ตอนที่1 ถูกเลือกโดยดราก้อนบอล

ตอนที่1 ถูกเลือกโดยดราก้อนบอล

ในความมืดมิดนั้น ได้มีสองเสียงกำลังเรียกหา

จางเฉินได้ยินเสียงเรียกขณะที่เขากำลังนอนหลับ เขาได้ตื่นขึ้นมาด้วยสติที่กำลังง่วงนอน

“นี่มัน... มัน...” ในขณะที่เขาลืมตาขึ้น เขาก็รู้สึกตกใจมาก

แผ่นดินรอบตัวเขานั้นสกปรกไปหมด มีทั้งเศษซากศพ ซากเนื้ออวัยวะต่างๆ รวมไปถึงต้นไม้ที่แตกหักและผืนดินที่ร้าวเป็นรูขนาดกว้าง

แล้วเตียงนอนเขาหล่ะ? เขาไม่ได้นอนที่บ้านงั้นหรอ? นี่มันคือความฝันงั้นสินะ?

“เห้ย ไอนักรบชั้นต่ำ อยู่นิ่งๆสะจะดีกว่า แกน่ะมันอ่อน” เสียงที่แปลกออกไปดังมาจากด้านหลังของ

จางเฉินได้หันไปมองและตกใจมากเลยร้องตะโกนดังลั่น “แม่ แม่! ผมเจอเบจิต้ากับนัปป้าด้วยแหละ! ผมเห็นพวกเขาในความฝัน!”

นัปป้ามองด้วยความงงและสงสัย “เห้ยแกนะ อย่าโง่ไปหน่อยเลย”

“อย่ามาเสียเวลากับเจ้าไร้ค่านี่เลยดีกว่าน่า” เบจิต้ามองมาและพูด

ความสมจริงและความรู้สึกต่างๆนี้ทำให้เขารู้ตัวเองเลยว่านี่มันไม่ใช่ความฝัน เขาได้ลองจับปลายผมตัวเองที่ยาวไสว และก้มลงไปมองชุดรบของเขา แถมยังมีหางโผล่ออกมาอีก ทันใดนั้นเขาก็รู้ตัวเองทันทีเลยว่า นี่คือพี่ชายของซุนโกคู หรือ ราดิสนั่นเอง!

จางเฉินเป็นแฟนตัวยงของดราก้อนบอลในทุกภาค เขาเคยทำชุดคอสเพลย์มาใส่เล่นเองที่ห้อง และจินตนาการว่าเขากำลังอยู่ในโลกของดราก้อนบอล

ถึงแม้เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่เขาก็ได้เคยลองซื้อดราก้อนบอลทั้ง7มาจากอินเตอร์เน็ท เขารู้ดีว่ามันเป็นของคุณภาพต่ำ แต่เมื่อของมาส่งเขาก็ตกใจมากที่มันทั้งหนักและสวยงามอย่างที่มันควรจะเป็น

ดราก้อนบอลแต่ละลูกนั้นมีความใสมากและผิวลื่นราวกับหยก ดาวที่อยู่ข้างในนั้นก็เฉิดฉายเปล่งประกายสวยงาม

จางเฉินได้หยิบดราก้อนบอลขึ้นมาและคิดในใจว่า ถ้าหากขอพรได้จริง ขอให้พาผมไปยังโลกของดราก้อนบอล เพื่อเป็นไซย่าหรืออะไรก็ได้เถอะ

หลังจากนั้นเขาก็ได้วางดราก้อนบอลทั้งเจ็ดไว้ที่หน้าต่าง แล้วเขาก็ล้มตัวลงนอนทันที

“ผมจะได้ไปมั้ยน้า?” จางเฉินนอนและพูดลอยๆ

และในที่สุดเขาก็ได้มาเป็นชาวไซย่าจริงๆ แต่ใครจะคิดหล่ะว่าจะได้มาเป็นซาดิส ทำไมถึงไม่ได้เป็นซุนโกคูหรือเบจิต้ากันนะ

แต่ถึงอย่างไรก็ตามการที่เขาได้มาเป็นราดิสนั้น เป็นเรื่องจริง!

สิ่งแรกที่เขาควรทำในตอนนี้ก็คือเข้าใจสถานการณ์ในปัจจุบัน และต้องเอาตัวรอด

“นี่ราดิส ยังโอเคอยู่ใช่มั้ย?” นัปป้าถามเพราะเห็นราดิสเงียบไปนาน

“ไม่ มันไม่มีอะไร! แค่มึนๆนิดหน่อยหน่ะ”

“เห้ยเห้ย..” เบจิต้าพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ถ้าไม่ใช่เพราะเผ่าพันธุ์ไซย่าของเราเหลือน้อย ข้าคงจัดการเจ้าไปนานแล้ว!”

ราดิสไม่มีอะไรที่จะต้องพูด เพราะเขาเป็นเพียงนักรบที่ต่ำต้อยกว่า และเขาก็ไม่สามารถจะเอาชนะเบจิต้าได้ด้วย

แต่ในโลกดราก้อนบอล ไม่มีใครหรอกที่อ่อนแอจริงๆ

“ถึงยังไงก็เถอะ สายเลือดของเจ้าราดิสมันอ่อนแอจริงๆนั้นแหล่ะ แต่ว่านะ..โลกที่เรามาจู่โจมมันก็ไม่ได้เก่งอะไร แค่มันมีเยอะเท่านั้นแหละ” นัปป้ายิ้ม

“ตลกสิ้นดี พวกขยะแบบนี้ต้องรีบจัดการให้สิ้นซากส้ะ” เบจิต้าพูด

ราดิสฟังที่เบจิต้าและนัปป้าพูดกันก็ชักจะเริ่มเข้าใจสถานการณ์ในปัจจุบันและสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต

ชายทั้งสามนี้ได้ทำการโจมตีดวงดาวแต่เกิดปัญหา และหลังจากนี้พวกเขาก็คงมุ่งหน้าไปยังโลกเพื่อตามหาซุนโกคู แล้วตัวราดิสเองก็ถูกฆ่าตาย แล้วก็นำเรื่องราวของตัวละครราดิสออกจากโลกของดราก้อนบอลไป

ทันใดนั้นนัปปาก็หันมาพูดด้วย “เห้ย ข้ากำลังพูดถึงเจ้าอยู่นะราดิส แกมีน้องที่ถูกส่งออกมาเหมือนกันนิ? แถมยังเป็นนักรบชั้นต่ำเหมือนกันสะด้วยแกน่าจะจัดการไหวนะ เพราะถึงอย่างไรก็ตามการโจมตีดวงดาวอื่นครั้งหน้า ถ้าหากมีกันสี่ชาวไซย่าคงจะสบายขึ้นนะ เจ้าต้องไปพาตัวน้องชายเจ้ามา”

“อย่ามาแซวกันน่ะ นัปป้า! น้องอ่อนๆของข้ามีพลังเทียบเท่าไม่ถึง1000คน ข้าจัดการได้อยู่แล้ว”

ทันใดนั้นเบจิต้าก็หันมาพูด “ถ้างั้นก็ไปเอาตัวน้องอ่อนๆของเจ้ามา และเมื่อถึงวันพระจันทร์เต็มดวง จะได้สอนให้พวกมันรู้สักทีว่าชาวไซย่าคืออะไร”

ราดิสสั่นด้วยความหวาดกลัว

ความกดดันและหวาดกลัวนี้คืออะไรกัน มันเป็นเหตุมาจากความต่างของความแข็งแกร่งหรือไม่? แน่นอนว่าเบจิต้าแข็งแกร่งกว่ามาก

“ข้าเข้าใจแล้ว เมื่อเราเสร็จงานที่นี่ ข้าจะไปหาน้องชายข้าเอง” ราดิสพยักหน้า

ในตอนนี้เขาทำได้เพียงเชื่อฟังเบจิต้า เพราะระดับความแข็งแกร่งยังต่างกันเกินไป

“ปล่อยให้เราจัดการที่นี่เถอะ มีพลังของเจ้ามาช่วยก็คงทำอะไรได้ไม่มาก” นัปป้าขำไปพูดไป

ชาวไซย่านั้นเกิดมาด้วยความภาคภูมิใจ เป็นสายเลือดที่เกิดมาเพื่อเป็นนักรบ และก็ยังสามารถแปลงเป็นลิงยักษ์ได้ ด้วยพลังทำลายล้างของพวกเขานั้นมันยิ่งใหญ่จนทำลายดวงดาวได้เลย ในความเป็นจริงนี้จึงทำให้คนอื่นมองชาวไซย่าว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่โหดร้าย ก้าวร้าว และอันตราย

คนที่เกิดในเผ่าพันธุ์ไซย่านี้ การต่อสู้และความแข็งแกร่งจะเป็นตัวชี้วัดความยิ่งใหญ่ อย่างเช่นเจ้าชายเบจิต้าที่เกิดมาพร้อมกับพลังที่แข็งแกร่ง ส่วนนัปป้าก็เป็นลูกหลานของครอบครัวที่แข็งแกร่งระดับต้นๆ และพวกเขาทั้งสองคนนี้ก็มีประสบการณ์ต่อสู้มากมาย

ส่วนระดับพลังของซุนโกคูและราดิสนั้นถูกจัดอยู่ในชั้นต่ำของชาวไซย่า ดังนั้นการที่ราดิสถูกสั่งอะไรก็ได้แต่ทำตามเพราะไม่อาจจะเทียบฝีมือกับเบจ้าต้าและนัปป้าได้

“ไม่มีทาง!” ในตอนนี้ที่จางเฉินได้เข้ามาอยู่ในโลกของดราก้อนบอลจริงๆแล้ว เขาก็ไม่อยากที่จะตายง่ายๆ เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งกว่านัปป้า หรือแม้แต่เบจิต้า และแข็งแกร่งกว่าทุกๆคน รวมถึงซุนโกคูในอนาคตด้วย

สายตายของเบจิต้าและนัปป้าที่มองยังราดิสนั้นเป็นสายตาที่ดูหมิ่นเหยียดหยามมาก ราดิสเลยตัดสินใจที่จะฝึกฝนตัวเองบนดาวดวงนี้

ราดิสค่อยๆลุกขึ้นมาจากในรูมหึมาและพูดขึ้นมาว่า “ข้าจะไปหาอาหาร”

“ก็ดี แล้วแต่เลย ระวังตายด้วยหล่ะ!” เบจิต้าพูด

ราดิสพยักหน้าและพยายามจะโดดขึ้นไปในอากาศ แต่เขาก็ไม่สามารถจะลอยไปได้นานมากนัก หลังจากพยายามกระโดดอยู่หลายครั้งก็รู้ตัวเองว่าทำไม่ได้จึงค่อยๆวิ่งออกไป

ส่วนเบจิต้าและนัปป้าที่ยืนดูอยู่ข้างหลังนั้นก็งุนงงกับสิ่งที่ราดิสทำ

ตามนั้นเลยอย่างที่เห็นว่าราดิสไม่สามารถบินได้!