19 – พิธีแต่งงานกับเรจู

⸻

“วาโนะคุนิ… ไม่ใช่ถิ่นของไคโดหรอกหรือ?”

พอฟังคำอธิบายของเอริกจบ ใจที่กำลังร้อนแรงของจาจิพลันเย็นวูบ

วาโนะคุนิตั้งอยู่ในนิวเวิลด์ ไม่ได้ขึ้นตรงต่อรัฐบาลโลก แถมยังอยู่ภายใต้การปกครองของหนึ่งในจักรพรรดิทะเล—“ร้อยสัตว์” ไคโด!

การจะเข้าไปเอาเรือรบโบราณ “พลูตัน” จากที่นั่น ก็ไม่ต่างอะไรกับยื่นมือไปล้วงเหยื่อจากปากเสือ!

ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัย…ข้อมูลนี้จะน่าเชื่อถือจริงหรือ?

“เจ้าคิดจะถอยแล้วหรือ?”

เอริกหัวเราะเบาๆ เหมือนมองทะลุใจเขาได้หมดเปลือก

“เจ้ามีแผนอะไรกันแน่?”

จาจิแค่นเสียง สายตาวาววับ

“ตอนนี้ข้ายังไม่ได้แต่งกับลูกสาวเจ้า เรื่องแผนการจะได้พลูต้อน…เอาไว้หลังจากเรากลายเป็นครอบครัวเดียวกันก่อนค่อยว่ากัน”

เอริกกล่าวเสียงเรียบ

จาจิครุ่นคิดเงียบ ๆ…

ช่างเถอะ ต่อให้ไม่พูดถึงอาวุธโบราณ ตัวเอริกคนเดียวก็มีค่ามหาศาลแล้ว—ทั้งฝีมือ การควบคุมมังกรดำ และยังมีลูกชายที่น่าจะเป็นสายโซอันโบราณ หรือไม่ก็สายสัตว์เทพในตำนาน นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่ง

“ฮ่าๆๆ…ดึกมากแล้ว คืนนี้อยู่พักที่วังข้าเถิด เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งข่าวแต่งงานให้เรจูทราบด้วยตัวเอง”

“ข้าจะรอฟังข่าวดี”

เอริกยิ้มบางๆ ใจคิด—เจ้ามองเห็นแค่ดอกเบี้ย แต่ข้าเล็งถึงต้นทุนของเจ้าทั้งก้อนแล้ว

จริงๆ แล้วเหตุผลที่เขาเลือกมาสู่ขอในคืนนี้ นอกจากเรื่องเรจู ยังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง—เทคโนโลยีของเจอร์ม่า!

แน่นอน เรื่องนี้ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ เก็บกินทีละคำก็ยังไม่สาย

…

“ท่านพ่อ… ท่านจะให้ข้าแต่งงานกับเขาจริงๆ หรือ?”

ในห้องทำงานของพระราชวัง เรจูถามออกมาด้วยน้ำเสียงสงบ

สีหน้าของจาจิในตอนนี้ไม่เหลือรอยยิ้มที่เคยมอบให้เอริก—เขาเย็นชา และหนักแน่น

“นี่คือโอกาสทองของพวกเรา! เรจู… ข้าต้องการพลังของเจ้า!”

เรจูนิ่งไป เธอไม่รู้ว่าเอริกพูดอะไรกับพ่อ แต่ถึงกับทำให้เขายอมรับข้อเสนอการแต่งงานได้?

“เข้าใจแล้ว… ข้าจะยอมแต่ง ข้าอยากพบเขาสักครั้ง”

“เขาอยู่ที่ห้องรับรองชั้นสาม ให้คนรับใช้พาเจ้าไป”

เรจูพยักหน้าแล้วหมุนตัวเดินจากไป

พ้นประตูมา เธอก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

ต่อต้านคำสั่งของพ่อ… เธอไม่มีสิทธิ์นั้นเลย

ตั้งแต่ก่อนจะลืมตาดูโลก พ่อก็จัดการดัดแปลงร่างกายเธอด้วยเทคโนโลยีพันธุกรรม

ผลลัพธ์คือ…เธอได้ร่างกายที่เหนือมนุษย์ ได้พลังต่อสู้ที่ทำให้เธอได้รับฉายาว่า “พิษสีชมพู”

แต่ต้องแลกกับความรู้สึก—โดยเฉพาะความรัก ความเกลียด ความเศร้า

โชคดีที่เธอคือ “รุ่นทดลอง” รุ่นแรกที่ยังไม่สมบูรณ์…ยังพอมีหัวใจเหลืออยู่

“สำหรับพ่อ ข้า…สิ่งมีชีวิตที่ล้มเหลว ได้กลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองไปแล้วสินะ…”

เรจูยิ้มขื่น รู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างประหลาด

อย่างน้อย…การได้ออกจากเจอร์ม่าอันเย็นชานี่ก็คงไม่เลว

…

บนห้องรับรองชั้นสาม

“ท่านพ่อ ถ้าท่านแต่งงานใหม่ ข้าต้องเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าอะไรล่ะ?”

เสียงถามเจื้อยแจ้วดังขึ้นจากมุมห้อง

เอริกหันไปมองลูกชายตัวน้อยที่กำลังกินของว่างพลางเคี้ยวตุ้ยๆ

“อยากเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ”

“แม่รู้เรื่องนี้ไหม?”

เด็กชายหรี่ตาลง “ท่านพ่อจะมีภรรยากี่คนกันแน่?”

“ไสหัวไปส่งของกินให้แม่เจ้า แล้วก็พี่น้องของเจ้าเดี๋ยวนี้เลย!”

เอริกโบกมือด้วยความหงุดหงิด เงาดำใต้ฝ่าเท้ากลืนลูกชายเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เรื่องจะมีเมียคนที่สอง…เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยอธิบายให้โรบินฟังแล้วกัน

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เอริกที่ใช้ฮาคิรับรู้พลังชีวิตได้ตั้งแต่ก่อนเธอมาถึง จึงเอ่ยเรียกออกไป

“เข้ามาเถอะ”

เรจูเปิดประตู เดินเข้ามาช้าๆ ก่อนจะปิดประตูด้านหลัง

ในมือเธอมีไวน์หนึ่งขวด พร้อมแก้วสองใบ แล้วเดินมานั่งฝั่งตรงข้าม

“ขอแนะนำตัวใหม่อีกครั้ง—ข้าคือเรจู บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลวินสโมค เจ้าหญิงแห่งเจอร์ม่า…เอริกซัง จะดื่มด้วยกันไหม?”

“มาดื่มตอนกลางคืนแบบนี้…เจ้าจะวางยาในแก้วหรือเปล่า?”

เอริกเอียงคอมองเธอด้วยแววตาล้อเลียน

“ข้าไม่กล้าหรอก พ่อข้าอนุมัติแล้ว ข้าจะฆ่าเจ้าทำไม?”

เรจูถอนหายใจเบาๆ เทไวน์ให้ตัวเองแล้วจิบเงียบๆ “ข้าแค่อยากถามอะไรเจ้าไม่กี่ข้อ…ไม่ต้องห่วง ข้าจะเป็นภรรยาที่ดี”

เอริกไม่ตอบกลับในทันที แต่แหงนหน้ามองตัวเลขเหนือหัวของเรจู

0 และ 11

เลข 0…หมายถึงบริสุทธิ์ ไร้ซึ่งประสบการณ์ในเรื่องเพศ

แต่ 11 คืออะไรกันแน่?

โรบินตอนแรกก็ 0 และ 27 หลังแต่งแล้วกลายเป็น 1 และ 27

ตัวเลขหลังไม่เปลี่ยน…ทำให้เอริกยิ่งสงสัย

“ข้าก็มีคำถามหนึ่ง อยากถามเจ้า”

“ถามมาก่อนเลย”

“เลข 11…เจ้าคิดถึงอะไร?”

เรจูขมวดคิ้ว “…ไม่มีอะไรนึกออกเลยนะ”

“ไม่เป็นไร ทีนี้ตาเจ้าบ้าง”

“เจ้ากับข้าเพิ่งเจอกันครั้งแรก ทำไมถึงอยากแต่งงานกับข้า? หรือเจ้าต้องการแค่พันธมิตรจากวินสโมค?”

เธอยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาสีม่วงอมชมพูมองอีกฝ่ายนิ่งๆ

“หรือเจ้าพูดอะไรกับพ่อข้ากันแน่?”

เอริกคิดเล็กน้อย ก่อนจะยิ้ม

ถึงเวลาปล่อยของแล้ว…ฟังข้าโม้ได้เลย

“มันเรื่องยาว…เอาเป็นว่าเจ้านั่งฟังข้าเล่าก็แล้วกัน”

…

ทั้งห้องสว่างไสวตลอดคืน เสียงหัวเราะของเรจูดังแว่วออกมาเป็นระยะ

จนกระทั่งเธอเมามายหมดสภาพ เอริกถึงเรียกสาวใช้มาพาเธอกลับห้อง

เขาไม่ได้ฉวยโอกาส แม้เรจูจะอยู่ตรงหน้า—อีกไม่กี่วันเธอก็จะกลายเป็นภรรยาของเขาแล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน

…

…

สามวันต่อมา

พิธีแต่งงานของเอริกกับเจ้าหญิงเรจูแห่งเจอร์ม่า ก็จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ภายในราชวัง

ครั้งนี้ไม่ได้จัดแค่ในดินแดนเจอร์ม่า แต่ยังมีกำหนดจัดพิธีอีกรอบที่ “โลกตะวันตก” ด้วย

เพราะนี่ไม่ใช่แค่การแต่งงานธรรมดา…แต่คือการรวมสายเลือดของสองตระกูล!

พิธีเป็นไปอย่างยิ่งใหญ่…ไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติใด

หลังจากทุกอย่างสิ้นสุด—เข้าสู่พิธีส่งตัว!

⸻