ตอนที่ 13 อัปเดต NPC

หลังคลี่คลายทุกปัญหาเสร็จสิ้น

ซูเฉินกลัวว่าซูเสี่ยวหยูจะเป็นห่วงหากเขากลับบ้านช้ามากเกินไปกว่านี้ จึงรีบกลับไปกินข้าวเย็นก่อนเป็นอันดับแรก

หลังกล่อมซูเสี่ยวหยูจนหลับสนิท ซูเฉินก็กลับมาเปิดระบบอีกครั้ง ก่อนจะใช้เวลาอยู่นานในการพิจารณาที่คอลัมน์ [ยีน]

เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะใช้แต้มพลังงานหนึ่งล้านที่มีตอนนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับยีนสักตัว

[TOA-001]: "ยีนระดับ A หมายเลขลำดับ 001-006 ความถี่ในการฉีดทุก ๆ 30 วัน"

คำอธิบายการปรับแต่งยีน: เพิ่มการทำงานของสเต็มเซลล์ให้แขน ขา และร่างกาย ทักษะเสริม: สัญชาตญาณการเอาตัวรอด"

ยีน TOA มีทั้งหมดหกขั้น เริ่มฉีดจาก TOA-001 และลงท้ายด้วย TOA-006 โดยเว้นระยะห่างหนึ่งเดือนระหว่างการฉีดแต่ละครั้ง ขีดจำกัดสูงสุดคือการกลายเป็นนักรบพันธุกรรมระดับ A

ยาชุดนี้จะเน้นเสริมความไวต่อสิ่งเร้าร่างกายมนุษย์ หลังจากฉีดครบชุดแล้ว จะได้รับทักษะสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด สามารถหลบอันตรายในระยะประชิดได้อย่างรวดเร็วด้วยความจำของกล้ามเนื้อ ก่อนที่สมองจะทันได้ตอบสนอง

หลังเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่ ซูเฉินก็ได้ตระหนักถึงความอ่อนแอของตนเองอย่างชัดเจน

หากไม่ใช่เพราะชิปสปาร์คที่สามารถต้านทานผู้ไร้ความตายได้โดยธรรมชาติ เขากับน้องสาวคงตายไปแล้ว

ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อมีแต้มพลังงานมากพอ สิ่งแรกที่เขาคิดถึงคือการเพิ่มความแข็งแกร่ง อย่างน้อยก็ให้มีความสามารถพอจะปกป้องตัวเองและน้องสาวได้

ตอนแรกเขาเลือกดูที่รายการอาวุธ แต่สุดท้ายก็ล้มเลิก

เพราะด้วยพลังของซูเฉินในตอนนี้ เขาไม่อาจใช้อาวุธทรงอานุภาพเหล่านั้นได้

มันก็เหมือนกับการให้ปืน AK-47 แก่เด็กอายุสามขวบ ที่ต่อให้เป็นของดีแค่ไหน ก็ใช้งานไม่ได้อยู่ดี

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน เขาก็ตัดสินใจแลกแต้มกับการปรับปรุงยีนแทน

"ขวดที่ 001 ราคาหนึ่งล้าน ขวดที่ 002 ราคาสองล้าน..."

ซูเฉินรู้สึกเจ็บปวดที่ใจเล็กน้อย ยีนพวกนี้มันแพงเกินไปแล้ว!

แม้จะมีสารพันธุกรรมที่ดีกว่า เช่น ระดับ S ระดับ S+ ฯลฯ แต่แน่นอนว่าซูเฉินไม่มีปัญญาซื้อ อีกทั้งแค่ยีนระดับ A ก็ถือเป็นยอดฝีมือในดินแดนรกร้างแห่งนี้แล้ว

ขณะที่ซูเฉินถือเข็มฉีดยาสีฟ้าไว้ในมือ เตรียมจะฉีดเข้าร่างกาย

ชิปสปาร์คก็พูดแทรกขึ้นมา "ขอแนะนำว่าโฮสต์ไม่ควรฉีดยานั่น"

ซูเฉินชะงักเล็กน้อย "ฉันรู้ว่ายีนพวกนี้มีขีดจำกัด แต่ฉันต้องมีพลังมากพอเพื่อปกป้องตัวเอง นอกจากนี้ในระบบก็มียาละลายยีนไม่ใช่เหรอ? ตราบใดที่ฉันยังมีแต้มพลังงานมากพอ ฉันก็แค่ละลายยีนระดับ A นี้ออกแล้วแทนที่ด้วยยีนระดับที่สูงกว่า"

ชิปสปาร์คอธิบาย "โฮสต์สามารถดูดซับพลังงานสสารมืดโดยอัตโนมัติได้อยู่แล้ว แม้ช่วงต้นผลลัพธ์จะด้อยกว่ายีนเปลี่ยนพันธุกรรม แต่ศักยภาพการเติบโตในระยะยาวนั้นไร้ขีดจำกัด"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูเฉินก็เกิดลังเลเล็กน้อย

จริงอยู่ที่ยีนพวกนี้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้ได้ แต่มันก็เป็นการปิดกั้นศักยภาพการเติบโตทางพันธุกรรมของเขาทางอ้อมเช่นกัน

"โฮสต์อย่าลืมว่าเพิ่งได้รับร่างผู้ไร้ความตายมาสามตน แม้พวกมันจะเทียบไม่ได้กับจักรกลระดับสูง แต่ก็เพียงพอที่จะรับมือกับสภาพแวดล้อมในปัจจุบัน"

เมื่อได้ยินคำเตือนจากชิปสปาร์ค ซูเฉินถึงกับตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่

ใช่แล้ว!  ตอนนี้เขามีร่างของจักรกลที่สมบูรณ์แบบอยู่สองตัวและเสวียนจีจื่ออีกหนึ่ง

หากมันถูกควบคุมโดยระบบ แม้หน่วยล่าทาสจากครั้งที่แล้วจะย้อนกลับมาก็สามารถรับมือได้อย่างสบาย

"แล้วทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรกเล่า?!"

ซูเฉินมองขวดยาสีฟ้าในมือด้วยความเจ็บปวดใจ

หนึ่งล้านแต้มพลังงานหายวับไปกับตา!

"ระบบ ฉันขอคืนของได้ไหม?"

"เมื่อซื้อแล้ว ไม่สามารถขอคืนหรือแลกเปลี่ยนได้"

"นายทุนเจ้าเล่ห์!! ทำไมไม่มีกฎเจ็ดวันคืนสินค้าได้โดยไม่ต้องมีเหตุผลกันบ้าง!?”

......

แต่เมื่อซื้อมาแล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม ซูเฉินตัดสินใจมอบยานี้ให้ซูเสี่ยวหยู

เพราะถึงอย่างไรมันก็คือยีนระดับ A เป็นสมบัติล้ำค่าที่ทุกกองกำลังต่างหมายตา!

ปัจจุบันในแดนรกร้าง นักรบระดับ A แทบจะอยู่บนจุดสูงสุดของสายพลัง

จำนวนผู้ที่แข็งแกร่งพอจะทะลวงขีดจำกัดระดับ A และขึ้นไปถึงระดับ S ได้นั้นแทบจะนับคนได้

ซูเฉินรีบปลุกซูเสี่ยวหยูขึ้นมากลางดึก

หลังจากอธิบายเสร็จ ซูเสี่ยวหยูก็ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ เพราะเธอเชื่อใจซูเฉิน

"มาเลยพี่ ฉันไม่กลัวเจ็บหรอก!"

เมื่อเห็นซูเสี่ยวหยูพับแขนเสื้อขึ้นอย่างไม่ลังเล ซูเฉินยื่นมือไปลูบหัวเธออย่างแผ่วเบาด้วยความรักใคร่

"ไม่ต้องห่วง ฉีดยาแล้วก็นอนหลับไปสักคืน ตื่นมาก็จะหายเป็นปลิดทิ้ง"

หลังจากฉีดยาเสร็จ ซูเสี่ยวหยูก็ผล็อยหลับไปในทันที

……

เมื่อซูเฉินมาถึงลานกว้าง

เขาก็เห็นเสวียนจีจื่อกำลังโยนร่างของผู้เล่นลงพื้นทีละคน ๆ

"ศพ" กองพะเนินราวกับเศษซาก

ซูเฉินถึงกับตาเหลือก

ผู้เล่นบางคนถูกโยนไกลจนกระดูกหัก

ผู้เล่นบางคนติดอยู่ในฝูงเหมือนจะขาดอากาศหายใจตาย

หลังจากผู้เล่นเสียชีวิต ร่างของพวกเขาจะกลายเป็นฝุ่นผงและหายไปในอากาศ

เสวียนจีจื่อเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็ย่อตัวลงไปเพ่งมองอย่างสนใจ

ดูเหมือนมันจะสนใจผู้เล่นเหล่านี้เป็นอย่างมาก ถึงขนาดจงใจฆ่าพวกเขาอีกหลาย ๆ คนเพื่อหวังจะนำร่างของผู้เล่นมาแยกชิ้นส่วนและศึกษาอย่างละเอียด

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

ซูเฉินสั่งห้ามไม่ให้เสวียนจีจื่อสังหารผู้เล่นอีกต่อไป

เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "นักพรตเต๋า ห้ามฆ่าคนในศูนย์หลบภัยของฉันอีก เข้าใจไหม?"

เสวียนจีจื่อเอียงหัวด้วยความสับสน

"ใต้เท้า...คนพวกนี้มาจากที่ใดหรือ?"

ซูเฉินรีบปรับแก้คำเรียก "เรียกฉันว่าหัวหน้า ส่วนที่มาของพวกเขานั้นไม่ต้องสนใจ ในแง่หนึ่งพวกเขามีหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับผู้ไร้ความตาย เดี๋ยวตอนหลังก็จะเข้าใจเอง"

เขาตอบแบบขอไปที

ซูเฉินครุ่นคิดว่าจะจัดการกับเสวียนจีจื่ออย่างไร

หลังผ่านการวิเคราะห์ของชิปสปาร์ค เขารู้ว่าเสวียนจีจื่อเป็นผู้ไร้ความตายที่มีพลังต่อสู้ระดับ B+ ไม่แปลกใจเลยที่มันจะมั่นใจในตัวเองมากพอที่จะพก "ชิปชีวภาพต้นแบบ" ติดตัวมาด้วย

แต่ก้อนพลังงานของมันเกือบทั้งหมดถูกชิปสปาร์คดูดซับไป และสิทธิ์ในการใช้อาวุธก็ถูกจำกัด ดังนั้นความแข็งแกร่งของมันจึงลดลงอย่างมากจนเหลือเพียงระดับ D เท่านั้น

นอกจากความสามารถในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมแล้ว เสวียนจีจื่อยังเป็นช่างเครื่องระดับสูงที่เชี่ยวชาญด้าน "การดัดแปลงอวัยวะจักรกล" อีกด้วย

"ใช่แล้ว! มันสามารถเป็น NPC เมนเทอร์ได้นี่น่า!"

ดวงตาของซูเฉินเป็นประกาย

หากให้ผู้เล่นทุกคนเลือกเป็นนักรบพันธุกรรมกันหมด เกมนี้คงจะน่าเบื่อเกินไป

แต่ถ้าเพิ่ม “เมคานิก” หรือ “วิศวกรจักรกล” อย่างเสวียนจีจื่อเข้าไป ก็น่าจะทำให้ระบบอาชีพของผู้เล่นหลากหลายยิ่งขึ้น

เมื่อเห็นเสวียนจีจื่อจ้องมอง "ศพ" ของผู้เล่นอย่างไม่วางตา ราวกับอยากจะศึกษามันให้มากกว่านี้ ซูเฉินจึงถามขึ้นว่า "นักพรตเต๋า คิดว่าคนพวกนี้สามารถเอาไปดัดแปลงเป็นจักรกลได้ไหม?”

เสวียนจีจื่อส่ายหน้า "ข้าไม่มีข้อมูลที่แน่ชัด จึงไม่สามารถสรุปผลได้"

"ถ้าฉันให้ห้องทดลอง แล้วให้นายลองดัดแปลงพวกเขาล่ะ?"

เสวียนจีจื่อหันมองซูเฉินราวกับกำลังวิเคราะห์เจตนาของอีกฝ่าย

ซูเฉินยิ้มจาง ๆ "อยากศึกษาร่างกายของพวกเขานักไม่ใช่หรือไง? ตราบใดที่ยังทำตามที่ฉันบอก พวกเขาจะให้ความร่วมมืออย่างดีแน่นอน"

เสวียนจีจื่อเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตกลงในที่สุด

ด้วยแนวคิดนี้ ซูเฉินจึงตั้งค่าให้หุ่นยนต์อีกสองตัวกลายเป็น NPC ด้วยเช่นกัน

ตัวหนึ่งเป็น "พ่อค้าอาวุธ"

อีกตัวหนึ่งเป็น "นักปรุงยา"

และด้วยการควบคุมของชิปสปาร์ค ซูเฉินยังมีแต้มพลังงานเหลือพอสำหรับซื้อชิป AI อัจฉริยะ

จากนั้น ซูเฉินก็ได้สร้างหอการค้าและหอเปลี่ยนอาชีพขึ้นภายในศูนย์หลบภัย

ตามคำขอของเสวียนจีจื่อ เขาใช้แต้มพลังงานซื้ออุปกรณ์ดัดแปลงจักรกลระดับต่ำมาจำนวนหนึ่ง และยังซื้อยาปรับพันธุกรรมระดับ F มาอีกสิบชุดเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเลือกซื้อได้

หลังจากใช้จ่ายทั้งหมด แต้มพลังงานกว่า 1.2 ล้านแต้มของเขาก็เหลือไม่ถึง 50,000 แต้ม

"ระบบจะให้เรียกผู้เล่นมาทำไมกันแน่นะ?"

ซูเฉินบ่นอุบ "แต้มพลังงานมากมายขนาดนี้ เอามาเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองไปเลยไม่ดีกว่าหรือไง?”

ชิปสปาร์คตอบกลับ "เนื่องจากโฮสต์ไม่สามารถดูดซับพลังงานสสารมืดได้ครั้งละมาก ๆ เพียงลำพัง การลงทุนกับผู้เล่นในช่วงแรกจึงเป็นสิ่งสมควร เมื่อพวกเขาเลเวลสูงขึ้น โฮสต์จะสามารถเก็บเกี่ยวแต้มพลังงานได้ไม่รู้จบ”

ซูเฉินเข้าใจความหมายของระบบดี เพียงแต่ยังรู้สึกเสียดายแต้มที่ใช้ไปก็เท่านั้น

......

ซูเฉินนอนเหยียดลงบนเตียงทันทีเมื่อกลับถึงบ้าน ก่อนจะเชื่อมต่อจิตสำนึกเข้ากับเว็บไซต์ทางการของเกมและเริ่มแก้ไขประกาศอัปเดต

ช่วงก่อนรุ่งสางก็มีการโพสต์ประกาศอย่างเป็นทางการลงบนเว็บไซต์:

【เวอร์ชันทดสอบรอบแรกของ “เวสต์แลนด์” อัปเดตเวอร์ชัน 1.02 เปิดตัวอาชีพใหม่ “เมคานิก” อย่างเป็นทางการ】