4 — ลูกคนแรก

“สี่สุขล้ำในชีวิตคนเรา”

สอบติดอันดับทอง, เจอเพื่อนเก่าต่างแดน, ฝนหลั่งหลังแล้งนาน, ร่วมหอคืนวิวาห์

สามข้อแรก…เอริคไม่คิดว่าตัวเองจะมีโอกาสได้สัมผัส แต่คืนเข้าหอ…เขารอคอยมันมานานแสนนาน

พิธีแต่งงานจบลงตอนเกือบสี่ทุ่ม เอริคจูงมือโรบินกลับมายังห้องพักในโรงแรม โรบินรู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้

เธออายุยี่สิบสาม ไม่ใช่เด็กสาวใสซื่อไร้เดียงสาอีกต่อไป

“ถ้าแม่รู้เข้า…จะดีใจกับฉันไหมนะ…”

ความรู้สึกของโรบินในคืนนี้ช่างประหลาด เธอกลายเป็นภรรยาของชายแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันได้แค่สามวัน

ชายที่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงแบบเธอ…คงจะเป็นคนโง่ไม่น้อย — ไม่แน่อาจจะต้องกลายเป็นคู่รักผู้ลี้ภัยที่ถูกโลกตามล่าไปตลอดชีวิต

คู่รักผู้ลี้ภัยสินะ…ก็น่าตื่นเต้นดีเหมือนกัน

โรบินยิ้มมุมปากอย่างนึกขำ

“ดึกแล้วนะ…ควรพักผ่อนได้แล้ว”

เอริคกล่าวพร้อมพาเธอขึ้นเตียง เขาจ้องมองความงามของเจ้าสาวตรงหน้า แล้วค่อย ๆ โน้มตัวลงมาอย่างแผ่วเบา…

แสงเทียนดับลง

…

…

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ท่านได้ก้าวแรกบนเส้นทางแห่งการสืบสกุล ได้รับรางวัล “เงาทายาท”!】

เช้าวันถัดมา เอริคลืมตาขึ้น พร้อมเห็นข้อความลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

แขนข้างหนึ่งของเขารู้สึกชาเล็กน้อย เมื่อหันไปดูจึงพบว่า โรบินกำลังซุกหลับอยู่บนแขนของเขาอย่างแน่น

สำหรับหญิงสาวที่ต้องหนีเอาชีวิตรอดตั้งแต่อายุแปดขวบ นี่เป็นคืนที่เธอหลับได้อย่างสงบที่สุดในชีวิต

ไม่มีภัยร้ายคอยไล่ล่า ไม่มีแววตาแห่งความหวาดกลัวจากผู้คน เธอได้เอนกายอยู่ในอ้อมอกของสามี…ชายที่เหมือนถูกเก็บมาเลี้ยงเสียด้วยซ้ำ

เอริคมองใบหน้าที่งดงามแม้ยามหลับแล้วก็แอบคิด “คนสวยนี่ ต่อให้หลับก็ยังน่ามอง”

เขาแอบพยายามจะดึงแขนออก แต่ถูกกอดแน่น

“…คุณจะทรยศฉันไหม?”

เสียงเบาแต่ชัดเจนจากโรบินดังขึ้น ดวงตางามเปิดออกจ้องมาที่เขา

“เราเป็นสามีภรรกาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทุกข์สุขร่วมกัน ยามล่มก็ล่มด้วยกัน ทุกคนในโลกอาจหันหลังให้เธอ…แต่ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้น”

เอริคลูบผมเธออย่างอ่อนโยน “ปลุกเธอเหรอ? งั้นหลับต่อเถอะนะ”

เมื่อเขาแยกตัวลุกไปล้างหน้า โรบินยังคงมองตามเขาด้วยแววตานิ่งสงบ ก่อนจะหลับตาลงด้วยรอยยิ้มบาง ๆ

“เขาพูดถูก…ทุกคนอาจจะหักหลังฉันได้…แต่นอกจากเขา”

“ถ้าจะแค่เอาร่างกายของฉัน…เขาคงไม่ยอมแต่งงานด้วยหรอก”

คำพูดของซาอูลผู้เคยช่วยชีวิตเธอผุดขึ้นมาในหัว

“ทะเลกว้างใหญ่…แม้ตอนนี้เจ้าจะอยู่เพียงลำพัง…แต่สักวัน เจ้าจะพบผู้ร่วมทางที่ยอมปกป้องเจ้า…ไม่มีใครเกิดมาเพื่อโดดเดี่ยวตลอดไป!”

“ซาอูล…ท่านพูดถูก…แต่ฉันยังไม่เจอเพื่อนร่วมทาง…กลับเจอสามีต่างหาก”

โรบินหัวเราะเบา ๆ อยู่ในใจ

ด้านเอริค ขณะกำลังมุ่งหน้าไปยังห้องอาหารของโรงแรม เขาก็เปิดหน้าต่างของระบบขึ้นมาเพื่อศึกษารางวัลใหม่ที่เพิ่งได้มาเมื่อครู่

【เงาทายาท】: พื้นที่มิติในเงาที่สามารถขยายได้ไม่จำกัด โดยจะขยายขึ้นตามจำนวนสมาชิกของครอบครัว

เมื่อมี “ลูก” เพิ่ม มิตินี้จะขยายขึ้นเรื่อย ๆ

นอกจากนั้นยังมีความสามารถพิเศษอีกอย่าง —

“ทันทีที่ภรรยาตั้งครรภ์ ระบบจะอัญเชิญทายาทจากเส้นเวลาอนาคตมาโดยตรงในสภาพโตเต็มวัย”

เอริคตกใจไม่น้อย

“แปลว่าโรบินไม่ต้องท้อง ไม่ต้องคลอด…พอตั้งครรภ์ปุ๊บ ลูกก็โผล่มาในมิตินี้เลย?”

อย่างไรก็ดี ความสามารถนี้ก็มีข้อเสียเช่นกัน

หนึ่ง: ภรรยาจะไม่สามารถตั้งครรภ์ตามธรรมชาติอีกต่อไป เว้นแต่เอริคจะสั่งปิดความสามารถนี้ในตอนมีเพศสัมพันธ์

สอง: มีคูลดาวน์เท่ากับหนึ่งรอบเดือนของผู้หญิงหนึ่งคน หมายความว่า อย่างมากก็มีลูกได้เดือนละคน (ยกเว้นแฝด)

แต่เอริคก็คิดได้อีกว่า:

“ถ้ามีภรรยาหลายคน…แต่ละคนก็นับแยกกัน!”

นั่นยิ่งทำให้เขายิ้มกว้าง

ความสามารถนี้เหมาะสำหรับสร้างตระกูลพราวด์มัวร์ให้ยิ่งใหญ่เร็วที่สุด

ปัจจุบันยังมีแค่สามจักรพรรดิเอง…

บิ๊กมัม สร้างอาณาจักรด้วยลูกเกือบร้อยคน เธอมีลูกชาย 46 ลูกสาว 39 สามี 43 คน!

ถ้าฉันใช้พลังนี้…ไม่นานตระกูลพราวด์มัวร์ต้องแซงหน้าแน่นอน!

เป้าหมายอันดับหนึ่งตอนนี้ — ทำให้โรบินท้องให้ได้ก่อน!

หลังจากคืนแรกที่หวานชื่น เอริคเริ่มบำรุงเต็มที่ เลิกเหล้า พักผ่อนตรงเวลา…เขาทำทุกอย่างเพื่อให้ภรรยามีลูก

เขาเพิ่งรู้ว่า “การทำให้ท้อง” ไม่ง่ายอย่างที่คิด

กระทั่งเช้าวันหนึ่ง…

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ท่านได้ให้กำเนิดทายาทคนแรก! รางวัล: อายุขัย +5 ปี】

【ติ๊ง! ทายาทของท่านได้รับพรแห่งสายเลือดจากมิติลี้ลับ — “เผ่ากระต่ายราตรี”】

เขาไม่ปลุกโรบิน รีบลุกไปยังห้องน้ำ ใช้พลัง “เงาทายาท”

เงาดำใต้เท้าไหววูบ แล้วเขาก็หายวับไป…

…

ภายใน “เงาทายาท”

โลกสีขาวบริสุทธิ์ราวกับสวรรค์ ขนาดประมาณหนึ่งร้อยเมตร โดยมีหมอกหนาทึบล้อมรอบสุดลูกหูลูกตา

เอริคปรากฏตัวออกมา

“ใหญ่ขึ้นแล้ว! ตอนแรกแค่สิบเมตร ตอนนี้ร้อยเมตร แปลว่า…ลูกคนแรกเกิดแล้วจริง ๆ”

เขากวาดตามองไปรอบ ๆ ยังไม่เห็นลูกคนไหน

แต่แล้ว…

“พ่อเจ้าขา~!!”

เสียงใสแจ๋วดังจากด้านหลัง เอริคหันกลับไป

เด็กหญิงวัยราวสิบสองผมม้าปล่อยยาวมัดหางม้าสูง มือถือร่มกันแดดสีแดงเข้ม ใบหน้าคล้ายโรบินถึงแปดส่วน

【ชื่อ: ยังไม่ตั้ง】

【อายุ: 12 ปี】

【บิดา: พราวด์มัวร์·เอริค】

【มารดา: นิโค·โรบิน】

【สายเลือด: เผ่ากระต่ายราตรี】

“เผ่ากระต่ายราตรี?” เอริคเลิกคิ้วเมื่อเห็นชื่อนี้

【เผ่ากระต่ายราตรี】: มาจากจักรวาล “กินทามะ” เป็นเผ่าพันธุ์นักรบที่แข็งแกร่งที่สุด มีศักยภาพเติบโตสูงมาก ข้อเสียคือแพ้แสงแดด

“พ่อขา~ หรือจะเรียกว่าป๊ะป๋าดีคะ?”

เด็กสาวกระพริบตาใส ๆ อย่างร่าเริง

“หนูยังไม่มีชื่อสินะ?”

“ค่ะ! ขอให้ป๊ะป๋าตั้งชื่อให้หนูหน่อย~”

เอริคคิดเล็กน้อย พอเห็นสายเลือดของเธอเป็น “กระต่ายราตรี”

เขาก็ตัดสินใจ…

“งั้น…เจ้าชื่อว่า คางุระ นะ — พราวด์มัวร์·คางุระ!”