ตอนที่ 33 แหวน อาวุธวิญญาณ [อ่านฟรี]
ตอนที่ 33 แหวน อาวุธวิญญาณ [อ่านฟรี]
ตอนที่ 33 แหวน อาวุธวิญญาณ
"เจ้าหนู ตายซะเถอะ!"
ดวงตาของคุณชายเทียนเสียปรากฏสีเลือดขึ้น แหวนที่เขาใส่อยู่ในมือของเขาเป็นประกวยแวบวับ ทันใดนั้นธนูคริสตัลขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
"แหวนคลังวิญญาณ!" หลินหานแสดงอารมณ์ประหลาดใจ
แหวนในมือของคุณชายเทียนเสียเป็นแหวนมิติที่สามารถเก็บสิ่งของต่างๆได้ แต่แหวนชนิดนี้ หลินหานแค่เข้าใจบางส่วนจากในหนังสือโบราณเท่านั้น
คิดไม่ถึง คุณชายเทียนเสียคนนี้จะมีหนึ่งวง นี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้เชียวนะ
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้หลินหานรู้สึกถึงวิกฤตความตายในเวลานี้ เป็นธนูคริสตัลขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือของคุณชายเทียนเสียต่างหาก ด้านบนส่องแสงสีเขียวครามระยิบระยับ
หลินหานเคยเรียนรู้จากในโบราณ ว่าอาวุธสงครามบางชนิดที่ผ่านวิธีการกลั่นพิเศษจนผสานกับแก่นแท้แห่งฟ้าดิน จะสามารถปลดปล่อยพลังเหนือธรรมชาติ
อาวุธเหล่านี้เรียกว่า "อาวุธวิญญาณ"
ในเวลานี้ คันศรคริสตัลน้ำแข็งใหญ่ที่อยู่ในมือของคุณชายเทียนเสียส่องแสงสลัวๆเป็นสีน้ำเงินสว่างจ้า ไอเย็นเยียบ หรือว่า?
“อาวุธวิญญาณ” หลินหานพูดออกมา
"ในถิ่นทุรกันดารเช่นนี้ ยังมีคนที่รู้จักอาวุธวิญญาณด้วยเหรอ? ช่างน่าเหลือเชื่อ เจ้าหนู ถือว่าเจ้ามีความรู้นี่นา!"
สายตาของคุณชายเทียนเสียเปล่งประกายแปลกๆ แต่ในวินาทีต่อมาก็เผยรอยยิ้มที่มืดมน: "อาวุธวิญญาณที่แท้จริง แม้นจะเป็นปรมาจารย์ยุทธก็ไม่สามารถกระตุ้นได้ อาวุธวิญญาณของข้าอย่างมากสุดเป็นแค่ของไม่สมบูรณ์ แต่การจะสังหารเจ้าหนูเช่นเจ้า ก็เกินพอ! "
"เหอะ!"
ทันใดนั้น คุณชายเทียนเสียส่งเสียงเหอะอย่างเย็นชา สสารถ่องแท้ในร่างกายที่แท้จริงของเขาหลั่งไหลเข้าไปคันศรขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือของเขา
เวิง!
ตรงคันศร มีลูกศรที่มีสีครามสดใสซึ่งสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับหล่อด้วยผลึกน้ำแข็ง ปรากฏบนคันศรในทันใด ศรพุ่งโจมตีไปทางหลินหานที่อยู่ไม่ไกลนัก
ลูกศรน้ำแข็งปรากฏขึ้นจากอากาศ?
ฉากที่น่าเหลือเชื่อนี้ ทำให้เหล่าจอมยุทธที่อยู่ในระยะไม่ไกลนักดูหวาดกลัว
แต่บัดนี้ หลินหานเพียงรู้สึกถึงอันตรายครั้งใหญ่
"ตายซะ!"
ซู่ววววว!
คุณชายเทียนเสียยิ้มชั่วร้าย ยิงธนูอย่างรุนแรง ลูกธนูน้ำแข็งฉีกขาดอากาศทันที จึงทำให้เกิดเสียงระเบิดดัง เฉกเช่นลำแสง ยิงไปทางหลินหานทันที
"วิชาดาบถอดฝัก!"
เคร้ง!
หลินหานดึงดาบออกมา แล้วฟาดดาบโจมตีไปตัดลูกธนูคริสตัลที่ลอยมาทางอากาศทันที
"บูม"
แต่ในเวลาต่อมา พลังจำนวนมหาศาลก็เกิดการปะทะกัน
สีหน้าของหลินหานเปลี่ยนไปเล็กน้อย ร่างกายถอยหลังไปสิบกว่าเมตรจึงจะสามารถหยุดกึก
ในขณะนี้ มีน้ำแข็งหนาๆก่อตัวขึ้นบนดาบในมือของเขา ไอเย็นเยียบกัดเซาะเข้าสู่ร่างกายทันที
"เคล็ดวิชาจักรพรรดิมังกรแห่งไท่กู่!"
หลินหานแสดงสีหน้าเย็นชา ตะโกนเสียงดังทันที
เคล็ดวิชาจักรพรรดิมังกรแห่งไท่กู่ปะทุออกมาในทันทีทันใด ปราณโลหิตและสสารถ่องแท้แห่งพลังมังกรอันแน่นหนากู่ร้องอยู่ภายในร่างกาย ทำให้ไอเย็นเยียบที่กัดเซาะเข้าสู่ร่างกายถูกขจัดหายไปจนหมด
"พลังแกร่งกล้ายิ่งนัก!" หลินหานตกตะลึงในใจ สายตาเปลี่ยนเป็นความตึงเครียด
"เอ๋? ต้านรับลูกธนูของข้าได้ด้วยเหรอ? แต่ก็นะ ข้าจะดูสิว่าเจ้าหนูอย่างเจ้าจะกันได้สักกี่ดอก?”
คุณชายเทียนเสียชั่วร้ายยิ้มและสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาดึงคันศรซ้ำๆ ลูกธนูน้ำแข็งที่ส่องแสงสีฟ้าพุ่งออกไปหลายครั้ง ฉีกขาดอากาศ
“ซู่”,“ซู่”,“ซู่”
ลูกศรสามดอก แต่ละดอก ทั้งหนาทั้งใหญ่ เย็นยะเยือกและแหลมคนกว่าลูกศรดอกแรก
ของลูกศรทั้งสามนี้มีพลังมาก แต่เห็นได้ชัดว่าคงสิ้นเปลืองสสารถ่องแท้ในร่างกายของคุณชายเทียนเสียเกือบทั้งหมด
หลังจากยิงธนูออกไปสามดอกแล้ว ใบหน้าของคุณชายเทียนเสียก็ซีดเซียวหาใดเปรียบ แต่ดวงตาของเขาดุดัน เขาจ้องเขม็งหลินหานที่อยู่ไม่ไกลนัก
"แย่แล้ว! ลูกศรสามดอก!"
หลินหานตื่นตัวขึ้นมาทันที แล้วปลดปล่อยพลังการรับรู้ที่น่ากลัวของตัวเอง แล้วเริ่มหาจุดอ่อนของธนูทันที
"เคล็ดวิชากายาหงส์สง่า!"
หลินหานตะโกน เยื้องกายเดิน ก็สามารถหลบหลีกลูกธนูดอกแรกอย่างง่ายดาย
"บูม"
ลูกศรน้ำแข็งดอกพุ่งใส่ต้นไม้เก้าแก่ต้นหนึ่งที่อยู่หลังหลินฮัน เพียงพริบตาเดียวต้นไม้ก็ถูกแช่แข็งเป็นรูปสลักน้ำแข็งทันที พลังชีวิตภายในถูกแช่แข็งในพริบตา
"ชี่!"
ฉากนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกความรู้สึกเสียววาบในหัวใจ
ไม่ไกลนัก มีจอมยุทย์หลายคนอธิษฐานในใจ พวกเขาอธิษฐานว่าหลินหานต้องชนะ
"ซู่"
ในเวลานี้ ลูกศรผลึกน้ำแข็งดอกที่สองพุ่งมาด้วยความเร็วสูง ความเย็นแช่แข็งทุกสิ่ง
"วิชาดาบถอดฝัก!"
"เคล็ดวิชาดาบปลิดชีพ – รูปแบบทะลวงนภา!"
หลินหานไม่มีเวลาใช้ทักษะกายา จึงดึงดาบทันที และตวัดดาบพุ่งทะลวงท้องฟ้า
ในขณะนี้ เขาสามารถผสมผสานวิชาดาบถอดฝักกับรูปแบบที่หนึ่งของเคล็ดวิชาดาบปลิดชีพอย่างสมบูรณ์แบบ จึงก่อให้เกิดพลังอันทรงพลัง
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังขึ้นรุนแรงอย่างกะทันหัน หลินฮันตัดลูกธนูน้ำแข็งดอกที่สอง แต่ดาบในมือของเขารับน้ำหนักไม่ไหวจริงๆ ร้าวทีละนิดแล้วแตก
เหลือเพียงดาบหักครึ่งหนึ่ง!
ฉากนี้ ทำให้ใจของหลินหานสั่นไหว
ดาบยาวที่เขาซื้อมานี้ คืออาวุธสงครามระดับกลางเดียวนะ!
แต่พอย้อนคิดถึงคันธนูขนาดใหญ่ในมือของคุณชายเทียนเสียอันเป็นอาวุธสงครามแตกหักในตำนาน เขาก็ปล่อยวางทันที
"เจ้าหลบลูกธนูสองดอกแรกไปแล้ว ข้าจะดูว่าลูกธนูดอกที่สาม เจ้าจะหลบพ้นหรือไม่!" คุณชายเทียนเสียหัวเราะสนั่นในระยะไกล
เมื่อพูดจบ
"ซู่"
ลูกธนูน้ำแข็งดอกที่สามพุ่งออกไปทันที โดยชี้ไปทางหลินหาน ดูเหมือนต้องการปลิดชีพทันที
"โล่ระฆังทองตะวันฉาย!"
ชั่วขณะหนึ่งของความเป็นความตาย ร่างของหลินหานได้กระตุ้นสสารถ่องแท้แห่งพลังมังกรอย่างบ้าคลั่ง ก่อให้เกิดร่างกายาของมังกร เพิ่มความแข็งแกร่งแก่พลังต่อสู้เป็นสองเท่า
หลินหานเลือกที่จะใช้โล่ระฆังทองตะวันฉายอันเป็นวิชาสายป้องกัน
ตึ้งตึ้ง!
ระฆังทองคำ เรียบง่ายและโบรณ หนักอึ้ง ได้ปกคลุมร่างของหลินหานทันที
ในขณะนี้ ลูกศรน้ำแข็งดอกที่สามพุ่งมาถึงในที่สุด มันปะทะกับโล่ระฆังทองตะวันฉายทันที เพียงพริบตาเดียว ชั้นน้ำแข็งปกคลุมโล่ระฆังทองทั้งหมด
ระฆังทอง กลายเป็นระฆังคริสตัลน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์ หลินหานที่อยู่ด้านในก็ถูกผนึกด้วยชั้นน้ำแข็งหนาๆ
เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของจอมยุทธหลายคนที่อยู่ในระยะไกลก็มืดหม่นทันที
บุรุษในชุดสีเขียวถูกคุณชายเทียนเสียฆ่าไปแล้วหรือเปล่า?
"ฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้าหนู ไร้เดียงสานัก ทักษะของข้าผู้นี้ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะจินตนาการได้! ถูกแช่แข็งด้วยลูกธนูของข้า พลังชีวิตของเจ้าจะถูกแช่แข็งกลายเป็น "มนุษย์น้ำแข็ง"โดยสมบูรณ์ '!"
ทันใดนั้น คุณชายเทียนเสียก็หัวเราะดังลั่น เขากระโดดไปยังด้านหน้าระฆังขนาดใหญ่ที่ถูกแช่แข็งด้วยธนูของตัวเอง ดูเหมือนพร้อมที่จะทำลายรูปสลักน้ำแข็ง
"พรวด"
แต่ในขณะนี้ ดาบที่แตกหักได้พุ่งออกจากในน้ำแข็ง และตัดคอของเขาจนขาดทันที จนเลือดกระเซ็น
"เป็นไปได้อย่างไร..." คุณชายเทียนเสียถลึงตาโตทันที ใบหน้าไม่เต็มใจ และร่างกายของเขาล้มลงกับพื้น
ในเวลานี้ ระฆังสีทองที่ถูกผนึกด้วยน้ำแข็งส่งเสียงระเบิดดังตูม จนน้ำแข็งด้านนอกแตก
ตุบตุบ!
หลินหานก้าวออกมา ดวงตะวันสีทองด้านหลังล่องลอย
ระฆังทองตะวันฉาย ดวงตะวันสีทองโผล่ขึ้นสู่บนท้องฟ้า!
วิชายุทธสายป้องกันนี้ มีผลป้องกันการโจมตีคุณสมบัติน้ำแข็ง
เมื่อผนวกเข้ากับกายาจักรพรรดิมังกรของหลินหานแล้ว ก็สามาถต่อต้านพลังอันทรงพลังของลูกธนูน้ำแข็งดอกที่สาม
หลินหานมีร่างกายที่แข็งแกร่ง มีเลือดที่แข็งแรง เขาจึงไม่ได้ถูกแช่แข็งเลย แต่ซ่อนอยู่ในรูปสลักน้ำแข็งแล้วสังหารคุณชายเทียนเสีย
ในตอนนี้ แม้แต่หลินหานยังรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ
คุณชายเทียนเสีย ถูกตนเองสังหารไปทั้งอย่างนี้เหรอ?
ในความเป็นจริงมัน พอครุ่นคิดแล้วกสมเหตุสมผล
อีกอย่าง หลังจากคุณชายเทียนเสียยิงลูกธนูคริสตัลน้ำแข็งมาสามดอกแล้ว ราวกับสสารถ่องแท้ในร่างกายของเขาเกือบหมดไป
ยิ่งกว่านั้น คุณชายเทียนเสีย คงคาดไม่ถึงว่าหลินหานจะครอบครองกายาจักรพรรดิมังกร กายเนื้อแกร่งกล้า เลือดเนื่อแข็งแรง เขาไม่ใช่จอมยุทธจตุสวรรค์ธรรมดา
"ผู้มีกระคุณยังไม่ตาย!"
"ผู้มีพรคุณสังหารคุณชายเทียนเสียแล้ว!
ในขณะนี้ พอผู้คนนับไม่ถ้วนซึ่งอยู่ห่างไกลไปเห็นภาพนี้ สายตาที่สิ้นหวังกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
พวกเขาทั้งหมดทะยานกันเข้ามา ทั้งหมดคุกเข่าลงบนพื้น พวกเขาตะโกนว่า: "ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของผู้มีพระคุณ!"
"ทุกท่านไม่ต้องเกรงใจ คุณชายเทียนเสียมีจิตใจอำมหิต ทำการชั่วช้า สังหารได้แม้แต่คนเฒ่าคนแก่ หญิงสาวและลูกเด็กเล็กแดง ฟ้าดินพิโรธ เป็นเรื่องสมควรที่ข้าต้องสังหารเขา"
หลินหานยิ้มและช่วยพยุงให้ผู้คนลุกขึ้น
คนเหล่านี้เป็นคนจากหมู่บ้านใกล้เคียง มีจอมยุทธน้อยมาก ดังนั้นพวกเขาจึงถูกคุณชายเทียนเสียจับตัวมาเป็นอาหารเลือด
"ดอกไม้อันชั่วร้ายนั่น มอบให้พวกเจ้าจัดการ รีบเผาด้วยไฟโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ มิฉะนั้น จะมีคนชั่วร้ายมาทำลายวิญญาณ"
หลินหานเตือนคนเหล่านี้ เขาทิ้งท้ายประโยค แล้วจึงหันไปหยิบแหวนวิญญาณและธนูน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือของคุณชายเทียนเสียมายึดเก็บไว้ แล้วก้าวออกไป
"น้อมส่งผู้มีพระคุณ!"
"น้อมส่งผู้มีพระคุณ!"
มีเสียงขอบคุณดังขึ้นจากข้างหลัง
......
"รวยแล้ว!"
ระหว่างทาง หลินหานได้อ้างอิงบันทึกในหนังสือโบราณ จนทำให้บัดนี้เขาอดใจรอไม่ไหวอยากจะใช้หยดเลือดให้แหวนกลั่น
จิตใจของเขาเข้าสู่ด้านในวงแหวนที่อยู่ในมือของเขา ทันใดนั้นก็เห็นมิติวงแหวนขนาดใหญ่
ข้างในมีกล่องไม้และป้ายไม้
หลินหานใช้กระแสความคิด พลัน กล่องไม้และป้ายไม้ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ทำให้หลินหานดูตื่นเต้นมาก
อยู่ๆมาวันหนึ่ง ข้าถึงกับได้รับสมบัติล้ำค่าเช่นนี้!
"วิหารเทียนเสีย"
บนป้ายไม้ มีอักขระสี่ตัวที่มีลักษณะแปลกตา
วิหารเทียนเสีย?
หลินหานแสดงอารมณ์สับสนในดวงตา เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เขาวางแผ่นไม้กลับเข้าไปในวงแหวนแล้วเปิดกล่องไม้
"คลิก"
ฝาถูกเปิดออก พลัน สายตาของหลินหานจ้องมอง แล้วดวงตาก็เปล่งประกายทันที
……………………………………………………………………