บทที่ 27 ซ่อมรถนำเข้าได้

รถพวงมาลัยขวานำเข้าจากญี่ปุ่นมาพร้อมกับคู่มือการใช้งานภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ไม่มีอะไรผิด

อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉินจินหลงเห็นคู่มือการใช้งานภาษาญี่ปุ่นนี้ สีหน้าของเขาก็เหมือนมะเขือที่โดนน้ำค้างแข็ง - เหี่ยวไปเลย!

แม้ว่าโรงงานรถยนต์หวงเหอจะเป็นผู้ผลิตรถ แต่ในโรงซ่อมไม่มีใครเคยซ่อมเกียร์อัตโนมัติมาก่อน รถคราวน์นำเข้าคันดีๆ แบบนี้ ถ้าเกิดซ่อมพังไป ใครก็รับผิดชอบไม่ไหว

เดิมคิดว่าจะหาวิธีซ่อมเกียร์อัตโนมัติจากคู่มือการใช้งาน แต่ไม่คิดว่าคู่มือเป็นภาษาญี่ปุ่น อ่านไม่ออกเลย

แม้แต่ภาษาอังกฤษหรือรัสเซียก็ยังดี ในบรรดาวิศวกรยานยนต์ของโรงงานหวงเหอ ต้องมีคนที่เข้าใจภาษาอังกฤษหรือรัสเซียอยู่แล้ว แต่คนที่เข้าใจภาษาญี่ปุ่น บางทีอาจต้องไปตามหาที่มหาวิทยาลัย

โรงซ่อมของโรงงานรถยนต์หวงเหอ ที่ภูมิใจว่ามีเทคนิคการซ่อมรถที่ดีที่สุดในมณฑล กลับต้องไปตามหาล่ามภาษาญี่ปุ่นที่มหาวิทยาลัยเพื่อซ่อมรถสักคัน ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป โรงงานรถยนต์หวงเหอก็คงขายหน้า

หลี่เว่ยตงมองเฉินจินหลงที่ดูอึดอัดใจด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่ยิ้ม ความจริงเมื่อหลี่เว่ยตงเห็นว่ารถคราวน์คันนี้เป็นรถพวงมาลัยขวา เขาก็เดาสถานการณ์แบบนี้ได้แล้ว

เฉินจินหลงวางคู่มือรถไว้ข้างๆ อย่างหมดหนทาง พร้อมกับบ่นว่า "ของนี่ใช้ไม่ได้แล้ว อ่านไม่ออก"

"ให้ผมดูหน่อย" หลี่เว่ยตงเดินเข้าไปข้างหน้า หยิบคู่มือภาษาญี่ปุ่นขึ้นมา

"ข้างในเป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด นายอ่านออกเหรอ!" เฉินจินหลงพูดอย่างเย่อหยิ่ง

"ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาต่างประเทศ คนทั่วไปแน่นอนว่าไม่เข้าใจ" หลี่เว่ยตงพูดพลางเปิดคู่มือรถ กวาดสายตาดูสองสามบรรทัด แล้วพูดต่อว่า

"หน้านี้เป็นการแนะนำรถคันนี้ ข้างบนบอกว่ารถรุ่นนี้ใช้ระบบกันสะเทือนอิสระทั้งสี่ล้อเป็นครั้งแรก ภายในเต็มไปด้วยความรู้สึกไฮเทค และมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากมาย แผงควบคุมกลางมีหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็กหลายจอ สามารถแสดงสถานะต่างๆ ของรถได้"

เฉินจินหลงตาโตทันที จ้องมองหลี่เว่ยตง "เมื่อกี้นายบอกว่าไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ?"

หลี่เว่ยตงยิ้ม "ผมบอกว่าคนทั่วไปไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่น แต่ไม่ได้บอกว่าผมไม่เข้าใจ"

"พูดแบบนี้ แสดงว่านายไม่ใช่คนทั่วไปสินะ!" เฉินจินหลงแซว ก่อนจะนึกขึ้นได้ และถามว่า "เสี่ยวหลี่ นายไม่ได้พูดมั่วๆ หลอกฉันใช่ไหม?"

"ยังไง ไม่เชื่อว่าผมรู้ภาษาญี่ปุ่นเหรอ? งั้นได้ ผมจะอ่านให้คุณฟังซักตอน" หลี่เว่ยตงพูดพลางเริ่มอ่านเนื้อหาในคู่มือเป็นภาษาญี่ปุ่น

ช่างซ่อมรถหนุ่มอีกคนหนึ่งเข้ามาใกล้ๆ และถามว่า "เขาอ่านเป็นภาษาญี่ปุ่นใช่ไหม?"

"ใช่ เป็นภาษาญี่ปุ่น" เฉินจินหลงพยักหน้า

"คุณเข้าใจได้เหรอ?" คนนั้นถามอีก

"แน่นอนว่าไม่เข้าใจ" เฉินจินหลงส่ายหัว

"เข้าใจไม่ได้แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่านี่เป็นภาษาญี่ปุ่น?"

เฉินจินหลงมองอีกฝ่ายด้วยสายตาดูแคลน "พูดเหลวไหล ถ้าฉันเข้าใจได้ ก็เป็นภาษาจีนแล้วสิ ที่ฉันฟังไม่เข้าใจนั่นแหละ ถึงเป็นภาษาญี่ปุ่น"

"แต่ทำไมผมไม่ได้ยินคำว่า 'บากายาโร่' ล่ะ ฟิล์มเรื่อง 'สงครามอุโมงค์' และ 'สงครามทุ่นระเบิด' ที่โรงงานของเราฉายประจำ คนญี่ปุ่นไม่พูดว่า 'บากายาโร่' กันหรอกเหรอ?" ชายคนนั้นถามอีก

"นายเข้าใจอะไร 'บากายาโร่' เป็นคำด่า นายจะเอาคำด่าไปใส่ในคู่มือการใช้รถเหรอ?" เฉินจินหลงพูด

"สมแล้วที่เป็นพี่จินหลง รู้เยอะจริงๆ" ช่างซ่อมรถหนุ่มชมและถอยออกไปข้างๆ

ตอนนี้หลี่เว่ยตงอ่านเนื้อหาตอนหนึ่งเสร็จแล้ว เฉินจินหลงรีบเข้าไปหา "เสี่ยวหลี่ ฉันเชื่อนายแล้ว ช่วยดูหน่อยเถอะว่าในนี้มีเรื่องเกี่ยวกับเกียร์หรือเปล่า"

หลี่เว่ยตงพลิกคู่มือรถอย่างรวดเร็ว แล้วพูดว่า "ในนี้มีการแนะนำเกียร์ แต่น่าจะไม่เกี่ยวกับการซ่อม"

"ในนี้พูดว่ายังไง?" เฉินจินหลงถามทันที

"ในนี้บอกว่า รถรุ่นนี้มีเครื่องยนต์ที่เข้ากับเกียร์สองแบบ แบบหนึ่งคือเกียร์ธรรมดา 5 สปีด อีกแบบหนึ่งคือเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด คันนี้น่าจะเป็นเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด" หลี่เว่ยตงพูด

หลี่เว่ยตงไม่อยากอธิบายความแตกต่างระหว่าง CVT กับเกียร์อัตโนมัติไฮดรอลิก ถึงอธิบายไป เฉินจินหลงก็อาจจะยังไม่เข้าใจในทันที เขาจึงเลือกที่จะบอกแค่ว่ารถคันนี้ใช้เกียร์อัตโนมัติ

เฉินจินหลงดูไม่พอใจ เขาถามว่า "คู่มือรถหนาขนาดนี้ บอกแค่นี้เองเหรอ?"

"คู่มือรถนี้เน้นแนะนำรถเป็นหลัก เช่น ในส่วนของเครื่องยนต์ ก็แนะนำว่ารถมีเครื่องยนต์ 6 สูบ SOHC ขนาด 2.8 ลิตร ติดตั้งเทอร์โบชาร์จเจอร์ หน้านี้แนะนำระบบ ABS หน้าถัดไปพูดถึงกระจกไฟฟ้าและระบบปรับอากาศแบบแยกโซน ตรงนี้แนะนำระบบเสียงสเตอริโอและเครื่องเล่นเทป และหน้านี้คือเรื่องครูซคอนโทรล..."

หลี่เว่ยตงพลิกแนะนำเนื้อหาในคู่มือให้เฉินจินหลงทีละหน้า

รถคราวน์รุ่นที่เจ็ดคันนี้เป็นรถรุ่นท็อป มีอุปกรณ์ล้ำสมัยมากมายที่เฉินจินหลงไม่เคยได้ยินมาก่อน เช่น ระบบ ABS, ระบบครูซคอนโทรล, ไฟหน้าแบบเซ็นเซอร์อัตโนมัติ, กระจกมองข้างไฟฟ้า ฯลฯ ทั้งหมดนี้เฉินจินหลงไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

เมื่อหลี่เว่ยตงอธิบาย เฉินจินหลงได้แต่ฟังและทำเป็นเข้าใจพลางพยักหน้า แต่สายตาที่ดูตื่นๆ บอกได้ว่าเขาไม่เข้าใจอะไรเลย

หลี่เว่ยตงแนะนำคู่มือการใช้รถทั้งเล่ม ในที่สุดเฉินจินหลงก็แน่ใจแล้วว่าคู่มือนี้ไม่มีประโยชน์ต่อการซ่อมเกียร์

เปลวเพลิงแห่งความหวังที่เพิ่งจุดติดก็ถูกดับลงอีกครั้ง เฉินจินหลงกลายเป็นลูกโป่งที่แฟบลง

อาการหดหู่ของเฉินจินหลงเข้าตาคนขับรถคราวน์ คนขับเริ่มกังวลทันที

"คุณเฉิน กระทรวงการค้าต่างประเทศของเราได้ยินมาว่าโรงงานของพวกคุณมีระดับการซ่อมที่สูงที่สุด เลยส่งรถมาที่นี่ คุณอย่าบอกนะว่ารถคันนี้พวกคุณซ่อมไม่ได้!" คนขับรถคราวน์พูด

"ซ่อมได้ครับ แค่ยุ่งยากนิดหน่อย พวกเราต้องศึกษาโครงสร้างของเกียร์อัตโนมัติอย่างละเอียด..." เฉินจินหลงตอบอย่างไม่มั่นใจ

ในตอนนี้ หลี่เว่ยตงรับช่วงต่อจากเฉินจินหลง "เกียร์อัตโนมัตินี้ซ่อมก็ง่ายนะ ข้างในมีส่วนหลักๆ คือจานเปลี่ยนความเร็วกับสายพาน โดยทั่วไปจานเปลี่ยนความเร็วไม่ค่อยเสียง่ายๆ ดังนั้นน่าจะเป็นปัญหาที่สายพาน เดี๋ยวแกะดูก็รู้"

"เสี่ยวหลี่ นายซ่อมเกียร์อัตโนมัติเป็นเหรอ?" เฉินจินหลงถามทันที

หลี่เว่ยตงพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วตบฝากระโปรงหน้าของรถคราวน์ พูดต่อว่า "ซ่อมรถคันนี้ ไม่ยากเกินฝีมือผมหรอก"

"นายซ่อมได้จริงๆ เหรอ?" เฉินจินหลงถามเพื่อยืนยันอีกครั้ง

"เอาเครื่องมือมาให้ผม เดี๋ยวผมจะแกะเกียร์ให้คุณดู" หลี่เว่ยตงเห็นว่าเฉินจินหลงยังไม่เชื่อ จึงพูดว่า "ผมยังพูดภาษาญี่ปุ่นได้เลย จะซ่อมรถญี่ปุ่นไม่ได้ยังไง!"

"พูดก็จริง" เฉินจินหลงพยักหน้า

ตอนที่เฉินจินหลงเพิ่งเจอหลี่เว่ยตง เขามองหลี่เว่ยตงเป็นเพียงช่างซ่อมรถหนุ่มธรรมดาที่สุด แต่เมื่อหลี่เว่ยตงแสดงความสามารถเล็กน้อย พูดภาษาญี่ปุ่นไม่กี่ประโยค เฉินจินหลงก็ไม่กล้าดูถูกหลี่เว่ยตงอีกต่อไป ตอนนี้หลี่เว่ยตงบอกว่าเขาซ่อมรถคราวน์คันนี้ได้ เฉินจินหลงก็เชื่อไปแล่วแปดส่วน

"ลองให้เสี่ยวหลี่ คนนี้ลองดูไหมนะ?" เฉินจินหลงคิดในใจ