ตอนที่ 21 คราวนี้แหละ ได้กำไรกับเขาสักที!

"ร่างผู้ไร้ความตายนี่มันอ่อนแอจริง ๆ เฮ้อ… คราวนี้เป็นอะไรไปอีกล่ะ? หรือว่า CPU ในหัวมันกากเกินจะประมวลผลได้แล้ว?"

ภายในหอเปลี่ยนอาชีพ ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำใส่เสวียนจีจื่อ

เสวียนจีจื่อได้แต่นิ่งงันด้วยความสับสน ระบบประมวลผลของมันทำงานไม่ทันสมองที่กำลังวิเคราะห์อย่างหนักว่าผู้เล่นมีทักษะเมคานิกได้อย่างไร

ที่จริงแล้ว หลักการมันง่ายมาก

ชิปสปาร์คเปรียบเสมือนผู้ดูแลระบบที่คอยตั้งค่าโปรแกรมต่าง ๆ

หลังจากผู้เล่นได้รับการฉีดยีนเสริมพลังแล้ว สมรรถภาพทางกายของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้สามารถเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ ได้มากขึ้นตาม

ร่างกายของผู้เล่นในตอนนี้ อาจเปรียบได้กับร่างจักรกลอัจฉริยะรุ่นใหม่

ชิปสปาร์คเพียง “คัดลอก” และ “วาง” ทักษะของเมคานิกใส่ลงไปในร่างกายของผู้เล่น

แบบนี้เอง จึงกลายเป็น “ทักษะ” ของผู้เล่นขึ้นมา

และต้นฉบับทักษะที่มาทั้งหมด คือข้อมูลที่ได้จากเสวียนจีจื่อ

หลังแยกข้อมูลออกจากเสวียนจีจื่อแล้ว มันจะถูกแปลงแบ่งเป็นทักษะย่อยตามหมวดต่าง ๆ เพื่อคัดลอกส่งไปยังผู้เล่น

เรื่องมันก็เรียบง่ายแค่นี้

แต่เสวียนจีจื่อคงไม่มีทางเข้าใจ ต่อให้หัวของมันจะร้อนจนควันปะทุออกมาก็ตาม...

"โฮสต์ ยิ่งผู้เล่นเลเวลสูงขึ้นเท่าไหร่ พลังงานที่จำเป็นสำหรับการเกิดใหม่ก็จะเพิ่มขึ้นตามเช่นกัน"

เสียงแจ้งเตือนจากชิปสปาร์คดังขึ้นในหัว

ผู้เล่นทั่วไปใช้อนุภาคมืดเพียง 10 แต้มต่อการเกิดใหม่ในแต่ละครั้ง

แต่สำหรับผู้เล่นระดับ F จะใช้ถึง 50 แต้ม

ซูเฉินมองดูยอดคงเหลือที่มีเพียง 20,000 แต้มก็เริ่มสัมผัสได้ถึง “วิกฤตเศรษฐกิจ” ที่กำลังมาเยือน

"แต่โฮสต์สามารถดึงอนุภาคมืดส่วนหนึ่งจากผู้เล่นระดับสูงได้"

หืม...?

ในที่สุดก็ถึงเวลานอนนับเงินแล้วแล้วสินะ!

เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ ซูเฉินจึงตั้งชื่อพลังงานสสารมืดว่า [อนุภาคมืด]

[อนุภาคมืด]: ใช้ในการอัญเชิญผู้เล่น, ชุบชีวิตผู้เล่น, แลกเปลี่ยนไอเทมจากระบบ, ปรับปรุงพันธุกรรมของซูเฉิน ฯลฯ

[แต้มพลังงาน]: สกุลเงินในเกมสำหรับผู้เล่น ใช้ได้ไม่จำกัด

ส่วนค่าประสบการณ์ของผู้เล่น หรือ EXP จะได้จากการดูดซับอนุภาคมืดจากเหล่ามอนสเตอร์ ซึ่งก็คือพลังงานที่ซูเฉินต้องการใช้ในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตนเองเช่นกัน

"ไม่เอาเยอะหรอก แบ่งกันคนละครึ่งก็คงไม่เวอร์หรอกใช่ไหม?"

คิดได้ดังนั้น เขาก็เริ่มทดลองระบบทันที

ภายในศูนย์หลบภัย [พระจอมเจ้าเล่ห์] สะดุ้งวาบราวกับมีอะไรบางอย่างโดนสูบไป

ตัวเลขค่าประสบการณ์ของเขาไม่ได้ลดแม้แต่น้อย ทว่าอนุภาคมืดของซูเฉินเพิ่มขึ้น 50 แต้ม

"เยี่ยม! ยิ่งผู้เล่นเติบโตมากขึ้นเท่าไหร่ ฉันก็จะสามารถดึงอนุภาคมืดจากพวกเขาได้ทุกวัน วันละหลาย ๆ รอบ สบายแล้วแบบนี้!"

ในขณะที่เขากำลังหัวเราะร่าดีใจอยู่นั้นเอง ใบหน้าเล็ก ๆ ของน้องสาวก็โผล่มาใกล้ ๆ

"ทำไมพี่ถึงยิ้มแบบนั้นล่ะ? ดูน่ากลัวเป็นบ้า"

ซูเสี่ยวหยูพูดพลางกระพริบตาปริบ ๆ

ซูเฉินรีบเก็บอาการ "เหรอ? ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดเรื่องสนุก ๆ ไปเรื่อยเปื่อยน่ะ ฝึกเสร็จแล้วเหรอ? งั้นกลับบ้านไปกินข้าวกันเถอะ"

ขณะที่สองพี่น้องกำลังเตรียมจะเดินออกจากหอเปลี่ยนอาชีพไป เสวียนจีจื่อก็ลุกขึ้นยืนพร้อมควันสีขาวที่พวยพุ่งออกมาจากปากของมัน

"ข้า...ต้องการศึกษาร่างกายของคนพวกนั้น"

ซูเฉินโบกมือ "ตราบใดที่พวกเขายินยอม อยากทำอะไรก็เชิญเลย"

จากนั้นสองพี่น้องก็เดินออกจากหอเปลี่ยนอาชีพไป

ผู้เล่นรอบข้างต่างหันมามองด้วยความสนใจ

"เอ๊ะ? นั่นใครมากับหัวหน้าศูนย์น่ะ?"

"ฉันเคยเห็น NPC คนนี้มาก่อน ปกติเอาแต่วิ่งหนีตลอดตอนเจอคน และฉันก็วิ่งตามไม่เคยทันเลยสักรอบ"

"สงสัยจะมีเนื้อเรื่องลับซ่อนอยู่แน่ ๆ บางทีเธออาจเป็น NPC ตัวสำคัญก็ได้"

"นี่เป็น NPC ทั่วไปตัวแรกนอกจากหัวหน้าศูนย์เลยนะ ต้องลองคุยให้ได้ เผื่อได้เควสลับ!”

……

ผู้เล่นต่างวิพากษ์วิจารณ์กันยกใหญ่ แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

เหตุเพราะเมื่อเช้า ซูเฉินแค่ดีดนิ้วเบา ๆ ก็ทำให้ผู้เล่นกว่าสิบคนตัวระเบิดเป็นผุยผงไปพร้อมกัน สร้างความหวาดกลัวให้ผู้เล่นที่เหลืออย่างมาก

พลังของหัวหน้าศูนย์แข็งแกร่งเพียงใด ตอนนี้ทุกคนได้เห็นกับตาและไม่มีใครกล้าแม้แต่จะลองของอีก

ขณะกำลังเดินกลับเข้าที่พัก เขาเห็นเสี่ยวหวงกำลังขนเสบียงกองโตไปยังโกดังด้านหลัง

"ตอนนี้มีโฮสต์เสบียงมากเกินจำเป็น ต้องการขยายโกดังหรือไม่?"

เสียงเตือนจากระบบทำเอาซูเฉินปวดหัวขึ้นมาทันที

ของพวกนี้ที่ผู้เล่นรวบรวมมาไม่มีประโยชน์สำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย แต่ถ้าหากเอาเข้าไปแลกเปลี่ยนในแดนรกร้าง เขาก็จะได้รับเสบียงจำนวนมากกลับมา

จะเก็บไว้ก็เปล่าประโยชน์ จะทิ้งไปก็เสียดายแย่

ทันใดนั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นรถกระบะที่ถูกทิ้งร้างใกล้ ๆ โกดัง

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว "หรือว่า… ฉันจะขนของพวกนี้เอาไปแลกเป็นเสบียงอื่น ๆ ที่จำเป็นดี?"

การใช้แต้มพลังงานเพื่อซ่อมรถนั้นค่อนข้างสิ้นเปลือง แต่ตอนนี้เขามีหุ่นยนต์สามตัวและทุกตัวเป็นเมคานิก ต่อให้ต้องดัดแปลงรถทั้งคันก็สบายมาก!

ส่วนการใช้ผู้เล่นเป็นตัวแทนขนส่งนั้น เขาก็เคยคิดไว้อยู่บ้าง แต่ตอนนี้ผู้เล่นยังไม่สามารถออกไปไกลนอกระยะศูนย์หลบภัยได้มากนัก และเลเวลของพวกเขาก็ยังต่ำเกินไป การใช้วิธีนี้จึงดูไม่น่าได้ผล

"ระบบ ดัดแปลงรถคันนี้ได้ไหม?"

ชิปสปาร์คเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ "ดัดแปลงได้ แต่ขาดอะไหล่สำคัญไปบางส่วน อีกทั้งไม่มีเชื้อเพลิงพลัง หากต้องการดัดแปลงให้สมบูรณ์ จะต้องใช้เชื้อเพลิงคริสตัลชีวภาพและเปลี่ยนชุดเครื่องยนต์ใหม่ทั้งหมด”

ซูเฉินพยักหน้าทันที "ไม่มีปัญหา ถ้าขาดเหลืออะไรก็โพสต์ภารกิจส่งให้ผู้เล่นออกไปตามหาซะ แล้วรีบดัดแปลงรถคันนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด"

"รับทราบ"

……

ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบสงบ

รุ่งขึ้น

นับตั้งแต่ [พระจอมเจ้าเล่ห์] เผยแพร่คู่มือเปลี่ยนอาชีพลงบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ผู้เล่นก็ทยอยเปลี่ยนอาชีพเป็นเมคานิกกันมากขึ้นเรื่อย ๆ

เพียงชั่วข้ามคืน ก็มีผู้เล่นถึงสิบห้าคนเปลี่ยนอาชีพเป็นเมคานิกได้สำเร็จ

ศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาวมีนักรบพันธุกรรมระดับ F ถึงสิบหกคน เพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้ขึ้นได้อย่างมาก!

กองกำลังระดับนี้เพียงพอต่อการตั้งรกรากสร้างที่พักพิงในแดนรกร้างได้อย่างสบาย

"อ๊ากกกก! ในที่สุดฉันก็หลุดแบนแล้วโว้ยย!"

ผู้เล่นคนหนึ่งตะโกนลั่นที่จุดเกิดใหม่

ผู้เล่นที่ตายไปเมื่อวานหลายสิบคน กลับมาออนไลน์พร้อมกันได้อีกครั้ง

บางคนถึงกับน้ำตาไหลด้วยความดีใจเมื่อได้เข้าสู่เกม

[คุณชายล่าเถียว] สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนพูดด้วยสีหน้ามีความสุข "วันที่ไม่ได้เล่นเกมนี้มันทรมานสุดๆ เลยเว้ย!"

คนอื่น ๆ เห็นด้วยอย่างยิ่ง

[คุณชายล่าเถียว] “เพราะไอ้ตัวตะกละแท้ ๆ ที่คิดแผนบ้า ๆ นั่นขึ้นมา”

[วางอู๋เฉียน] รีบพูดไกล่เกลี่ย "พอเถอะพวก ลืม ๆ มันไปซะ รีบตั้งตี้เก็บเวลกันเถอะ"

"ใช่ ๆ ไปกันเถอะ ไอ้พระจอมเจ้าเล่ห์นั่นคงแซงพวกเราไปไกลแล้ว”

"เห็นมันโม้ลงฟอรัมทุกวัน รอฉันเปลี่ยนอาชีพได้ก่อนเถอะ…ฉันจะ PK กับมันให้สะใจไปเลย!”

เหล่าผู้เล่นพูดคุยและหัวเราะขณะเดินไปยังเมืองไลออนฮาร์ต

……

สามวันต่อมา

หลังจากที่ [วางอู๋เฉียน] ออกล่ามอนสเตอร์ทั้งวันทั้งคืนสองวันติด ในที่สุดเขาก็เก็บเลเวลได้ตามเป้าหมายและซื้อยาปรับแต่งพันธุกรรมได้สำเร็จ จากนั้นก็เดินไปหอเปลี่ยนอาชีพด้วยหัวใจที่พองโต

หลังจากได้พบกับเสวียนจีจื่อ เขาก็เปลี่ยนอาชีพเป็นเมคานิกได้สำเร็จเช่นคนอื่น ๆ

แต่ขณะที่เขากำลังตื่นเต้นเตรียมตัวไปอวดเพื่อน ๆ อยู่นั้นเอง

เสวียนจีจื่อก็พูดขึ้นว่า "เจ้า… ยินดีที่จะยอมรับการเปลี่ยนแปลงร่างกายหรือไม่?”

วางอู๋เฉียนทำหน้างง "เปลี่ยนแปลงอะไรนะ?"

เสวียนจีจื่อชี้ไปที่ห้องทดลองด้านหลังและพูดว่า "หากยอมรับการเปลี่ยนแปลงจากข้า เจ้าอาจจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น"

หา!? นี่มันอะไรกันเนี่ย!? บังเอิญเจอเควสลับงั้นเหรอ!?

วางอู๋เฉียนไม่ทันได้เอะใจคิดว่านี่คงเป็น “ภารกิจลับ” เหมือนในเกมอื่น ๆ ที่เขาเคยเล่นมา

เขารีบพยักหน้ารับ "ตกลง ๆ แต่ผมไม่มีเงิน เอ่อ… ไม่มีแต้มพลังงานด้วย"

เสวียนจีจื่อกระพริบตาปริบ ๆ "ไม่ต้องใช้เงิน"

“สุดยอดดด!”

วางอู๋เฉียนเดินตามเสวียนจีจื่อเข้าห้องทดลองด้วยความตื่นเต้น

โดยไม่รู้เลยว่า...เมื่อสองวันก่อน มีคนโพสต์ข้อความหนึ่งลงฟอรัม

ผู้เล่นคนนั้นเล่าว่า เขาสงสัยว่าตัวเองบังเอิญได้ไปเจอเควสลับในระหว่างการเปลี่ยนอาชีพเข้า เขาถูกเมนเทอร์พาตัวไปยังห้องทดลองเพื่อทำการทดลองบางอย่าง แต่กลับโดนเมนเทอร์ชำแหละร่างออกเป็นชิ้น ๆ

ไม่เพียงแต่ค่าประสบการณ์จะลดลงอย่างมากเพราะตายแล้วตายอีกจนเลเวลเกือบลดแล้วเท่านั้น ยังต้องเสียสติไปหลายวันกับเหตุการณ์ที่เจออีกด้วย!

หลังจากนั้น ก็มีผู้เล่นหลายคนมาแชร์ถึงเหตุการณ์แบบเดียวกันในระหว่างการเปลี่ยนอาชีพ

ด้วยบทเรียนจากประสบการณ์ก่อนหน้า ผู้เล่นส่วนใหญ่จึงปฏิเสธคำขอของเสวียนจีจื่อทันที

แต่วางอู๋เฉียนกลับไม่รู้เรื่องนี้เลย เพราะสองวันที่ผ่านมาเขาเอาแต่ยุ่งอยู่กับการฆ่ามอนสเตอร์ ขุดเหมือง และหาเงิน จึงไม่ได้สนใจโพสต์ใด ๆ

นั่นทำให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าตัวเองโชคดี

โครม!

สิ้นเสียงประตูห้องทดลองถูกปิด

วางอู๋เฉียนนอนราบอยู่บนเตียงทดลอง แขนกลทั้งสองข้างกดทับร่างกายเขาไว้แน่น

เลื่อยไฟฟ้าเริ่มทำงาน

ฉัวะ!

วางอู๋เฉียนมองมือขวาที่ถูกตัดออกต่อหน้าด้วยความตกตะลึง

เขาช็อกจนถึงกับพูดไม่ออก

พอเริ่มตั้งสติกลับมาได้ เขาก็เห็นเสวียนจีจื่อกำลังจับแขนของเขาหมุนไปมา...พิจารณาอย่างสนอกสนใจ