บทที่ 34 - สามกระบี่ดับฟ้ามหาสำเร็จ ทะลวงขั้นเซียนเทียน!

บทที่ 34 - สามกระบี่ดับฟ้ามหาสำเร็จ ทะลวงขั้นเซียนเทียน!

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

"ใช่หรือไม่ใช่ แล้วเกี่ยวอะไรกับคุณชายอู๋ด้วยหรือ?" เฉินหลิงเซียงกล่าวอย่างเย็นชา "คุณชายอู๋ ดูเหมือนท่านจะล้ำเส้นไปหน่อยแล้วนะ"

สิ้นคำพูด ร่างอรชรของเฉินหลิงเซียงก็มีกลิ่นอายอันแหลมคมขุมหนึ่งพวยพุ่งขึ้นมาจางๆ แล้วเลือนหายไปในพริบตา

อู๋จวิ้นได้สติกลับมาในชั่วพริบตา เขาถึงกับลืมไปเลยว่า เทพธิดาแห่งตระกูลเฉินตรงหน้า... คือผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทียนของแท้!

ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่ใช่ขั้นเซียนเทียนระดับหนึ่งเสียด้วย

ต่อให้เป็นจวนเจ้าเมือง เมื่ออยู่ต่อหน้าจวนตระกูลเฉิน ก็ยังตกเป็นรอง

หากทำให้เฉินหลิงเซียงโกรธเกรี้ยวขึ้นมาจริงๆ จนเป็นเหตุให้จวนตระกูลเฉินและจวนเจ้าเมืองต้องบาดหมางกัน ผลที่ตามมาต่อให้อู๋จวิ้นก็คงรับไม่ไหว

แผ่นหลังแทบจะมีเหงื่อเย็นผุดพราย แววตาของอู๋จวิ้นพลันกระจ่างใส

"ขออภัย ข้าล่วงเกินแล้ว"

เดินออกจากจวนตระกูลเฉินด้วยความรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย ภายในใจของอู๋จวิ้นเริ่มหวั่นไหว

ผ่านมาหลายปีแล้ว เขาจะได้ใจเฉินหลิงเซียงจริงๆ หรือ?

หากทำไม่ได้ การทุ่มเทเวลาให้เรื่องนี้มากเท่าใด ก็ดูเหมือนจะสูญเปล่า

"แล้วข้าจะมาทรมานตัวเองไปทำไม? จะเอาชาติตระกูล เบื้องหลังข้าก็มีจวนเจ้าเมืองหนุนหลัง จะเอาพรสวรรค์ ในเมืองลั่วฮวาอันกว้างใหญ่ อู๋จวิ้นอย่างข้าก็เป็นรองเพียงไม่กี่คนเท่านั้น"

"เหตุใดข้าต้องยึดติดกับการรวมสองผู้แข็งแกร่งเข้าด้วยกัน ดึงดันจะตามจีบคนที่เป็นไปไม่ได้ด้วย?"

เป็นเพราะการฝืนตามจีบเฉินหลิงเซียง อู๋จวิ้นก็รู้ดีว่าก่อนหน้านี้ตนได้ล่วงเกินผู้คนไปมากมาย

รวมไปถึง 'ลูกเขยแต่งเข้าตระกูลเจียง' ที่เขาเอ่ยปากถึงก่อนหน้านี้ ท้ายที่สุดแล้ว เขาและลูกเขยแต่งเข้าตระกูลเจียงที่ชื่อลู่เย่ ก็ไม่ได้มีความแค้นเคืองอันใดต่อกัน

แววตาค่อยๆ แฝงความเด็ดเดี่ยว อู๋จวิ้นคิดตกแล้วในที่สุด เทพธิดาแห่งตระกูลเฉินผู้นี้ ใครอยากจะจีบก็เชิญไปจีบเลย!

อย่างไรเสียเขาก็จะไม่ลงมืออีกแล้ว

ส่วนเรื่องที่ล่วงเกินคนตระกูลเจียงไปก่อนหน้านี้ คงต้องหาโอกาสไปขอขมาในภายหลังแล้ว

หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว อู๋จวิ้นก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายไปทั้งตัว

ทว่า แม้จะตัดสินใจยอมแพ้แล้ว แต่อู๋จวิ้นก็ไม่คิดว่า ลู่เย่จะมีความสัมพันธ์อะไรกับเฉินหลิงเซียง

อย่างไรเสีย คำว่าลูกเขยแต่งเข้าตระกูลเจียงแม้จะไม่น่าฟังนัก แต่ก็เป็นความจริงที่มีอยู่

ส่วนเฉินหลิงเซียงมักจะเป็นคนหยิ่งยโสมาโดยตลอด จะไปตกหลุมรักชายที่มีภรรยาแล้วหรือ? ไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอก

ดินแดนหลายพันลี้ เพียงเพราะบัตรเชิญของตระกูลหวัง ก็ทำให้เกิดบรรยากาศของการชุมนุมชาวยุทธ์ขึ้นมาทันที

ส่วนลู่เย่ไม่ถูกโลกภายนอกรบกวนเลยแม้แต่น้อย ยังคงดำดิ่งอยู่ในจังหวะของตัวเอง

นอกจากจะใช้คัมภีร์โบราณดาราในการบำเพ็ญเพียรทุกวันแล้ว สามกระบี่ดับฟ้า คือวิทยายุทธ์เพียงหนึ่งเดียวในมือเขา ที่ยังไม่บรรลุขั้นสมบูรณ์

ตลอดช่วงเวลานี้ เขาฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง

หลายวันต่อมา ในที่สุดสามกระบี่ดับฟ้า ก็บรรลุเข้าสู่ขั้นมหาสำเร็จ

ในขณะที่สามกระบี่ดับฟ้าบรรลุขั้นมหาสำเร็จ กระบี่ในมือของมือกระบี่ทุกคนในรัศมีสิบลี้ ก็ส่งเสียงร้องสั่นสะเทือนขึ้นมาพร้อมกัน!

ปรากฏการณ์ประหลาดนี้ ทำให้หลายคนต่างก็มึนงง

ในตอนนั้นเอง เจียงหลิงเยวี่ยก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

"พี่เขย ท่านรู้สึกได้หรือไม่?"

"รู้สึกอะไร?"

เจียงหลิงเยวี่ยกล่าวอย่างตื่นเต้น "ก็เมื่อกี้นี้! กระบี่จันทร์เขียวของข้าสั่นอีกแล้ว! ข้าไปถามผู้คุ้มกันที่ใช้กระบี่ในจวนมาหลายคน พวกเขาก็มีอาการแบบนี้เหมือนกัน!"

ลู่เย่กล่าวเรียบๆ "แล้วไงต่อ? เจ้าถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้"

เจียงหลิงเยวี่ยกล่าวอย่างมีเลศนัย "หากท่านฟังข้อสันนิษฐานของข้า ท่านจะต้องตื่นเต้นเหมือนกันแน่!"

"ข้าสงสัยว่า คนที่ทำให้กระบี่เกิดความผิดปกติในครั้งนี้ กับคนที่ทำให้เกิดนิมิตฟ้าดินในครั้งก่อน... น่าจะเป็นคนเดียวกัน!"

ลู่เย่ "..."

คิดไม่ถึงเลยว่า เจียงหลิงเยวี่ยที่ปกติจะดูทึ่มๆ หน่อย ตอนนี้สมองกลับแล่นขึ้นมาเสียได้

แล้วนางก็เดาถูกเสียด้วย

เจียงหลิงเยวี่ยยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น นางกล่าวต่อ "อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ไม่ได้บอกหรือว่า สามารถระบุได้เพียงว่าคนลึกลับผู้นั้น อยู่ในรัศมีหนึ่งพันลี้?"

"จากความผิดปกติในวันนี้ ข้าเดาว่า... คนลึกลับผู้นั้น อาจจะอยู่ในเมืองอวิ๋นเย่ของเราก็เป็นได้!"

เจียงหลิงเยวี่ยกล่าวอย่างใฝ่ฝัน "ไม่รู้จริงๆ ว่าต้องเป็นคนแบบไหน ถึงสามารถมีความลึกล้ำในวิถีกระบี่ที่น่ากลัวเช่นนี้ได้"

วิถีกระบี่ระดับสูงสุดเช่นนั้น ต่อให้มีเพียงหนึ่งในสิบ ก็เป็นขอบเขตที่เจียงหลิงเยวี่ยเฝ้าฝันถึงแล้ว

เมื่อเห็นใบหน้าเปี่ยมด้วยความหวังของน้องเมีย ลู่เย่ก็ส่ายหน้าเบาๆ พลางกล่าวว่า "วันนี้พอจะมีเวลาพอดี เจ้าร่ายรำเพลงกระบี่ละอองพิรุณให้ข้าดูรอบหนึ่งสิ ข้าจะชี้แนะให้เจ้าเอง"

เพลงกระบี่ของเจียงหลิงเยวี่ย ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นเชี่ยวชาญ

ด้วยความแตกฉานขั้นสมบูรณ์ของลู่เย่ รวมถึงความเข้าใจในวิถีกระบี่อันน่ากลัว เพียงแค่ชี้แนะไม่กี่ประโยค ก็ก็น่าจะทำให้นางพัฒนาขึ้นไม่น้อย

หลังจากให้เจียงหลิงเยวี่ยร่ายรำรอบหนึ่ง ลู่เย่ก็ชี้จุดบกพร่องหลายจุดให้เห็น

แต่ด้วยความเข้าใจของเจียงหลิงเยวี่ย ยังไม่อาจย่อยข้อมูลได้ในทันที เพลงกระบี่ละอองพิรุณที่ร่ายรำออกมา จึงยังมีช่องโหว่อยู่ไม่น้อย

"เจ้าอยู่นิ่งๆ ข้าจะสอนเจ้าเพียงรอบเดียวเท่านั้น"

ลู่เย่ถอนหายใจแผ่วเบา หยิบกระบี่ยาวอาคมที่ได้มาจากหอศาสตราเทพก่อนหน้านี้ออกมา

ตวัดกระบี่สร้างบุปผากระบี่อย่างลวกๆ ในชั่วพริบตา เพลงกระบี่ละอองพิรุณก็ประดุจสายน้ำที่หลั่งไหล ระบายออกมาอย่างง่ายดายและลื่นไหล!

ทันทีที่เจียงหลิงเยวี่ยเห็น นางก็ชะงักงันไปทันที

เพลงกระบี่ละอองพิรุณขั้นสมบูรณ์ของชายชุดดำลึกลับในคืนนั้น ราวกับปรากฏขึ้นตรงหน้าของตัวเองอีกครั้ง!

จับจ้องลู่เย่ มองพี่เขยที่คนส่วนใหญ่ในตระกูลเจียงดูแคลน แต่กลับซ่อนคมไว้อย่างมิดชิด เจียงหลิงเยวี่ยถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วดุจสายน้ำ

เมื่อเวลาผ่านไป ในที่สุด หอหมื่นมรรคาก็สะสมพลังงานจนเต็มอีกครั้ง

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์! ได้รับโอสถเซียนเทียนระดับสูง*1! นำไปเก็บไว้ในคลังของหอมรรคาแล้ว โฮสต์สามารถนำออกมาใช้ได้ทุกเมื่อ]

ครั้งนี้ยังคงเป็นโอสถ ทว่าไม่ใช่โอสถรวมปราณระดับพื้นฐานที่สุด แต่เป็น... โอสถเซียนเทียน!

ตามชื่อของมัน นี่คือโอสถชั้นยอดที่แม้แต่ขั้นเซียนเทียนก็สามารถเพิ่มความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรได้

หนึ่งเม็ด อย่างน้อยก็มีราคาสูงถึงหนึ่งแสนตำลึงขึ้นไป และแน่นอนว่ามีเงินก็หาซื้อไม่ได้

แทบจะไม่มีใครเอาโอสถแบบนี้ไปขายหรอก

"มีโอสถเซียนเทียนระดับสูงเม็ดนี้ ความมั่นใจในการทะลวงสู่ขั้นเซียนเทียนก็มีมากขึ้น"

เมื่อมองเรือนเล็กที่นับวันยิ่งเจริญรุ่งเรือง ลู่เย่เอามือไพล่หลัง พลางยิ้มบางๆ

พริบตาเดียว ครึ่งเดือนก็ผ่านไป

เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วัน ก่อนที่งานฉลองวันเกิดบรรพชนตระกูลหวังจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ส่วนตบะของลู่เย่ ภายใต้การฝึกฝนอย่างหนักหน่วงตลอดครึ่งเดือน ก็มาถึงขั้นโฮ่วเทียนระดับเก้าขั้นสมบูรณ์แล้ว!

กำแพงขวางกั้นขั้นเซียนเทียนที่ขัดขวางผู้ฝึกตนขั้นโฮ่วเทียนระดับเก้านับไม่ถ้วน ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาแล้ว

"ขั้นโฮ่วเทียนระดับเก้าขั้นสมบูรณ์แล้ว..."

สัมผัสได้ถึงพลังภายในที่เปี่ยมล้นในร่างกาย ลู่เย่ก็รู้สึกทอดถอนใจเล็กน้อย

ใครจะไปรู้ว่าเมื่อครึ่งปีก่อน เขายังเป็นเพียงผู้ทะลุมิติที่เพิ่งจะมีโชคหล่นทับ ข้ามมิติมาจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินโดยที่ไม่มีวรยุทธ์ใดๆ ติดตัวมาเลย?

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะดวงดีทะลุปรอทหรือเปล่า ในช่วงสิบกว่าวันนี้ จึงสะสมโอกาสสุ่มรางวัลได้อีกครั้ง

ลู่เย่จับฉลากได้โอสถเซียนเทียนระดับสูงอีกเม็ด!

"ไม่เหมาะที่จะทะลวงขั้นในจวนตระกูลเจียง ต้องหาที่ใหม่"

กวาดสายตามองไปรอบๆ ลู่เย่ก็ออกจากจวนตระกูลเจียงตรงดิ่งออกไปนอกเมืองอวิ๋นเย่

การทะลวงขั้นเซียนเทียน จะทำให้เกิดความผันผวนของปราณต้นกำเนิดฟ้าดินอย่างรุนแรงในรัศมีที่กำหนดเช่นกัน

การทะลวงขั้นในตระกูลเจียง ย่อมเป็นการเปิดเผยตัวตนอย่างไม่ต้องสงสัย

ในยามที่ความแข็งแกร่งไม่อาจรับมือกับปัญหาที่ถาโถมเข้ามาได้ ลู่เย่ก็อยากจะเติบโตอย่างเงียบๆ ไปก่อน

ครู่ต่อมา เมื่อมาถึงป่าทึบห่างไกลผู้คนนอกเมือง ลู่เย่ก็พุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───