- หน้าแรก
- เกิดใหม่เป็นทารก เสียงของข้าคือเสียงของมหาเต๋า
- 148.หลินเสวียนลงมือ!
148.หลินเสวียนลงมือ!
148.หลินเสวียนลงมือ!
กองทัพนับล้านนั้นอธิบายได้ง่ายมาก ในเรื่องราวต่างๆ มักจะกล่าวถึงกองทัพนับล้าน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมันจริงๆ จะรู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาล ความรู้สึกนี้เพียงพอที่จะทำให้จิตใจสั่นสะท้านและความกล้าหาญแตกสลาย!
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เห็นฉากนี้ไม่อาจห้ามความหวาดกลัวในใจได้!
บนท้องฟ้าสูง แสงสว่างไม่มีที่สิ้นสุดส่องประกาย แม้ว่าผู้คนจากตระกูลหลินจะล่าถอยอย่างรวดเร็วแล้วก็ตาม แต่กองทัพนับล้านของราชวงศ์เซียนสวรรค์ก็ยังคงไล่ตามและโจมตีอย่างไม่ลดละ!
แสงเจิดจ้ามาจากทิศทางของราชวงศ์เซียนสวรรค์ บ้างมาจากเรือรบ บ้างจากป้อมปราการ และบางส่วนมาจากสัตว์อสูรดุร้ายที่ลากจูง!
พูดตามตรง การโจมตีแต่ละครั้งอาจไม่รุนแรงเป็นพิเศษ แต่เมื่อรวมกันแล้ว พลังของมันกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
ภายใต้การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่เหล่าศิษย์ตระกูลหลินจะต้านทานได้!
ดังนั้น ศิษย์ตระกูลหลินที่อยู่กลางอากาศจึงเต็มไปด้วยเลือดและบาดแผล แม้ว่าพวกเขาจะพยายามหลบหลีกการโจมตีและต่อสู้พลางถอยหลัง แต่การโจมตีจากเรือรบและป้อมปราการก็ถาโถมมาอย่างต่อเนื่องและหนาแน่นเกินไป ส่งผลให้ศิษย์ตระกูลหลินหลายคนได้รับบาดเจ็บ และต้องให้พวกพ้องช่วยพยุงขณะเร่งรุดล่าถอย!
เบื้องหลังทุกคนคือ หลินเป่า หลินเทียนหย่า และเหล่าผู้อาวุโส พวกเขาได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อถ่วงเวลาผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำทั้งสิบสามคนของราชวงศ์เซียนสวรรค์ ไม่เช่นนั้น ศิษย์ตระกูลหลินคงถูกกองทัพสังหารจนสิ้นซากในที่สุด!
ในขณะนั้นเอง ชายชราในชุดคลุมดำที่ซวนหนี่แปลงกายเป็นก็ได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา เปลวไฟสีดำลุกโชนรอบตัวเขา และจิตสังหารพวยพุ่ง การต่อสู้ได้เข้าสู่ช่วงที่ดุเดือดถึงขีดสุด และเขาก็พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อปัดป้องการโจมตีบางส่วนให้กับกลุ่มของหลินเป่า!
สถานการณ์ในตอนนี้ หากซวนหนี่ไม่ช่วยหลินเป่า คนต่อไปที่ต้องตายก็คือเขาเอง เพราะจ้าวแห่งหุบเหวมืดกำลังเผชิญหน้ากับราชวงศ์เซียนสวรรค์อยู่แล้ว หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากหลินเป่าและคนอื่นๆ เขาก็ไม่มีทางต้านทานผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำทั้งสิบสามคนนี้ได้แน่นอน!
เสียงฉีกขาดดังขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าหลินเป่าจะใช้สุดยอดวิชาเนตรและไพ่ตายทั้งหมดของเขาแล้ว และมีพลังแข็งแกร่งมาก แต่ไหล่ของเขาก็ยังถูกแทงจนเกือบถูกตัดขาดเป็นสองท่อน นั่นเป็นเพราะว่าป้อมปราการและเรือรบที่อยู่ไกลออกไปนั้นน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง ทุกการโจมตีของพวกมันล้วนควบแน่นมาจากพลังของค่ายกล และแต่ละรอบการโจมตีนั้นล้วนมีการโจมตีกว่าเป็นร้อยเป็นพันครั้งรวมกัน!
“เสวียนเอ๋อร์!”
ในทิศทางของเมืองต้าเยียน เหล่าสตรีของตระกูลหลินที่เห็นสถานการณ์อันน่าเวทนานี้ต่างรู้สึกเจ็บปวดและทรมานใจ พวกนางต้องการให้หลินเสวียนเข้ามาช่วยเหลือ
ทว่าหลินเสวียนกลับทำได้เพียงกำหมัดเล็กๆ ของเขาแน่น แม้ว่าเขาจะร้อนใจเป็นอย่างยิ่ง แต่เขารู้ว่าเขายังขาดอีกเพียงเล็กน้อยก็จะสามารถกระตุ้นค่ายกลได้สำเร็จ
“รออีกนิดเดียว! อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น!”
ในท้องฟ้าที่ห่างไกล อักขระนับพันพันเริ่มทอแสงระยิบระยับ พลิกเปลี่ยนกลางอากาศ ราวกับสายน้ำแห่งสวรรค์ที่กำลังไหลย้อนกลับ ทั้งงดงามและเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย!
เสียงแตกหักดังขึ้นอีกครั้ง ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำของราชวงศ์เซียนสวรรค์ลงมืออีกครั้ง เขาฉีกแขนของหลินเทียนหย่าออก เลือดสาดกระจายไปทั่วท้องฟ้า จากนั้นเขาบิดแขนของหลินเทียนหย่าด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนจะบดขยี้มันให้แหลกเป็นชิ้นๆ!
“นี่หรือเมืองต้าเยียนที่ลือกันว่าแข็งแกร่ง? ดูแล้วก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนัก! คิดจะหนีกลับไปงั้นหรือ? หนีไปแล้วมีประโยชน์อะไร? ยังไงพวกเจ้าก็ต้องติดกับและถูกฆ่าทิ้งอยู่ดี!”
ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำคนนี้เผยสีหน้าดุร้าย มือของเขายังคงเปื้อนเลือดและเศษเนื้อ ราวกับเทพสังหาร!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังดูอ่อนเยาว์มาก ไม่มีร่องรอยกาลเวลาเลย เขาสามารถเทียบเคียงกับว่าที่ผู้นำคนต่อไปของตระกูลหลิน—หลินฮ่าว เป็นไปได้ว่าเขาก็เป็นยอดอัจฉริยะเช่นกัน!
“ต่อให้หนีไปแล้วจะทำอะไรได้? พวกเจ้าก็หนีไม่พ้นความตายในที่สุด! กองทัพนับล้านของราชวงศ์เซียนสวรรค์ของพวกข้าได้มาถึงแล้ว พวกเจ้ากล้าคิดจะหนีอย่างนั้นหรือ? ทำไมไม่ยอมจำนนเสียแต่โดยดี?”
ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำอีกคนปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังเขา ดวงตาของเขาเจิดจ้าและเต็มไปด้วยจิตสังหาร กระบี่สีเลือดหกเล่มหมุนวนอยู่ด้านหลังของเขา และพลันปล่อยกระบี่ปราณจำนวนมหาศาลออกมา พุ่งเข้าทะลุร่างของหลินเป่า!
ฟึ่บ!
ทันใดนั้นเอง หลินเป่าพ่นเลือดออกมาคำโต ร่างกายของเขาเหี่ยวแห้งลงราวกับปราณโลหิตและพลังชีวิตถูกดูดกลืนไปจนหมด!
จากนั้น กระบี่ปราณสีเลือดเหล่านั้นก็ก่อตัวกันเป็นม่านกระบี่ พุ่งทะยานเป็นเส้นตรงและขวางเส้นทางหลบหนีของทุกคนเอาไว้!
“ฆ่ามัน!”
เมื่อผู้คนของตระกูลหลินเห็นสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา โดยเฉพาะซวนหนี่ที่เผยร่างหลักออกมา!
เปลวเพลิงสีดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างกายที่เน่าเปื่อยของซวนหนี่เต็มไปด้วยอักขระ ร่างของมันสูงใหญ่ถึงพันจั้ง ดั่งภูเขาลูกย่อมๆ ซวนหนี่พุ่งเข้าหาและกำจัดปราณกระบี่ที่ติดอยู่บนร่างของหลินเป่า ทว่า ราคาที่ต้องจ่ายคือกรงเล็บของมันถูกบิดจนแหลกเป็นชิ้นๆ!
พร้อมกันนั้น ซวนหนี่ยังได้ปลดปล่อยพลังของสายเลือดของมันออกมา ดวงตะวันเพลิงดำแขวนอยู่บนหลังของมัน ภายใต้การเสริมพลังของดวงตะวันนี้ ซวยหนี่ราวกับได้รับพรจากอสูรศักสิทธิ์ มันพุ่งเข้าปะทะกับปราณกระบี่สีเลือดที่ขวางเส้นทาง ต้องการทำลายมันให้สิ้นซาก!
แคร่ก!
กระบี่ปราณเหล่านั้นปะทะกับซวนหนี่ ทว่ามันกลับรู้สึกว่าตนเองพุ่งชนกำแพงเหล็ก! พลังของมันแข็งแกร่งเพียงพอแล้ว แต่ปราณกระบี่กลับเพียงแค่แตกร้าวเล็กน้อย ไม่ได้ถูกทำลายอย่างที่มันคาดหวังไว้เลย!
พลังของซวนหนี่ยังไม่แข็งแกร่งพอ!
ในขณะที่ซวนหนี่เริ่มหมดหวัง จู่ๆ เสาแสงเจิดจ้าก็พุ่งขึ้นมาจากระยะไกล!
“จงเปิด!”
มันเป็นสายตาที่เหมือนจะบรรจุพลังของยุคมาตั้งแต่บรรพกาล ทั้งทรงพลังและยิ่งใหญ่ มันทำลายปราณกระบี่สีเลือดที่แข็งแกร่งจนแทบจะทำลายไม่ได้ให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ในพริบตา!
“เร็วเข้า! รีบมาเร็วเข้า!”
ร่างเล็กๆ ของหลินเสวียนนอนพิงอยู่ด้านหลังผู้อาวุโสของตระกูลซวน—ซวนชางหลิน ดวงตาของเขาแดงก่ำไปจนสุดขีด เต็มไปด้วยเส้นเลือดที่แทบจะมีเลือดหยดลงมา เนตรหยินหยางของเขาได้ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว!
หลินเสวียนใช้พลังของซวนชางหลินเพื่อกระตุ้นพลังเนตรหยินหยางของเขา!
“กรรร!”
ซวนหนี่จะปล่อยโอกาสดีๆ เช่นนี้ให้หลุดลอยไปได้อย่างไร? มันคำรามลั่น หัวของมันเปล่งแสงมืดออกมา ดวงตะวันขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่เบื้องหลังของมันลุกโชนขึ้นในทันที ราวกับดวงดาวที่กำลังล่มสลาย!
ซวนหนี่เผาผลาญแก่นโลหิตของตนเอง จากนั้นมันก็พุ่งตัวไปพร้อมกับนำพาศิษย์ตระกูลหลินทั้งหมดเข้าสู่เขตเมืองต้าเยียนได้สำเร็จ!
ในระยะไกล ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำของราชวงศ์เซียนสวรรค์ทั้งหมดต่างพากันหัวเราะเสียงดัง
"โอ้? ฮ่าๆๆ! น่าสนใจจริงๆ ไม่เพียงแต่เราได้เห็นสัตว์อสูรโบราณอย่างซวนหนี่ เรายังได้เห็นเด็กคนนี้อีกด้วย! ดวงตาของเขามีพลังเช่นนั้น น่าสนใจไม่น้อยเลย!"
"ข้าว่าน่าจะเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินที่ผู้อาวุโสของพวกเรากล่าวถึงแน่ๆ เด็กคนนี้สังหารองค์ชายของราชวงศ์เซียนสวรรค์เรา แล้วยังกล้าหนีไปอีก แต่ที่ทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ คือ... เขาอายุแค่ครึ่งปีเท่านั้น!"