ตอนที่2 สร้างความคุ้นชินกับร่างใหม่

ตอนที่2 สร้างความคุ้นชินกับร่างใหม่

“ให้ตายเถอะ น่าอายจริงๆเลย” ราดิสรู้สึกอายมาก กับสิ่งที่เขาทำให้เบจิต้าและนัปป้าเห็น

เขายังไม่คุ้นชินกับร่างกายนี้อย่างเต็มที่ ถึงขนาดที่ว่าบินง่ายๆยังทำไม่ได้

ในตอนนี้สิ่งแรกที่ราดิสต้องทำก็คือทดสอบความแข็งแกร่งตัวเอง

ราดิสหยิบก้อนหินขึ้นมาและลองบีบให้แตก ซึ่งผลออกมาก็ไม่น่าแปลกใจอะไร หินแตกละเอียดทันที และหลังจากนั้นเขาก็ค่อยๆทำอย่างอื่นเพื่อให้ตัวเองชินกับร่างของราดิสนี้ และค่อยๆนึกว่าราดิสทำอะไรได้

“ถ้าข้าจำไม่ผิด ราดิสสามารถปล่อยพลังที่มือได้นิ ว่าแต่มันชื่อท่าว่าอะไรนะ... อ๋อ .. เกงกิ ส่วนความแข็งแกร่งของราดิสก็น่าจะประมาณ 1200 เพราะฉะนั้นข้าควรจะลองใช่พลัง เกงกิ นี่ดู”

ราดิสพยายามรวบรวมพลังจากทั่วร่างการมายังฝ่ามือ และมันก็น่าตื่นเต้นมาก เริ่มมีลำแสงสีฟ้าเจิดจ้าขึ้นที่ฝ่ามือของเขา และค่อยๆก่อตัวเป็นลูกบอลแสง

นี่มันเป็นพลังโจมตีพื้นฐาน ถ้าหากใช้พลังนี้ไม่ได้ก็ไม่สมควรจะมาเป็นนักรบ

“ฮ่า!!”

ด้วยเสียงร้องนี้ เกงกิก็พุ่งตรงไปยังภูเขาเล็กๆทันที

การโจมตีนี้ระเบิดอย่างรุณแรงจนทำให้ภูเขาแตกสลายกระจุยเป็นเศษผงเล็กๆปลิวไปทั่ว

ขนาดนี่เป็นแค่เล็กบอลเล็กๆ ยังมีพลังมากกว่านี้ ถ้าหากเทียบแล้วพลังของบอลเกงกิเมื่อกี้คงประมาณ 1500 ไม่ต่ำกว่านี้แน่

แต่แล้วเขาก็จำได้ว่า พลังคาเมะสามารถระเบิดดวงจันทร์ได้สบาย ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจที่เขามีพลังเท่านี้ แต่ที่แย่ในตอนนี้คือ เขาไม่สามารถควบคุมทิศทางของลูกบอลได้ เขาทำได้แค่ยิงไปตรงๆเท่านั้น ยังไม่ชำนาญสักเท่าไหร่

“ต้องไปหาใครสักคนมาเป็นคู่ซ้อมสินะ” ราดิสพูดพึมพำ

หลังจากที่ได้ลองอะไรต่างๆให้คุ้นชิน จนในตอนนี้เขาก็เริ่มที่จะคุ้นชินกับพลังกายภาพและพลังภายในแล้ว ถ้าหากได้ต่อสู้บ่อยๆก็คงจะได้เรียนรู้เพิ่ม

เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ราดิสก็เปิดเครื่องตรวจวัดพลังทันที

“ปี้บ!”

“ปี้บ!”

“ปี้บ!”

สัญญานมากมายแจ้งเตือนเข้ามาในหู และตัวเลขก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

250 582 322 455 890 1421 และสุดท้ายเลขมากที่สุดก็คือ 2300!

นัปป้าเคยพูดไว้ว่าดาวดวงนี้ไม่แข็งแกร่งมากนัก พลังไม่น่าจะเกิน 1000 แต่ในตอนนี้ดูเหมือนว่าดาวดวงนี้จะไม่ได้เป็นแบบนั้น เพราะมีศัตรูที่มีความแข็งแกร่งถึง 2300

ราดิสจึงไม่กล้าที่จะประมาทมากนัก ครั้งแรกเขาค่อยๆมองหาศัตรูที่อ่อนที่สุดคือ 250

และในไม่ช้าเขาก็พบได้ทันที

มันเป็นมนุษย์ต่างดาวที่มีหัวเหมือนกบ มีสีเขียวเข้มและแข็งแกร่ง มีเกราะสีข้าวอยู่ที่อกพร้อมกับแขนทั้งสี่ที่ถืออาวุธอยู่

กบตัวนี้เมื่อเห็นราดิสก็ถอยไปตั้งหลักทันที

“นั่นมันพวกไซย่า!” กบตะโกนและยกปืนเลเซอร์ขึ้น

ราดิสรู้ได้ทันทีเลยว่าพวกสิ่งมีชีวิตบนดาวนี้กลัวชาวไซย่า เพราะมือที่ยกปืนขึ้นมานั้นสั่นมาก ตัวเลขในเครื่องตรวจพลังก็แกว่งขึ้นลง

“แน่นอนว่าถ้าจิตใจไม่นิ่งพอ พลังก็จะไม่นิ่งตามไปด้วย” ราดิสพูดเสียงเบาๆ

ในตอนนี้กบก็เริ่มยิงราดิสทันที

แสงเลเซอร์ที่บางและคมได้พุ่งตรงมายังกลางอกของราดิส

“ก็มาเส้..” ราดิสยังนิ่งไม่กลัวอะไร หลังจากนั้นก็ได้รวบรวมพลังบอลอีกครั้งไว้ในอุ้งมือและโยนไปข้างหน้า

พลังบอลและเลเซอร์เข้าปะทะกัน แต่แสงเลเซอร์ก็ไม่อาจจะต้านทานไหวและหายไปในลูกบอลทันที

กบตัวนี้ถูกพลังบอลระเบิดเข้าเต็มๆ แผ่นดินแตกกระเด็นต้นไม่พังทลายไปหมด

“บูม!”

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่ว และเกิดหลุมขนาดใหญ่ตรงพื้น ส่วนกบนั้นก็หายสลายไปในควันทันที ไม่เหลือร่องรอยใดๆ

ความต่างของพลังมันมากจริงๆ บอลเกงกิมันรุณแรงมาก!

ในขณะที่กำลังดีใจที่ชนะในการต่อสู้ครั้งแรก เขาก็ได้ยินเสียงสัญญานเตือนจากเครื่องวัดพลัง เขากำลังจะถูกล้อมโดยศัตรู 300 ตัว

“เอาล่ะนะ!!” จิตวิญญาณของชาวไซย่าใหลเวียนอยู่ในเลือดเขา ความมั่นใจเต็มเปี่ยมแล้วในตอนนี้

เขาค่อยๆวิ่งเข้าไปในป่าและได้พบกับสถานที่ที่มีพลังงานของศัตรูรวบกันอยู่7ตัวซึ่งมีพลังงานที่ใกล้เคียงกัน

“ไซย่า! นั่นไงชาวไซย่า!” เมื่อศัตรูเห็นก็เริ่มส่งเสียงโห่ร้องทันที

เมื่อเหล่ากบต้องเผชิญหน้าต่อราดิส พวกมันก็ไม่กล้าที่จะโผล่หน้าออกมาสู้ แต่ราดิสก็รู้ตำแหน่งของพวกกบอยู่ดี

“พวกแกน่ะทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!” ราดิสไม่ลังเลที่จะเข้าจู่โจม

ราดิสไม่ได้ใช้ลูกบอลพลัง เขาใช้เพียงกระบวนท่าประชิดตัวเท่านั้น ทั้งเตะต่อยทุบเข่า การโจมตีแต่ละครั้งของเขารัวต่อกันเป็นคอมโบ

ในไม่ช้าก็เหลือกบที่รอดเพียงสองตัวเท่านั้น พวกมันมองหน้ากันและคุยกันว่าจะเข้าโจมตีราดิสพร้อมๆกัน

หมัดทั้งแปดของพวกมันที่โจมตีมานั้นไม่ได้รุณแรงอะไร แต่ในส่วนของความไวนั้นก็ไม่ได้แย่เลย ซึ่งมันทำให้ราดิสตกใจอยู่เหมือนกัน

“เข้ามาเส้!” ราดิสก็โจมตีกลับทันที

แม้ว่าจะต้องเจอกับศัตรูทีเดียวสองตัว ราดิสก็สามารถตอบโต้ได้ไม่ใช่ปัญหาอะไร ราดิสได้ทำการต่อยเข้าไปที่หมัดของศัตรูเพียงหมัดเดียว มือของศัตรูก็หักทันที ในไม่ช้าราดิสก็ทำการต่อยมือศัตรูจนหักหมดทั้ง8ข้าง

เลือดของศัตรูค่อยๆใหลออกเพราะโดนกระดูกที่หักอยู่ข้างในแทงออกมา พวกมันกรีดร้องทนพิษบาดแผลไม่ไหว ตัวของพวกมันค่อยๆมีแสงเปล่งออกมาและระเบิดออกทำให้ราดิสตกใจมาก

“บูม!”

แรงระเบิดนี้ทำให้ราดิสกระเด็นออกไปเป็นเมตร

“ว้าว! เจ๋งดีนิ!” ราดิสค่อยๆลุกขึ้นมา แต่เจ้ากบก็ได้ตายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

หลังจากนั้นราดิสก็ก้มมองลงสภาพตัวเองว่าเป็นยังไงบ้าง

“หึ ดูเหมือนว่าพวกมันจะทำอะไรกับชุดเกราะข้าไม่ได้เลยสินะ เกราะนี่มันป้องกันได้ดีจริงๆ ส่วนร่างกายข้าก็แข็งแกร่งเหมือนกันนะ ขนาดโดนระเบิดระยะประชิดไปขนาดนั้นยังไม่มีรอยหรืออาการบาดเจ็บใดๆเลย” ราดิสพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก “งั้นตอนนี้ก็เป็นเวลาที่จะไปหาอาหารแล้วสินะ”

…

ส่วนทางอีกด้านหนึ่ง เบจิต้าที่มองมาจากไกลๆก็เห็นการระเบิดต่างๆที่เกิดขึ้น ก็เลยพูดว่า “ไอเด็กนี่ ข้าชักจะอยากฆ่ามันจริงๆแล้วสิ!”