บทที่ 4 ค่าสถานะผิดปกติ ทักษะขยะ

สำหรับพนักงานของฟาร์มเหล่านี้ พวกเขาไม่ได้สนใจค่าประสบการณ์ที่ได้จากการฆ่ามอนสเตอร์ระดับ 0 เลยแม้แต่น้อย

เนื่องจากพวกเขาทำงานที่นี่มาหลายปี ระดับของทุกคนจึงสูงกว่าระดับ 1 ไปแล้ว และบางคนก็ไปถึงระดับ 4 หรือ 5 ด้วยซ้ำ

เมื่อบุคคลหนึ่งบรรลุถึงระดับ 1 การฆ่ามอนสเตอร์ระดับ 0 เหล่านี้ก็จะไม่ให้ค่าประสบการณ์ใดๆ อีกต่อไป

ดังนั้น การฆ่ามอนสเตอร์จึงเป็นการเสียเวลาเปล่าสำหรับพวกเขาอย่างแท้จริง

อย่างดีที่สุด หากโชคดีก็อาจจะมีชิ้นเนื้อหรือกระดูกตกลงมาให้บ้าง

แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้พบเจอโชคแบบนั้นบ่อยนัก ปีหนึ่งจะมีสักกี่ครั้งกันเชียว

ถ้าเลือกพักผ่อนได้ ตามธรรมชาติแล้วพวกเขาย่อมไม่เต็มใจที่จะทนฆ่ามอนสเตอร์เหล่านี้ต่อไป

ดังนั้น เมื่อหลิวหมิงเสนอวิธีการของเขา ทั้งสองทีมจึงเห็นพ้องต้องกัน

คน 5 คนอยู่รั้งท้ายเพื่อช่วยหลิวหมิงค้นหามอนสเตอร์ ในขณะที่คนอื่นๆ แยกย้ายกันไปนอน

และในช่วงครึ่งหลังของเดือน พวกเขาก็จะสลับสับเปลี่ยนกับคนอีก 5 คน

ในช่วงค่ำคืนนี้ จำนวนมอนสเตอร์ที่หลิวหมิงสังหารได้นั้นมีมากกว่าช่วงกลางวันอย่างเห็นได้ชัด

ในช่วงกลางวัน มอนสเตอร์ทั้งหมดรวมกันมีเพียง 30 ตัวเท่านั้น

แต่ในตอนกลางคืน กลับมีมอนสเตอร์ปรากฏตัวขึ้นมาถึง 78 ตัว

เช่นเดียวกัน หลิวหมิงยังคงเลือกให้พวกมันทั้งหมดดรอปค่าสถานะ

เมื่อแสงแรกแห่งยามเช้าสาดส่องลงมาบนผืนดิน ค่าสถานะของหลิวหมิงก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ชื่อ: หลิวหมิง

อาชีพ: เกษตรกร

ระดับ: 0 1/1000

พละกำลัง: 9+99

ความทนทาน: 6+61

ความคล่องตัว: 5+49

พลังวิญญาณ: 7+1

พลังชีวิต: 670

พลังเวท: 80

แต้มสถานะอิสระ: 0

พรสวรรค์: กำหนดไอเทมดรอป

ทักษะ: เพาะปลูก ระดับ 1

ภายในวันเดียว ค่าสถานะของหลิวหมิงก็เพิ่มขึ้นถึง 210 แต้มเต็ม

พลังวิญญาณ 1 แต้มนั้น ได้มาหลังจากที่สังหารมอนสเตอร์เฉพาะเจาะจงไป 3 ตัวแล้วเท่านั้น

หลิวหมิงได้ทดลองกับมอนสเตอร์ 3 ชนิดที่แตกต่างกัน และในท้ายที่สุด มีเพียงหนูปีศาจเท่านั้นที่ให้พลังวิญญาณมา 1 แต้ม

หลังจากนั้นเขาได้ลองกับหนูปีศาจอีก 2 ตัว แต่ก็ไม่มีพลังวิญญาณตกมาให้เลยแม้แต่แต้มเดียว

ดังนั้น หลิวหมิงจึงล้มเลิกความตั้งใจที่จะเอาพลังวิญญาณไปโดยปริยาย

หากไม่ใช่เพราะมัวแต่ทดลองเรื่องค่าพลังวิญญาณ เขาคงได้แต้มสถานะเพิ่มมาอีกสักสองสามแต้มแล้ว

อย่างไรก็ตาม แม้แต่ค่าสถานะปัจจุบันของเขาในตอนนี้ก็ผิดปกติมากพอแล้ว

อาชีพสายต่อสู้ทั่วไปจะได้รับค่าสถานะ 3 แต้มต่อ 1 ระดับ ค่าสถานะปัจจุบันของหลิวหมิงจึงเทียบเท่ากับการเลื่อนระดับถึง 70 ครั้ง

ทว่ามันยังมีประเด็นอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ไม่ว่าจะเป็นอาชีพใด ทุกคนจะต้องผ่านการเลื่อนขั้นอาชีพเมื่อถึงระดับ 30 และการเติบโตของค่าสถานะก็จะเปลี่ยนแปลงไปหลังจากการเลื่อนขั้นครั้งนั้น

หากใครโชคดีพอที่จะเลื่อนขั้นจากอาชีพทั่วไปเป็นอาชีพระดับหายาก หรือแม้แต่อาชีพที่ทรงพลังกว่านั้น การเติบโตของค่าสถานะของพวกเขาก็จะพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

หากใครโชคร้ายและยังคงอยู่ในอาชีพทั่วไป การเติบโตของค่าสถานะก็จะเพิ่มขึ้นเพียงสองเท่าเท่านั้น

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ค่าสถานะปัจจุบันของหลิวหมิงเทียบเท่ากับมาตรฐานของอาชีพสายต่อสู้ทั่วไปในระดับ 50

แม้แต่โจวหว่านซิงคนที่หลิวฮ่าวยอมทิ้งหลินชิงชิงเพื่อไปประจบประแจง เธอก็ยังต้องไปให้ถึงระดับ 21 ถึงจะมีค่าสถานะมากขนาดนี้ได้

"ผิดปกติ นิ้วทองคำของฉันมันผิดปกติเกินไปแล้ว"

"ด้วยค่าสถานะระดับนี้ ฉันสามารถออกไปล่ามอนสเตอร์ในพื้นที่ป่าเขาได้อย่างสบายๆ"

"ภายในรัศมี 3 กิโลเมตรรอบเมืองไห่ แทบจะไม่มีมอนสเตอร์ที่เกินกว่าการเลื่อนขั้นครั้งแรกเลย ฉันจะไม่มีทางตกอยู่ในอันตรายแน่"

"ฉันยังสามารถลองไปแถวพื้นที่ชายฝั่งได้ด้วยซ้ำ"

"อย่างไรก็ตาม มีอยู่สิ่งหนึ่ง แม้ว่าค่าสถานะของฉันจะทรงพลัง แต่ฉันกลับไม่มีทักษะใดๆ เลย"

ในตอนนั้นเอง โครงกระดูกปีศาจตัวใหม่ก็ถูกเขาทุบจนแหลกละเอียด

เมื่อถึงเวลาเลือกของดรอป จิตใต้สำนึกของเขาจึงตัดสินใจเลือกทักษะให้ตัวเองเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง

ขอแสดงความยินดีที่คุณสังหารโครงกระดูกปีศาจสำเร็จ คุณได้รับทักษะระดับ 0 โจมตีสุดกำลัง

"ฉันสามารถได้ทักษะมาจริงๆ ด้วย"

"เอาไว้คราวหลังค่อยลองเลือกหมวดหมู่อื่นดู"

"ตอนนี้มาดูกันดีกว่าว่าทักษะนี้จะใช้งานได้ไหม?"

หลิวหมิงเปิดหน้าต่างสถานะของเขาขึ้นมาและตรวจสอบคำอธิบายของทักษะโจมตีสุดกำลัง แล้วเขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะหาทักษะต่อไปในทันที

ผลของทักษะโจมตีสุดกำลังนั้นเรียบง่ายมาก นั่นคือใช้พลังเวท 10 หน่วยเพื่อดึงพละกำลังออกมา 110 เปอร์เซ็นต์

ในปัจจุบัน ค่าสถานะอื่นๆ ทั้งสามของหลิวหมิงนั้นสูงมาก แต่พลังวิญญาณของเขากลับไม่เพียงพอ ส่งผลให้พลังเวทของเขาต่ำมากเช่นกัน

เขาใช้ทักษะนี้ได้อย่างมากที่สุดเพียง 8 ครั้ง สู้เอาเวลาไปใช้มีดฟันตรงๆ ยังจะดีเสียกว่า

"ทักษะส่วนใหญ่จากมอนสเตอร์ระดับ 0 พวกนี้ไม่ได้ดีอะไรนัก รอไปฟาร์มทักษะจากมอนสเตอร์ตัวอื่นในภายหลังน่าจะเข้าท่ากว่า"

"ส่วนตอนนี้ ฉันจะมุ่งเน้นไปที่การฟาร์มค่าสถานะจากมอนสเตอร์พวกนี้ไปก่อน"

เมื่อไม่หมกมุ่นอยู่กับปัญหาเรื่องทักษะอีกต่อไป หลิวหมิงจึงใช้เวลา 2 วันหลังจากนั้นขลุกอยู่แต่ในฟาร์มชิงชิง

ในช่วง 2 วันนั้น เขาสังหารมอนสเตอร์ไปมากกว่า 200 ตัว

แม้ว่าพลังวิญญาณของเขาจะไม่เพิ่มขึ้นเลย แต่ค่าสถานะอื่นๆ อีกสามอย่างกลับมีความก้าวหน้าอย่างมหาศาล

พละกำลัง: 108+201

ความทนทาน: 67+110

ความคล่องตัว: 54+123

พลังวิญญาณ: 8

ภายใน 3 วัน เขาได้เพิ่มค่าสถานะของตัวเองรวมทั้งหมด 645 แต้ม

แม้แต่กับอาชีพระดับตำนาน ยังต้องไปถึงระดับ 47 ของการเลื่อนขั้นครั้งที่ 2 ถึงจะมีแต้มสถานะมากขนาดนี้ได้

หากละเว้นเรื่องอาชีพและระดับของหลิวหมิง และดูเพียงแค่แต้มสถานะของเขา มหาวิทยาลัยทุกแห่งในประเทศคงต้องแย่งชิงตัวเขาไปร่วมสถาบันอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ หลิวหมิงไม่ต้องการเข้ามหาวิทยาลัยเลยสักนิด

ด้วยพรสวรรค์ที่เขามี ทำไมจะต้องไปเรียนมหาวิทยาลัยด้วยล่ะ? เขาเพียงแค่ต้องพัฒนาตัวเองอย่างเงียบๆ และในอนาคตเขาก็จะกลายเป็นผู้ไร้เทียมทานอย่างแน่นอน

ด้วยค่าสถานะเหล่านี้ แม้จะไม่มีทักษะใดๆ เลย แต่ระดับความปลอดภัยของหลิวหมิงในเมืองไห่ก็เพิ่มขึ้นหลายระดับ

ในขณะที่พูดคุยกับพนักงานฟาร์มในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่ามอนสเตอร์พวกนี้หลายตัวต่างก็มีพรสวรรค์เช่นกัน

น่าเสียดายที่เมื่อเขาลองเลือกดู มอนสเตอร์ระดับ 0 ทั้งสามชนิดกลับไม่สามารถเลือกพรสวรรค์ได้เลย

หลิวหมิงรู้สึกว่าสาเหตุหลักน่าจะเป็นเพราะพวกมันไม่มีพรสวรรค์อยู่แล้ว มิฉะนั้นนิ้วทองคำของเขาจะล้มเหลวในการเลือกได้อย่างไร?

ในเมื่อเลือกพรสวรรค์ไม่ได้ หลิวหมิงจึงกลับไปฟาร์มค่าสถานะต่อไป

อย่างน้อยเขาก็ต้องทะลวงผ่านไปให้ถึงระดับ 1 ก่อนที่จะออกจากฟาร์มใช่ไหมล่ะ?

เมื่อถึงตอนนั้น เขาควรจะมีค่าสถานะอย่างน้อยก็เกินกว่า 2000 แต้ม

นั่นมันอยู่ในระดับไหนกันล่ะ?

อาชีพระดับตำนานตั้งแต่ระดับ 0 ถึง 30 จะได้รับแต้มสถานะ 300 แต้ม

เลื่อนขั้นครั้งแรก ตั้งแต่ระดับ 30 ถึง 60 พวกเขาจะได้เพิ่มเป็นสองเท่า ซึ่งก็คือแต้มสถานะ 600 แต้ม

เลื่อนขั้นครั้งที่ 2 ตั้งแต่ระดับ 60 ถึง 90 พวกเขาจะได้เพิ่มเป็นสามเท่า ซึ่งก็คือแต้มสถานะ 1800 แต้ม

เมื่อถึงเวลานั้น แม้ว่าเขาจะยังไม่นับว่าอยู่บนจุดสูงสุดของการเลื่อนขั้นครั้งที่ 3 แต่เขาก็จะเทียบเท่ากับผู้มีอาชีพระดับตำนานที่ระดับ 70 เลยทีเดียว

หลิวหมิงตัดสินใจแล้วว่าเขาจะออกจากฟาร์มในอีก 10 วันข้างหน้า เพื่อไปฟาร์มมอนสเตอร์ในป่าเขาต่อไป

โชคไม่ดีที่แผนการก็ไม่อาจตามทันความเปลี่ยนแปลง

ในเช้าวันที่ 4 ขบวนรถกลุ่มหนึ่งได้มาจอดอยู่ที่ทางเข้าฟาร์มชิงชิง

หลิวหมิงมองออกไปด้วยความสับสน และเห็นคนหลายคนกำลังลงมาจากรถหุ้มเกราะที่ขับนำหน้ามา

หลิวหมิงไม่รู้จักผู้หญิงอ้วนที่ลงมาจากรถเป็นคนแรก

แต่เมื่อมีอีกคนลงมาจากที่นั่งคนขับ และหญิงอ้วนคนนั้นก็เข้าไปควงแขนเขา หลิวหมิงก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดในที่สุด

ผู้หญิงอ้วนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากผู้มีอาชีพระดับตำนาน โจวหว่านซิง นั่นเอง

ส่วนผู้ชายที่เธอควงแขนอยู่นั้น ก็คือหลิวฮ่าว น้องชายสุดที่รักของเขาโดยธรรมชาติ

แม้จะมีรั้วลวดหนามกั้นอยู่ แต่ก็ยังได้ยินเสียงประจบสอพลอของหลิวฮ่าวอย่างชัดเจน

"ที่รักครับ นี่คือลูกชายสายเลือดแท้ๆ ของพ่อแม่ผม หลิวหมิง พี่ชายที่รักของผมเอง"

"ไม่ว่าจะมองยังไง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาผมก็เป็นคนแย่งชีวิตเขามา ผมทำผิดต่อเขาเหลือเกิน"

"เป็นเพราะผม เขาถึงปลุกพลังได้แค่เกษตรกรธรรมดาๆ และไม่มีโอกาสได้พบกับลูกรักสวรรค์อย่างคุณ เขาถึงทำได้แค่แต่งงานเข้าครอบครัวของหลินชิงชิง"

"ก่อนหน้านี้ผมอยากจะชดเชยให้พี่ชายมาตลอด แต่ก็ยังหาโอกาสไม่ได้ ในเมื่อวันนี้บังเอิญมาเจอเขาแล้ว ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องชดเชยให้เขาอย่างสมน้ำสมเนื้อให้ได้"