3 — “แต่งงานกับฉัน”

ตอนที่ 3 — “แต่งงานกับฉัน”

“แต่งงานกับฉันเหรอ?”

คำพูดหลุดโลกนั้นทำเอาโรบินถึงกับตะลึง เธอรู้สึกเหมือนตัวเองได้ยินผิดไป

ผู้ชายตรงหน้า… เขาพูดว่าอยากแต่งงานกับเธอจริง ๆ เหรอ?

เธอคือผู้หญิงที่รัฐบาลโลกต้องการลบตัวตนออกจากประวัติศาสตร์

แต่งกับเธอ? มันก็เท่ากับนำความวุ่นวายมาสุมหัวไม่รู้จบ

“คุณบ้าไปแล้วหรือไง?” โรบินถามเสียงเย็น

“ไม่ใช่ฉันที่บ้า… แต่เป็นโลกนี้ต่างหาก”

เอริคตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งลึก ราวกับกำลังถ่ายทอดปรัชญาแห่งความสิ้นหวัง

“ฉันรู้อดีตของเธอ และฉันยอมรับมันทั้งหมด

ถ้าเธอยินดี… งั้นเรามาแต่งงานกันเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”

เขาพูดจริง…

โรบินมองเขานิ่ง ๆ ในนัยน์ตางดงามนั้นเต็มไปด้วยคำถาม

ชายตรงหน้ายิ้มอ่อนให้เธออย่างไม่แฝงเลศนัย

หญิงสาวนิ่งไปนานนับสิบวินาที ก่อนเอ่ยขึ้นเสียงเบา

“ถ้าฉันไม่ตกลง คุณจะจับฉันส่งให้รัฐบาลไหม?”

“ไม่หรอก” เขาตอบทันที

โรบินไม่เชื่ออยู่ดี

เพราะในสถานการณ์ตอนนี้… เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตอบ “ตกลง”

“ฉันยอม” เธอพูดออกมาในที่สุด

“แต่ฉันอยากรู้… ทำไมคุณถึงอยากแต่งงานกับฉัน?”

แน่นอน… เพราะมันคือ “ทางรอด”!

เอริคคิดในใจ

แต่ความจริงนั้นพูดออกไปไม่ได้

เขาต้องแต่งกับเธอให้เร็วที่สุด จะด้วยวิธีการบังคับหรือเกลี้ยกล่อมก็ตาม

แน่นอน ถ้าอีกฝ่ายยอมร่วมมือ ก็ยิ่งง่าย

แต่งก่อน… แล้วค่อยว่ากันเรื่องความรู้สึกทีหลัง

รัฐบาลโลกน่ะเหรอ?

ช่างหัวมันเถอะ!

“เรื่องนั้น… ไว้ฉันค่อยบอกทีหลัง ตอนนี้ตามฉันมาเถอะ”

ว่าแล้ว เอริคก็จับมือเธอแน่น แล้วหันไปตะโกนสั่ง:

“คาลวิน! เก็บของกลับได้แล้ว!”

ทหารกำลังจัดการศพมาเฟีย ทยอยโยนลงหน้าผา

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เสียงร่างกระแทกน้ำดังต่อเนื่อง

คาลวินหันมามอง แล้วก็ต้องตาค้าง…

หัวหน้า… จูงมือผู้หญิงแล้ว!?

เมื่อครู่ยังสั่งฆ่าทุกคนอยู่เลย

แต่ตอนนี้กลับจูงมือผู้หญิงที่รัฐบาลต้องการตัว…?

อะไรของหัวหน้ากันแน่!?

แต่คาลวินเลือกที่จะทำเป็นไม่เห็น

“ครับ ท่านผู้พัน!”

⸻

กลับมาที่เมือง ซีฮอน

เอริคพาโรบินซื้อผ้าคลุมหน้าชั้นดี เพื่อซ่อนตัวจากสายตาผู้คน

จากนั้นเขาก็จองโรงแรมหรูทั้งหลังล่วงหน้าเป็นเวลา 1 เดือนเต็ม

ระหว่างทาง มือของโรบินไม่เคยถูกปล่อยแม้แต่ครั้งเดียว

ดูเหมือนว่าเขากลัวเธอจะหนีไป

ในห้องชุดสุดหรูของโรงแรม

เอริคเรียกคาลวินเข้ามาสั่งงานทันที

“คาลวิน ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะจัดงานแต่ง เร็วที่สุด”

“ไปจัดหาของจำเป็น แล้วแจ้งผู้ดูแลโรงแรมด้วย อีกสามวัน เราจะจัดพิธีที่นี่”

“แต่งงาน…?”

คาลวินหน้าซีด

นี่มันเรื่องอะไรกัน!?

“ผู้พันครับ… นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะครับ!”

“คุณมีหน้าที่ใหญ่หลวง ต้องสร้างฐานทัพใหม่ตั้งแต่ศูนย์!”

“หน้าที่เหรอ?”

เอริคหัวเราะเบา ๆ “นายรู้ไหม ฐานทัพใหม่น่ะ รัฐบาลจัดงบให้แค่ 10 ล้านเบรี!”

“นายคิดว่าจะสร้างอะไรได้บ้าง?”

แน่นอนว่า เขายังไม่จำเป็นต้องพูดถึงด้านมืดของกองทัพในตอนนี้

“ฉันถูกเนรเทศมาที่เวสต์บลู นายคิดว่าฉันได้รับการเลื่อนขั้นเหรอ?”

“ช่วงนี้ดวงซวย ฉันควรแต่งงานเผื่อจะเปลี่ยนดวงได้บ้าง”

คาลวินไม่กล้าเถียงอีก

“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะดำเนินการทุกอย่างให้เร็วที่สุด”

เขาเหลือบตามองโรบิน

เจ้าสาว… นี่มันโรบินจริง ๆ เหรอ!?

“อีกอย่าง—เรียกร้านชุดแต่งงานให้เอาชุดมาส่งที่นี่ด้วย”

“ให้โรบินเลือกที่โรงแรมเอง จะได้ไม่ต้องเสี่ยงออกข้างนอก”

“รับทราบครับ!”

⸻

หลังจากคาลวินออกไป

เอริคหันไปยิ้มให้โรบิน

“มือของเธอเริ่มมีเหงื่อออกตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ตื่นเต้นเหรอ?”

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจะแต่งงาน…” โรบินพึมพำเบา ๆ

“ฉันก็เหมือนกัน ไม่ต้องกังวลไปหรอก”

“งานจะจัดอย่างเงียบ ๆ ไม่มีแขกมากมาย ก็เพื่อความปลอดภัยของเธอ”

ชายคนนี้… จริงจังกับเรื่องแต่งงาน

ถึงขั้นพูดว่า “งานวิวาห์ต้องทำให้เร็วที่สุด” ด้วยหน้าตานิ่งสนิท

โรบินนั่งคิดหาทางหนีเงียบ ๆ

แต่ระหว่างที่เธอคิดอยู่ เสียง “แกร๊ก” ดังขึ้น

เธอก้มมอง

ข้อมือของทั้งสองคนถูกใส่กุญแจมือชนิดพิเศษ เชื่อมติดกันไว้แล้ว!

“คุณ… ทำบ้าอะไรของคุณเนี่ย?” โรบินตกใจ

“ฉันกลัวเธอหนีน่ะสิ”

เอริคหัวเราะเบา ๆ “ก่อนแต่งงาน ก็ต้องขอให้เธออดทนหน่อย”

คนบ้า!

โรบินแก้มแดง… ไม่ใช่เพราะเขิน แต่เพราะ โกรธ!

“แล้วเวลานอนล่ะ?”

“นอนด้วยกัน”

“อาบน้ำ?”

“ก็อาบด้วยกันสิ?”

“……”

หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่

ชายคนนี้… จริงจังเกินไปแล้ว!

“คุณยอมเสียขนาดนี้ เพื่อแต่งกับฉันทำไมกันแน่?”

เธอไม่เชื่อว่าเป็นเพราะความรักแรกพบ

ต่อให้หน้าตาเธอสวยแค่ไหน ก็ไม่ควรทำให้ใครยอมเสี่ยงตายแบบนี้ได้

“งั้นก็มาคุยกันตรง ๆ เถอะ”

เอริคเริ่มเล่าเรื่องที่เขาถูกเนรเทศไปเวสต์บลู

พร้อมแสดงจุดยืนชัดเจนว่าเขา “เกลียดรัฐบาลโลก”

เมื่อมีศัตรูร่วมกัน

บทสนทนาระหว่างทั้งคู่ก็ค่อย ๆ เปิดใจมากขึ้น

⸻

สามวันต่อมา — วันแต่งงาน

โรงแรมหรูถูกประดับประดาด้วยโคมไฟและผ้าตกแต่งสีขาว

ไม่มีแขกฝ่ายเจ้าสาว

มีแค่คาลวินกับทหารไม่กี่คนเป็นพยาน

ไม่มีแม้แต่พิธีกร…

เอริคจึงพูดเอง

“นิโค โรบิน เธอยินดีจะอยู่กับฉันตลอดชีวิต ไม่ทอดทิ้งกัน ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร… เธอจะยินดีไหม?”

โรบินเงียบ

เธอไม่คิดว่าทุกอย่างจะมาถึงขั้นนี้จริง ๆ

“เธอไม่ตอบ?” เอริคเอียงคอถาม

โรบินสบตาเขา แล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง:

“เอริค พราวด์มัวร์…

คุณพร้อมจะรับภาระอดีตอันยาวนานกว่า 800 ปีของฉันไหม?

พร้อมจะปกป้องฉัน ไม่ว่าจะมีอันตรายแบบไหน?”

“ฉันยินดี”

เขาตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ในที่สุด โรบินก็ยิ้มจาง ๆ

“งั้น… ฉันก็ยินดีเช่นกัน”

ทันทีที่เธอพูดจบ

เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวของเอริค:

【ขอแสดงความยินดี! คุณแต่งงานกับภรรยาคนแรก ได้รับโบนัส: อายุขัย +5 ปี】

ทันใดนั้น

เขารู้สึกเหมือนพลังชีวิตเอ่อล้นไปทั่วร่าง

แม้แต่… น้องชาย ก็เริ่มขยับตัว!?

พิธีแต่งงานจบลงอย่างเรียบง่าย

และตอนนี้…

ถึงเวลาเข้าห้องหอแล้วสิ