ตอนที่ 24 เตรียมอัปเดตใหญ่ , คู่มือฉบับใหม่

“ฉัน…ฉันแค่จะเอาไปรดน้ำต้นไม้” [เหมิงซีฮวา] ตอบตะกุกตะกัก เธอมองซูเฉินด้วยแววตาหวาดหวั่น

"ด้านหลังศูนย์หลบภัยมีลำธาร ไปตักน้ำที่นั่น แล้วคราวหลังอย่ามาที่นี่อีก”

ซูเฉินกล่าวเตือนด้วยสีหน้าจริงจัง

"แต่…แต่ข้างนอกมีมอนสเตอร์…ฉันกลัว” เหมิงซีฮวายู่ปากพึมพำเบา ๆ

ซูเฉินยกมือกุมขมับพลางถอนหายใจ "ไม่รู้จักรับภารกิจไปทำบ้างหรือไง? ได้แต้มพลังงานมาก็จ้างคนอื่นให้ไปตักน้ำมาให้ก็ได้นี่”

"ทำ…ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?" เหมิงซีฮวาทำหน้างงเหมือนถูกสาปด้วยเวทมนตร์แห่งความไม่รู้

ซูเฉินได้แต่ยืนนิ่งพูดไม่ออก

ตอนที่คัดเลือกผู้เล่นสำหรับการทดสอบรอบแรกนั้น เขาเลือกจากระยะเวลาออนไลน์ของผู้เล่นเป็นหลัก และเหมิงซีฮวาคือผู้เล่นที่ออนไลน์นานเป็นอันดับหนึ่ง เฉลี่ยวันละ 19 ชั่วโมงจาก 24 ชั่วโมง เรียกได้ว่าเสพติดเกมขั้นสุด

แต่กลับไม่เข้าใจกฎเกมพื้นฐานเลยสักนิด?

ซูเฉินไม่อยากเสียเวลาสอนวิธีเล่นเกมให้ จึงคิดจะไล่เธอไปไกล ๆ

แต่ทันใดนั้น… ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามา เขาหยิบซองเมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ ออกมาจากนาฬิกาเก็บของแล้วยื่นให้เหมิงซีฮวา

"นี่คือเมล็ดพันธุ์บางชนิด ถ้าเธอเพาะปลูกมันได้สำเร็จ ฉันจะให้รางวัล 1,000 แต้มพลังงาน”

【ติ๊ง! ภารกิจพิเศษ: เพาะปลูกเมล็ดพันธุ์ของหัวหน้าศูนย์ให้สำเร็จ รางวัลภารกิจ: 1,000 แต้มพลังงาน】

【รับ / ปฏิเสธ】

เหมิงซีฮวาตกใจเล็กน้อยเมื่อหน้าต่างภารกิจปรากฏขึ้นแบบไม่ทันได้ตั้งตัว เธอกด “รับ” โดยไม่ลังเล

"แต่จำไว้ด้วยว่า ถ้าปลูกอะไรขึ้นมาได้สำเร็จ ห้ามนำมันออกไปนอกศูนย์หลบภัยเด็ดขาด"

ซูเฉินกำชับย้ำอีกครั้ง

"ค่ะ ฉันจะจำไว้"

เหมิงซีฮวารีบรับเมล็ดพันธุ์มาถือไว้ในมืออย่างระมัดระวัง

"เอาล่ะ ไปได้"

เหมิงซีฮวาวิ่งจากไปทันที

เธอวิ่งไปไกลพอสมควรจนลับตา ก่อนจะเอามือกุมอกและถอนหายใจยาว

“เมล็ดพันธุ์พวกนี้น่ารักจังเลย”

"นี่! เสี่ยวเหมิง กำลังดูอะไรอยู่น่ะ?"

เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับมือที่ตบลงบนบ่า ทำให้เหมิงซีฮวาถึงกับสะดุ้งสุดตัว

"เถียนเถียน! เธอเองหรอ…ตกใจหมดเลย"

[นักชิมผู้แสนหวาน] ยิ้มกริ่ม "ดูสิ ฉันเพิ่งไปเจอดอกไม้แปลก ๆ ข้างนอกมา มันเหมือนจะมีชีวิตและกินเนื้อด้วยนะ"

เหมิงซีฮวาขมวดคิ้วเล็กน้อย "ขอผ่านดีกว่า ฉันมีภารกิจต้องไปทำน่ะ"

[นักชิมผู้แสนหวาน] ประหลาดใจ "หา! ในที่สุดเธอก็คิดได้ซักทีสินะ! ใช่แล้ว ๆ  จะมัวปลูกดอกไม้ไปทำไมกันเล่า? มา ๆ ไปออกล่ามอนสเตอร์กับฉันดีกว่า เดี๋ยวฉันให้ตัวตะกละช่วยปั๊มเวลให้”

"ไม่เอา ฉันต้องเพาะเมล็ดพันธุ์พวกนี้"

"หืม? ทำไมฉันไม่เห็นภารกิจนี้ในห้องโถงภารกิจเลยล่ะ?"

"ฉันบังเอิญเจอหัวหน้าศูนย์มาเมื่อกี้นี้เอง แล้วเขาก็ให้เมล็ดพันธุ์พวกนี้มา"

"หัวหน้าศูนย์หรอ!? พระเจ้า! เสี่ยวเหมิง นี่เธอไปเจอเควสลับมางั้นเหรอเนี่ย?!"

……

ทางด้านซูเฉิน หลังเติมน้ำใส่กระติกจนเต็ม ก็เตรียมจะไปหาเสวียนจีจื่อ

เมล็ดพันธุ์ที่ให้เหมิงซีฮวาไปคือ “เมล็ดพันธุ์เกรดรังสี” ที่เขาเคยได้รับหลังแยกส่วนประกอบของพืชกลายพันธุ์ผ่านคอลัมน์ [ระบบนิเวศ]

มันมีจำนวนไม่มาก ถือซะว่าเป็นการทดลองเฉย ๆ

หากสามารถปลูกผักในศูนย์หลบภัยแห่งนี้ได้จริง มันจะเป็นความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่!

เมื่อมาถึงหอเปลี่ยนอาชีพ ก็พบว่าเสวียนจีจื่อกำลังอาบแดดชาร์จพลังงานอยู่

"นักพรตเต๋า อีกสามวันฉันจะออกไปข้างนอก รบกวนช่วยดูแลศูนย์หลบภัยให้หน่อยนะ"

ซูเฉินชี้แจงตรง ๆ

เสวียนจีจื่อเก็บแผงชาร์จพลังงานแล้วเอียงหัว "เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะหนีไปหรือ?"

ซูเฉินยิ้มบาง "ถ้าอยากไปก็ไปเถอะ ฉันไม่ห้ามหรอก ยังไงซะ...ก็ไม่มีที่ไหนในโลกนี้ที่จะเหมือนศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาวอีกแล้ว”

เสวียนจีจื่อมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย "เขตปนเปื้อนกำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง เจ้าไม่คิดจะอพยพไปที่อื่นงั้นรึ?"

"ไม่ล่ะ ฉันแค่จะออกไปแลกเปลี่ยนเสบียงนิดหน่อย เดินทางไปกลับก็น่าจะใช้เวลาประมาณสิบวัน"

"ด้วยสภาพปัจจุบันของข้า หากต้องเผชิญหน้ากับสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงคงยากจะรับมือได้"

ซูเฉินเลิกคิ้ว "อยากได้ก้อนพลังงานอย่างนั้นสิ?"

"เจ้าจะให้ข้าหรือ?"

"คิดว่าเป็นไปได้หรือไงล่ะ?"

เสวียนจีจื่อเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง "ขอแลกกับน้ำมันหล่อลื่นยูนิ-เพรสสิเด้นท์สิบถัง"

"ตกลง"

ซูเฉินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม เขารีบหยิบน้ำมันหล่อลื่นสิบถังออกมาจากนาฬิกาเก็บของแล้วยื่นให้เสวียนจีจื่อ

เมื่อกลับถึงบ้าน ซูเฉินสอบถามระบบ "ระบบจะสามารถตรวจสอบเสวียนจีจื่อได้ไหมแม้ว่าฉันจะไม่อยู่ในศูนย์หลบภัยก็ตาม?"

"ระดับของโฮสต์ยังต่ำเกินไป จึงไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ที่เกิดขึ้นภายในศูนย์หลบภัยจากระยะไกลได้"

ซูเฉินขมวดคิ้วแน่น

ฐานที่มั่นที่สร้างโดยชิปสปาร์คมีศูนย์กลางอยู่ที่ลานกว้างซึ่งคือจุดเกิดใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ในรัศมีห้าสิบไมล์ หากออกนอกระยะนี้ ผู้เล่นจะถูกตัดขาดจากระบบโดยอัตโนมัติ

และเมื่อซูเฉินออกนอกระยะนี้ เขาก็จะไม่สามารถรับข้อมูลใด ๆ จากศูนย์หลบภัยได้เช่นกัน

เขาทำได้เพียงเชื่อมต่อกับเครือข่ายดาวเคราะห์สีน้ำเงินผ่านจิตสำนึกของตัวเองเท่านั้น

"ฝากสมาร์ทเทอร์มินัลไว้ที่ศูนย์หลบภัย ให้ทุกอย่างยังคงทำงานตามปกติ”

"ถ้าเสวียนจีจื่อคิดจะทำอะไรแผลง ๆ เมื่อไหร่ ก็ฆ่าทิ้งไปซะ"

ซูเฉินกล่าวเสียงเย็น

"รับทราบ" ชิปสปาร์คตอบกลับ "ตั้งค่าโปรแกรมเป็นที่เรียบร้อย เสี่ยวเจียกับเสี่ยวหวงจะเป็นผู้ดำเนินการตามคำสั่งนั้น”

ชิปสปาร์คจะต้องออกเดินทางไปกับซูเฉิน

ส่วนเสี่ยวเจียและเสี่ยวหวงที่ถูกทิ้งไว้จะทำหน้าที่เหมือนหุ่นยนต์ AI อัจฉริย ที่จะรับคำสั่งของซูเฉินโดยตรง

พวกมันสามารถมอบหมายภารกิจประจำวัน รับเสบียงจากผู้เล่น และแจกรางวัลต่าง ๆ ได้ แถมแต่ละตัวยังมีพลังต่อสู้ระดับ C อีกด้วย

แต่ร่างกายของผู้ไร้ความตายต้องการการดูแล หากผ่านการต่อสู้แม้เพียงครั้งเดียวก็อาจทำให้อาวุธเสียหาย พลังงานถูกใช้จนหมด และพลังต่อสู้ก็จะลดลงอย่างมาก

ซูเฉินไม่ได้ไว้ใจเสวียนจีจื่อมากขนาดนั้น

ในแดนรกร้างแบบนี้ ต่อให้เป็นญาติพี่น้องก็ยังไว้ใจกันไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับเสวียนจีจื่อที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับเขา...?

และแน่นอนว่าเสวียนจีจื่อก็คงรู้เรื่องนี้ดีอยู่เต็มอก

เพราะหากซูเฉินกล้าออกไปโดยไม่หวาดหวั่นแบบนี้ แสดงว่าเขาต้องมีแผนสำรองอะไรบางอย่างไว้อยู่ก่อนแล้ว

มันจะไม่มีวันลงมือทำอะไรบุ่มบ่ามก่อนจะได้รู้ว่าแผนการนั้นของซูเฉินคืออะไร

อีกทั้งตอนนี้มันไม่มีก้อนพลังงาน อาวุธก็ใช้ไม่ได้ พลังต่อสู้ของมันจึงอ่อนแออย่างมาก

และที่สำคัญที่สุด... ชิปชีวภาพต้นแบบซึ่งเป็น “เส้นชีวิต” ของมันยังคงอยู่ในมือของซูเฉิน

"จัดการเรื่องในศูนย์หลบภัยให้เรียบร้อยก่อนออกเดินทางดีกว่า"

ซูเฉินคิดในใจ เขาเชื่อมต่อจิตสำนึกเข้ากับเว็บไซต์ทางการและเริ่มตรวจสอบความเคลื่อนไหวของผู้เล่นบนฟอรัมอีกครั้ง

ฟอรัมเป็นแหล่งสื่อสารหลักของผู้เล่นในเกม จะสามารถมองเห็นทุกปัญหาได้ในที่นี่

ตัวอย่างเช่น โพสต์ของ [พระจอมเจ้าเล่ห์] ที่เพิ่งโพสต์ลงฟอรัมเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน:

【คู่มือเอาตัวรอดในเวสต์แลนด์ เวอร์ชั่น 1.02 และรายงานข้อผิดพลาดของเกม】

"สวัสดีครับทุกคน~ ผม [พระจอมเจ้าเล่ห์] เองจ้า~"

"อะแฮ่ม [พระจอมเจ้าเล่ห์] เพื่อนเก่าที่น่ารักของคุณกลับมาอีกครั้งพร้อมคู่มือการเอาชีวิตรอดในเวสต์แลนด์ฉบับใหม่!”

“หลังจากอัปเดตเวอร์ชั่นล่าสุด ผมยุ่งอยู่กับการรวบรวมวัตถุดิบ (เล่นเกมทั้งคืนไม่หลับไม่นอน) จนไม่มีเวลามาทำไกด์เลยครับ เอาล่ะ ๆ มาเริ่มกันเลยดีกว่า”

"ก่อนอื่น หลังจากอัปเดตเวอร์ชัน 1.02 ก็มี NPC สี่ตัวใหม่ถูกเพิ่มเข้ามา ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักทีละตัวเลยละกัน"

"1. พ่อค้าขายยา: เสี่ยวหวง มีฉายาว่า หวงเภสัช (แนบภาพประกอบ) ดูเท่กว่าไอรอนแมนในหนังเยอะเลยใช่ไหมล่ะ? เสี่ยวหวงจะขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับยารักษาโรคต่าง ๆ โดยเน้นไปที่การรักษาอาการบาดเจ็บภายนอก”

"ดูเหมือนว่าเกมจะพยายามคงความสมจริงไว้อย่างมาก การบาดเจ็บในเกมนี้หากไม่ได้รับการรักษาที่ดีก็อาจนำไปสู่ความตายได้ ผู้เล่นใหม่ควรระมัดระวังเรื่องนี้ไว้ด้วยนะครับ แต่ยาก็มีประสิทธิภาพในการรักษาที่ดีมากเช่นกัน มันสามารถห้ามเลือดได้ภายในไม่กี่วินาที"

"แต่ถ้าใครดันบาดเจ็บภายใน... ผมแนะนำให้ฆ่าตัวตายเลยครับ ไปเกิดใหม่เร็วกว่าเยอะ"

"2. พ่อค้าอาวุธ: เสี่ยวเจีย มีฉายาว่า แจ็กซ์ (แนบภาพประกอบ) หน้าตาเหมือนเสี่ยวหวงเด๊ะ ๆ คงเป็นฝาแฝดกันแน่นอน"

"3. ผู้สอนเปลี่ยนอาชีพ: เสวียนจีจื่อ ฉายาว่า นักพรตเต๋า (แนบภาพประกอบ) ใช่แล้ว พวกเขาหน้าตาเหมือนกันเลยทั้งสามคน เหมือนแฝดสามไม่มีผิด!”

"แม้มันจะดูเท่ก็จริง แต่ผมคงต้องขอบ่นทีมพัฒนาหน่อย ทำไมมีแต่โมเดลร่างเดิม ๆ แบบนี้ล่ะ? งกเงินนักหรือไง?”

"ถ้าเงินไม่พอก็เปิดร้านขายของในเกมไปเลยสิ! หรือเปิดเติมเงินก็ได้ ผมเตรียมบัตรเครดิตไว้เพียบเลยนะ จะสร้างโมเดลใหม่ ๆ อีกสักหน่อยไม่ได้เลยหรือไงกัน?"

"แล้วชื่อ NPC นี่มันอะไรกันครับเนี่ย? ถ้าไม่รู้จักมาก่อน ผมคงคิดว่านี่มันเกมออนไลน์กำลังภายใน ไม่ก็แนวจีนโบราณอะไรแบบนั้นแน่ ๆ ไม่เข้ากับฉากหลังของเกมเอาซะเลย"

"แต่เมื่อดูจากภาพรวมของเกมแล้ว ชื่อเสวียนจีจื่อนี้มันต้องมีความหมายอะไรแอบแฝงอยู่แน่ ๆ”

"ขึ้นอยู่กับว่าทีมงานจะเปิดเผยข้อมูลของ NPC ในอนาคตหรือไม่ ไม่เช่นนั้นแล้วจะอธิบายการตั้งชื่อแบบสุ่ม ๆ ของเสี่ยวหวงและเสี่ยวเจียว่าอย่างไร?”

"แน่นอนว่ามันอาจจะเป็นเพราะคนออกแบบมันโง่ก็ได้ครับ  ฮ่า ๆ ๆ"

"4. สาวน้อยปริศนา (แนบภาพประกอบ) NPC คนนี้อยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นเช่นกัน แต่ไม่ค่อยปรากฏตัวเท่าไหร่นัก เมื่อเธอปรากฏตัว เธอมักจะอยู่กับหัวหน้าศูนย์ฯ และมักจะวิ่งหนีทันทีที่เห็นผู้เล่น แถมวิ่งเร็วมาก! ผมลองติดตามเธออยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่ทันทุกที”

"ผมเดาว่า NPC คนนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับหัวหน้าศูนย์ฯ และเป็น NPC สำคัญ หากใครเปิดใช้งานเควสลับของเธอได้ ช่วยส่งข้อความมาบอกผมหน่อยนะครับ"

"หลังจากพูดถึง NPC เสร็จแล้ว มาพูดถึงปัญหาหลังอัปเดตเวอร์ชั่นกันบ้างดีกว่า"

"การฆ่ามอนสเตอร์ในเกมจะไม่ทำให้พวกมันเกิดใหม่ในทันที และยังไม่สามารถระบุรูปแบบหรือสถานที่เกิดได้ ปัจจุบันนอกจากเมืองไลออนฮาร์ตแล้ว ก็ยากที่จะเจอมอนสเตอร์ตามที่อื่น ๆ”

"ช่วงนี้เพื่อน ๆ หลายคนอัปเลเวลและเปลี่ยนอาชีพกันได้แล้ว เราเลยวางแผนที่จะตั้งทีมกันเพื่อออกไปสำรวจดินแดนใหม่ ๆ แต่ปรากฏว่าจำนวนมอนสเตอร์ในเมืองไลออนฮาร์ตกลับเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน”

"ผมสังเกตเห็นว่าพื้นดินในเมืองไลออนฮาร์ตเริ่มมีสีเข้มขึ้น และพืชโดยรอบก็เริ่มเขียวชอุ่ม ซึ่งมันดูแปลก ๆ”

"โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนกลางคืน อัตราการเกิดของมอนสเตอร์กลับเพิ่มขึ้นอย่างมาก! การออกแบบเกมนี้มันช่างแสนโหดร้าย เพื่อเพิ่มเลเวลและฆ่ามอนสเตอร์  เกมเมอร์อย่างผมจำต้องสลับวิถีชีวิตกลางวันกลางคืนไปแทน”

"ถึงทีมพัฒนานะครับ…ต่อให้พวกคุณอยากทำให้สมจริงแค่ไหน แต่ผมจะแนะนำว่าให้ย้ายมอนสเตอร์ไปเกิดกลางวันมากกว่านะครับ เป็นแบบนี้ต่อไปผมก็ไม่ไหวเหมือนกัน!”

"พูดถึงเรื่องฮา ๆ กันหน่อย ทุกคนยังจำ ‘แผนสังหารหัวหน้าศูนย์’ ได้ใช่ไหมครับ? ต้องขอบคุณไอ้ตัวตะกละที่มอบเสียงหัวเราะให้ผมไปได้หลายวัน ขอแสดงความขอบคุณมา ณ ที่นี้ ฮ่า ๆ"

"หลังจากนั้น ผมก็ไปถามรายละเอียดจากตัวตะกลามา จึงได้รู้ว่าสาเหตุที่เกิดเรื่องวุ่นวายครั้งนั้นเป็นเพราะเขาอยากจะยึดครองบ้านในศูนย์หลบภัย แต่หัวหน้าศูนย์ดันมาเจอ และตักเตือนว่าห้ามยึดครองอาคารภายในศูนย์หลบภัยโดยพลการ”

"จากเหตุการณ์นี้ เลยพอจะสรุปได้ว่าอาคารเหล่านี้น่าจะเป็นบ้านของ NPC ตัวใหม่ หรืออาคารอื่น ๆ ที่ทีมพัฒนาเตรียมไว้ในอนาคต”

"และตอนที่ตัวตะกละโดนลงโทษ มีข้อความแจ้งเตือนขึ้นว่าค่าความสนิทสนมกับหัวหน้าศูนย์ ลดลง 50 แต้ม น่าจะเป็นหนึ่งในระบบซ่อนของเกม แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเอาไว้ใช้ทำอะไร"

"หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นมา ผู้เล่นทุกคนจะถูกห้าม PK ภายในศูนย์หลบภัย ดังนั้นอย่าคิดยิงปืนเล่นในศูนย์นะครับ ไม่เช่นนั้น…จะโดนลงโทษได้!”

"เอาล่ะ หลังจากพูดถึงเรื่องอัปเดตเวอร์ชันกันเสร็จแล้ว คราวนี้มาพูดถึงการเปลี่ยนอาชีพกันบ้าง”

"การเปลี่ยนอาชีพไม่จำเป็นต้องทำภารกิจใด ๆ และวิธีการก็ง่ายมาก สำหรับรายละเอียด โปรดค้นหาคู่มือการเปลี่ยนอาชีพที่ผมเคยโพสต์ไว้เมื่อห้าวันก่อนอ่านได้เลยครับ”

"ผมอยากจะพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง เพราะมีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเควสลับของผู้สอนเปลี่ยนอาชีพนิดหน่อย"

"ผู้เล่นที่เปลี่ยนอาชีพแล้วจะได้รับภารกิจแปลงร่าง แต่ผู้เล่นส่วนใหญ่กลับลงเอยด้วยการถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ อย่างน่าอนาถมากกว่า"

"เสวียนจีจื่อเป็นเหมือนกับแฟรงเกนสไตน์ที่ชอบผ่าตัดมนุษย์ยังไงยังงั้น"

"ยกเว้นวางอู๋เฉียน ก็ไม่มีใครทำภารกิจนี้สำเร็จเลยซักคน”

"มีข่าวลือเล็กน้อยมาฝาก: ว่ากันว่าวางอู๋เฉียนมีสัมพันธ์ลับกับเมนเทอร์เปลี่ยนอาชีพ จึงทำให้เขาเปลี่ยนอาชีพได้สำเร็จ (อิอิ)"

"มาพูดถึงทิศทางการพัฒนาหลังเปลี่ยนอาชีพกันดีกว่า"

"ปัจจุบัน อาชีพเมคานิกน่าจะมีสองสาย คือ สายโจมตีระยะประชิดและสายโจมตีระยะไกล ซึ่งดูได้จากทักษะที่มีให้เรียนรู้”

"ความชำนาญปืนพก ความชำนาญปืนไรเฟิล ยิ่งเลเวลสูง อัตราการโจมตีและความแม่นยำก็จะยิ่งสูงขึ้น”

"ทักษะหุ่นยนต์ทำลายตัวเองก็น่าจะจัดอยู่ในสายโจมตีระยะไกลเช่นกัน แต่มันต้องใช้วัสดุในการสร้าง และร้านค้ายังไม่ได้วางขายไอเทมที่เกี่ยวข้องในตอนนี้"

"ทักษะการขับเคลื่อนจักรกลน่าจะสอดคล้องกับการต่อสู้ระยะประชิด”

"ดูจากชื่อสกิลแล้ว ทักษะขั้นสูงในอนาคตน่าจะเป็นการขับหุ่นยนต์หรือจักรกลขนาดใหญ่”

"แต่ทักษะนี้มีราคาค่อนข้างแพง การซื้อหุ่นยนต์หรือจักรกลมาขับคงเป็นเรื่องยาก แต่ถ้าคุณเป็นผู้เล่นสายเปย์ก็น่าลองดูครับ”

"และจากข้อมูลของวางอู๋เฉียนที่ปรากฏ ‘การดัดแปลงอวัยวะ’ บนแผงควบคุม พิสูจน์ให้เห็นว่าเมคานิกมีความสามารถในการดัดแปลงร่างกายได้ แต่เพราะตอนนี้มีเพียงคนเดียวที่เปิดใช้งานระบบนี้สำเร็จจึงยากที่จะสรุปผล”

"แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าการดัดแปลงแขนขาแบบนี้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้ขึ้นมาก ตอนนี้วางอู๋เฉียนคือเทพสายประชิดอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเลย!”

"นอกจากนี้ เรามาพูดถึงการพัฒนาหลังฉีดยาปรับแต่งยีนกันบ้าง ในส่วนนี้ต้องขอชื่นชมทีมพัฒนาอีกครั้ง”

"มันไม่ใช่แค่การเพิ่มค่าพลังด้วยตัวเลขเท่านั้น แต่มันคือความรู้สึกจริง ๆ ที่จะทำให้คุณรู้สึกว่าร่างกายมีพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!”

"ในเกมนี้ไม่มีคุณสมบัติอื่น ๆ อย่างค่าความแข็งแกร่ง ความฉลาด ฯลฯ ซึ่งมันช่วยรักษาความสมจริงของเกมได้อย่างยอดเยี่ยม ผมขอชื่นชมทีมพัฒนาตรงนี้ด้วยใจจริง"

"นึกไม่ออกเลยว่าเซิร์ฟเวอร์ของเกมนี้จะเจ๋งขนาดไหน! ดีกว่าเกมค่ายเพนกวินห่วย ๆ นั่นเป็นหมื่นเท่า!"

"เอาล่ะ หลังจากแนะนำเสร็จแล้ว ต่อไปผมจะรายงานปัญหาและข้อผิดพลาดบางอย่างนะครับ"

"หนึ่ง นาฬิกาเก็บของในร้านขายอาวุธ มันคือไอเท็มที่เหมือนกับกระเป๋ามิติในเกมอื่น ๆ"

"อย่างที่รู้ ๆ กันว่าเกมนี้ไม่มีกระเป๋าเป้หรือกระเป๋ามิติให้ใช้ อาวุธ เสบียง และไอเท็มอื่น ๆ ทั้งหมดต้องถือไว้ในมือ ถึงแบบนี้จะทำให้เกมดูสมจริงมากขึ้น แต่มันก็ไม่สะดวกเอาซะเลย”

"นาฬิกาเก็บของที่วางขายในร้านค้าดูมีประโยชน์มาก แต่ผมรอมาสามวันแล้ว มันก็ยังขึ้นว่า “สินค้าหมด” อยู่ตลอด เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย?”

"ผู้เล่นหลายคนก็เป็นเหมือนผม ซื้อนาฬิกาเก็บของไม่ได้เลย เป็นบั๊กของระบบหรือเปล่า?"

"หวังว่าทีมพัฒนาจะเติมนาฬิกาเก็บของให้ด้วยนะคร้าบบบบ"

"สอง การดรอปอุปกรณ์หลังเสียชีวิต"

"แม้ว่าธีมของเวสต์แลนด์จะเป็นการเน้นความสมจริง แต่ไอเท็มไม่ควรหายไปแบบนั้นสิ”

"ลองนึกภาพว่าคุณทำงานอย่างหนักมาสามวันติด เพื่อซื้ออาวุธมาหนึ่งกระบอก ออกไปล่ามอนสเตอร์แล้วดันพลาดท่าตาย แถมอาวุธก็ดันหายไปด้วย แบบนี้มันใครจะทนไหว! ทนไม่ได้หรอกครับ!"

"ใครจิตไม่แข็งพอคงได้ลบเกมทิ้งแน่ ๆ”

"ผมขอแนะนำให้ทีมพัฒนาปรับปรุงส่วนนี้หน่อย ไม่ควรจะฮาร์ดคอร์เกินไปนะครับ"

"สาม มีบั๊กอย่างร้ายแรงในเกม คือผู้เล่นจะถูกตัดขาดจากระบบเมื่อออกจากศูนย์หลบภัยไปมากเกินควร”

“ผมยังไม่ได้คำนวณระยะทางที่แน่นอน แต่ผู้เล่นหลายคนก็เจอปัญหาเดียวกัน แต่พูดกันตามตรง เกมเพิ่งเปิดทดสอบช่วงแรกย่อมมีปัญหากันบ้างเป็นเรื่องปกติ ผมว่าแค่นี้ก็ถือว่าเจ๋งมากแล้วนะ!”

"ท้ายที่สุด ขอแชร์ข่าวเด็ด! "

"ว่ากันว่าผู้เล่นสายใช้ชีวิตคนหนึ่งที่ชื่อ 'เหมิงซีฮวา' เปิดใช้งานเควสลับของหัวหน้าศูนย์ได้สำเร็จ แถมได้รางวัลเยอะซะด้วย!"

"นี่แสดงให้เห็นว่าเวสต์แลนด์เองก็มีโหมดการเล่นที่หลากหลาย และผู้เล่นสายใช้ชีวิตก็มีอิสระได้อย่างมากเช่นกัน”

"ดูเหมือนว่าผมจะต้องไปทำความสนิทสนมกับ NPC ให้บ่อยขึ้นกว่านี้อีกหน่อย ใครจะไปรู้…บางทีวันหนึ่งอาจจะเจอเควสลับกับเขาบ้างก็ได้"

"เอาล่ะ ผมเขียนโพสต์นี้เสร็จแล้ว ทุกคนช่วยกันกดไลค์ กดแชร์ กดติดตามให้หน่อยนะครับ เหนื่อยแทบตายกว่าจะเขียนเสร็จ!"

"อย่าลืมติดตามผมไว้ด้วยน้า จะได้ไม่พลาดข้อมูลเด็ด ๆ  บ๊ายบาย~"