149.ค่ายกลจากภาพวาดห้าเมล็ดพันธุ์จักรวาล!

"ไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็ได้ก่อกรรมอันเลวร้ายไปแล้ว ควรจะรีบยอมจำนนเสียเถอะ บางทีเจ้าอาจจะต้องทนทุกข์ทรมานน้อยลง!"

ชายหนุ่มระดับแก่นทองคำที่ยืนอยู่แถวหน้าหัวเราะ วงแสงหมุนเวียนอยู่ด้านหลังศีรษะของเขา ทำให้ดูราวกับเป็นเซียนจากสวรรค์ที่ลงมายังโลกมนุษย์ ทว่าเสียงหัวเราะของเขากลับเย็นยะเยือกและกรีดลึกลงไปถึงกระดูก ทำลายความรู้สึกนั้นลงโดยสิ้นเชิง

จากนั้น เขาก็ยื่นมือออกไป มือข้างนั้นพุ่งข้ามห้วงมิติอันกว้างใหญ่ และเมื่อมันตกลงมา ก็ราวกับทำให้มิติทั้งหมดสั่นสะเทือน

และเป้าหมายของมือข้างนั้นก็ทำให้ทุกคนตกตะลึง!

เพราะเขาบังอาจถึงขนาดจะถอนรากถอนโคนทั้งเมืองต้าเยียนออกมาเลยทีเดียว!

มือขนาดใหญ่ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ต่อหน้าทุกสายตา!

ทว่าเด็กน้อยที่ดวงตาเริ่มมีเลือดหยดลงมา และอดทนรอคอยมาเนิ่นนาน กลับเผยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

เขาบีบแผ่นหยกในฝ่ามือจนแตกละเอียด

หลินเสวียนมองไปยังกองทัพนับล้าน เนตรหยินหยางของเขาเปล่งประกายด้วยความยิ่งใหญ่ดุจเป็นตัวแทนจากสวรรค์ และยังเผยความงดงามราวกับยุคแรกเริ่มของโลก!

"เปิดใช้ค่ายกล!"

"ภาพวาดห้าเมล็ดพันธุ์จักรวาล!"

"ข้าจะสังเวยพวกมันทั้งหมด!"

ทันทีที่เสียงของ หลินเสวียน ดังขึ้น สีหน้าของชายหนุ่มระดับแก่นทองคำผู้หยิ่งผยองของราชวงศ์เซียนสวรรค์ก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!

เขารู้สึกถึงอันตรายรุนแรงพุ่งเข้าใส่ หัวใจของเขาหดเกร็งราวกับกำลังเผชิญหน้ากับความตาย เส้นผมของเขาลุกชันขึ้นโดยสัญชาตญาณ เขาไม่คิดแม้แต่น้อย รีบพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อสังเกตโดยรอบ!

เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ไม่เพียงแค่สัมผัสวิญญาณของผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำคนนี้ที่รู้สึกถึงความผิดปกติ แม้แต่ผู้ฝึกตนแก่นทองคำอีกสิบกว่าคนที่เหลือก็กรีดร้องเสียงแหลม และสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!

ตั้งแต่เกิดมา พวกเขาไม่เคยสัมผัสถึงอันตรายอันยิ่งใหญ่เช่นนี้มาก่อน ราวกับว่าความตายอยู่ตรงหน้า ทำให้ร่างกายสั่นสะท้าน วิญญาณหนาวเหน็บ!

ขณะที่เหล่าทหาร องครักษ์ขนนกทมิฬ และกองทัพล้านนายที่อยู่ด้านหลังก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากสัมผัสวิญญาณของพวกเขา ทุกสายตาหันไปสำรวจรอบด้านด้วยความระแวง!

ทันใดนั้นเอง—

เสียงลึกลับก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า!

เหนือ เมืองต้าเยียน แสงศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นฟ้า! ในพริบตาศูนย์กลางของเมืองแผ่ขยายออกไปในรัศมี 5,000 ลี้ แสงอันเจิดจรัสส่องทะลวงท้องนภา!

แสงนี้เปี่ยมไปด้วย ความยิ่งใหญ่เกรียงไกร ประหนึ่งเป็นดวงเนตรของจักรพรรดิผู้ปกครองทั้งแปดทิศหกเขต!

แสงนี้เต็มไปด้วย พลังอันแข็งแกร่ง ประหนึ่งเป็นกระบี่ของเซียนกระบี่ ตัดขาดทะเลดารา พุ่งทะยานทำลายล้างเทพอสูร!

ซ่าาา!!

แทบจะในทันที เหล่าทหารของราชวงศ์เซียนสวรรค์ที่ถูกแสงนี้แตะต้องก็ระเบิดกลายเป็นกองเลือด ดับสิ้นในพริบตา!

นี่มันปราณกระบี่!?

แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำยังต้องตายต่อหน้าปราณกระบี่เหล่านี้ สำหรับกองทัพล้านนายที่ถูกใช้เป็นแนวหน้า พวกมันไม่ต่างจากแมลงที่บินเข้าไปในเปลวไฟ!

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?"

เหล่าผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำที่ลอยอยู่บนฟ้า ต่างพากันตกตะลึง มองไปรอบๆ หวังจะค้นหาต้นตอของแสงเหล่านี้!

ทว่า...ก่อนที่พวกเขาจะขยับตัวได้ ปราณกระบี่หนึ่งก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา!

ฟึ่บ!

ความเร็วของปราณกระบี่เหล่านี้เร็วเกินกว่าที่พวกเขาจะหลบเลี่ยงได้!

ฉึก!!

ร่างของผู้ฝึกตนแก่นทองคำบางคนถูกแทงทะลุ ร่างของพวกเขาอ่อนแอราวกับแผ่นกระดาษ!

บึ้มมมม!!

ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวทำลายล้างร่างกายพวกเขาจนแหลกสลาย ก่อนที่แม้แต่เสียงกรีดร้องจะดังขึ้น พวกเขาก็ถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ แล้ว!

"หยู่ตี้!"

ชายหนุ่มระดับแก่นทองคำพุ่งเข้าไปหวังช่วยเหลือ ทว่าก่อนที่เขาจะทันปกป้อง พลัง ของอีกฝ่าย ปราณกระบี่อีกเล่มหนึ่งก็พุ่งเฉียดผ่านเขาไป!

ถึงแม้มันจะไม่โจมตีโดยตรง แต่แรงสั่นสะเทือนของมันก็รุนแรงพอที่จะ ฉีกแขนของเขาออก! เลือดสาดกระจาย!

"บัดซบ! คืนมาเดี๋ยวนี้!"

เขาต้องการดึง แก่นโลหิต ของตนกลับคืน เขาสร้างตราประทับในมือทันที แสงสีรุ้งเปล่งประกายออกมา ทว่าแก่นโลหิตนั้นกลับถูกบางสิ่งตรึงเอาไว้ มันไม่กลับมาสู่ร่างเขา!

"ไม่!! ไม่!! คืนมาาา!!!"

มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับเขาคนเดียว!

เหล่าผู้ฝึกตนแก่นทองคำอีกหลายคนร้องคำรามดังกึกก้อง พวกเขาตัวสั่น ดวงตาเบิกโพลง แก่นโลหิตในร่างของพวกเขาก็ถูกดึงออกมาเช่นกัน!

"ปราณกระบี่ท่วมทิศ! พิภพล่มสลาย!"

ผู้ฝึกตนแก่นทองคำคนหนึ่งตะโกนลั่น ปราณวิญญาณของเขาปะทุขึ้น กระบี่ในมือพุ่งขึ้นฟ้า แยกออกเป็นสิบกระบี่ทะยานโจมตีปราณกระบี่ที่กำลังดูดกลืนโลหิตของพวกเขา!

เมื่อ หลินเป่า และคนอื่นๆ ใน เมืองต้าเยียน เห็นฉากนี้ หัวใจของพวกเขาสั่นสะท้าน พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าผู้ฝึกตนแก่นทองคำของราชวงศ์เซียนสวรรค์จะทรงพลังถึงเพียงนี้!

พวกเขาทุกคนต่างมีพลังแข็งแกร่งพอที่จะต่อกรข้ามระดับ!

หากพวกเขาได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดตั้งแต่แรก... หลินเป่าและพวกคงไม่มีโอกาสรอด!

แต่ถึงกระนั้น...มันก็ไร้ประโยชน์!

กระบี่สิบเล่มที่พุ่งเข้าใส่ กลับถูกบดขยี้ในพริบตา!

แก่นโลหิตทั้งหมดของเขาถูกดูดออกจนแห้งเหือด ร่างของเขาสั่นระริกก่อนที่—

"แคร่ก!!"

ร่างของเขาแตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ ดุจภาพวาดที่ถูกกัดกร่อน!

"บัดซบ! มีค่ายกลซ่อนอยู่! ที่นี่กลายเป็นทุ่งสังหารไปแล้ว! รีบถอยออกไปเดี๋ยวนี้!!!"

ชายหนุ่มจากราชวงศ์เซียนสวรรค์ ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น!

เขากัดฟันแน่น ปิดปากบาดแผล รีบออกคำสั่ง!

อย่างไรก็ตาม คนผู้นี้กลับค้นพบความจริงช้าเกินไปแล้ว

ภายในรัศมี 5,000 ลี้ รอบเมืองต้าเยียน นอกจากพื้นที่ของเมืองแล้ว ทุกพื้นที่ล้วนถูกปกคลุมไปด้วยพลังปราณบี่โบราณนี้!

เหล่าผู้ฝึกตนระดับ แก่นทองคำ ต่างประสบภัยพิบัติ และกองทัพล้านนายที่อยู่ในระยะไกล ก็ไม่ต่างกัน!

ไม่ว่าจะเป็น องครักษ์ขนนกทมิฬ หรือทหารทั่วไป แก่นโลหิตของพวกเขาต่างถูกดูดกลืนไปจนหมดสิ้น!

"อ๊ากกกกก!!!"

เหล่าทหารของราชวงศ์เซียนสวรรค์ต่างคำรามก้อง! พวกเขาใช้วิธีทุกอย่างเท่าที่มี ไม่ว่าจะเป็นสมบัติวิเศษหรือวิชาใดๆ แต่มันกลับไร้ผลโดยสิ้นเชิง!

พวกเขาถูกปราณกระบี่นี้แทงทะลวงอย่างง่ายดาย!

ตูมมมมมมม!!

เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นระลอก! ป้อมปราการและเรือรบที่ปกคลุมท้องฟ้าถูกทำลายจนสิ้น!

เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดดังก้องไปทั่วผืนฟ้า!

ต้องเข้าใจว่า… ทหารล้านนายเหล่านี้ มิใช่ทหารธรรมดา พวกเขาเป็นเมล็ดพันธุ์ในอนาคตของราชวงศ์ เป็น คมดาบ คมกระบี่ ของอาณาจักร!

ทว่าต่อหน้ากระแสปราณกระบี่เหล่านี้ พวกเขากลับอ่อนแอราวกับกระดาษบาง!