ้าไม่มีเจ้า เราสองแม่ลูกจะอยู่อย่างไร” เทียนหลิงเอ๋อร์กอดลูกสาวของนางและรู้สึกเหมือนโลกนี้กำลังจะถล่มลงตรงหน้านาง

หลี่เซียนเต่ามองดูและพูดอย่างสงบว่า “ข้าจะให้อายุขัยเจ้า 1,000 ปีและลูกสาวของเจ้า 1,000 ปี ข้าหวังว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปและไม่ปล่อยให้สามีของเจ้าเสียสละโดยเปล่าประโยชน์ !”

เขาไม่สนใจว่านางจะเห็นด้วยหรือไม่เพราะเขาแค่มีหน้าที่ยื่นของที่แลกเปลี่ยนแล้วให้เท่านั้น

อาการบาดเจ็บของนางค่อยๆหายเป็นปกติ ลูกสาวของนางดูเหมือนจะเติบโตอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอดูดซับอายุขัยไป ใครจะรู้ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น ?

หลี่เซียนเต่ากล่าวด้วยความพึงพอใจ " ข้าจะช่วยเจ้าและให้อายุขัยแก่เจ้า การค้านี้สิ้นสุดลงและข้าจะจากไปทันที ! "

หลี่เซียนเต่าเป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆเขาไม่คิดที่จะเก็บสาวจิ้งจอกเก้าหางไว้กับตัวเองเลย

แม้ว่าจิ้งจอกฟ้าเก้าหางจะหายากและเมื่อโตขึ้นพวกมันจะแข็งแกร่งมาก

แต่หลี่เซียนเต่าสนใจหรือไม่ ?

เขาต้องการผู้ช่วยที่แข็งแกร่งในอนาคตหรือไม่ ?

“ธนาคารแห่งจักรวาลเป็นธุรกิจไม่ใช่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า !” หลี่เซียนเต่าคิดกับตัวเองและเดินออกไป

“ผู้แทน มีผู้เชี่ยวชาญสองสามคนกำลังมาพวกเขาดูเหมือนจะมีความก้าวร้าว” เทียนกวงหมิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม

เทวทูตกาเบรียลกล่าวว่า “พวกเขาไม่เป็นมิตรนัก”

เทพสงครามไมเคิลไม่ได้พูดอะไรและยืนอยู่ข้างหลังหลี่เซียนเต่า

เทียนหลิงเอ๋อร์อุ้มลูกน้อยของนางออกมาและมองดูเมฆบนท้องฟ้าที่ดูเหมือนดอกไม้เบ่งบาน สีหน้าของนางเปลี่ยนไปและนางพูดด้วยความสิ้นหวัง “ผู้อาวุโสฝ่ายวินัยในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้อยู่ที่นี่แล้ว นางมาที่นี่เพื่อจับตัวข้า”

เทียนหลิงเอ๋อร์ขอร้องหลี่เซียนเต่า “ท่านโปรดพาลูกสาวของข้าไป พวกเขาต้องการจับตัวข้าตราบใดที่เด็กยังมีชีวิตข้าจะทำอะไรให้ก็ได้ !”

หลี่เซียนเต่าไม่ได้พาเด็กไป เขาแค่ยืนเอามือไพล่หลังแล้วมองไปที่เมฆบนท้องฟ้า

นั่นคือศิษย์ผู้อาวุโสไป่ฮัวเฉาผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ !

ดูเหมือนนางจะมาพร้อมกับความไม่พอใจ นางขึ้นไปบนยอดเขาสายตาของนางเหมือนไฟฟ้า จ้องมองไปที่เทียนหลิงเอ๋อร์และเด็กในอ้อมแขน  นางกล่าว “นังขยะ เจ้ากล้าดียังไงถึงยังให้กำเนิดตัวประหลาดนั่น เจ้าทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ของข้ามัวหมองและขายขี้หน้า เจ้าสมควรตาย !”

หลี่เซียนเต่าขมวดคิ้วปากของหญิงชราคนนี้สกปรกมาก !