ตอนที่ 15 เฮดรัม

จากประสบการณ์ของรอสในนครบุปผาบุปผา เขาเคยได้ยินมาว่า ดาบทั้งสามในชุด “ดาบปีศาจ” ต้นฉบับนั้น ถูกสร้างขึ้นโดยช่างตีดาบคนเดียวกันทั้งหมด

แต่ละเล่มมีลักษณะเฉพาะที่ต่างกัน คือ ดาบเรียกผี “อาชูระ”, ดาบปราบผี “คิเท็ตสึ”, และดาบเสียงผี “เซ็ตสึนะ”

แม้รอสจะไม่รู้ว่าทำไมถึงตั้งชื่อแบบนั้น แต่จากคุณภาพของชุดดาบปีศาจเหล่านี้ มันถือเป็นของล้ำค่าหายาก เพียงแต่มีข้อจำกัดเล็กน้อยบางประการ

“ราคาเริ่มต้นหนึ่งล้านเบรี การเพิ่มราคาครั้งละไม่น้อยกว่าสองแสนเบรี! การประมูล….เริ่มได้!”

“กลุ่มโจรสลัดฟัตเบิร์ดเสนอสามล้าน!”

“คิดจะซื้อดาบปีศาจแค่สามล้านงั้นเหรอ? นี่คือดาบที่กัปตันของพวกเรา ‘เบลด โคโคชิ’ หมายตาไว้! กลุ่มโจรสลัดคมดาบขอเสนอสิบล้านเบรี!”

เสน่ห์ของดาบปีศาจนั้นเหนือกว่าทับทิมหรืออัญมณีหายาก ไม่ใช่แค่เพราะความหมายของมันเท่านั้น แต่เพราะคุณค่าในการสะสมและใช้งานจริงต่างหาก!

ขุนนางต้องการสะสมหรือใช้เป็นของขวัญ ส่วนเหล่าดาบโดยแท้จริงก็อยากครอบครองมันและใช้มันเป็นอาวุธประจำตัว!

แม้ว่าราคาเริ่มต้นของดาบเล่มนี้จะเพียงแค่หนึ่งล้าน แต่ในพริบตามันก็พุ่งทะยานไปถึงยี่สิบสามล้าน และยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!

ราคาที่ประมูลขึ้นมานั้น แทบจะเท่ากับค่าหัวของซุปเปอร์โนว่าอันดับสุดท้ายในปีนี้เลยทีเดียว!

“สามสิบสามล้านครั้งที่หนึ่ง! สามสิบสามล้านครั้งที่สอง!”

“สี่สิบล้านเบรี!”

ทันใดนั้นเอง ขณะที่ขุนนางในห้องส่วนตัวกำลังรู้สึกภาคภูมิใจ ก็มีเสียงเพิ่มราคาดังขึ้นจากมุมหนึ่งของที่นั่งธรรมดา

“สี่สิบล้านครั้งที่หนึ่ง! สี่สิบล้านครั้งที่สอง! สี่สิบล้านครั้งที่สาม! ขาย!”

“ปัง!”

เสียงค้อนไม้กระทบดังสนั่น บ่งบอกว่าผู้ซื้อดาบปีศาจได้รับการตัดสินแล้ว

ขุนนางคนนั้นได้แต่รู้สึกเสียดาย เพราะตามความจริง ดาบปีศาจที่มีมูลค่าสะสมสูงขนาดนี้ น่าจะมีราคาสูงสุดแค่ราวๆ ยี่สิบล้านเบรีเท่านั้น ซึ่งก็พอๆ กับดาบระดับสูงเล่มหนึ่ง

สี่สิบล้านงั้นเหรอ? พูดได้แค่ว่า “มีความดื้อเงียบๆ อยู่ไม่น้อยเลย”

รอสที่นั่งอยู่ตรงมุมก็ได้รับบันทึกจากผู้จัดประมูล แจ้งให้ไปจ่ายเงินและรับของหลังการประมูลเสร็จ

“ออกจะแพงไปหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไร ยังไงเราก็มีเงิน”

รอสลูบบันทึกในมือ พร้อมคิดในใจว่า คุณภาพของดาบปีศาจนั้นไม่อาจเทียบกับดาบทั่วไปได้เลย ดังนั้นเงินที่ต้องจ่ายไปจึงถือว่าคุ้มค่า

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะผู้ใช้ผลปีศาจหยุนหยุน ( เมฆ)ตราบใดที่เขาต้องการ เขาก็สามารถใช้ทองคำทั้งหมดจาก “นครทองคำ” บนเกาะท้องฟ้าได้ สิ่งเดียวที่ยากคือ “จะใช้มันยังไงดี”

ครอบครัวของเขาต้องใช้เงินมากหากจะตั้งถิ่นฐานใหม่ การเดินทางล่าโจรสลัดไปเรื่อยๆ พอช่วยจ่ายค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันได้ แต่ถ้าคิดจะตั้งรกรากเมื่อไหร่ ก็ต้องเริ่มทำธุรกิจแล้วล่ะ

จะมัวนั่งใช้แต่เงินเก่าจาก “นครทอง” ไปตลอดก็คงไม่ได้นี่นะ?

การประมูลยังคงดำเนินต่อไป แต่ของที่นำออกมาหลังจากนั้นกลับไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่นัก เป็นพวกอัญมณีหายากและทาสชนิดต่างๆ ซะมากกว่า

จนกระทั่งเวลาผ่านไป งานประมูลก็มาถึงช่วงพีค กับของสามชิ้นสุดท้ายที่เป็นไฮไลต์ของวันนี้!

“สินค้าชิ้นต่อไปคือ ผลปีศาจที่โชคดีหลุดรอดมาให้เราประมูลได้! ผลปีศาจลูกนี้ถูกระบุว่าเป็นผลปีศาจที่ไม่เคยมีการบันทึกมาก่อน ราคาเริ่มต้นสิบล้านเบรี! และต้องเพิ่มราคาไม่น้อยกว่าล้านเบรีต่อครั้ง!”

เมื่อพิธีกรกล่าวจบ ผลไม้ที่ดูแวววาวก็ถูกนำขึ้นเวที ทันทีที่รอสเห็น เขาก็มั่นใจว่ามันคือผลปีศาจผีในความทรงจำของเขา!

ผลไม้ของเจ้าหญิงผี “เปโรน่า” จากเรื่องต้นฉบับ เป็นผลปีศาจสายพารามิเซียที่มีศักยภาพสูงทั้งในการรบและสนับสนุน!

“เริ่มประมูลได้!”

“กลุ่มโจรสลัดโมลเสนอห้าสิบล้านเบรี!”

“กลุ่มโจรสลัดแรทเสนอหกสิบล้านเบรี!”

“หกสิบห้าล้าน!”

“เจ็ดสิบล้าน!”

“แปดสิบหกล้าน!”

“หนึ่งร้อยล้าน!” เนื่องจากผลปีศาจลูกนี้ได้รับการพูดถึงล่วงหน้ามาสักพักแล้ว เหล่าโจรสลัดและขุนนางที่อยู่ในห้องส่วนตัวชั้นบนต่างก็เตรียมตัวมาพร้อม และเงินในกระเป๋าก็ไม่ธรรมดาเลยสักคน

ราคาของผลไม้จึงไต่ขึ้นอย่างต่อเนื่องจนถึงหนึ่งร้อยล้าน ซึ่งถือเป็นราคาพื้นฐานขั้นต่ำของผลปีศาจที่ไม่เคยระบุชนิดมาก่อน

“สามร้อยล้านเบรี!”

ขณะที่ทุกคนยังอยู่แถวๆ หนึ่งร้อยล้าน จู่ๆ พวกเผ่ามังกรฟ้าที่เงียบมาตลอดก็เอ่ยปากเสนอราคา

ทันทีที่ได้ยินราคา ทั้งห้องประมูลก็ตกอยู่ในความเงียบเหมือนมีคนดับไฟ สถานที่ที่เคยโหวกเหวกโวยวายเหมือนตลาดสด กลับกลายเป็นเงียบกริบในชั่วพริบตา

บรรดาขุนนางไม่กล้าแข่งกับเผ่ามังกรฟ้า และพวกโจรสลัดก็เกรงกลัวต่อเหล่าเจ้าหน้าที่ CP ที่คอยคุ้มกันพวกนั้นอยู่

ทุกคนยังจำภาพโจรสลัดที่มีชื่อว่ายาโตะที่มีค่าหัวกว่า 40 ล้านที่ถูกสังหารในพริบตาได้อยู่เลย เขาไม่ใช่มือรองในกลุ่มซุปเปอร์โนว่าปีนี้แน่นอน!

“สี่ร้อยล้าน!”

รอสเอ่ยราคาขึ้นอย่างเงียบๆ โดยไม่สนหน้าไหนทั้งนั้นแม้แต่เผ่ามังกรฟ้า การกระทำนี้ทำให้ผู้คนรอบตัวต่างถอยห่างจากเขาเหมือนกลัวถูกลูกหลง จนเกิดพื้นที่ว่างรอบตัวเขาขึ้นมาทันที

ในสายตาคนอื่น ตอนนี้รอสคือคนบ้าและอันตราย! ก็เพราะว่า ‘เปเปซิส’ คนก่อนหน้านั้น ศพยังไม่ทันเย็นเลย!

“หืม?”

ในห้องส่วนตัว เฮดรัม พาเลซ ลดศีรษะลงแล้วเพ่งมองไปยังรอสที่กล้าต่อราคากับเธอ

“ท่านคะ นี่คือข้อมูลของเขา”

เจ้าหน้าที่ CP9 คนหนึ่งที่เคยเล็งปืนมาที่รอส ส่งกระดาษที่เพิ่งพิมพ์เสร็จให้เธอ

ด้วยฮาคิสังเกตที่เฉียบคม เขารับรู้ได้ถึงพลังของรอส จึงรีบไปค้นหาข้อมูลของเขาทันที

รอสใช้ชีวิตแบบเปิดเผย เดินทางไปทั่วโลก แถมเคยได้รับเชิญจากกองทัพเรืออีก ข้อมูลของเขาจึงไม่ใช่ความลับ และมีบันทึกอยู่ในระบบสาธารณะเกือบทั้งหมด

เหล่าตัวแทน CP มีความสามารถด้านแฝงตัวเป็นเลิศ ถึงขั้นที่รอสยังสงสัยว่าอาจมีนักฆ่าจาก CP แฝงตัวอยู่ในกลุ่มเด็กๆ ที่เขารับมาเลี้ยงด้วยซ้ำ

ก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้เลย!

เฮดรัม พาเลซยังไม่รีบร้อนที่จะเสนอราคา แต่หยิบเอกสารขึ้นมาอ่านเงียบๆ

บนเวที ผู้ดำเนินรายการก็ไม่กล้ายืนยันผู้ชนะการประมูล และเอาแต่รอคำพูดต่อไปจากฝั่งมังกรฟ้าด้วยความเครียด

ในโลกทั้งสี่ทะเลรวมถึงแกรนด์ไลน์ ชื่อเสียงของเผ่ามังกรฟ้านั้นยิ่งใหญ่ถึงขั้น “ปิดฟ้าด้วยฝ่ามือ” ได้ จะมีก็แต่คนในโลกใหม่เท่านั้น ที่กล้าท้าทายอำนาจนี้

“ข้าอยากให้เขาเป็นสามีคนที่สามของข้า!”

เมื่ออ่านจบ เฮดรัม พาเลซก็พูดประโยคที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง สองสมาชิกจาก CPO ถึงกับเกร็งขึ้นมาทันที

พวกเขาเคยอ่านข้อมูลของรอสมาก่อน และรู้ดีว่าหากมีการลงมือเกิดขึ้น พวกเขาอาจจะไม่สามารถปกป้องเฮดรัมได้เลยด้วยซ้ำ!

เฮดรัมสนใจรอสอย่างมาก แต่สำหรับเผ่ามังกรฟ้าแล้ว “สามีภรรยา” เป็นแค่คำเรียกของของเล่นหรูหราระดับสูงเท่านั้น

สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ คือให้รอสเล่าเรื่องการเดินทางให้เธอฟังทั้งวันทั้งคืน และเมื่อเธอเบื่อ ก็สามารถใช้งานเขาเป็น “ของเล่นทาส” ที่แข็งแกร่งได้อีกด้วย

ส่วนเรื่องอื่นๆ? พวกผู้ชายในเผ่ามังกรฟ้าอาจไม่ค่อยใส่ใจนัก แต่หญิงสาวเกือบทั้งหมดในเผ่านี้ จะไม่มีวันยอมให้คนรับใช้ที่สกปรกมาแตะต้อง “ร่างกายศักดิ์สิทธิ์” ของพวกเธอแม้แต่ปลายนิ้ว!

จากข้อมูลที่ได้ การเดินทางอันน่าทึ่งของรอสได้ดึงดูดใจเฮดรัมอย่างลึกซึ้ง

เกาะท้องฟ้าอันลึกลับ ท้องฟ้ากว้างใหญ่ มหาสมุทรไร้ก้นบึ้ง และแม้กระทั่งเกาะบางแห่งที่ห้าผู้เฒ่าห้ามไม่ให้พวกมังกรฟ้าเข้าไป รอสก็เคยไปมาแล้วทั้งนั้น!

และที่สำคัญที่สุด รอสเป็นคนที่แต่งงานแล้ว ซึ่งตรงกับรสนิยมของเฮดรัม พาเลซพอดีเลย!