85.หุบเหวมืดล่าถอย และ การเฉลิมฉลอง!
85.หุบเหวมืดล่าถอย และ การเฉลิมฉลอง!
ครั้งแรก เขาใช้ปรากฏการณ์เพื่อทำร้ายเจ้าหุบเหวมืดโดยตรง
ครั้งที่สอง เขาใช้วิธีท่องเก้าคำลับเพื่อช่วยให้บรรพชนหลินทะลวงสู่ระดับจิตวิญญาณ!
พวกมันปล่อยให้เด็กทารกคนนี้มีชีวิตอยู่ไม่ได้ ไม่เช่นนั้น เขาจะกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ อาจถึงขั้นทำลายหุบเหวมืดได้เลย!
ในขณะนั้น เสือดำสามเศียรตัดสินใจอย่างเด็ดขาด มันคำรามเสียงดังและก้าวไปข้างหน้า พลังปีศาจแผ่กระจายไปทั่ว "หลินชิงเทียน! อย่าได้โอหังไปนัก!"
"เจ้าคิดจะฆ่าพวกเราหมดงั้นหรือ? ทำไมไม่ลองดูสภาพของตัวเองตอนนี้ก่อน? หรือเจ้าคิดว่าตัวเองจะสังหารพวกเราทั้งหมดได้?" คลื่นเสียงที่แผ่ซ่านออกมานั้นทรงพลังยิ่งนัก
เมื่อได้ยินคำพูดของเสือดำสามเศียร บรรดาอสูรร้ายและตระกูลใหญ่ต่าง ๆ ในเมืองฉีซานก็เริ่มตื่นตัว
ถูกต้อง! แม้ว่าเจ้าหุบเหวมืดจะพ่ายแพ้ แต่ยังมีฝูงอสูรน่าสะพรึงกลัวอยู่นับไม่ถ้วน!
ยิ่งไปกว่านั้น บรรพชนหลินก็มาถึงขีดจำกัดของตนแล้ว หากพวกมันสามารถกลืนกินบรรพชนหลินและหลินเสวียนที่อยู่ห่างออกไปได้...
ท้ายที่สุด ฝูงอสูรที่อยู่ตรงหน้านี้มีจำนวนมากมาย พวกมันก็ยังสามารถสังหารคนของตระกูลหลินได้!
ในขณะนั้น ฝูงอสูรที่แน่นขนัดจนบดบังท้องฟ้าและพื้นดินต่างเผยสีหน้าลำบากใจ พวกมันกำลังต่อสู้กับความโลภภายในจิตใจ!
ดังนั้น บรรยากาศจึงตึงเครียดขึ้นมาทันที
"พวกเจ้ากล้าหาญนัก! หากอยากลอง ข้าไม่ขัดข้องที่จะให้พวกเจ้าลิ้มรสความตาย!"
บรรพชนหลินตะโกนเย็นชาแล้วก้าวไปข้างหน้า ร่างของเขาเปล่งแสงสีทองออกมา พลังปราณและเลือดเดือดพล่านดั่งมหาสมุทร เขาเหยียดฝ่ามือขนาดมหึมาที่บดบังทั้งฟ้าดินลงมา และมันฟาดลงไปยังจุดที่อสูรร้ายรวมตัวกันหนาแน่นที่สุด!
"อ๊ากก!!"
"ไม่นะ!"
"หนีเร็ว!"
"ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าไม่อยากตาย!"
เสียงร้องโหยหวนดังก้องไปทั่ว ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยเลือด
ท้ายที่สุด บรรพชนหลินบรรลุระดับจิตวิญญาณแล้ว แม้เขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและอยู่ในสภาพใกล้ตาย แต่อสูรที่อยู่เพียงระดับแก่นทองคำหรือตำหนักม่วงย่อมไม่อาจต้านทานเขาได้!
เพียงแค่ฝ่ามือเดียวก็ทำให้เศษเนื้อและโลหิตปลิวกระจาย เสียงกรีดร้องปกคลุมผืนดิน มีอสูรร้ายนับร้อยนับพันตัวที่ถูกบดขยี้จนสิ้นชีพเพราะหนีไม่ทัน!
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ในที่สุดฝูงอสูรก็ระงับความโลภภายในใจลงได้ เสือดำสามเศียรเผยความหวาดกลัวในดวงตาทั้งหกของมัน มันไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันหลังกลับแล้วหนีทันที!
สุดท้าย บรรพชนหลินก็ลงมืออย่างไม่ลังเล เขากลายเป็นกระบี่สายหนึ่ง ฟันตัดพลังปีศาจและความมืดของหุบเหวมืดที่ล้อมรอบเมืองต้าเยียน!
จากนั้น พลังปีศาจและหุบเหวมืดก็สลายไป!
ผ่านไปครึ่งเดือน ในที่สุดแสงอาทิตย์ก็สาดส่องลงบนผืนดินแห่งนี้อีกครั้ง
เมื่อบรรดาขุมอำนาจต่าง ๆ ในอาณาจักรฉีซานที่อยู่ห่างไกลเห็นภาพนี้ สีหน้าของพวกเขาก็แข็งค้าง แม้แต่ตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่อาจขจัดความรู้สึกเหมือนกำลังฝันไปได้!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ตระกูลหลินชนะได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน กลับเป็นทารกน้อยคนนั้นอย่างนั้นหรือ?
ไม่ใช่ว่าเด็กที่อยู่ในครรภ์มารดามานานกว่าร้อยปีควรจะเป็นทารกที่ไร้ชีวิตหรอกหรือ? แล้วเหตุใดเมื่อเขาเกิดมาแล้ว กลับกลายเป็นอัจฉริยะที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้?
ยิ่งไปกว่านั้น ปรากฏการณ์ทั้งสองที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้คืออะไรกันแน่?
เมื่อปรากฏการณ์แรกเกิดขึ้น เงาของชายวัยกลางคนในชุดดำได้ยื่นนิ้วออกมาและบีบบังคับให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดถอยไป
เมื่อปรากฏการณ์ที่สองปรากฏขึ้น หลินเสวียนได้ท่องคำพูดลึกลับและยังช่วยให้บรรพชนหลินทะลวงผ่านกลางสนามรบ ส่งผลให้พลังการต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!
ทุกคนต่างเข้าใจเป็นอย่างดีว่า เหตุผลที่ตระกูลหลินสามารถได้รับชัยชนะในการเผชิญหน้ากับจ้าวหุบเหวมืดครั้งนี้ ไม่ได้เป็นเพียงเพราะพลังอันแข็งแกร่งของบรรพชนหลินเท่านั้น แต่ทารกน้อยบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินก็มีส่วนสำคัญไม่น้อย!
ในขณะนี้ บรรพชนหลินสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับจิตวิญญาณขั้นแรกได้สำเร็จ และกลายเป็นยอดฝีมือระดับจิตวิญญาณเพียงคนเดียวในอาณาจักรฉีซาน!
ในเวลาเดียวกัน หลินเสวียนก็ได้รับการยอมรับว่าท่วงท่าทีไร้เทียมทาน เพียงแค่ปรากฏการณ์ของเขาก็สามารถทำให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดได้รับบาดเจ็บสาหัสได้!
นี่ยังไม่นับรวมว่าที่ผู้นำตระกูลในอนาคตอย่างหลินฮ่าว ผู้ซึ่งแม้อยู่เพียงระดับแก่นทองคำ แต่กลับมีพลังที่น่าเกรงขาม รวมถึงเราผู้อาวุโสของตระกูลหลินที่เชี่ยวชาญพลังเนตรและพลังกลืนกิน…
เมื่อขุมอำนาจต่าง ๆ ในอาณาจักรฉีซานคิดถึงสถานการณ์เหล่านี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น!
การผงาดขึ้นของตระกูลหลิน คงไม่มีอะไรหยุดยั้งได้อีกต่อไป ไม่มีผู้ใดในอาณาจักรฉีซานที่สามารถกดขี่พวกเขาได้อีกแล้ว!
เสียงดังกึกก้องดังขึ้นในอาณาจักรฉีซานผู้คนต่างรู้สึกตัว พวกเขาเงยหน้ามองไปยังที่ห่างไกลและเห็นว่าบรรพชนหลินกำลังยกเมืองต้าเยียนที่ถูกยกขึ้นบนฟ้าโดยกรงหยกล้อมสวรรค์ขึ้นมา
แล้วด้วยเสียงดังสนั่น เขาก็วางเมืองต้าเยียนกลับไปยังที่เดิม…
ให้ตายเถอะ! นี่หรือคือระดับจิตวิญญาณ?
พวกเขาไม่ได้พูดกันหรือว่าพลังปราณและโลหิตของเขาหมดสิ้นแล้ว? แล้วบาดแผลหลายแห่งบนร่างกายของเขาล่ะ? หรือเป็นเพียงของประดับตกแต่งกันแน่?
สีหน้าของเหล่าผู้คนเหล่านั้นอัปลักษณ์อย่างถึงที่สุด พวกเขามองไปยังเมืองต้าเยียนและเหล่าศิษย์ตระกูลหลินที่อยู่ห่างไกล พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้!
ไม่นานนัก ขุมอำนาจต่าง ๆ ในอาณาจักรฉีซานก็เริ่มเคลื่อนไหว!
"เร็วเข้า! จัดเตรียมสุราที่ดีที่สุดของพวกเรามา!"
"นำสมบัติล้ำค่าที่สุดของสมาคมการค้าของเราที่มีในเมืองต้าเยียนออกมา… ไม่สิ เอาออกมาให้หมด!"
"เร็วเข้า! รีบไปเรียกผู้นำตระกูลมา เราจะต้องรีบไปแสดงความยินดีกับตระกูลหลิน!"
...
บรรดาขุมอำนาจต่าง ๆ ในอาณาจักรฉีซานที่อยู่นอกเมืองต้าเยียนต่างร้อนใจ ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำขณะที่พวกเขาหันไปมองตระกูลหลิน
จากนั้น พวกเขาก็ตะโกนออกคำสั่งให้เหล่าคนของตน เร่งกระชับความสัมพันธ์กับตระกูลหลินโดยเร็วที่สุด!
ส่วนเหล่าศิษย์ตระกูลหลินที่อยู่ในเมืองต้าเยียน พวกเขายังคงตกอยู่ในอาการตะลึงงัน พวกเขามองไปรอบ ๆ ด้วยความไม่อยากเชื่อ
"พวกเราชนะแล้วหรือ? ชนะจริง ๆ ใช่หรือไม่? จ้าวแห่งหุบเหวมืดพ่ายแพ้จริง ๆ หรือ?"
เหล่าศิษย์ตระกูลหลินบางคนพูดขึ้นด้วยสีหน้าสับสน พวกเขาแหงนมองท้องฟ้าสีครามอันไร้ขอบเขตด้วยความรู้สึกปลาบปลื้มที่แทบทำให้สมองว่างเปล่า ไม่กล้าเชื่อว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านี้คือความจริง ราวกับกลัวว่านี่เป็นเพียงความฝัน
"พวกเรา… พวกเรา… ไม่ต้องหนีอีกแล้วใช่หรือไม่?"
ศิษย์ตระกูลหลินคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขามองไปรอบ ๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หลินฮ่าวกำหมัดแน่นจนแทบกลั้นน้ำตาแห่งความยินดีไว้ไม่อยู่
จากนั้น เขาหันกลับไปและตะโกนเสียงดังลั่น
"พวกเราชนะแล้ว!"
"บรรพชนทะลวงสู่ระดับจิตวิญญาณ และชนะ จ้าวแห่งหุบเหวมืดได้!"
เสียงคำรามของหลินฮ่าวเปรียบเสมือนไฟที่ลุกโชนขึ้นมาในกองฟืน
เหล่าศิษย์ตระกูลหลินต่างเปล่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี บางคนถึงกับล้มลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังคงหัวเราะอย่างมีความสุข
"พวกเราชนะแล้ว!"
"ฮ่า ๆ ๆ! ในที่สุดพวกเราก็ชนะ!"
"ใช่แล้ว! พวกเราชนะ… ฮึก…" บางคนหัวเราะทั้งน้ำตา
ก่อนหน้านี้ หมอกปีศาจบดบังทั่วทั้งเมือง ขณะที่ฝูงอสูรดุร้ายไร้สิ้นสุดล้อมเมืองต้าเยียนเอาไว้ พลังของจ้าวหุบเหวมืดปกคลุมท้องฟ้า ทำให้ผู้คนรู้สึกสิ้นหวัง!
แม้ว่าตามแผนการแล้ว การต่อสู้จะเกิดขึ้นในอีกสิบวันข้างหน้า แต่ศึกครั้งนี้กลับเกิดขึ้นก่อนกำหนด!