- หน้าแรก
- ค่ำคืนแห่งฝันร้ายนิรันดร์
- เล่มที่ 1 ความฝันแห่งจักรวาล ตอนที่ 9 เตรียมการและปลุกให้ตื่น
เล่มที่ 1 ความฝันแห่งจักรวาล ตอนที่ 9 เตรียมการและปลุกให้ตื่น
เล่มที่ 1 ความฝันแห่งจักรวาล ตอนที่ 9 เตรียมการและปลุกให้ตื่น
อู๋ผีฝูล้างมืออย่างพิถีพิถัน จากนั้นก็สวดภาวนาอย่างเคร่งครัดต่อทวยเทพและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงที่เขารู้จัก รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง เง็กเซียนฮ่องเต้ เหล่าดวงดาว เทียนเผิงหยวนซ่วย ปี้หม่าเวิน... โอดิน วาลคีรี... ซุส อธีน่า... พระเจ้า พระเยซู... และอื่นๆ อีกมากมาย (แม่ทัพสวรรค์เทียนเผิง ปัดเป่าโรคระบาดในม้า)
รวมไปถึงสวดภาวนาถึงพ่อและแม่เมื่อหลายร้อยปีก่อนด้วย
ขอพรให้เขาสามารถสุ่มได้สิ่งของมีประโยชน์สักชิ้น ดีที่สุดคือวิชาเหนือธรรมชาติประเภทเดียวกับวิชาพยัคฆ์อสูร โลกความเป็นจริงพื้นฐาน 0.7 วิชาเหนือธรรมชาติในนั้นไม่ใช่สิ่งที่วิชาพยัคฆ์อสูรจะเทียบได้!
หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ ท่ามกลางสายตาฉงนของจิ๊บจิ๊บที่เอียงคอมอง อู๋ผีฝูก็เปิดการสุ่มของโลกแห่งความฝัน โดยจำกัดขอบเขตโลกไว้ที่ยุคปลายราชวงศ์ซ่งเหนือ ซึ่งเป็นโลกความเป็นจริงพื้นฐาน 0.7 ที่เขาสร้างสถานที่คุ้มภัยไว้
ไม่มีเอฟเฟกต์แสงสีเสียงใดๆ และไม่มีลูกบอลแสงขนาดใหญ่ใดๆ วัตถุธรรมดาๆ ชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอู๋ผีฝูโดยตรง
นั่นคือเปลือกหอยสังข์เก่าๆ ที่มีสาหร่ายทะเลเกาะติดอยู่ชิ้นหนึ่ง?
นี่มันอะไรกัน!
อู๋ผีฝูแทบอยากจะขว้างเปลือกหอยสังข์นี้ให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความโมโห
แต่นี่ต่างหากคือเรื่องปกติ การสุ่ม แม้จะสุ่มได้ก้อนดินมาก็เป็นเรื่องปกติ ในทางกลับกัน การที่เขาสุ่มได้วิชาพยัคฆ์อสูรต่างหากจึงนับเป็นปาฏิหาริย์ แต่ก็เคยมีรุ่นพี่พูดไว้ว่า การสุ่มจากสถานที่คุ้มภัยแห่งแรกของผู้มาใหม่ ดูเหมือนสมองกลหลักจะให้ความใส่ใจเป็นพิเศษล่ะมั่ง?
อู๋ผีฝูถือเปลือกหอยสังข์ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่เขาก็ยังคงใช้สมองกลหลักตรวจสอบเปลือกหอยสังข์นี้ตามสัญชาตญาณ
“หอยสังข์วิเศษ”
“มาจาก... สถานที่... ครอบครองพลังอันแปลกประหลาด ผ่านการสอบถามต่อมัน สามารถได้รับคำตอบ อาจจะถูกต้อง อาจจะผิดพลาด อาจจะมีประโยชน์ อาจจะไร้ประโยชน์...”
“ทุกๆ 24 ชั่วโมงสามารถสอบถามได้ 1 ครั้ง”
อู๋ผีฝูตะลึงงันไปครู่ใหญ่ ถือเปลือกหอยสังข์นี้พลิกไปพลิกมา ในใจแทบอยากจะสบถออกมา
ในเมื่อมีหอยสังข์วิเศษแล้ว สพันจ์บ็อบจะอยู่ไกลเหรอ!?(ฟองน้ำในการ์ตูน SpongeBob SquarePants)
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของสมองกลหลักคราวนั้น สิ่งนี้มาจากโลกใต้ทะเลที่ไม่อาจบรรยายได้หรอกนะ!?
อู๋ผีฝูมองเปลือกหอยสังข์ในมือด้วยสีหน้าเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังคงพูดกับเปลือกหอยสังข์ว่า “หอยสังข์ หลังจากนี้ผมควรทำยังไงถึงจะสามารถผ่าน ‘สุดสัปดาห์’ นี้ไปได้อย่างปลอดภัย?”
รออยู่ครึ่งค่อนวัน เปลือกหอยสังข์ก็ไร้การเคลื่อนไหวใดๆ อู๋ผีฝูมองเปลือกหอยสังข์อย่างประหลาดใจ
สมองกลหลักแสดงคุณสมบัติของมันแล้ว ย่อมพิสูจน์ว่านี่ไม่ใช่ของธรรมดาอย่างแน่นอน เช่นนั้นแล้ว วิธีการสอบถามของเขาไม่ถูกต้อง... จำเป็นต้องพูดชื่อเต็มงั้นเหรอ?
“อะแฮ่ม ท่านหอยสังข์วิเศษ หลังจากนี้ผมควรทำอย่างไร ถึงจะสามารถผ่าน ‘สุดสัปดาห์’ นี้ไปได้อย่างปลอดภัย?” อู๋ผีฝูถามด้วยความรู้สึกอับอายเล็กน้อย
เปลือกหอยสังข์นี้คาดไม่ถึงว่าจะค่อยๆ สั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็มีเสียงผู้หญิงทุ้มต่ำที่เจือด้วยเสียงคลื่นทะเลดังออกมาจากเปลือกหอยสังข์
“จงมีชีวิตรอด”
อู๋ผีฝูดีใจขึ้นมาทันที พูดว่า “ใช่ ใช่แล้ว มีชีวิตรอดผ่าน ‘สุดสัปดาห์’ นี้ไป! ใช่ ไม่มี ไม่มี... ปัญหา! ผมก็ต้องรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอวะ ว่าจะต้องมีชีวิตรอด!!” (บัดซบเอ๊ย!)
ดูท่าจะสุ่มได้ของไร้ค่ามาชิ้นหนึ่ง...
อู๋ผีฝูวางหอยสังข์วิเศษลงอย่างจนปัญญา ถึงจะเป็นของไร้ค่า แต่ก็ยังนับว่าเป็นของวิเศษ ไว้หลังจากนี้ค่อยดูว่าจะสามารถนำไปขายในโลกแห่งความฝันได้ไหม
หลังจากใช้การสุ่มแล้ว ต่อไปก็คือการเพิ่มระดับคุณสมบัติ
นี่คือรางวัลที่สถานที่คุ้มภัยระดับ 2 มอบให้
เท่าที่ผ่านมา อู๋ผีฝูรู้ว่ารางวัลของสถานที่คุ้มภัยระดับ 1 ถึง 4 คืออะไรบ้าง รุ่นพี่ของเขาเคยบอกเขาไว้ ว่ากันว่า เท่าที่ผ่านมาเคยมีคนสร้างสถานที่คุ้มภัยระดับ 3 ได้ แต่ไม่ใช่พื้นที่ของพวกเขา เป็นเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงของเขตอื่น น่าเสียดายที่ตอนนี้ติดต่อไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงที่สร้างสถานที่คุ้มภัยระดับ 3 คนนั้นตายไปแล้วหรือยัง
เมื่อสร้างสถานที่คุ้มภัยระดับ 1 ได้ ก็จะรู้ว่ารางวัลของสถานที่คุ้มภัยระดับ 2 คืออะไร สมองกลหลักจะให้คำใบ้
เท่าที่อู๋ผีฝูรู้ในตอนนี้ สถานที่คุ้มภัยระดับ 1 จะให้รางวัลสุ่มจากโลกแห่งความฝันที่สถานที่คุ้มภัยตั้งอยู่ 1 ครั้ง อาจจะได้ก้อนหิน ก้อนดิน หรืออาจจะได้สมบัติล้ำค่า หรือกระทั่งสมบัติสูงสุดก็ได้ อย่างไรก็ตามเป็นการสุ่ม โดยพื้นฐานแล้วมักจะได้ของไร้ประโยชน์
สถานที่คุ้มภัยระดับ 2 จะให้รางวัลเพิ่มระดับคุณสมบัติ 1 ครั้ง การเพิ่มระดับคุณสมบัตินี้สามารถเลือกคุณสมบัติใดๆ ของร่างกายก็ได้เพื่อยกระดับขึ้น 1 ขั้น แต่คุณสมบัติใดๆ นี้ จะต้องเป็นคุณสมบัติที่สมองกลหลักประเมินแล้ว
นี่คือการแปลงข้อมูลมนุษย์เป็นดิจิทัล แต่เป็นเพียงรูปแบบเริ่มต้น จำเป็นต้องสร้างสถานที่คุ้มภัยระดับ 3 ได้เสียก่อน ข้อมูลตัวละครถึงจะถูกแปลงเป็นดิจิทัลอย่างสมบูรณ์ หนึ่งคือในโลกที่สร้างสถานที่คุ้มภัยระดับ 3 ไว้ อีกหนึ่งคือสามารถเลือกโลกอื่นอีกแห่งหนึ่ง อู๋ผีฝูคิดไว้นานแล้วว่า ถ้าเขาสร้างสถานที่คุ้มภัยระดับ 3 ได้ โลกแรกที่เลือกย่อมต้องเป็นโลกแห่งความเป็นจริงอย่างแน่นอน
ก่อนหน้านั้น ตอนนี้ อู๋ผีฝูมีเพียงคุณสมบัติบางส่วนที่ถูกแปลงเป็นดิจิทัลครึ่งๆ กลางๆ เท่านั้น
“อู๋ผีฝู”
“เจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุง ระดับ 1”
“ร่างกาย ระดับ 1 วิญญาณ ระดับ 1 สัมผัสพิเศษ ระดับ 1”
“ศาสตร์ยุทธ์: พลังกระจ่าง วิชาพยัคฆ์อสูร: ก้าวขึ้นสู่โถงใหญ่เข้าสู่ห้องใน”
นี่คือข้อมูลที่อู๋ผีฝูสามารถแสดงผลได้ในตอนนี้ และในบรรดาร่างกาย วิญญาณ สัมผัสพิเศษทั้งสามอย่างนี้ล้วนมีเครื่องหมาย + เล็กๆ กำกับอยู่ บ่งบอกว่าสามารถคลิกเปิดดูได้ แต่ตอนนี้กลับเปิดไม่ได้ นี่คือการแสดงออกของข้อมูลที่ไม่เพียงพอ
ส่วนการเพิ่มระดับคุณสมบัตินั้นสามารถเพิ่มได้ทุกอย่างที่แสดงผลอยู่ในขณะนี้นอกจากชื่อของเขา รวมถึงเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงระดับ 1 หากเพิ่มขึ้น 1 ขั้นก็จะกลายเป็นเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงระดับ 2 มีอำนาจมากขึ้น เทียบเท่ากับอำนาจรวมของเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงระดับ 1 สิบคน หากเขาเพิ่มระดับสิ่งนี้ ก็จะสามารถเปิดทางเชื่อมที่ถูกปิดกั้นบางส่วนได้แล้ว
ตามที่รุ่นพี่ของเขาเคยพูดไว้ หากเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงระดับ 3 เพิ่มระดับขึ้นอีกขั้น ก็จะกลายเป็นพลเมืองระดับ 1 อำนาจจะเปลี่ยนแปลงไปในทันที ไม่เพียงแต่สามารถเปิดทางเชื่อมส่วนใหญ่ได้ โครงการบางอย่างที่เจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงไม่สามารถใช้งานได้ พลเมืองสามารถใช้งานได้โดยตรง เช่น บริการสร้างมนุษย์ แน่นอนว่า คุณจะต้องไปถึงโรงงานให้ได้เสียก่อน
ส่วนตัวเลือกอื่นๆ อีกหลายอย่างก็เป็นไปตามที่แสดง ร่างกายหมายถึงความแข็งแกร่งของร่างกาย ระดับ 1 คือระดับของคนธรรมดา ระดับ 2 ความแข็งแกร่งทั้งหมดจะพุ่งสูงขึ้นในทันที แทบจะเทียบเท่ากับนักกีฬาระดับโลกในศตวรรษที่ 21 ที่มีคุณสมบัติทุกด้าน
ว่ากันว่าพลเมืองทุกคนเมื่อเกิดมาจะได้รับการปรับแต่งพันธุกรรมให้ดีที่สุดโดยอัตโนมัติ พูดให้ถูกคือพลเมืองทุกคนเกิดมาก็มีร่างกายระดับ 2 แล้ว
ส่วนวิญญาณ อู๋ผีฝูก็ไม่ค่อยเข้าใจ ยังมีสัมผัสพิเศษ... สิ่งนี้คิดไม่ถึงว่าสามารถเพิ่มระดับได้ด้วย?
แต่คงไม่มีใครไปเพิ่มระดับมันหรอกมั้ง?!
นอกจากคุณสมบัติพื้นฐานของชีวิตแล้ว ทักษะที่เชี่ยวชาญก็สามารถเพิ่มระดับได้เช่นกัน
คือศาสตร์ยุทธ์ และวิชาพยัคฆ์อสูร อันที่จริงนี่เป็นการแบ่งประเภทที่แตกต่างกัน
ระดับขั้นของศาสตร์ยุทธ์มีทั้งหมด 6 ขั้น นี่คือการแบ่งระดับความแข็งแกร่งโดยรวม
ส่วนวิชาพยัคฆ์อสูรแม้จะเป็นศาสตร์ยุทธ์ แต่ระดับขั้นในที่นี้ หมายถึงระดับความชำนาญในการฝึกฝนวิชาพยัคฆ์อสูรมี 5 ระดับขั้น นี่ไม่ใช่ระดับความแข็งแกร่งของเขา แต่เป็นระดับความชำนาญในการฝึกฝน
ทั้งหมดข้างต้นคือตัวเลือกทั้งหมดที่อู๋ผีฝูสามารถเพิ่มระดับได้ในตอนนี้
ในใจเขามีแผนการอยู่แล้ว ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาสนใจจริงๆ กลับเป็นคำอธิบายของสมองกลหลักตอนให้รางวัลเพิ่มระดับ
“คุณได้รับรางวัลเพิ่มระดับคุณสมบัติส่วนบุคคล 1 ระดับ (ไม่เกินขีดจำกัด) 1 ครั้ง”
ในเมื่อมีไม่เกินขีดจำกัด ถ้างั้นก็มีเกินขีดจำกัดด้วย?
เกินขีดจำกัด?
เพียงแค่คิดดูก็น่าครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งแล้ว
นี่คือรางวัลที่สถานที่คุ้มภัยระดับ 2 มอบให้ สถานที่คุ้มภัยระดับ 3 คือหน้าจอข้อมูล สถานที่คุ้มภัยระดับ 4 นั้นสุดยอดมาก
ได้รับวัตถุที่ระบุจากโลกที่สถานที่คุ้มภัยระดับ 4 ตั้งอยู่!
โดยตรงคือมอบวัตถุใดๆ ชิ้นหนึ่งในโลกนี้ให้แก่เขา ขอแค่เขาระบุ ก็สามารถได้รับมาโดยตรง!
กระทั่งวัตถุสูงสุดของโลกนั้น หากมีโลกในนิยาย เขากระทั่งสามารถได้รับของวิเศษได้!!
ส่วนสถานที่คุ้มภัยระดับ 5 ให้รางวัลอะไร อู๋ผีฝูไม่รู้ แต่เมื่อมีการเพิ่มระดับคุณสมบัติแบบไม่เกินขีดจำกัด บางที สถานที่คุ้มภัยระดับ 5 อาจจะเป็นการเพิ่มระดับคุณสมบัติแบบเกินขีดจำกัดก็ได้ แน่นอนว่า ก็อาจจะมีโอกาศเป็นอย่างอื่น
เท่าที่ผ่านมา อู๋ผีฝูรู้แค่ว่าสถานที่คุ้มภัยสูงสุดคือระดับ 5 ยังมีระดับอื่นๆ อีกหรือไม่ ตอนนี้เขาก็ไม่รู้เช่นกัน
ทันใดนั้นอู๋ผีฝูก็พูดขึ้นโดยตรงว่า “สมองกลหลัก ใช้การเพิ่มระดับคุณสมบัติ ระบุเป็นวิชาพยัคฆ์อสูร”
“ใช้รางวัลเพิ่มระดับคุณสมบัติส่วนบุคคล 1 ระดับ (ไม่เกินขีดจำกัด) 1 ครั้ง ระบุตัวเลือกที่จะเพิ่มระดับเป็นวิชาพยัคฆ์อสูร ต้องการยืนยันหรือไม่?”
“ยืนยัน”
ในวินาทีถัดมา อู๋ผีฝูราวกับจมดิ่งลงไปในห้วงฝันที่คล้ายจริงคล้ายมายานั้นอีกครั้ง ความว่างเปล่าไร้ขอบเขต เขาคำรามกู่ร้องอยู่ในนั้น ทั้งร่างตกอยู่ในความบ้าคลั่งไปแล้ว
แต่ในยามนี้เอง พยัคฆ์แดงฉานตนหนึ่งก็คำรามก้องออกมา ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าอู๋ผีฝูที่บ้าคลั่ง พยัคฆ์แดงตนนี้ใหญ่โตมโหฬารอย่างยิ่ง อู๋ผีฝูสูงเพียงแค่ตำแหน่งนิ้วเท้าหน้าของมันเท่านั้น ไอสีเลือดอันบ้าคลั่งแผ่ซ่านออกมา เขาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง จากนั้นพยัคฆ์แดงก็ก้มศีรษะลง ดวงตาพยัคฆ์สีเลือดแดงก่ำสบเข้ากับสายตาของอู๋ผีฝู
ในเสี้ยววินาทีถัดมา ร่างกายของอู๋ผีฝูก็สั่นเทาถอยหลังไม่หยุด ในความรู้สึกของเขา ไอสีเลือดอันบ้าคลั่งนั้นราวกับยังคงหลงเหลืออยู่ แทบจะทำให้ความคิดของเขาทั้งหมดคลุ้มคลั่งไป ทว่าสติในจิตสำนึกของเขาพลันขยายใหญ่ขึ้น ปริมาณของมันเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสิบเท่าตัวขึ้นไป ไม่ว่าความคิดบ้าคลั่งในสมองจะผุดขึ้นอย่างไร สตินี้ก็ยังคงตั้งมั่นไม่หวั่นไหว กดข่มทุกสิ่งไว้ จิตใจของอู๋ผีฝูก็ค่อยๆ สงบนิ่งลง
นี่ไม่ใช่ว่าในใจเขาไร้ซึ่งความคิดฟุ้งซ่านอย่างสมบูรณ์ กลับกัน คือความคิดฟุ้งซ่านเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงหลายเท่าตัว ทว่าสติกลับเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงกว่าสิบเท่า กดข่มความคิดฟุ้งซ่านเหล่านี้ไว้อย่างสมบูรณ์ ทำให้จิตใจเขาสงบนิ่ง ผลของการมองเห็นตนเองทั้งต่อร่างกายและจิตสำนึกเพิ่มขึ้นมากกว่าสิบเท่าตัว!
อู๋ผีฝูรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายและจิตใจอย่างเงียบๆ จากนั้นเขาก็เริ่มออกหมัดตามสัญชาตญาณ
รูปแบบการฝึกและรูปแบบการต่อสู้ต่างๆ ของวิชาพยัคฆ์อสูรล้วนถูกแสดงออกมาจากมือเขาอย่างต่อเนื่อง เขาฝึกฝนอยู่ในสภาวะคล้ายจริงคล้ายมายาเช่นนี้ต่อเนื่องกันอย่างน้อยสิบกว่านาที จากนั้นเขาก็ตบฝ่ามือหนึ่งลงบนโต๊ะไม้ที่ชำรุดตัวหนึ่งซึ่งอยู่ในกองของจิปาถะ
ไร้สุ้มเสียงใดๆ กระทั่งไม่ได้ทำให้โต๊ะไม้ที่ไม่แข็งแรงนี้แตกหักด้วยฝ่ามือเดียว ทว่าเมื่อฝ่ามือของเขายกขึ้น บนผิวโต๊ะไม้กลับปรากฏรอยฝ่ามือที่ยุบลงไปในเนื้อไม้ ลึกเข้าไปกว่าสามส่วน แต่ไม่ทำลายเนื้อไม้โดยรอบ
“พลังซ่อนเร้น! สำเร็จแล้ว!”
อู๋ผีฝูพ่นลมหายใจสีขาวออกมาสายหนึ่ง ลมหายใจสีขาวนี้พุ่งตรงออกไปไกลราวสามเมตร จึงค่อยๆ สลายไป
เป็นไปตามคาด บนข้อมูลที่แสดงผล ณ สมองกลหลัก คุณสมบัติของอู๋ผีฝูได้เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว
“ศาสตร์ยุทธ์: พลังซ่อนเร้น วิชาพยัคฆ์อสูร: ก้าวล้ำสู่แดนเทพ”
การสุ่มใช้ไปแล้ว การเพิ่มระดับคุณสมบัติใช้ไปแล้ว อู๋ผีฝูก็มองไปยังโคลนพุทธะด้านหน้า เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่ได้ใช้งานมันในทันที เขาวางแผนจะปลุกเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงห้าคนขึ้นมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน อย่างไรก็ตาม มีคนเพิ่มขึ้นหนึ่งคนก็ย่อมมีคนคอยดูแลเพิ่มขึ้น ถ้าเขามีปฏิกิริยาบางอย่าง หลังจากใช้โคลนพุทธะไปแล้ว คนใหม่พวกนั้นก็สามารถส่งเขาเข้าไปในแคปซูลฟื้นฟูได้ ไม่อย่างนั้น ถ้าเขาอยู่ตัวคนเดียว แล้วเกิดปฏิกิริยาอะไรขึ้นมา ก็คงจะเข้าแคปซูลฟื้นฟูไม่ได้ นั่นถึงเรียกว่าตายอย่างไม่ยุติธรรม
จากนั้นอู๋ผีฝูก็กลับไปยังห้องแคปซูลอีกครั้ง เขาเงยหน้าพูดว่า “สมองกลหลัก ใช้สิทธิ์ปลุกห้าคน”
“ปลุกเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงห้าคน ต้องการยืนยันหรือไม่?”
“ยืนยัน”
สิ้นเสียงพูด พื้นของห้องก็เริ่มเคลื่อนไหวบางส่วน แคปซูลทีละเครื่องก็เลื่อนสูงขึ้นมาจากพื้น รวมทั้งหมดห้าเครื่อง จากนั้นก็เริ่มเปิดออกทีละเครื่อง
หลังจากแคปซูลเปิดออก คนแรกคือชายวัยกลางคนที่เดินออกมาจากแคปซูล จากนั้นคือหญิงสาวรูปร่างอวบอิ่ม ตามมาด้วยชายที่ดูอ่อนโยนเล็กน้อย ถัดมาคือเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนอายุแค่สิบห้าสิบหกปี และในแคปซูลเครื่องที่ห้า...
หนวดสีดำทมิฬหลายสิบเส้นยื่นออกมาด้านนอก เด็กหนุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุดยังคงอยู่ในสภาพมึนงง ถูกหนวดหลายสิบเส้นนี้พันรัดในทันที ดึงลากเข้าไปในแคปซูลโดยตรง
เสียงดัง กร๊อบ แกร๊บ ที่น่าขนลุกขนพองดังขึ้น...
หัวของเด็กหนุ่มเบิกตากว้าง กลิ้งหลุดออกมาจากแคปซูล…
(จบตอน)