บทที่ 6 แก่นแท้ของผู้เชี่ยวชาญ

หลังจากปิดประตูเรียบร้อยแล้ว สักพักหนึ่ง เซี่ยง หยวนกวงก็อดไม่ได้ที่จะเปิดมันอีกครั้ง แล้วแอบชะโงกหน้าออกไปมองภายนอกจากรอยแง้มของประตู

อืม…ไอ้เด็กประถมยมฑูต, ยูนิคอร์นตัวนั้น และโมริ โคโกโร่ หายไปหมดแล้ว

ดีมาก อย่างน้อยช่วงนี้คงไม่มีคดีใหม่ผุดขึ้นมาอีกในแถวนี้

เขาปลดกระดุมเสื้อ ถอดเสื้อคลุมสีน้ำเงินออกแล้วแขวนไว้บนที่แขวนเสื้อ

จากนั้นก็ถอดตราทนายความออกจากเสื้อ เอาใส่กระเป๋าเสื้อไว้ แล้วเดินกลับเข้าสู่ห้องทำงาน

สำนักงานทนายความเซี่ยงหยวนมีสองชั้น — ชั้นล่างใช้เป็นที่พักอาศัย ส่วนชั้นบน ซึ่งขึ้นไปทางบันไดภายนอกตัวอาคารนั่นแหละคือห้องทำงานที่แท้จริง

แต่ก็มีบันไดภายในที่เชื่อมขึ้นไปชั้นบนได้เหมือนกัน และเซี่ยง หยวนกวงก็มักจะใช้เส้นทางนั้น

ก็แหงล่ะ การได้ทำงานจากบ้านโดยไม่ต้องออกไปข้างนอก มันจะรู้สึกดีกว่าต้องออกไปเยอะเลยไม่ใช่หรือ?

“เชอะ…รอยเลือดที่ข้อมือ? ไอ้เจ้าโคนันนี่มันทำได้ยังไงกันนะ”

เขานั่งลงบนเก้าอี้ในสำนักงาน แว่วตามองทิวทัศน์ภายนอกเล็กน้อย

ตอนนี้ตำรวจถอนกำลังไปหมดแล้ว แนวปิดพื้นที่ก็ถูกรื้อออกเรียบร้อย

ชั้นล่างของสำนักงานเซียงหยวนกลับคืนสู่ความสงบดังเดิม

…ก็ปกติแหละ ที่ตั้งสำนักงานนี่มันก็แสนจะไกลปืนเที่ยงอยู่แล้ว

เขาเปิดคอมพิวเตอร์อีกครั้ง เรียกดูภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิดก่อนหน้า

ย้อนกลับไปดูช่วงที่คำพูดของยานโตะ อิจิโร่เผยเบาะแสการซ่อนอาวุธ จากนั้นหยุดภาพไว้ตรงฉากที่แขนเขายื่นผ่านหน้าต่างอย่างแม่นยำ

พูดตามตรง เซี่ยง หยวนกวงเองก็อยากได้อุปกรณ์ที่ดีขึ้นเหมือนกัน แต่กระเป๋ามันแฟบ ชุดเครื่องมือเลยยังไก่กาอยู่

ฉากนี้ตอนสืบคดีโผล่มาแค่แว้บเดียว แต่โคนันกลับสามารถจับสังเกตลักษณะแขนของยานโตะในชั่วพริบตานั้นได้อย่างแม่นยำ

“…ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ ถึงผมจะไม่ถึงกับสังเกตอะไรไม่ออกเลย แต่ถ้าเทียบกับเจ้าโคนันนี่ก็ยังห่างชั้นอยู่มาก”

“ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป แล้วถ้ามีคดีอีก จะให้ผมพึ่งเจ้าโคนันพวกนักสืบอัจฉริยะไปตลอดเลยหรือไง?”

เซี่ยง หยวนกวงเอนหลังพิงเก้าอี้ มือสองข้างกอดท้ายทอย

ต่อไปก็ต้องติดตามดูสถานการณ์ของยานโตะ อิจิโร่ ถ้าเรื่องถึงขั้นต้องขึ้นศาล เขาก็จะสามารถขึ้นให้การในฐานะพยานแล้วเก็บแต้ม “ค่าพลิกคดี” ได้อีกครั้ง

ว่าแต่พยานกล่าวโทษจำเลยมันมีปัญหาอะไร? ใครแคร์ล่ะ?

เขาจ้องหน้าจอภาพจากกล้องวงจรปิด ครุ่นคิดว่าควรพัฒนาทักษะการสังเกตและตรรกะของตัวเองยังไงดี

แล้วเขาก็นึกถึงสิ่งที่ได้จากความสำเร็จ “พลิกคดีแรก” — ก็คือโอกาสสุ่มรับสกิลหนึ่งครั้ง

“ยังไงตอนนี้ก็ว่างอยู่แล้ว ลองเปิดใช้เลยก็แล้วกัน”

เซี่ยง หยวนกวงเอื้อมมือไปจิ้มบนหน้าจอแผงข้อมูลที่ลอยอยู่ต่อหน้า

ถัดมา วงล้อสุ่มขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในสายตา

ในนั้นเต็มไปด้วยอักษรตัวจิ๋วและช่องสีมากมายจนทำเอาเขามึนไปหมด

(เฮอะ แบบนี้ฉันจะสุ่มได้อะไรขึ้นมาฟะ… กดมั่วๆ ไปเลยก็แล้วกัน)

เหมือนวงล้อจะรับรู้ถึงความหมดหวังของเขา

มันเริ่มหมุนขึ้นเรื่อยๆ และเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาเริ่มรู้สึกเวียนหัวจนต้องหลับตา

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง วงล้อก็หยุดแล้ว

【ได้รับสกิล: แก่นแท้ของผู้เชี่ยวชาญ】

【เคยมีผู้เชี่ยวชาญด้านโป๊กเกอร์คนหนึ่ง ที่ไม่เคยแพ้แม้แต่เกมเดียวในระยะเวลาเจ็ดปี】

【นี่คือเคล็ดลับสู่ชัยชนะในทุกการแข่งโป๊กเกอร์】

(ผู้เชี่ยวชาญโป๊กเกอร์… เจ็ดปีไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง…)

(เดี๋ยวก่อน… ที่ว่ามานี่… หรือว่าจะเป็น——————)

ในสายตาเซี่ยง หยวนกวงฉายแววตะลึง

ในวินาทีนั้นเอง สิ่งรอบตัวเขาก็เริ่มบิดเบี้ยวและเปลี่ยนแปลง

เมื่อเขาตั้งสติได้อีกครั้ง ที่ตรงหน้ากลับกลายเป็นบาร์สลัวๆ แห่งหนึ่ง

เซี่ยง หยวนกวงนั่งอยู่ฝั่งหนึ่งของโต๊ะโป๊กเกอร์ ขณะที่อีกฝั่งคือชายวัยกลางคนสวมหมวก

ถึงทั้งสองจะยังไม่ได้พูดอะไร แต่เซี่ยง หยวนกวงก็สามารถสัมผัสถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากอีกฝ่ายได้

นั่นคือแรงกดดันที่มีเฉพาะ “ทนายความผู้ไม่เคยพ่าย” เท่านั้น

“คุณคือ… ทนายความ นารุโฮโดะ เรียวอิจิ ใช่ไหม?”

เซี่ยง หยวนกวงถามอย่างระมัดระวัง

ชายคนนั้นกำลังสับไพ่ในมือตนเอง

แม้จะยังไม่ตอบ แต่เซี่ยง หยวนกวงก็รู้คำตอบแล้ว

เพราะที่ปกคอเสื้อของอีกฝ่าย มีตราทนายสีทองแวววาวติดอยู่

——ผู้เชี่ยวชาญจะไม่มีวันละเลยอุปกรณ์ของตนเองเด็ดขาด

และนารุโฮโดะ เรียวอิจิ ก็คือผู้เชี่ยวชาญด้านการว่าความตัวจริง

“ถึงตอนนี้แล้ว จะพูดเรื่องแบบนั้นไปมีประโยชน์อะไรอีก?”

“ฉันไม่ใช่ทนายความแล้ว”

นารุโฮโดะ เรียวอิจิ วางไพ่ในมือลงบนโต๊ะ แล้วหงายมันขึ้นมาทั้งหมดในพริบตา

เจ้าหน้าที่แจกไพ่เดินเข้ามา เก็บไพ่ทั้งหมดไปสับใหม่ ก่อนวางไว้กลางโต๊ะ

“ฉันอยู่ที่นี่ เล่นโป๊กเกอร์มาเจ็ดปี — ไม่เคยแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว”

“เพราะนี่คือเกมที่สามารถชนะได้แน่นอน — ถ้าเข้าใจกลยุทธ์ของมัน มันก็ง่ายพอๆ กับการว่าความในศาล”

“ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพยายามปิดบังแค่ไหน การเคลื่อนไหวเล็กน้อยก็จะเผยข้อมูลออกมา”

เจ้าหน้าที่แจกไพ่เริ่มแจกอีกครั้ง นารุโฮโดะ เรียวอิจิ รับไพ่มาแล้วพูดกับเซี่ยง หยวนกวง

“ถ้าคุณสามารถจับจุดเล็กๆ นั้นได้ คุณก็ชนะแล้ว”

เซี่ยง หยวนกวงหยิบไพ่ของตนขึ้นมาดู — เป็นโพแดง 7

“งั้น… ลองพิสูจน์กันเลยแล้วกัน”

นารุโฮโดะ เรียวอิจิฟาดมือลงบนโต๊ะ ลมแรงพัดโหมกระหน่ำ

เขาชี้นิ้วมาที่เซี่ยง หยวนกวง

“ถ้าเอาชนะฉันในเกมโป๊กเกอร์ได้สักหนึ่งตา ก็ถือว่าผ่านด่าน!”

คุณได้เรียนรู้พื้นฐานของเกมโป๊กเกอร์แล้ว

ภารกิจต่อไปคือเอาชนะนารุโฮโดะ เรียวอิจิ ผู้เชี่ยวชาญโป๊กเกอร์ให้ได้!

เซี่ยง หยวนกวงนั่งอยู่ท่ามกลางสายลม ปล่อยให้ผมเผ้าของเขาปลิวว่อน

อะไรเนี่ย!? ที่ว่า “แก่นแท้ของผู้เชี่ยวชาญ” นี่หมายถึงให้ฉันเรียนรู้ด้วยตัวเองเหรอ!?

นี่มันระบบสุ่มบ้าอะไรกัน!?

…แต่ถึงคู่ต่อสู้จะเป็นนารุโฮโดะ เรียวอิจิ เขาก็ไม่ยอมแพ้หรอก

“งั้นฉันจะผ่านด่านให้เร็วที่สุดเลยครับ คุณนารุโฮโดะ เรียวอิจิ!”

เซี่ยง หยวนกวงตบโต๊ะอย่างแรง ลมอีกลูกพัดกระหน่ำตอบโต้

สองผู้ใช้เวทสายลมโชว์พลังใส่กันกลางโต๊ะโป๊กเกอร์!

“ขอให้ฉันชนะ….”

…

“…ได้ซะที่ไหนล่ะเฟ้ย!”

เซี่ยง หยวนกวงนั่งอยู่บนเก้าอี้ในสำนักงานของตนเอง สีหน้าบอกไม่ถูก

ทำไมนารุโฮโดะ เรียวอิจิถึงมีลูกแก้วยันต์ “มากาตามะ” ด้วยล่ะ!?

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาดวงดีได้ไพ่เทพมาติดกันหลายตา ป่านนี้ก็คงแพ้ยับไปแล้ว!

แต่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เวลายังคงอยู่ที่เดิม — ราวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่เคยมีอยู่จริง

แต่เซี่ยง หยวนกวงรู้ดี — มันไม่ใช่ภาพลวง

เพราะแผงสถานะในสายตาของเขา เปลี่ยนไปเรียบร้อยแล้ว

【ชื่อ: เซียงหยวนกวง】

【การสังเกต: ★★☆☆☆】

【ตรรกะ: ★☆☆☆☆】

【สมรรถภาพร่างกาย: ★★★★☆】

【การตอบสนอง: ★★☆☆☆】

【ทักษะ: เทคโนโลยีสารสนเทศ LV1, เกม LV2, การต่อสู้มือเปล่า LV2, โป๊กเกอร์ LV3……】

【ภาษา: ภาษาจีน (คล่องแคล่ว), ภาษาญี่ปุ่น (คล่องแคล่ว), ภาษาอังกฤษ (พอใช้)】

【ล็อกหัวใจ: พร้อมใช้งาน】

【กระสุวาทะ: 5/5】

【แต้มพลิกคดี: 150】

ค่าการสังเกตที่เพิ่มขึ้นหนึ่งดาว — มันพิสูจน์ได้แล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น “ไม่ใช่ภาพลวงตา”!

(จบตอน)